۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ
laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).
सदाचार राउर मुँह पूरब आ पश्चिम के ओर ना घुमावल ह, बलुक सदाचार ऊ ह (सद्गुण) ऊ लोग ह जे अल्लाह, आखिरी दिन, फरिश्ता, किताब, आ नबी लोग पर विश्वास करेला आ अपना प्यार के धन के रिश्तेदार, अनाथ, गरीब, यात्रा पर निकलल लोग (मुसाफिर), भिखारी, आ अपना नौकरन के मुक्त करावे खातिर, जे नमाज करेला आ जकात देला, ऊ लोग ह जे जब आपन वादा पूरा करेला वादा, आ गरीबी, दुख आ युद्ध के समय में धैर्य राखे वाला लोग. उ लोग सच्चा लोग हवे, आ उहे लोग पुण्यात्मा हवे।
اَلصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْمُنْفِقِيْنَ وَالْمُسْتَغْفِرِيْنَ بِالْاَسْحَارِ
aṣ-ṣābirīna waṣ-ṣādiqīna wal-qāniṭīna wal-munfiqīna wal-mustagfirīna bil-asḥār(i).
(साथे) धैर्यवान व्यक्ति, धर्मी, आज्ञाकारी, आपन धन देवे वाला, आ भोर से पहिले माफी माँगे वाला व्यक्ति।
قَالَ اللّٰهُ هٰذَا يَوْمُ يَنْفَعُ الصّٰدِقِيْنَ صِدْقُهُمْ ۗ لَهُمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗرَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُ ۗذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ
qālallāhu hāżā yaumu yanfa‘uṣ-ṣādiqīna ṣidquhum, lahum jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anh(u), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).
अल्लाह कहतारे कि, "इ तब होखेला जब धर्मी लोग के अपना धर्म के फायदा मिलेला। उनुका जन्नत मिलेला, जवना के नीचे नदी बहत रहेले, उ लोग हमेशा खाती ओहिजा रहेले। अल्लाह उनुका से खुश बाड़े अवुरी उनुका से खुश बाड़े। इ बहुत बड़ जीत बा।"
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَكُوْنُوْا مَعَ الصّٰدِقِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wa kūnū ma‘aṣ-ṣādiqīn(a).
हे विश्वास करे वाला लोग! अल्लाह से डेराईं, आ धर्मी लोग के साथे रहीं।
وَقُلِ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكُمْۗ فَمَنْ شَاۤءَ فَلْيُؤْمِنْ وَّمَنْ شَاۤءَ فَلْيَكْفُرْۚ اِنَّآ اَعْتَدْنَا لِلظّٰلِمِيْنَ نَارًاۙ اَحَاطَ بِهِمْ سُرَادِقُهَاۗ وَاِنْ يَّسْتَغِيْثُوْا يُغَاثُوْا بِمَاۤءٍ كَالْمُهْلِ يَشْوِى الْوُجُوْهَۗ بِئْسَ الشَّرَابُۗ وَسَاۤءَتْ مُرْتَفَقًا
wa qulil-ḥaqqu mir rabbikum, faman syā'a falyu'miw wa man syā'a falyakfur, innā a‘tadnā liẓ-ẓālimīna nārā(n), aḥāṭa bihim surādiquhā, wa iy yastagīṡū yugāṡū bimā'in kal-muhli yasywil-wujūh(a), bi'sasy-syarāb(u), wa sā'at murtafaqā(n).
आ कह दीं कि (मुहम्मद) "सच्चाई तोहरा रब से मिलेला; जे चाहत बा (ईसल) ओकरा के विश्वास करे, आ जे चाहत बा (काफर) ओकरा के काफिर करे।" साँचहू हमनी के ओह गलतियन खातिर नरक तइयार कइले बानी जा, जेकर उथल-पुथल ओह लोग के घेरले बा. अगर उ लोग मदद (पीना) मांगी त उबलत लोहा निहन पानी दिहल जाई जवन कि उनुका चेहरा के झुलसावेला। (उहे) सबसे खराब पेय आ सबसे खराब आराम के जगह ह।
مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ رِجَالٌ صَدَقُوْا مَا عَاهَدُوا اللّٰهَ عَلَيْهِ ۚ فَمِنْهُمْ مَّنْ قَضٰى نَحْبَهٗۙ وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّنْتَظِرُ ۖوَمَا بَدَّلُوْا تَبْدِيْلًاۙ
minal-mu'minīna rijālun ṣadaqū mā ‘āhadullāha ‘alaih(i), faminhum man qaḍā naḥbah(ū), wa minhum may yantaẓir(u), wa mā baddalū tabdīlā(n).
मुसलमानन में ऊ लोग बा जे अल्लाह से आपन वादा पूरा करेला, आ ओह लोग में ऊ लोग भी बा जे कमजोर पड़ जाला, आ ओह लोग में ऊ लोग भी बा जे इंतजार करेला आ (अपना वादा) में कवनो बदलाव ना करेला।
لِّيَجْزِيَ اللّٰهُ الصّٰدِقِيْنَ بِصِدْقِهِمْ وَيُعَذِّبَ الْمُنٰفِقِيْنَ اِنْ شَاۤءَ اَوْ يَتُوْبَ عَلَيْهِمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًاۚ
liyajziyallāhuṣ-ṣādiqīna biṣidqihim wa yu‘ażżibal-munāfiqīna in syā'a au yatūba ‘alaihim, innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).
ताकि अल्लाह धर्मी लोग के धार्मिकता के इनाम देस, अवुरी पाखंडी के सजा दिहे, जदी उ चाहस, चाहे उनुका पश्चाताप के कबूल करीहे। सचमुच अल्लाह क्षमाशील, दयालु हवे।
اِنَّ الْمُسْلِمِيْنَ وَالْمُسْلِمٰتِ وَالْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْقٰنِتٰتِ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالصّٰدِقٰتِ وَالصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰبِرٰتِ وَالْخٰشِعِيْنَ وَالْخٰشِعٰتِ وَالْمُتَصَدِّقِيْنَ وَالْمُتَصَدِّقٰتِ وَالصَّاۤىِٕمِيْنَ وَالصّٰۤىِٕمٰتِ وَالْحٰفِظِيْنَ فُرُوْجَهُمْ وَالْحٰفِظٰتِ وَالذّٰكِرِيْنَ اللّٰهَ كَثِيْرًا وَّالذّٰكِرٰتِ اَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا
innal-muslimīna wal-muslimāti wal-mu'minīna wal-mu'mināti wal-qānitīna wal-qānitāti waṣ-ṣādiqīna waṣ-ṣādiqāti waṣ-ṣābirīna waṣ-ṣābirāti wal-khāsyi‘īna wal-khāsyi‘āti wal-mutaṣaddiqīna wal-mutaṣaddiqāti waṣ-ṣā'imīna waṣ-ṣā'imāti wal-ḥāfiẓīna furūjahum wal-ḥāfiẓāti waż-żākirīnallāha kaṡīraw waż-żākirāti a‘addallāhu lahum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).
दरअसल, मुसलमान मरद मेहरारू, विश्वासी मरद मेहरारू, अपना आज्ञाकारिता पर अडिग रहे वाला मरद मेहरारू, धर्मी मरद मेहरारू, धैर्य राखे वाला मरद मेहरारू, विनम्र मरद मेहरारू, दक्षिणा देबे वाला मरद मेहरारू, उपवास राखे वाला मरद मेहरारू, अपना इज्जत के कायम राखे वाला मरद मेहरारू, अल्लाह के (नाम) के जिक्र करे वाला मरद मेहरारू, अल्लाह ओह लोग खातिर माफी आ एगो बड़हन इनाम के इंतजाम कइले बाड़न.
وَالَّذِيْ جَاۤءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ
wal-lażī jā'a biṣ-ṣidqi wa ṣaddaqa bihī ulā'ika humul-muttaqūn(a).
आ जे सच्चाई (मुहम्मद) ले आवेला आ ओकरा के पुष्टि करे वाला, ऊ लोग पुण्य लोग हवे।
طَاعَةٌ وَّقَوْلٌ مَّعْرُوْفٌۗ فَاِذَا عَزَمَ الْاَمْرُۗ فَلَوْ صَدَقُوا اللّٰهَ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْۚ
°ā‘atuw wa qaulum ma‘rūf(un), fa'iżā ‘azamal-amr(u), falau ṣadaqullāha lakāna khairal lahum.
(उनका खातिर जवन बेहतर बा ऊ बा) (अल्लाह के) आज्ञाकारी होखल आ बढ़िया बात बोलल। काहे कि अगर (युद्ध के) क्रम स्थापित हो जाव त (उनका पसंद ना आई)। हालांकि, जदी उ लोग सचमुच अल्लाह प (विश्वास) रहित त उ लोग खाती इहे निमन रहित।
اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الصّٰدِقُوْنَ
innamal-mu'minūnal-lażīna āmanū billāhi wa rasūlihī ṡumma lam yartābū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāh(i), ulā'ika humuṣ-ṣādiqūn(a).
असल में सच्चा मुसलमान उहे होला जे अल्लाह आ उनकर रसूलुल्लाह पर विश्वास करेला, तब ऊ कवनो संकोच ना करेला आ अल्लाह के राह में अपना धन आ आत्मा से प्रयास करेला। उहे लोग सच्चा लोग हवे।