لِلْفُقَرَاۤءِ الَّذِيْنَ اُحْصِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ ضَرْبًا فِى الْاَرْضِۖ يَحْسَبُهُمُ الْجَاهِلُ اَغْنِيَاۤءَ مِنَ التَّعَفُّفِۚ تَعْرِفُهُمْ بِسِيْمٰهُمْۚ لَا يَسْـَٔلُوْنَ النَّاسَ اِلْحَافًا ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ ࣖ
lil-fuqarā'il-lażīna uḥṣirū fī sabīlillāhi lā yastaṭī‘ūna ḍarban fil-arḍi yaḥsabuhumul-jāhilu agniyā'a minat-ta‘affuf(i), ta‘rifuhum bisīmāhum, lā yas'alūnan-nāsa ilḥāfā(n), wa mā tunfiqū min khairin fa innallāha bihī ‘alīm(un).
(რასაც ხარჯავთ) იმ ღარიბებისთვისაა, რომლებიც (ჯიჰადის გამო) ალლაჰის გზაზე ხელს უშლიან ძალისხმევას, ამიტომ მათ არ შეუძლიათ დედამიწაზე ძალისხმევის გაწევა; (სხვები), ვინც არ იცის, ფიქრობენ, რომ მდიდრები არიან, რადგან თავს იცავენ (მათხოვრობისგან). შენ (მუჰამედ) იცნობ მათ მათი თვისებებით, ისინი არ ითხოვენ სხვებისგან ძალით. რა კარგ სიმდიდრესაც არ უნდა ჩადებდე, ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა.
وَابْتَلُوا الْيَتٰمٰى حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَۚ فَاِنْ اٰنَسْتُمْ مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوْٓا اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ ۚ وَلَا تَأْكُلُوْهَآ اِسْرَافًا وَّبِدَارًا اَنْ يَّكْبَرُوْا ۗ وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۚ وَمَنْ كَانَ فَقِيْرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ فَاِذَا دَفَعْتُمْ اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ فَاَشْهِدُوْا عَلَيْهِمْ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا
wabtalul-yatāmā ḥattā iżā balagun-nikāḥ(a), fa in ānastum minhum rusydan fadfa‘ū ilaihim amwālahum, wa lā ta'kulūhā isrāfaw wa bidāran ay yakbarū, wa man kāna ganiyyan falyasta‘fif, wa man kāna faqīran falya'kul bil-ma‘rūf(i), fa iżā dafa‘tum ilaihim amwālahum fa asyhidū ‘alaihim, wa kafā billāhi ḥasībā(n).
და გამოსცადე ობლები, სანამ ისინი საკმარისად დიდები არ გახდებიან დაქორწინებისთვის. შემდეგ, თუ შენი აზრით, ისინი ჭკვიანები არიან (სიმდიდრის მოვლაში), მაშინ გადაეცი მათ მათი ქონება. და ნუ შეჭამ (ობლების ქონებას) ზღვრულად და ნუ იჩქარებ (გასცემ), სანამ ისინი არ გაიზრდებიან. ვისაც შეუძლია (მეურვეებს შორის), თავი შეიკავოს (ობლის ქონების ჭამისგან) და ვინც ღარიბია, შეუძლია ჭამოს ქონება სათანადო წესით. შემდეგ, როდესაც მათ ქონებას გადასცემ, მოწმეები უნდა მოიყვანო. და ალლაჰი საკმარისია ზედამხედველად.
وَمَنْ لَّمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلًا اَنْ يَّنْكِحَ الْمُحْصَنٰتِ الْمُؤْمِنٰتِ فَمِنْ مَّا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ مِّنْ فَتَيٰتِكُمُ الْمُؤْمِنٰتِۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِاِيْمَانِكُمْ ۗ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍۚ فَانْكِحُوْهُنَّ بِاِذْنِ اَهْلِهِنَّ وَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِ مُحْصَنٰتٍ غَيْرَ مُسٰفِحٰتٍ وَّلَا مُتَّخِذٰتِ اَخْدَانٍ ۚ فَاِذَآ اُحْصِنَّ فَاِنْ اَتَيْنَ بِفَاحِشَةٍ فَعَلَيْهِنَّ نِصْفُ مَا عَلَى الْمُحْصَنٰتِ مِنَ الْعَذَابِۗ ذٰلِكَ لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ مِنْكُمْ ۗ وَاَنْ تَصْبِرُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
wa mal lam yastaṭi‘ minkum ṭaulan ay yankiḥal-muḥṣanātil-mu'mināti fa mim mā malakat aimānukum min fatayātikumul-mu'mināt(i), wallāhu a‘lamu bi'īmānikum, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fankiḥūhunna bi'iżni ahlihinna wa ātūhunna ujūrahunna bil-ma‘rūfi muḥṣanātin gaira musāfiḥātiw wa lā muttakhiżāti akhdān(in), fa iżā uḥṣinna fa in ataina bifāḥisyatin fa ‘alaihinna niṣfu mā ‘alal-muḥṣanāti minal-‘ażāb(i), żālika limay khasyial-‘anata minkum, wa an taṣbirū khairul lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
და ვისაც თქვენგან არ შეუძლია მორწმუნე თავისუფალ ქალზე დაქორწინება, მაშინ (მას უფლება აქვს, თქვენი მონებიდან მორწმუნე ქალზე დაქორწინდეს. ალაჰმა იცის თქვენი რწმენა. ზოგიერთი თქვენგანი ერთმანეთისგანაა (ადამისა და ევას შთამომავლები), ამიტომ დაქორწინდით მათზე მათი ბატონების ნებართვით და მიეცით მათ შესაფერისი მზითევი, რადგან ისინი არიან ქალები, რომლებიც თავს იცავენ და არა მრუშები და არც ქალები, რომლებიც სხვა მამაკაცებს შინაურ ცხოველებად იქცევიან. თუ ისინი დაქორწინებულები არიან (ქმრებთან), მაგრამ უზნეობას ჩაიდენენ, მაშინ მათთვის (სასჯელი) ნახევარია თავისუფალი ქალების (რომლებსაც ქმრები არ ჰყავთ) სასჯელისა. (მონებზე დაქორწინების ნებართვა) მათთვისაა, ვისაც ეშინია სიძნელეების თავის დაცვაში (მრუშობისგან). მაგრამ თუ მომთმენი იქნებით, ეს თქვენთვის უკეთესია. ალაჰი ყოვლისშემძლეა, მოწყალე.
اَلْيَوْمَ اُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبٰتُۗ وَطَعَامُ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ حِلٌّ لَّكُمْ ۖوَطَعَامُكُمْ حِلٌّ لَّهُمْ ۖوَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ الْمُؤْمِنٰتِ وَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ اِذَآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ مُحْصِنِيْنَ غَيْرَ مُسٰفِحِيْنَ وَلَا مُتَّخِذِيْٓ اَخْدَانٍۗ وَمَنْ يَّكْفُرْ بِالْاِيْمَانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهٗ ۖوَهُوَ فِى الْاٰخِرَةِ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ ࣖ
al-yauma uḥilla lakumuṭ-ṭayyibāt(u), wa ṭa‘āmul-lażīna ūtul-kitāba ḥillul lakum, wa ṭa‘āmukum ḥillul lahum, wal-muḥṣanātu minal-mu'mināti wal-muḥṣanātu minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum iżā ātaitumūhunna ujūrahunna muḥṣinīna gaira musāfiḥīna wa lā muttakhiżī akhdān(in), wa may yakfur bil-īmāni faqad ḥabiṭa ‘amaluh(ū), wa huwa fil-ākhirati minal-khāsirīn(a).
ამ დღეს ყველაფერი კარგი ნებადართულია თქვენთვის. წიგნის ხალხის საკვები (მსხვერპლი) ჰალალია თქვენთვის და თქვენი საკვები ჰალალია მათთვის. და (ნებადართულია თქვენთვის დაქორწინება) ქალებზე, რომლებიც პატივს ინარჩუნებენ მორწმუნე ქალებს შორის და ქალებზე, რომლებიც პატივს ინარჩუნებენ მათ შორის, ვისაც წიგნი მიეცა თქვენამდე, თუ მათზე დაქორწინებისთვის მზითვეს გადაუხდით, არა იმ მიზნით, რომ მრუშობა ჩაიდინოთ და ქალი შინაურ ცხოველად არ აქციოთ. ვინც ურწმუნო იქნება რწმენის შემდეგ, მაშინ მისი საქმეები ამაო იყო და იმქვეყნიურ ცხოვრებაში ის წაგებულთა შორის იქნება.
وَالَّذِيْنَ هُمْ لِفُرُوْجِهِمْ حٰفِظُوْنَ ۙ
wal-lażīna hum lifurūjihim ḥāfiẓūn(a).
და ისინი, ვინც საკუთარ ინტიმურ ნაწილებს ინახავენ,
قُلْ لِّلْمُؤْمِنِيْنَ يَغُضُّوْا مِنْ اَبْصَارِهِمْ وَيَحْفَظُوْا فُرُوْجَهُمْۗ ذٰلِكَ اَزْكٰى لَهُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ خَبِيْرٌۢ بِمَا يَصْنَعُوْنَ
qul lil-mu'minīna yaguḍḍū min abṡārihim wa yaḥfaẓū furūjahum, żālika azkā lahum, innallāha khabīrum bimā yaṣna‘ūn(a).
უთხარი მორწმუნე კაცებს, რომ დაიცვან თვალები და დაიცავან სასქესო ორგანოები, ასე უფრო სუფთა იქნება მათთვის. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა იმის შესახებ, რასაც ისინი აკეთებენ.
وَقُلْ لِّلْمُؤْمِنٰتِ يَغْضُضْنَ مِنْ اَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوْجَهُنَّ وَلَا يُبْدِيْنَ زِيْنَتَهُنَّ اِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلٰى جُيُوْبِهِنَّۖ وَلَا يُبْدِيْنَ زِيْنَتَهُنَّ اِلَّا لِبُعُوْلَتِهِنَّ اَوْ اٰبَاۤىِٕهِنَّ اَوْ اٰبَاۤءِ بُعُوْلَتِهِنَّ اَوْ اَبْنَاۤىِٕهِنَّ اَوْ اَبْنَاۤءِ بُعُوْلَتِهِنَّ اَوْ اِخْوَانِهِنَّ اَوْ بَنِيْٓ اِخْوَانِهِنَّ اَوْ بَنِيْٓ اَخَوٰتِهِنَّ اَوْ نِسَاۤىِٕهِنَّ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُنَّ اَوِ التّٰبِعِيْنَ غَيْرِ اُولِى الْاِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ اَوِ الطِّفْلِ الَّذِيْنَ لَمْ يَظْهَرُوْا عَلٰى عَوْرٰتِ النِّسَاۤءِ ۖوَلَا يَضْرِبْنَ بِاَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِيْنَ مِنْ زِيْنَتِهِنَّۗ وَتُوْبُوْٓا اِلَى اللّٰهِ جَمِيْعًا اَيُّهَ الْمُؤْمِنُوْنَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ
wa qul lil-mu'mināti yagḍuḍna min abṡārihinna wa yaḥfaẓna furūjahunna wa lā yubdīna zīnatahunna illā mā ẓahara minhā walyaḍribna bikhumurihinna ‘alā juyūbihinn(a), wa lā yubdīna zīnatahunna illā libu‘ūlatihinna au ābā'ihinna au abnā'ihinna au abnā'i bu‘ūlatihinna au ikhwānihinna au banī ikhwānihinna au nisā'ihinna au mā malakat aimānuhunna awit-tābi‘īna gairi ulil-irbati minar-rijāli awiṭ-ṭiflil-lażīna lam yaẓharū ‘alā ‘aurātin-nisā'(i), wa lā yaḍribna bi'arjulihinna liyu‘lama mā yukhfīna min zīnatihinn(a), wa tūbū ilallāhi jamī‘an ayyuhal-mu'minūna la‘allakum tufliḥūn(a).
და უთხარი მორწმუნე ქალებს, რომ დახარონ მზერა, დაიცვან თავმდაბლობა და არ გამოაჩინონ თავიანთი სამკაულები, გარდა იმისა, რაც თვალსაჩინოა. და ჩამოიფარონ ფარდები მკერდზე და არ გამოაჩინონ თავიანთი სამკაულები, გარდა მათი ქმრებისთვის, ან მათი მამებისთვის, ან მათი ქმრების მამებისთვის, ან მათი ვაჟებისთვის, ან მათი ქმრების ვაჟებისთვის, ან მათი ძმებისთვის, ან მათი ძმების ვაჟებისთვის, ან მათი დების ვაჟებისთვის, ან მათი ქალებისთვის, ან მათი მონებისთვის, ან მათი (ხანდაზმული) მსახურებისთვის, რომლებსაც არ სურთ (ქალები), ან ბავშვებისთვის, რომლებსაც არ ესმით ქალის სასქესო ორგანოები. და ნუ დააბაკუნებენ ფეხებს იმის გასამჟღავნებლად, რასაც მალავენ. და მოინანიეთ ალლაჰის წინაშე, ო, მორწმუნეებო, რათა წარმატებას მიაღწიოთ.
وَلْيَسْتَعْفِفِ الَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ نِكَاحًا حَتّٰى يُغْنِيَهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ ۗوَالَّذِيْنَ يَبْتَغُوْنَ الْكِتٰبَ مِمَّا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ فَكَاتِبُوْهُمْ اِنْ عَلِمْتُمْ فِيْهِمْ خَيْرًا وَّاٰتُوْهُمْ مِّنْ مَّالِ اللّٰهِ الَّذِيْٓ اٰتٰىكُمْ ۗوَلَا تُكْرِهُوْا فَتَيٰتِكُمْ عَلَى الْبِغَاۤءِ اِنْ اَرَدْنَ تَحَصُّنًا لِّتَبْتَغُوْا عَرَضَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَمَنْ يُّكْرِهْهُّنَّ فَاِنَّ اللّٰهَ مِنْۢ بَعْدِ اِكْرَاهِهِنَّ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
walyasta‘fifil-lażīna lā yajidūna nikāḥan ḥattā yugniyahumullāhu min faḍlih(ī), wal-lażīna yabtagūnal-kitāba mimmā malakat aimānukum fa kātibūhum in ‘alimtum fīhim khairaw wa ātūhum mim mālillāhil-lażī ātākum, wa lā tukrihū fatayātikum ‘alal-bigā'i in aradna taḥaṣṣunal litabtagū ‘araḍal-ḥayātid-dun-yā, wa may yukrihhunna fa innallāha mim ba‘di ikrāhihinna gafūrur raḥīm(un).
და მათ, ვისაც არ შეუძლია დაქორწინება, უნდა შეინარჩუნონ თავიანთი (თვით) უბიწოება, სანამ ალაჰი არ მისცემს მათ ამის შესაძლებლობას თავისი მადლით. და თუ თქვენს მონებს სურთ აღთქმა (თავისუფლება), თქვენც უნდა დადოთ აღთქმა მათთან, თუ იცით, რომ მათში სიკეთეა და მიეცით მათ ალაჰის საგანძურიდან, რომელიც მან მოგცათ. და ნუ აიძულებთ თქვენს მონებს მეძაობა, როცა ისინი თავად სურთ უბიწოება, რადგან თქვენ გსურთ ამქვეყნიური მოგება. ვინც აიძულებს მათ, ჭეშმარიტად, ალაჰი მიმტევებელია და მოწყალე (მათ მიმართ) მას შემდეგ, რაც ისინი იძულებულნი იქნებიან.
وَالْقَوَاعِدُ مِنَ النِّسَاۤءِ الّٰتِيْ لَا يَرْجُوْنَ نِكَاحًا فَلَيْسَ عَلَيْهِنَّ جُنَاحٌ اَنْ يَّضَعْنَ ثِيَابَهُنَّ غَيْرَ مُتَبَرِّجٰتٍۢ بِزِيْنَةٍۗ وَاَنْ يَّسْتَعْفِفْنَ خَيْرٌ لَّهُنَّۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ
wal-qawā‘idu minan-nisā'il-lātī lā yarjūna nikāḥan fa laisa ‘alaihinna junāḥun ay yaḍa‘na ṡiyābahunna gaira mutabarrijātim bizīnah(tin), wa ay yasta‘fifna khairul lahunn(a), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).
და მოხუცი ქალები, რომლებსაც (მენსტრუაცია და ორსულობა) შეუწყდათ და აღარ სურთ დაქორწინება, ცოდვა არ არის მათი (გარე) ტანსაცმლის გახდა სამკაულების გამოჩენის გარეშე, მაგრამ პატივის დაცვა მათთვის უკეთესია. ალლაჰი ყოვლისმსმენი და ყოვლისმცოდნეა.
اِنَّ الْمُسْلِمِيْنَ وَالْمُسْلِمٰتِ وَالْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْقٰنِتٰتِ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالصّٰدِقٰتِ وَالصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰبِرٰتِ وَالْخٰشِعِيْنَ وَالْخٰشِعٰتِ وَالْمُتَصَدِّقِيْنَ وَالْمُتَصَدِّقٰتِ وَالصَّاۤىِٕمِيْنَ وَالصّٰۤىِٕمٰتِ وَالْحٰفِظِيْنَ فُرُوْجَهُمْ وَالْحٰفِظٰتِ وَالذّٰكِرِيْنَ اللّٰهَ كَثِيْرًا وَّالذّٰكِرٰتِ اَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا
innal-muslimīna wal-muslimāti wal-mu'minīna wal-mu'mināti wal-qānitīna wal-qānitāti waṣ-ṣādiqīna waṣ-ṣādiqāti waṣ-ṣābirīna waṣ-ṣābirāti wal-khāsyi‘īna wal-khāsyi‘āti wal-mutaṣaddiqīna wal-mutaṣaddiqāti waṣ-ṣā'imīna waṣ-ṣā'imāti wal-ḥāfiẓīna furūjahum wal-ḥāfiẓāti waż-żākirīnallāha kaṡīraw waż-żākirāti a‘addallāhu lahum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).
მართლაც, მუსლიმო კაცებო და ქალებო, მორწმუნე კაცებო და ქალებო, კაცებო და ქალებო, რომლებიც შეუპოვრად ასრულებენ თავიანთ მორჩილებას, კაცებო და ქალებო, კაცებო და ქალებო, რომლებიც მართალნი არიან, კაცებო და ქალებო, რომლებიც მომთმენნი არიან, კაცებო და ქალებო, რომლებიც თავმდაბლები არიან, კაცებო და ქალებო, რომლებიც მოწყალებას სწირავენ, კაცებო და ქალებო, რომლებიც მარხულობენ, კაცებო და ქალებო, რომლებიც ინარჩუნებენ თავიანთ პატივს, კაცებო და ქალებო, რომლებიც ხშირად ახსენებენ ალაჰის სახელს, ალაჰმა მათთვის პატიება და დიდი ჯილდო მისცა.
وَمَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرٰنَ الَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهِ مِنْ رُّوْحِنَا وَصَدَّقَتْ بِكَلِمٰتِ رَبِّهَا وَكُتُبِهٖ وَكَانَتْ مِنَ الْقٰنِتِيْنَ ࣖ ۔
wa maryamabnata ‘imrānal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhi mir rūḥinā wa ṣaddaqat bikalimāti rabbihā wa kutubihī wa kānat minal-qānitīn(a).
და მარიამი, იმრანის ასული, რომელმაც შეინარჩუნა თავისი დიდება, შემდეგ კი მის საშვილოსნოში ჩავუშვით ჩვენი სულის ნაწილი და მან დაადასტურა თავისი უფლის სიტყვები და მისი წიგნები და ის იყო ერთ-ერთი მორჩილი ხალხიდან.
وَّالَّذِيْنَ هُمْ لِفُرُوْجِهِمْ حٰفِظُوْنَۙ
wal-lażīna hum lifurūjihim ḥāfiẓūn(a).
და ისინი, ვინც საკუთარ ინტიმურ ნაწილებს ინახავენ,
اِلَّا عَلٰٓى اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُوْمِيْنَۚ
illā ‘alā azwājihim au mā malakat aimānuhum fa innahum gairu malūmīn(a).
გარდა მათი ცოლებისა ან მონებისა, რომლებიც მათ მარჯვენა ხელშია, მაშინ ისინი ჭეშმარიტად არ არიან დამნაშავენი.