لِلْفُقَرَاۤءِ الَّذِيْنَ اُحْصِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ ضَرْبًا فِى الْاَرْضِۖ يَحْسَبُهُمُ الْجَاهِلُ اَغْنِيَاۤءَ مِنَ التَّعَفُّفِۚ تَعْرِفُهُمْ بِسِيْمٰهُمْۚ لَا يَسْـَٔلُوْنَ النَّاسَ اِلْحَافًا ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ ࣖ
lil-fuqarā'il-lażīna uḥṣirū fī sabīlillāhi lā yastaṭī‘ūna ḍarban fil-arḍi yaḥsabuhumul-jāhilu agniyā'a minat-ta‘affuf(i), ta‘rifuhum bisīmāhum, lā yas'alūnan-nāsa ilḥāfā(n), wa mā tunfiqū min khairin fa innallāha bihī ‘alīm(un).
(هغه څه چې تاسو یې مصرف کوئ) د هغو بې وزلو خلکو لپاره دي چې د الله په لاره کې (د جهاد له امله) بند شوي دي، نو دوی نشي کولی په ځمکه کې هڅې وکړي؛ (نور خلک) چې نه پوهیږي، فکر کوي چې دوی شتمن خلک دي ځکه چې دوی ځانونه (د سوال کولو څخه) ساتي. تاسو (محمد) دوی د دوی د ځانګړتیاوو له مخې پیژنئ، دوی له نورو څخه په زور نه غواړي. هر هغه ښه شتمني چې تاسو یې پانګونه کوئ، په حقیقت کې الله تعالی په هرڅه پوهیږي.
وَابْتَلُوا الْيَتٰمٰى حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَۚ فَاِنْ اٰنَسْتُمْ مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوْٓا اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ ۚ وَلَا تَأْكُلُوْهَآ اِسْرَافًا وَّبِدَارًا اَنْ يَّكْبَرُوْا ۗ وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۚ وَمَنْ كَانَ فَقِيْرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ فَاِذَا دَفَعْتُمْ اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ فَاَشْهِدُوْا عَلَيْهِمْ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا
wabtalul-yatāmā ḥattā iżā balagun-nikāḥ(a), fa in ānastum minhum rusydan fadfa‘ū ilaihim amwālahum, wa lā ta'kulūhā isrāfaw wa bidāran ay yakbarū, wa man kāna ganiyyan falyasta‘fif, wa man kāna faqīran falya'kul bil-ma‘rūf(i), fa iżā dafa‘tum ilaihim amwālahum fa asyhidū ‘alaihim, wa kafā billāhi ḥasībā(n).
او د یتیمانو ازموینه وکړئ تر هغه چې دوی د واده کولو لپاره عمر ته ورسیږي. بیا، که ستاسو په نظر دوی هوښیار وي (د شتمنۍ په پالنه کې ښه وي)، نو د دوی شتمني دوی ته وسپارئ. او (د یتیمانو شتمني) له مناسبې اندازې څخه مه خورئ او (هیڅکله) د دوی د لوییدو دمخه (یې مه ورکوئ). څوک چې (د سرپرستانو څخه) توان لري، نو باید ( د یتیمانو له شتمنۍ څخه) ډډه وکړي او څوک چې فقیر وي، نو هغه دې په سمه توګه شتمني وخوري. بیا، کله چې تاسو دوی ته شتمني وسپارئ، نو تاسو باید شاهدان ولرئ. او الله د څارونکي په توګه کافي دی.
وَمَنْ لَّمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلًا اَنْ يَّنْكِحَ الْمُحْصَنٰتِ الْمُؤْمِنٰتِ فَمِنْ مَّا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ مِّنْ فَتَيٰتِكُمُ الْمُؤْمِنٰتِۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِاِيْمَانِكُمْ ۗ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍۚ فَانْكِحُوْهُنَّ بِاِذْنِ اَهْلِهِنَّ وَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِ مُحْصَنٰتٍ غَيْرَ مُسٰفِحٰتٍ وَّلَا مُتَّخِذٰتِ اَخْدَانٍ ۚ فَاِذَآ اُحْصِنَّ فَاِنْ اَتَيْنَ بِفَاحِشَةٍ فَعَلَيْهِنَّ نِصْفُ مَا عَلَى الْمُحْصَنٰتِ مِنَ الْعَذَابِۗ ذٰلِكَ لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ مِنْكُمْ ۗ وَاَنْ تَصْبِرُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
wa mal lam yastaṭi‘ minkum ṭaulan ay yankiḥal-muḥṣanātil-mu'mināti fa mim mā malakat aimānukum min fatayātikumul-mu'mināt(i), wallāhu a‘lamu bi'īmānikum, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fankiḥūhunna bi'iżni ahlihinna wa ātūhunna ujūrahunna bil-ma‘rūfi muḥṣanātin gaira musāfiḥātiw wa lā muttakhiżāti akhdān(in), fa iżā uḥṣinna fa in ataina bifāḥisyatin fa ‘alaihinna niṣfu mā ‘alal-muḥṣanāti minal-‘ażāb(i), żālika limay khasyial-‘anata minkum, wa an taṣbirū khairul lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
او څوک چې ستاسو څخه د یوې آزادې مومنې ښځې سره د واده کولو توان ونلري، نو (د هغه لپاره دا حلاله ده چې ستاسو د وینځو څخه د یوې مومنې ښځې سره واده وکړي. الله ستاسو ایمان پیژني. ځینې ستاسو څخه د یو بل څخه دي (د آدم او حوا اولاد)، نو د دوی د مالکانو په اجازه سره ورسره واده وکړئ او دوی ته مناسب مهر ورکړئ، ځکه چې دوی هغه ښځې دي چې ځانونه ساتي، نه زناکارې، او نه (او نه) هغه ښځې چې نور نارینه د څارویو په توګه نیسي. که دوی واده شوي وي (د میړونو سره) مګر بدکاري (زنا) کوي، نو د دوی لپاره (سزا) د هغو آزادو ښځو (چې میړونه نلري) نیمایي ده. (د وینځو سره د واده کولو اجازه) د هغو کسانو لپاره ده چې د ځان ساتلو کې له سختۍ څخه ویره لري (له زنا کولو څخه). مګر که تاسو صبر وکړئ، نو دا ستاسو لپاره غوره ده. الله ډیر بخښونکی او ډیر رحم کوونکی دی.
اَلْيَوْمَ اُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبٰتُۗ وَطَعَامُ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ حِلٌّ لَّكُمْ ۖوَطَعَامُكُمْ حِلٌّ لَّهُمْ ۖوَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ الْمُؤْمِنٰتِ وَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ اِذَآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ مُحْصِنِيْنَ غَيْرَ مُسٰفِحِيْنَ وَلَا مُتَّخِذِيْٓ اَخْدَانٍۗ وَمَنْ يَّكْفُرْ بِالْاِيْمَانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهٗ ۖوَهُوَ فِى الْاٰخِرَةِ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ ࣖ
al-yauma uḥilla lakumuṭ-ṭayyibāt(u), wa ṭa‘āmul-lażīna ūtul-kitāba ḥillul lakum, wa ṭa‘āmukum ḥillul lahum, wal-muḥṣanātu minal-mu'mināti wal-muḥṣanātu minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum iżā ātaitumūhunna ujūrahunna muḥṣinīna gaira musāfiḥīna wa lā muttakhiżī akhdān(in), wa may yakfur bil-īmāni faqad ḥabiṭa ‘amaluh(ū), wa huwa fil-ākhirati minal-khāsirīn(a).
په دې ورځ هر هغه څه چې پاک دي ستاسو لپاره حلال دي. د اهل کتابو خواړه (قرباني) ستاسو لپاره حلال دي، او ستاسو خواړه د دوی لپاره حلال دي. او (ستاسو لپاره دا روا ده چې واده وکړئ) هغه ښځې چې د مومنو ښځو په مینځ کې عزت ساتي او هغه ښځې چې د هغو کسانو په مینځ کې عزت ساتي چې ستاسو څخه مخکې کتاب ورکړل شوی و، که تاسو د دوی مهر د دوی سره د واده کولو لپاره ورکړئ، نه د زنا کولو په نیت او نه د ښځې د څاروي جوړولو په نیت. څوک چې له ایمان راوړلو وروسته کافر شي، نو په حقیقت کې د دوی عملونه ضایع شول، او په آخرت کې به هغه له زیان منونکو څخه وي.
وَالَّذِيْنَ هُمْ لِفُرُوْجِهِمْ حٰفِظُوْنَ ۙ
wal-lażīna hum lifurūjihim ḥāfiẓūn(a).
او هغه کسان چې خپل شرم ځایونه ساتي،
قُلْ لِّلْمُؤْمِنِيْنَ يَغُضُّوْا مِنْ اَبْصَارِهِمْ وَيَحْفَظُوْا فُرُوْجَهُمْۗ ذٰلِكَ اَزْكٰى لَهُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ خَبِيْرٌۢ بِمَا يَصْنَعُوْنَ
qul lil-mu'minīna yaguḍḍū min abṡārihim wa yaḥfaẓū furūjahum, żālika azkā lahum, innallāha khabīrum bimā yaṣna‘ūn(a).
هغو کسانو ته ووایه چې ایمان یې راوړی دی چې خپلې سترګې او د خپلو شرم ځایونو ساتنه وکړي، دا د دوی لپاره ډیره پاکه ده، په حقیقت کې الله تعالی د دوی په کارونو پوه دی.
وَقُلْ لِّلْمُؤْمِنٰتِ يَغْضُضْنَ مِنْ اَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوْجَهُنَّ وَلَا يُبْدِيْنَ زِيْنَتَهُنَّ اِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلٰى جُيُوْبِهِنَّۖ وَلَا يُبْدِيْنَ زِيْنَتَهُنَّ اِلَّا لِبُعُوْلَتِهِنَّ اَوْ اٰبَاۤىِٕهِنَّ اَوْ اٰبَاۤءِ بُعُوْلَتِهِنَّ اَوْ اَبْنَاۤىِٕهِنَّ اَوْ اَبْنَاۤءِ بُعُوْلَتِهِنَّ اَوْ اِخْوَانِهِنَّ اَوْ بَنِيْٓ اِخْوَانِهِنَّ اَوْ بَنِيْٓ اَخَوٰتِهِنَّ اَوْ نِسَاۤىِٕهِنَّ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُنَّ اَوِ التّٰبِعِيْنَ غَيْرِ اُولِى الْاِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ اَوِ الطِّفْلِ الَّذِيْنَ لَمْ يَظْهَرُوْا عَلٰى عَوْرٰتِ النِّسَاۤءِ ۖوَلَا يَضْرِبْنَ بِاَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِيْنَ مِنْ زِيْنَتِهِنَّۗ وَتُوْبُوْٓا اِلَى اللّٰهِ جَمِيْعًا اَيُّهَ الْمُؤْمِنُوْنَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ
wa qul lil-mu'mināti yagḍuḍna min abṡārihinna wa yaḥfaẓna furūjahunna wa lā yubdīna zīnatahunna illā mā ẓahara minhā walyaḍribna bikhumurihinna ‘alā juyūbihinn(a), wa lā yubdīna zīnatahunna illā libu‘ūlatihinna au ābā'ihinna au abnā'ihinna au abnā'i bu‘ūlatihinna au ikhwānihinna au banī ikhwānihinna au nisā'ihinna au mā malakat aimānuhunna awit-tābi‘īna gairi ulil-irbati minar-rijāli awiṭ-ṭiflil-lażīna lam yaẓharū ‘alā ‘aurātin-nisā'(i), wa lā yaḍribna bi'arjulihinna liyu‘lama mā yukhfīna min zīnatihinn(a), wa tūbū ilallāhi jamī‘an ayyuhal-mu'minūna la‘allakum tufliḥūn(a).
او مومنو ښځو ته ووایه چې خپلې سترګې ټیټې کړي او د خپلو شرم ځایونو ساتنه وکړي او خپل زینت ښکاره نه کړي مګر هغه څه چې ښکاره وي. او دوی باید خپل پردې په خپلو سینو واچوي او خپل زینت ښکاره نه کړي پرته له خپلو میړونو، یا خپلو پلرونو، یا د خپلو میړونو پلرونو، یا خپلو زامنو، یا د خپلو میړونو زامنو، یا خپلو وروڼو، یا د خپلو وروڼو زامنو، یا د خپلو خویندو زامنو، یا خپلو میرمنو، یا خپلو غلامانو، یا خپلو (مشرانو) غلامانو چې هیڅ خواهش نلري (د ښځو لپاره)، یا هغه ماشومان چې د ښځو د تناسلي اعضاو نه پوهیږي. او دوی دې خپلې پښې وهي نه د هغه څه د څرګندولو لپاره چې دوی یې پټوي. او الله ته توبه وباسي، ترڅو تاسو بریالي شئ.
وَلْيَسْتَعْفِفِ الَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ نِكَاحًا حَتّٰى يُغْنِيَهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ ۗوَالَّذِيْنَ يَبْتَغُوْنَ الْكِتٰبَ مِمَّا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ فَكَاتِبُوْهُمْ اِنْ عَلِمْتُمْ فِيْهِمْ خَيْرًا وَّاٰتُوْهُمْ مِّنْ مَّالِ اللّٰهِ الَّذِيْٓ اٰتٰىكُمْ ۗوَلَا تُكْرِهُوْا فَتَيٰتِكُمْ عَلَى الْبِغَاۤءِ اِنْ اَرَدْنَ تَحَصُّنًا لِّتَبْتَغُوْا عَرَضَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَمَنْ يُّكْرِهْهُّنَّ فَاِنَّ اللّٰهَ مِنْۢ بَعْدِ اِكْرَاهِهِنَّ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
walyasta‘fifil-lażīna lā yajidūna nikāḥan ḥattā yugniyahumullāhu min faḍlih(ī), wal-lażīna yabtagūnal-kitāba mimmā malakat aimānukum fa kātibūhum in ‘alimtum fīhim khairaw wa ātūhum mim mālillāhil-lażī ātākum, wa lā tukrihū fatayātikum ‘alal-bigā'i in aradna taḥaṣṣunal litabtagū ‘araḍal-ḥayātid-dun-yā, wa may yukrihhunna fa innallāha mim ba‘di ikrāhihinna gafūrur raḥīm(un).
او هغه کسان چې د واده کولو توان نلري، باید خپل پاک لمني وساتي، تر هغه چې الله تعالی په خپل فضل سره هغوی ته توان ورکړي. او که هغه غلامان چې تاسو یې لرئ، نو تاسو باید له هغوی سره عهد وکړئ، که تاسو پوهیږئ چې په هغوی کې خیر شته، او هغوی ته د الله تعالی له خزانو څخه یو څه ورکړئ چې هغه تاسو ته درکړي دي. او خپلې ښځې لوڼې د زنا کولو ته مه مجبوروئ، پداسې حال کې چې دوی پخپله پاکوالي غواړي، ځکه چې تاسو غواړئ د دنیا ګټې ترلاسه کړئ. څوک چې هغوی مجبور کړي، نو یقینا الله تعالی د هغوی له مجبورولو وروسته بخښونکی او مهربان دی.
وَالْقَوَاعِدُ مِنَ النِّسَاۤءِ الّٰتِيْ لَا يَرْجُوْنَ نِكَاحًا فَلَيْسَ عَلَيْهِنَّ جُنَاحٌ اَنْ يَّضَعْنَ ثِيَابَهُنَّ غَيْرَ مُتَبَرِّجٰتٍۢ بِزِيْنَةٍۗ وَاَنْ يَّسْتَعْفِفْنَ خَيْرٌ لَّهُنَّۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ
wal-qawā‘idu minan-nisā'il-lātī lā yarjūna nikāḥan fa laisa ‘alaihinna junāḥun ay yaḍa‘na ṡiyābahunna gaira mutabarrijātim bizīnah(tin), wa ay yasta‘fifna khairul lahunn(a), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).
او هغه زړې ښځې چې (له حیض او امیندوارۍ څخه) وتلې وي او نه غواړي (نور) واده وکړي، نو د دوی (بهرني) جامې په ایستلو کې هیڅ ګناه نشته پرته له دې چې ګاڼې ښکاره کړي؛ مګر د عزت ساتنه د دوی لپاره غوره ده. الله تعالی اوریدونکی او پوه دی.
اِنَّ الْمُسْلِمِيْنَ وَالْمُسْلِمٰتِ وَالْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْقٰنِتٰتِ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالصّٰدِقٰتِ وَالصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰبِرٰتِ وَالْخٰشِعِيْنَ وَالْخٰشِعٰتِ وَالْمُتَصَدِّقِيْنَ وَالْمُتَصَدِّقٰتِ وَالصَّاۤىِٕمِيْنَ وَالصّٰۤىِٕمٰتِ وَالْحٰفِظِيْنَ فُرُوْجَهُمْ وَالْحٰفِظٰتِ وَالذّٰكِرِيْنَ اللّٰهَ كَثِيْرًا وَّالذّٰكِرٰتِ اَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا
innal-muslimīna wal-muslimāti wal-mu'minīna wal-mu'mināti wal-qānitīna wal-qānitāti waṣ-ṣādiqīna waṣ-ṣādiqāti waṣ-ṣābirīna waṣ-ṣābirāti wal-khāsyi‘īna wal-khāsyi‘āti wal-mutaṣaddiqīna wal-mutaṣaddiqāti waṣ-ṣā'imīna waṣ-ṣā'imāti wal-ḥāfiẓīna furūjahum wal-ḥāfiẓāti waż-żākirīnallāha kaṡīraw waż-żākirāti a‘addallāhu lahum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).
په حقیقت کې، مسلمان نارینه او ښځینه، مؤمن نارینه او ښځینه، هغه نارینه او ښځې چې په خپل اطاعت ټینګ ولاړ وي، صالح نارینه او ښځې، صبر کوونکي نارینه او ښځې، عاجز نارینه او ښځې، صدقه ورکوونکي نارینه او ښځې، روژه نیونکي نارینه او ښځې، خپل عزت ساتونکي نارینه او ښځې، هغه نارینه او ښځې چې د الله نوم ډېر یادوي، الله تعالی دوی ته بخښنه او لوی اجر ورکړی دی.
وَمَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرٰنَ الَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهِ مِنْ رُّوْحِنَا وَصَدَّقَتْ بِكَلِمٰتِ رَبِّهَا وَكُتُبِهٖ وَكَانَتْ مِنَ الْقٰنِتِيْنَ ࣖ ۔
wa maryamabnata ‘imrānal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhi mir rūḥinā wa ṣaddaqat bikalimāti rabbihā wa kutubihī wa kānat minal-qānitīn(a).
او د عمران لور مريم، چې خپله عزت يې وساتله، بيا موږ د هغې په رحم کې له خپل (مخلوق شوي) روح څخه پو کړه؛ او هغه د خپل رب د خبرو او د هغه د کتابونو تاييد وکړ؛ او هغه د اطاعت کوونکو خلکو څخه و.
وَّالَّذِيْنَ هُمْ لِفُرُوْجِهِمْ حٰفِظُوْنَۙ
wal-lażīna hum lifurūjihim ḥāfiẓūn(a).
او هغه کسان چې خپل شرم ځایونه ساتي،
اِلَّا عَلٰٓى اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُوْمِيْنَۚ
illā ‘alā azwājihim au mā malakat aimānuhum fa innahum gairu malūmīn(a).
پرته له خپلو ښځو یا هغو وینځو څخه چې د دوی ښي لاسونه یې مالکان دي، نو دوی ملامت نه دي.