وَلْتَكُنْ مِّنْكُمْ اُمَّةٌ يَّدْعُوْنَ اِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ
waltakum minkum ummatuy yad‘ūna ilal-khairi wa ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkar(i), wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
மேலும், உங்களில் நற்பண்புகளை நோக்கி அழைப்பவர்களும், நன்மையானவற்றைச் செய்யும்படி ஏவுபவர்களும், தீமையானவற்றைத் தடுப்பவர்களும் ஆகிய ஒரு கூட்டத்தினர் இருக்கட்டும். அவர்களே பாக்கியசாலிகள்.
لَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ
laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).
நிச்சயமாக, நாம் நூஹை (அலை) அவர்களின் மக்களிடம் அனுப்பினோம். பின்னர் அவர் கூறினார், "என் மக்களே! அல்லாஹ்வை வணங்குங்கள்! அவனைத் தவிர உங்களுக்கு வேறு இறைவன் (வணக்கத்திற்குரியவன்) இல்லை. நிச்சயமாக, அந்தப் பயங்கரமான நாளில் (மறுமை நாளில்) நீங்கள் தண்டனையால் வேதனைப்படுவீர்கள் என்று நான் அஞ்சுகிறேன்."
۞ وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ
wa ilā ‘ādin akhāḥum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).
மேலும், ஆத் (மதகுரு) மக்களிடம் அவர்களின் சகோதரரான ஹூதை (நாம் அனுப்பினோம்). அவர் கூறினார், "என் மக்களே! அல்லாஹ்வை வணங்குங்கள்! அவனைத் தவிர உங்களுக்கு வணக்கத்திற்குரிய இறைவன் வேறு யாரும் இல்லை. அப்படியிருக்க, நீங்கள் ஏன் அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுவதில்லை?"
وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًاۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوْهَا تَأْكُلْ فِيْٓ اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
wa ilā ṡamūda akhāhum ṣāliḥā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum, hāżihī nāqatullāhi lakum āyatan fa żarūhā ta'kul fī arḍillāhi wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābun alīm(un).
மேலும், ஸமூத் சமூகத்தினரிடம் அவர்களின் சகோதரர் ஸாலிஹை நாம் அனுப்பினோம். அவர் கூறினார், "என் மக்களே! அல்லாஹ்வை வணங்குங்கள்! அவனைத் தவிர உங்களுக்கு வணக்கத்திற்குரிய இறைவன் வேறு யாரும் இல்லை. நிச்சயமாக, உங்கள் இறைவனிடமிருந்து உங்களுக்கு ஒரு தெளிவான சான்று வந்துள்ளது. அல்லாஹ்விடமிருந்து வந்த இந்தப் பெண் ஒட்டகம் உங்களுக்கு ஓர் அடையாளமாகும். அது அல்லாஹ்வின் பூமியில் மேயட்டும்; அதற்குத் தீங்கு செய்யாதீர்கள். மீறினால், அதன் விளைவாக நீங்கள் வேதனையான தண்டனையை அனுபவிப்பீர்கள்."
قُلْ هٰذِهٖ سَبِيْلِيْٓ اَدْعُوْٓا اِلَى اللّٰهِ ۗعَلٰى بَصِيْرَةٍ اَنَا۠ وَمَنِ اتَّبَعَنِيْ ۗوَسُبْحٰنَ اللّٰهِ وَمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ
qul hāżihī sabīlī ad‘ū ilallāh(i), ‘alā baṣīratin ana wa manittaba‘anī, wa subḥānallāhi wa mā ana minal-musyrikīn(a).
(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: “இதுவே எனது வழிமுறை: நானும், என்னைப் பின்பற்றுவோரும் உறுதியுடன் அல்லாஹ்வை நோக்கிப் பிரார்த்திக்கிறோம். அல்லாஹ்வுக்கே புகழ், மேலும் நான் இணைவைப்பவர்களில் ஒருவன் அல்ல.”
وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِيْ كُلِّ اُمَّةٍ رَّسُوْلًا اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوْتَۚ فَمِنْهُمْ مَّنْ هَدَى اللّٰهُ وَمِنْهُمْ مَّنْ حَقَّتْ عَلَيْهِ الضَّلٰلَةُ ۗ فَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ
wa laqad ba‘aṡnā fī kulli ummatir rasūlan ani‘budullāha wajtanibuṭ-ṭāgūt(a), fa minhum man hadallāhu wa minhum man ḥaqqat ‘alaihiḍ-ḍalālah(tu), fa sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).
மேலும் நிச்சயமாக, நாம் ஒவ்வொரு சமுதாயத்திற்கும் ஒரு தூதரை அனுப்பி, "அல்லாஹ்வை வணங்குங்கள், இறைநிந்தனையிலிருந்து விலகி இருங்கள்" என்று அழைப்பு விடுத்தோம். அவர்களில் அல்லாஹ்வால் நேர்வழி காட்டப்பட்டவர்களும் இருக்கிறார்கள், வழிகேட்டில் நிலைத்திருப்பவர்களும் இருக்கிறார்கள். எனவே, பூமியில் நடந்து சென்று, மறுப்பவர்களின் (தூதர்களின்) முடிவு எப்படி இருக்கும் என்று பாருங்கள்.
اُدْعُ اِلٰى سَبِيْلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُۗ اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ وَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ
ud‘u ilā sabīli rabbika bil-ḥikmati wal-mau‘iẓatil-ḥasanati wa jādilhum bil-latī hiya aḥsan(u), inna rabbaka huwa a‘lamu biman ḍalla ‘an sabīlihī wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).
ஞானத்துடனும் நல்ல போதனைகளுடனும் (மக்களை) உங்கள் இறைவனின் பாதைக்கு அழையுங்கள்; மேலும் அவர்களுடன் நல்ல முறையில் விவாதியுங்கள். நிச்சயமாக, உங்கள் இறைவன், அவனது பாதையிலிருந்து யார் வழிதவறுகிறார் என்பதையும், யார் நேர்வழிப்படுத்தப்படுகிறார் என்பதையும் நன்கறிவான்.
وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا نُوْحِيْٓ اِلَيْهِ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدُوْنِ
wa mā arsalnā min qablika mir rasūlin illā nūḥī ilaihi annahū lā ilāha illā ana fa‘budūn(i).
உமக்கு (முஹம்மதுக்கு) முன்னர் நாம் எந்தத் தூதரையும் அனுப்பவில்லை; ஆனால், என்னைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை (வணக்கத்திற்குரியவன்) என்று அவருக்கு நாம் வெளிப்படுத்தினோம், எனவே என்னையே வணங்குங்கள்.
وَمَنْ اَحْسَنُ قَوْلًا مِّمَّنْ دَعَآ اِلَى اللّٰهِ وَعَمِلَ صَالِحًا وَّقَالَ اِنَّنِيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ
wa man aḥsanu qaulam mimman da‘ā ilallāhi wa ‘amila ṣāliḥaw wa qāla innanī minal-muslimīn(a).
மேலும், அல்லாஹ்வை அழைத்து, நற்செயல்கள் செய்து, "நிச்சயமாக நான் (அதற்குக் கீழ்ப்படிகிற) முஸ்லிம்களில் ஒருவன்" என்று கூறுபவரை விடச் சிறந்த வார்த்தைகள் யாரிடம் உள்ளன?