لِلْفُقَرَاۤءِ الَّذِيْنَ اُحْصِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ ضَرْبًا فِى الْاَرْضِۖ يَحْسَبُهُمُ الْجَاهِلُ اَغْنِيَاۤءَ مِنَ التَّعَفُّفِۚ تَعْرِفُهُمْ بِسِيْمٰهُمْۚ لَا يَسْـَٔلُوْنَ النَّاسَ اِلْحَافًا ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ ࣖ

lil-fuqarā'il-lażīna uḥṣirū fī sabīlillāhi lā yastaṭī‘ūna ḍarban fil-arḍi yaḥsabuhumul-jāhilu agniyā'a minat-ta‘affuf(i), ta‘rifuhum bisīmāhum, lā yas'alūnan-nāsa ilḥāfā(n), wa mā tunfiqū min khairin fa innallāha bihī ‘alīm(un).

(Һеҙ сарыф иткән нәмәләрегеҙ) Аллаһ юлында (жиһад арҡаһында тырышлыҡтарында) ҡамасауланған фәҡирҙәр өсөн, улар Ер йөҙөндә тырышлыҡ һала алмай; (башҡа кешеләр) белмәгәндәр, үҙҙәрен (яланыуҙан) һаҡлағандар өсөн үҙҙәрен бай кешеләр тип уйлайҙар. Һин (Мөхәммәт) уларҙы үҙ сифаттары буйынса беләһең, башҡаларҙан көсләп һорамайҙар. Ниндәй генә яҡшы байлыҡ һалһағыҙ ҙа, ысынлап та, Аллаһ барыһын да белеүсе!

وَابْتَلُوا الْيَتٰمٰى حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَۚ فَاِنْ اٰنَسْتُمْ مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوْٓا اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ ۚ وَلَا تَأْكُلُوْهَآ اِسْرَافًا وَّبِدَارًا اَنْ يَّكْبَرُوْا ۗ وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۚ وَمَنْ كَانَ فَقِيْرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ فَاِذَا دَفَعْتُمْ اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ فَاَشْهِدُوْا عَلَيْهِمْ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا

wabtalul-yatāmā ḥattā iżā balagun-nikāḥ(a), fa in ānastum minhum rusydan fadfa‘ū ilaihim amwālahum, wa lā ta'kulūhā isrāfaw wa bidāran ay yakbarū, wa man kāna ganiyyan falyasta‘fif, wa man kāna faqīran falya'kul bil-ma‘rūf(i), fa iżā dafa‘tum ilaihim amwālahum fa asyhidū ‘alaihim, wa kafā billāhi ḥasībā(n).

Ә етемдәрҙе өйләнерлек йәшкә еткәнсе һынап ҡарағыҙ. Шунан һуң, әгәр һеҙҙеңсә улар аҡыллы (байлыҡ ҡарарға оҫта) булһа, байлыҡтарын улар ҡулына тапшырығыҙ. Һәм (етемдәрҙең мөлкәтен) тейешле сиктән тыш ашамағыҙ һәм улар үҫкәнсе (ашыҡмағыҙ) (бүләк итмәгеҙ). Кем (һаҡлаусылар араһында) һәләтле булһа, ул (етемдең малын ашауҙан) тыйылһын, ә кем фәҡир булһа, ул мөлкәтте тейешле юл менән ашарға мөмкин. Шунан һуң уларға мөлкәтте тапшырғанда шаһиттар килтерергә кәрәк. Күҙәтеүсе булараҡ та Аллаһ етә.

وَمَنْ لَّمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلًا اَنْ يَّنْكِحَ الْمُحْصَنٰتِ الْمُؤْمِنٰتِ فَمِنْ مَّا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ مِّنْ فَتَيٰتِكُمُ الْمُؤْمِنٰتِۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِاِيْمَانِكُمْ ۗ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍۚ فَانْكِحُوْهُنَّ بِاِذْنِ اَهْلِهِنَّ وَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِ مُحْصَنٰتٍ غَيْرَ مُسٰفِحٰتٍ وَّلَا مُتَّخِذٰتِ اَخْدَانٍ ۚ فَاِذَآ اُحْصِنَّ فَاِنْ اَتَيْنَ بِفَاحِشَةٍ فَعَلَيْهِنَّ نِصْفُ مَا عَلَى الْمُحْصَنٰتِ مِنَ الْعَذَابِۗ ذٰلِكَ لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ مِنْكُمْ ۗ وَاَنْ تَصْبِرُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa mal lam yastaṭi‘ minkum ṭaulan ay yankiḥal-muḥṣanātil-mu'mināti fa mim mā malakat aimānukum min fatayātikumul-mu'mināt(i), wallāhu a‘lamu bi'īmānikum, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fankiḥūhunna bi'iżni ahlihinna wa ātūhunna ujūrahunna bil-ma‘rūfi muḥṣanātin gaira musāfiḥātiw wa lā muttakhiżāti akhdān(in), fa iżā uḥṣinna fa in ataina bifāḥisyatin fa ‘alaihinna niṣfu mā ‘alal-muḥṣanāti minal-‘ażāb(i), żālika limay khasyial-‘anata minkum, wa an taṣbirū khairul lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

Арағыҙҙан кемдең иманлы ирекле ҡатынға өйләнергә мөмкинлеге булмаһа, ҡолдарығыҙ араһынан иманлы ҡатын алығыҙ. Аллаһ һеҙҙең иманығыҙҙы белә. Ҡайһы берҙәрегеҙ бер-берегеҙҙән (Әҙәм менән Һауаның бер үк нәҫеленән), шуға күрә уларҙы хужаларының рөхсәте менән өйләндерегеҙ һәм уларға яраҡлы мәһәр бирегеҙ, сөнки улар үҙҙәрен һаҡлаусы ҡатындар, зина ҡылыусылар түгел, башҡа ирҙәрҙе йорт хайуаны итеп алған ҡатындар ҙа түгел. Әгәр улар инде өйләнгән (никахлы), әммә йәмһеҙ эш ҡылған (зинә), тимәк, улар өсөн (яза) ирекле ҡатындарға (кейәүгә сыҡмаған) яртыһы (яза). (Хеҙмәтсегә өйләнеү һәләте) үҙ-үҙен һаҡлауҙа (зина ҡылыуҙан) ауырлыҡтар килеп сығыуҙан ҡурҡҡан кешеләр өсөн. Әммә сабыр итһәгеҙ, был һеҙҙең өсөн хәйерлерәк. Аллаһ ярлыҡаусы, мәрхәмәтле.

اَلْيَوْمَ اُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبٰتُۗ وَطَعَامُ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ حِلٌّ لَّكُمْ ۖوَطَعَامُكُمْ حِلٌّ لَّهُمْ ۖوَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ الْمُؤْمِنٰتِ وَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ اِذَآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ مُحْصِنِيْنَ غَيْرَ مُسٰفِحِيْنَ وَلَا مُتَّخِذِيْٓ اَخْدَانٍۗ وَمَنْ يَّكْفُرْ بِالْاِيْمَانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهٗ ۖوَهُوَ فِى الْاٰخِرَةِ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ ࣖ

al-yauma uḥilla lakumuṭ-ṭayyibāt(u), wa ṭa‘āmul-lażīna ūtul-kitāba ḥillul lakum, wa ṭa‘āmukum ḥillul lahum, wal-muḥṣanātu minal-mu'mināti wal-muḥṣanātu minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum iżā ātaitumūhunna ujūrahunna muḥṣinīna gaira musāfiḥīna wa lā muttakhiżī akhdān(in), wa may yakfur bil-īmāni faqad ḥabiṭa ‘amaluh(ū), wa huwa fil-ākhirati minal-khāsirīn(a).

Был көндө һеҙгә һәр яҡшылыҡ рөхсәт ителә. Эхл-китаптың ризығы (ҡорбаны) һеҙҙең өсөн хәләл, һеҙҙең ризыҡ улар өсөн хәләл. Һәм (һеҙгә кейәүгә сығыу рөхсәт ителә) мөьмин ҡатындар араһында намыҫ һаҡлаусы ҡатындарҙы һәм һеҙгә тиклем китап бирелгәндәр араһында намыҫ һаҡлаусы ҡатындарҙы, әгәр һеҙ уларға өйләнеү өсөн мәһәрҙәрен түләһәгеҙ, зина ҡылыу ниәте менән түгел һәм ҡатын-ҡыҙҙы йорт хайуаны итмәҫкә. Кем иман килтергәндән һуң кафырлыҡ итһә, ысынлап та, уларҙың ғәмәлдәре бушҡа булды һәм әхирәттә ул зыян күреүселәрҙән булыр.

وَالَّذِيْنَ هُمْ لِفُرُوْجِهِمْ حٰفِظُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum lifurūjihim ḥāfiẓūn(a).

ә сафлығын һаҡлағандарҙы,

قُلْ لِّلْمُؤْمِنِيْنَ يَغُضُّوْا مِنْ اَبْصَارِهِمْ وَيَحْفَظُوْا فُرُوْجَهُمْۗ ذٰلِكَ اَزْكٰى لَهُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ خَبِيْرٌۢ بِمَا يَصْنَعُوْنَ

qul lil-mu'minīna yaguḍḍū min abṡārihim wa yaḥfaẓū furūjahum, żālika azkā lahum, innallāha khabīrum bimā yaṣna‘ūn(a).

Иман килтергән ирҙәргә әйт: улар күҙҙәрен һаҡлаһын, нәфис ағзаларын һаҡлаһын; шулай итеп, улар өсөн сафыраҡ. Ысынлап та, Алла уларҙың нимә эшләгәндәрен белеп тора.

وَقُلْ لِّلْمُؤْمِنٰتِ يَغْضُضْنَ مِنْ اَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوْجَهُنَّ وَلَا يُبْدِيْنَ زِيْنَتَهُنَّ اِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلٰى جُيُوْبِهِنَّۖ وَلَا يُبْدِيْنَ زِيْنَتَهُنَّ اِلَّا لِبُعُوْلَتِهِنَّ اَوْ اٰبَاۤىِٕهِنَّ اَوْ اٰبَاۤءِ بُعُوْلَتِهِنَّ اَوْ اَبْنَاۤىِٕهِنَّ اَوْ اَبْنَاۤءِ بُعُوْلَتِهِنَّ اَوْ اِخْوَانِهِنَّ اَوْ بَنِيْٓ اِخْوَانِهِنَّ اَوْ بَنِيْٓ اَخَوٰتِهِنَّ اَوْ نِسَاۤىِٕهِنَّ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُنَّ اَوِ التّٰبِعِيْنَ غَيْرِ اُولِى الْاِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ اَوِ الطِّفْلِ الَّذِيْنَ لَمْ يَظْهَرُوْا عَلٰى عَوْرٰتِ النِّسَاۤءِ ۖوَلَا يَضْرِبْنَ بِاَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِيْنَ مِنْ زِيْنَتِهِنَّۗ وَتُوْبُوْٓا اِلَى اللّٰهِ جَمِيْعًا اَيُّهَ الْمُؤْمِنُوْنَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

wa qul lil-mu'mināti yagḍuḍna min abṡārihinna wa yaḥfaẓna furūjahunna wa lā yubdīna zīnatahunna illā mā ẓahara minhā walyaḍribna bikhumurihinna ‘alā juyūbihinn(a), wa lā yubdīna zīnatahunna illā libu‘ūlatihinna au ābā'ihinna au abnā'ihinna au abnā'i bu‘ūlatihinna au ikhwānihinna au banī ikhwānihinna au nisā'ihinna au mā malakat aimānuhunna awit-tābi‘īna gairi ulil-irbati minar-rijāli awiṭ-ṭiflil-lażīna lam yaẓharū ‘alā ‘aurātin-nisā'(i), wa lā yaḍribna bi'arjulihinna liyu‘lama mā yukhfīna min zīnatihinn(a), wa tūbū ilallāhi jamī‘an ayyuhal-mu'minūna la‘allakum tufliḥūn(a).

Һәм мөьмин ҡатындарға әйт: улар күҙҙәрен һаҡлаһын, енси ағзаларын һаҡлаһын, (ғәҙәттә) күренеп торған биҙәүестәрен (ғәҙәттәгесә) күрһәтмәһен. Һәм улар үҙҙәренең баш яулыҡтарын күкрәгенә ҡаплаһындар, биҙәүестәрен (йәси өлөштәрен) асмаһындар, тик ирҙәренә, йәки аталарына, йәки ирҙәренең аталарына, йәки улдарына, йәки ирҙәренең улдарына, йәки ағаларына, йәки ағайҙарының улдарына, йәки апайҙарының хеҙмәтселәренә, йәки апайҙарының улдарына. теләктәре булмаған ир (өлкән) хеҙмәтселәр (ҡатын-ҡыҙҙарға ҡарата). йәки ҡатын-ҡыҙ енси ағзалары тураһында аңламаған балалар. Ә йәшергән биҙәүестәре асыҡланһын өсөн аяҡтарын тапмаһындар. Һәм барығыҙ ҙа, мөьминдәр, Аллаһҡа тәүбә итегеҙ, бәхетле булырһығыҙ.

وَلْيَسْتَعْفِفِ الَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ نِكَاحًا حَتّٰى يُغْنِيَهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ ۗوَالَّذِيْنَ يَبْتَغُوْنَ الْكِتٰبَ مِمَّا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ فَكَاتِبُوْهُمْ اِنْ عَلِمْتُمْ فِيْهِمْ خَيْرًا وَّاٰتُوْهُمْ مِّنْ مَّالِ اللّٰهِ الَّذِيْٓ اٰتٰىكُمْ ۗوَلَا تُكْرِهُوْا فَتَيٰتِكُمْ عَلَى الْبِغَاۤءِ اِنْ اَرَدْنَ تَحَصُّنًا لِّتَبْتَغُوْا عَرَضَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَمَنْ يُّكْرِهْهُّنَّ فَاِنَّ اللّٰهَ مِنْۢ بَعْدِ اِكْرَاهِهِنَّ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

walyasta‘fifil-lażīna lā yajidūna nikāḥan ḥattā yugniyahumullāhu min faḍlih(ī), wal-lażīna yabtagūnal-kitāba mimmā malakat aimānukum fa kātibūhum in ‘alimtum fīhim khairaw wa ātūhum mim mālillāhil-lażī ātākum, wa lā tukrihū fatayātikum ‘alal-bigā'i in aradna taḥaṣṣunal litabtagū ‘araḍal-ḥayātid-dun-yā, wa may yukrihhunna fa innallāha mim ba‘di ikrāhihinna gafūrur raḥīm(un).

Ә никахҡа инә алмағандар, Аллаһ Үҙенең рәхмәте менән уларға һәләт биргәнсе, үҙҙәренең сафлығын һаҡларға тейеш. Әгәр ҙә һеҙҙә булған ҡолдар килешеү (азатлыҡ) теләй икән, уларҙа изгелек барлығын белһәгеҙ, улар менән килешеү төҙөгөҙ һәм Аллаһ Тәғәләнең һеҙгә биргән хазиналарының бер өлөшөн уларға бирегеҙ. Үҙегеҙ сафлыҡҡа ынтылған ҡатын-ҡыҙ хеҙмәтселәрегеҙҙе бисәлеккә мәжбүр итмәгеҙ, сөнки һеҙ донъяуи табыш эҙләргә теләйһегеҙ. Кем уларҙы мәжбүр итһә, улар мәжбүр ителгәндән һуң Алла ярлыҡаусы, мәрхәмәтле.

وَالْقَوَاعِدُ مِنَ النِّسَاۤءِ الّٰتِيْ لَا يَرْجُوْنَ نِكَاحًا فَلَيْسَ عَلَيْهِنَّ جُنَاحٌ اَنْ يَّضَعْنَ ثِيَابَهُنَّ غَيْرَ مُتَبَرِّجٰتٍۢ بِزِيْنَةٍۗ وَاَنْ يَّسْتَعْفِفْنَ خَيْرٌ لَّهُنَّۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wal-qawā‘idu minan-nisā'il-lātī lā yarjūna nikāḥan fa laisa ‘alaihinna junāḥun ay yaḍa‘na ṡiyābahunna gaira mutabarrijātim bizīnah(tin), wa ay yasta‘fifna khairul lahunn(a), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

Ә (хәйеҙ һәм ауырға ҡалған) һәм кейәүгә сығырға теләмәгән ҡарсыҡтарға килгәндә, әгәр улар үҙҙәренең биҙәктәрен күрһәтер өсөн (ниәтләнмәйенсә) өҫ кейемдәрен сисһәләр, уларҙа гонаһ юҡ. әммә намыҫты һаҡлау улар өсөн яҡшыраҡ. Аллаһ – ишетеүсе, белеүсе.

اِنَّ الْمُسْلِمِيْنَ وَالْمُسْلِمٰتِ وَالْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْقٰنِتٰتِ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالصّٰدِقٰتِ وَالصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰبِرٰتِ وَالْخٰشِعِيْنَ وَالْخٰشِعٰتِ وَالْمُتَصَدِّقِيْنَ وَالْمُتَصَدِّقٰتِ وَالصَّاۤىِٕمِيْنَ وَالصّٰۤىِٕمٰتِ وَالْحٰفِظِيْنَ فُرُوْجَهُمْ وَالْحٰفِظٰتِ وَالذّٰكِرِيْنَ اللّٰهَ كَثِيْرًا وَّالذّٰكِرٰتِ اَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا

innal-muslimīna wal-muslimāti wal-mu'minīna wal-mu'mināti wal-qānitīna wal-qānitāti waṣ-ṣādiqīna waṣ-ṣādiqāti waṣ-ṣābirīna waṣ-ṣābirāti wal-khāsyi‘īna wal-khāsyi‘āti wal-mutaṣaddiqīna wal-mutaṣaddiqāti waṣ-ṣā'imīna waṣ-ṣā'imāti wal-ḥāfiẓīna furūjahum wal-ḥāfiẓāti waż-żākirīnallāha kaṡīraw waż-żākirāti a‘addallāhu lahum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).

Ысынлап та, мосолман ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, иманлы ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, улар үҙ итәғәтендә ныҡыша, ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, улар сабыр, ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, улар баҫалҡы, ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, улар саҙаҡа биргән, ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, улар ураҙа тота, ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, улар үҙ намыҫын һаҡлай, ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, улар өсөн Аллаһ навеги ( ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, улар өсөн наве) һәм ҙур сауап.

وَمَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرٰنَ الَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهِ مِنْ رُّوْحِنَا وَصَدَّقَتْ بِكَلِمٰتِ رَبِّهَا وَكُتُبِهٖ وَكَانَتْ مِنَ الْقٰنِتِيْنَ ࣖ ۔

wa maryamabnata ‘imrānal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhi mir rūḥinā wa ṣaddaqat bikalimāti rabbihā wa kutubihī wa kānat minal-qānitīn(a).

һәм үҙенең намыҫын һаҡлаған Ғимрандың ҡыҙы Мәрйәмде, шунан һуң Беҙ уның ҡарынына Үҙебеҙҙең (барлыҡҡа килтерелгән) рухыбыҙҙан өрҙөк; һәм ул Раббының һүҙҙәрен һәм Уның китаптарын раҫланы; һәм ул итәғәтле халыҡтан ине.

وَّالَّذِيْنَ هُمْ لِفُرُوْجِهِمْ حٰفِظُوْنَۙ

wal-lażīna hum lifurūjihim ḥāfiẓūn(a).

ә енси ағзаларын һаҡлаусылар,

اِلَّا عَلٰٓى اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُوْمِيْنَۚ

illā ‘alā azwājihim au mā malakat aimānuhum fa innahum gairu malūmīn(a).

ҡатындарынан йәки хеҙмәтселәренән башҡа, улар ысынлап та ғәйепһеҙ.