فَاذْكُرُوْنِيْٓ اَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوْا لِيْ وَلَا تَكْفُرُوْنِ ࣖ

fażkurūnī ażkurkum wasykurū lī wa lā takfurūn(i).

Шуға күрә Мине иҫкә алығыҙ, Мин дә һеҙҙе иҫкә алырмын. Миңә шөкөр итегеҙ, Миңә инҡар итмәгеҙ.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْ وَاشْكُرُوْا لِلّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ اِيَّاهُ تَعْبُدُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum wasykurū lillāhi in kuntum iyyāhu ta‘budūn(a).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Беҙ биргән изге ризыҡтарҙан ашағыҙ һәм Аллаһҡа шөкөр итегеҙ, әгәр ҙә һеҙ Уға ғына ғибәҙәт ҡылһағыҙ.

فَاِنْ خِفْتُمْ فَرِجَالًا اَوْ رُكْبَانًا ۚ فَاِذَآ اَمِنْتُمْ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَمَا عَلَّمَكُمْ مَّا لَمْ تَكُوْنُوْا تَعْلَمُوْنَ

fa'in khiftum farijālan au rukbānā(n), fa'iżā amintum fażkurullāha kamā ‘allamakum mā lam takūnū ta‘lamūn(a).

Әгәр (хәүефтән) ҡурҡһағыҙ, йәйәү йәки машинала йөрөгәндә намаҙ уҡығыҙ. Шунан, имен булғас, Аллаһты иҫкә алығыҙ (доға ҡылығыҙ), сөнки Ул һеҙгә белмәгән нәмәләрҙе өйрәтте.

يٰمَرْيَمُ اقْنُتِيْ لِرَبِّكِ وَاسْجُدِيْ وَارْكَعِيْ مَعَ الرّٰكِعِيْنَ

yā maryamuqnutī lirabbiki wasjudī warka‘ī ma‘ar-rāki‘īn(a).

Эй Мәрйәм! Раббыңа итәғәт ит, сәждә ҡылы һәм рәхәтләнеүселәр менән бергә йөҙ ҡыл».

وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّٰهُ بِبَدْرٍ وَّاَنْتُمْ اَذِلَّةٌ ۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa laqad naṣarakumullāhu bibadriw wa antum ażillah(tun), fattaqullāha la‘allakum tasykurūn(a).

Һәм, ысынлап та, көсһөҙ булһағыҙ ҙа, Аллаһ һеҙгә Бәҙер яуында ярҙам итте. Шуның өсөн Аллаһ Тәғәләнән ҡурҡығыҙ, шул саҡта Уға рәхмәтле булырһығыҙ.

وَمَا مُحَمَّدٌ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ ۗ اَفَا۟ىِٕنْ مَّاتَ اَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ ۗ وَمَنْ يَّنْقَلِبْ عَلٰى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَّضُرَّ اللّٰهَ شَيْـًٔا ۗوَسَيَجْزِى اللّٰهُ الشّٰكِرِيْنَ

wa mā muḥammadun illā rasūl(un), qad khalat min qablihir-rusul(u), afa'im māta au qutilanqalabtum ‘alā a‘qābikum, wa may yanqalib ‘alā ‘aqibaihi falay yaḍurrallāha syai'ā(n), wa sayajzillāhusy-syākirīn(a).

Ә Мөхәммәт тик Рәсүл генә; унан алда бик күп Рәсүлдәр киткән. Әгәр ул үлһә йәки үлтерелһә, һеҙ кире боролорһоғоҙмо (мөртәткә сығырһығыҙмы)? Кире боролоп киткән кеше Аллаһҡа һис бер зыян килтермәҫ. Шөкөр иткәндәргә Аллаһ бүләк бирер.

وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ اَنْ تَمُوْتَ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ كِتٰبًا مُّؤَجَّلًا ۗ وَمَنْ يُّرِدْ ثَوَابَ الدُّنْيَا نُؤْتِهٖ مِنْهَاۚ وَمَنْ يُّرِدْ ثَوَابَ الْاٰخِرَةِ نُؤْتِهٖ مِنْهَا ۗ وَسَنَجْزِى الشّٰكِرِيْنَ

wa mā kāna linafsin an tamūta illā bi'iżnillāhi kitābam mu'ajjalā(n), wa may yurid ṡawābad-dun-yā nu'tihī minhā, wa may yurid ṡawābal-ākhirati nu'tihī minhā, wa sanajzisy-syākirīn(a).

Һәм һәр йән эйәһе, алдан билдәләнгән ваҡыт булараҡ, Аллаһ рөхсәтенән башҡа үлмәҫ. Кем был донъя әжерен теләһә, Беҙ уға һис шикһеҙ шул (донъяуи) әжерҙе бирәсәкбеҙ, ә кем әхирәт әжерен теләһә, Беҙ уға шул (әхирәт) әжерен бирәсәкбеҙ һәм шөкөр итеүселәрҙе әжерләйәсәкбеҙ.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا قُمْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ فَاغْسِلُوْا وُجُوْهَكُمْ وَاَيْدِيَكُمْ اِلَى الْمَرَافِقِ وَامْسَحُوْا بِرُءُوْسِكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ اِلَى الْكَعْبَيْنِۗ وَاِنْ كُنْتُمْ جُنُبًا فَاطَّهَّرُوْاۗ وَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ مِّنْهُ ۗمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيَجْعَلَ عَلَيْكُمْ مِّنْ حَرَجٍ وَّلٰكِنْ يُّرِيْدُ لِيُطَهِّرَكُمْ وَلِيُتِمَّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā qumtum ilaṣ-ṣalāti fagsilū wujūhakum wa aidiyakum ilal-marāfiqi wamsaḥū biru'ūsikum wa arjulakum ilal-ka‘bain(i), wa in kuntum junuban faṭṭahharū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum minh(u), mā yurīdullāhu liyaj‘ala ‘alaikum min ḥarajiw wa lākiy yurīdu liyuṭahhirakum wa liyutimma na‘matahū ‘alaikum la‘allakum tasykurūn(a).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Намаҙ уҡырға теләһәгеҙ, битегеҙҙе һәм ҡулдарығыҙҙы йоҙроҡҡа тиклем йыуығыҙ, башығыҙҙы һеперегеҙ, аяҡтарығыҙҙы тояҡтарығыҙға тиклем (йыуығыҙ) (үдү). Әгәр һин джунуб булһаң, тимәк, мунса ин. Әгәр ҙә һин ауырыһаң йәки сәфәрҙә булһаң йәки бәҙрәфтән ҡайтһаң йәки ҡатын-ҡыҙға тейһәң, әгәр ҙә һиңә һыу эләкмәһә, яҡшы (саф) туҙан менән тәйәмүм ҡыл; уның менән битте, ҡулдарҙы һөртөп алырға (туҙан). Аллаһ Тәғәлә һеҙгә эште ауырлаштырырға теләмәй, ә һеҙҙе таҙартырға һәм биргән ниғмәттәрен тулыландырырға теләй, шуға күрә һеҙ шөкөр итерһегеҙ.

لَا يُؤَاخِذُكُمُ اللّٰهُ بِاللَّغْوِ فِيْٓ اَيْمَانِكُمْ وَلٰكِنْ يُّؤَاخِذُكُمْ بِمَا عَقَّدْتُّمُ الْاَيْمَانَۚ فَكَفَّارَتُهٗٓ اِطْعَامُ عَشَرَةِ مَسٰكِيْنَ مِنْ اَوْسَطِ مَا تُطْعِمُوْنَ اَهْلِيْكُمْ اَوْ كِسْوَتُهُمْ اَوْ تَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ ۗفَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلٰثَةِ اَيَّامٍ ۗذٰلِكَ كَفَّارَةُ اَيْمَانِكُمْ اِذَا حَلَفْتُمْ ۗوَاحْفَظُوْٓا اَيْمَانَكُمْ ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اٰيٰتِهٖ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

lā yu'ākhiżukumullāhu bil-lagwi fī aimānikum wa lākiy yu'ākhiżukum bimā ‘aqqattumul-aimān(a), fa kaffāratuhū iṭ‘āmu ‘asyarati masākīna min ausaṭi mā tuṭ‘imūna ahlīkum au kiswatuhum au taḥrīru raqabah(tin), famal lam yajid fa ṣiyāmu ṡalāṡati ayyām(in), żālika kaffāratu aimānikum iżā ḥalaftum, waḥfaẓū aimānakum, każālika yubayyinullāhu lakum āyātihī la‘allakum tasykurūn(a).

Аллаһ Тәғәлә һеҙҙе аңһыҙ нәҙерҙәрегеҙ (ант итеү) өсөн яза бирмәй, ә аңлы рәүештә биргән анттарығыҙ өсөн яза бирә, шуға күрә кәфәрәт (антты боҙған өсөн штраф) ун ярлыны ашатыу, йәғни һеҙ ғәҙәттә ғаиләгеҙгә биргән ризыҡтан, йәки уларға кейем биреү йәки хеҙмәтсене азат итеү. Кемдең көсө етмәй, шунан һуң (ҡыҙғанысҡа ҡаршы) өс көн ураҙа тотһон. Ант иткәндә анттарығыҙҙың тәбиғәте шундай. Һәм биргән нәҙерҙәрегеҙҙе үтәгеҙ. Шулай итеп, Аллаһ һеҙгә ҡанундарын аңлата, һеҙ (Уға) шөкөр итерһегеҙ.

وَالْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَبَاتُهٗ بِاِذْنِ رَبِّهٖۚ وَالَّذِيْ خَبُثَ لَا يَخْرُجُ اِلَّا نَكِدًاۗ كَذٰلِكَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّشْكُرُوْنَ ࣖ

wal-baladuṭ-ṭayyibu yakhruju nabātuhū bi'iżni rabbih(ī), wal-lażī khabuṡa lā yakhruju illā nakidā(n), każālika nuṣarriful-āyāti liqaumiy yasykurūn(a).

Ә ер һәйбәт, үҫемлектәр мул үҫә Аллаһ рөхсәте менән; and poor soil, the crops that grow languish. Шулай итеп, Беҙ шөкөр итеүселәр өсөн (бөйөклөгөбөҙҙөң) аяттарын ҡат-ҡат аңлатабыҙ.

قَالَ يٰمُوْسٰٓى اِنِّى اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسٰلٰتِيْ وَبِكَلَامِيْ ۖفَخُذْ مَآ اٰتَيْتُكَ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ

qāla yā mūsā inniṣṭafaituka ‘alan-nāsi birisālātī wa bikalāmī, fa khuż mā ātaituka wa kum minasy-syākirīn(a).

(Аллаһ) әйтте: «Эй, Муса! Ысынлап та, Мин һине башҡа кешеләрҙән һайланым (өҫтөнлөк бирәм) (өҫтөнлөк бирҙем) (өҫтөнлөк бирәм) Минең хәбәремде һәм Минең һүҙҙәремде еткерер өсөн, шуға күрә Мин һиңә биргән нәмәләрҙе ныҡ тот һәм шөкөр итеүселәрҙән бул!»

۞ هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ اِلَيْهَاۚ فَلَمَّا تَغَشّٰىهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيْفًا فَمَرَّتْ بِهٖ ۚفَلَمَّآ اَثْقَلَتْ دَّعَوَا اللّٰهَ رَبَّهُمَا لَىِٕنْ اٰتَيْتَنَا صَالِحًا لَّنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ

huwal-lażī khalaqakum min nafsiw wāḥidatiw waja‘ala minhā zaujahā liyaskuna ilaihā, falammā tagasysyāhā ḥamalat ḥamlan khafīfan fa marrat bih(ī), falammā aṡqalad da‘awallāha rabbahumā la'in ātaitanā ṣāliḥan lanakūnanna minasy-syākirīn(a).

Ул һеҙҙе бер йәндән (Әҙәмдән) яралтты һәм унан риза булһын өсөн үҙ парын шунан яралтты. Шулай итеп, ул уны ҡатыштырғандан һуң, (ҡатыны) еңел ҡарынға ауырға ҡала, һәм ул үҙен еңел тойоуын дауам итә (бер ни тиклем ваҡыт). Һуңынан, ир менән ҡатын, икеһе лә Аллаһтан: «Әгәр ҙә Һин беҙгә тәҡүәле бала бирһәң, беҙ һәр ваҡыт рәхмәтле булырбыҙ», — тип һоранылар.

وَاِذْ تَاَذَّنَ رَبُّكُمْ لَىِٕنْ شَكَرْتُمْ لَاَزِيْدَنَّكُمْ وَلَىِٕنْ كَفَرْتُمْ اِنَّ عَذَابِيْ لَشَدِيْدٌ

wa iż ta'ażżana rabbukum la'in syakartum la'azīdannakum wa la'in kafartum inna ‘ażābī lasyadīd(un).

Раббығыҙ: «Әгәр ҙә һеҙ шөкөр итһәгеҙ, Мин һеҙгә ниғмәттәрҙе арттырырмын, әгәр ҙә һеҙ Минең ниғмәттәремде инҡар итһәгеҙ, Минең язам бик ауыр булыр», — тип иғлан иткәнен (хәтерләгеҙ).

شَاكِرًا لِّاَنْعُمِهِ ۖاجْتَبٰىهُ وَهَدٰىهُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

syākiral li'an‘umih(ī), ijtabāhu wa hadāhu ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

ниғмәттәре өсөн шөкөр итә. Аллаһ Тәғәлә уны һайланы һәм тура юлға күндерҙе.

قَالَ الَّذِيْ عِنْدَهٗ عِلْمٌ مِّنَ الْكِتٰبِ اَنَا۠ اٰتِيْكَ بِهٖ قَبْلَ اَنْ يَّرْتَدَّ اِلَيْكَ طَرْفُكَۗ فَلَمَّا رَاٰهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهٗ قَالَ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّيْۗ لِيَبْلُوَنِيْٓ ءَاَشْكُرُ اَمْ اَكْفُرُۗ وَمَنْ شَكَرَ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ رَبِّيْ غَنِيٌّ كَرِيْمٌ

qālal-lażī ‘indahū ‘ilmum minal-kitābi ana ātīka bihī qabla ay yartadda ilaika ṭarfuk(a), falammā ra'āhu mustaqirran ‘indahū qāla hāżā min faḍli rabbī, liyabluwanī a'asykuru am akfur(u), wa man syakara fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'inna rabbī ganiyyun karīm(un).

Китаптан белемгә эйә булған берәү: «Күҙҙәрең асылғансы, Мин һиңә тәхет килтерермен», — тигән. Шулай итеп, ул (Сөләймән) үҙенең алдындағы тәхетте күреп: «Был мине һынау өсөн Раббымдың рәхмәте араһында, мин шөкөр итәмме, әллә инҡар итәмме (Уның ниғмәттәрен).

قَالَ رَبِّ بِمَآ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ فَلَنْ اَكُوْنَ ظَهِيْرًا لِّلْمُجْرِمِيْنَ

qāla rabbi bimā an‘amta ‘alayya falan akūna ẓahīral lil-mujrimīn(a).

Ул (Муса): «Эй, Раббым, Һин миңә биргән ниғмәттәрең менән мин гонаһлыларға ярҙамсы булмаясаҡмын», — тигән.

وَمِنْ رَّحْمَتِهٖ جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لِتَسْكُنُوْا فِيْهِ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa mir raḥmatihī ja‘ala lakumul-laila wan-nahāra litaskunū fīhi wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

Һәм тап Үҙенең рәхмәте арҡаһында Ул һеҙҙең өсөн төндәрҙе һәм көндөҙ яралтты, һеҙ төндә ял итегеҙ һәм Уның йомартлығынан (көндөҙ) бер аҙ эҙләрһегеҙ һәм Уға шөкөр итерһегеҙ.

اِنَّمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًا وَّتَخْلُقُوْنَ اِفْكًا ۗاِنَّ الَّذِيْنَ تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَا يَمْلِكُوْنَ لَكُمْ رِزْقًا فَابْتَغُوْا عِنْدَ اللّٰهِ الرِّزْقَ وَاعْبُدُوْهُ وَاشْكُرُوْا لَهٗ ۗاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

innamā ta‘budūna min dūnillāhi auṡānaw wa takhluqūna ifkā(n), innal-lażīna ta‘budūna min dūnillāhi lā yamlikūna lakum rizqan fabtagū ‘indallāhir-rizqa wa‘budūhu wasykurū lah(ū), ilaihi turja‘ūn(a).

Ысынлап та, һеҙ Аллаһтан башҡа табынған нәмәләр бары тик боттарға һәм һеҙ ялған уйлап сығараһығыҙ. Ысынлап та, Аллаһтан башҡа табынған нәмәгеҙ һеҙгә ризыҡ бирергә һәләтле түгел; Шулай булғас, Аллаһтан ризыҡ һорағыҙ, Уға ғибәҙәт ҡылығыҙ һәм Уға шөкөр итегеҙ. Тик Уға ғына ҡайтарылырһығыҙ.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا لُقْمٰنَ الْحِكْمَةَ اَنِ اشْكُرْ لِلّٰهِ ۗوَمَنْ يَّشْكُرْ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ حَمِيْدٌ

wa laqad ātainā luqmānal-ḥikmata anisykur lillāh(i), wa may yasykur fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'innallāha ganiyyun ḥamīd(un).

Ысынлап та, Беҙ Лоҡманға хикмәт бирҙек: «Аллаһҡа рәхмәтле бул! Кем рәхмәтле булһа, ул үҙе өсөн рәхмәтле булыр, ә кем рәхмәтле булмаһа, Аллаһ иң бай, иң маҡтаулы».

يَعْمَلُوْنَ لَهٗ مَا يَشَاۤءُ مِنْ مَّحَارِيْبَ وَتَمَاثِيْلَ وَجِفَانٍ كَالْجَوَابِ وَقُدُوْرٍ رّٰسِيٰتٍۗ اِعْمَلُوْٓا اٰلَ دَاوٗدَ شُكْرًا ۗوَقَلِيْلٌ مِّنْ عِبَادِيَ الشَّكُوْرُ

ya‘malūna lahū mā yasyā'u mim maḥārība wa tamāṡīla wa jifānin kal-jawābi wa qudūrir-rāsiyāt(in), i‘malū āla dāwūda syukrā(n), wa qalīlum min ‘ibādiyasy-syakūr(u).

Улар (ендәр) Сөләймән өсөн үҙе теләгәнсә эшләгән, шул иҫәптән бейек биналар, һындар, (мейес өҫтөндә) ҡалған бассейндар һәм һауыттар кеүек (ҙур) тәрилкәләр (яһаған). Эшлә, эй, Дауыт ғаиләһе, шөкөр итеү өсөн (Аллаһҡа). Һәм Минең ҡолдарымдың бик аҙҙары ғына шөкөр итә.

بَلِ اللّٰهَ فَاعْبُدْ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ

balillāha fa‘bud wa kum minasy-syākirīn(a).

Шуға күрә Аллаһҡа ғына ғибәҙәт ҡылығыҙ һәм һеҙ шөкөр итеүселәрҙән булһын».