۞ وَالْوٰلِدٰتُ يُرْضِعْنَ اَوْلَادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ اَرَادَ اَنْ يُّتِمَّ الرَّضَاعَةَ ۗ وَعَلَى الْمَوْلُوْدِ لَهٗ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِۗ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ اِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَا تُضَاۤرَّ وَالِدَةٌ ۢبِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُوْدٌ لَّهٗ بِوَلَدِهٖ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذٰلِكَ ۚ فَاِنْ اَرَادَا فِصَالًا عَنْ تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا ۗوَاِنْ اَرَدْتُّمْ اَنْ تَسْتَرْضِعُوْٓا اَوْلَادَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِذَا سَلَّمْتُمْ مَّآ اٰتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوْفِۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
wal-wālidātu yurḍi‘na aulādahunna ḥaulaini kāmilaini liman arāda ay yutimmar-raḍā‘ah(ta), wa ‘alal-maulūdi lahū rizquhunna wa kiswatuhunna bil-ma‘rūf(i), lā tukallafu nafsun illā wus‘ahā, lā tuḍārra wālidatum biwaladihā wa lā maulūdul lahū biwaladihī wa ‘alal-wāriṡi miṡlu żālik(a), fa'in arādā fiṣālan ‘an tarāḍim minhumā wa tasyāwurin falā junāḥa ‘alaihimā, wa in arattum an tastarḍi‘ū aulādakum falā junāḥa ‘alaikum iżā sallamtum mā ātaitum bil-ma‘rūf(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).
Нош анайёс нылпиоссэс кык ар ӵоже сиськыны кулэ, кинлэн быдэсак сиськыны мылкыдыз вань. Нош атайлэн обязанностьез — соосты сюдыны но дӥсяны. Адями вылэ чидамезлэсь тросгес уг тырмы. Анай медаз курадӟы нылпиез понна но атай медаз курадӟы нылпиез понна. Наследникъёс но (обязан) озьы ик. Кыкназылэн но огкыл шедьтыса но кенешыса нылпиез люкыны мылкыдзы вань ке, соку соос пӧлысь одӥгезлэн но сьӧлыкез ӧвӧл. Нош тӥляд нылпидэс кинлы ке мукетызлы сиськыны потэ ке, соку тӥляд сьӧлыкты ӧвӧл, тӥ шонер амалэн тырон сётӥды ке. Аллахлэсь кышка но тодэ, Аллах ваньзэ адӟе шуыса, мар тон лэсьтӥськод.
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيْرًا وَّنِسَاۤءً ۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْ تَسَاۤءَلُوْنَ بِهٖ وَالْاَرْحَامَ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيْبًا
yā ayyuhan-nāsuttaqū rabbakumul-lażī khalaqakum min nafsiw wāḥidatiw wa khalaqa minhā zaujahā wa baṡṡa minhumā rijālan kaṡīraw wa nisā'ā(n), wattaqullāhal-lażī tasā'alūna bihī wal-arḥām(a), innallāha kāna ‘alaikum raqībā(n).
О калык! Кышкалэ Кузё-Инмардылэсь, кудӥныз тӥледыз одӥг адямилэсь (Адамлэсь) кылдытӥз, нош (Аллах) аслэсьтыз эшсэ (Еваез) (аслэсьтыз) кылдытӥз; нош кыкназылэсь но Аллах трос пиосмуртъёсты но кышномуртъёсты поттӥз. Кышкалэ Аллахлэсь, кудӥныз тӥ ог-огдылэсь куриськоды, но семья кусыпъёстэс возе. Зэмзэ но, Аллах тӥледыз котьку утялтэ но чакла.
مَا قُلْتُ لَهُمْ اِلَّا مَآ اَمَرْتَنِيْ بِهٖٓ اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۚوَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًا مَّا دُمْتُ فِيْهِمْ ۚ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِيْ كُنْتَ اَنْتَ الرَّقِيْبَ عَلَيْهِمْ ۗوَاَنْتَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ
mā qultu lahum illā mā amartanī bihī ani‘budullāha rabbī wa rabbakum, wa kuntu ‘alaihim syahīdam mā dumtu fīhim, falammā tawaffaitanī kunta antar-raqība ‘alaihim, wa anta ‘alā kulli syai'in syahīd(un).
Мон соослы ноку ӧй шуы, мар сярысь тон мыным косӥд (нимаське), «Аллахлы йыбыртъя, мынам Кузё-Инмаре но тынад Кузё-Инмаре», нош мон соослы пумит адӟись луи, куке мон соос пӧлын вал. Соин ик, Тон монэ ортчем бере, Тон соосты чакласа возид. Нош Тон ваньмызлэн Адӟись-Ивортӥсез.
لَا يَحِلُّ لَكَ النِّسَاۤءُ مِنْۢ بَعْدُ وَلَآ اَنْ تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنْ اَزْوَاجٍ وَّلَوْ اَعْجَبَكَ حُسْنُهُنَّ اِلَّا مَا مَلَكَتْ يَمِيْنُكَۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ رَّقِيْبًا ࣖ
lā yaḥillu lakan-nisā'u mim ba‘du wa lā an tabaddala bihinna min azwājiw wa lau a‘jabaka ḥusnuhunna illā mā malakat yamīnuk(a), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'ir raqībā(n).
Со бере тыныд (о, Мухаммед) уг яра кышнояськыны (мукет) кышномуртъёсты, озьы ик уг яра соосты (мукет) кышноосын воштыны, соослэн чеберлыксы тӥледыз кыске ке но, соос (рабъёс) сяна, кудъёссэ тӥляд бур киосыд возё. Нош Аллах ваньзэ тодэ.