وَاِذْ وٰعَدْنَا مُوْسٰىٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَنْتُمْ ظٰلِمُوْنَ
wa iż wā‘adnā mūsā arba‘īna lailatan ṡummattakhażtumul-‘ijla mim ba‘dihī wa antum ẓālimūn(a).
மேலும், நாம் மூசாவுக்கு நாற்பது இரவுகள் வாக்குறுதி அளித்ததை நினைவுகூருங்கள். பின்பு அவர் சென்றபின், நீங்கள் (இஸ்ரவேலின் சந்ததியினர்) அந்தக் கன்றுக்குட்டியின் சிலையை பலியாகச் செய்து, அநியாயம் செய்தவர்களானீர்கள்.
ثُمَّ عَفَوْنَا عَنْكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
Ṡumma ‘afaunā ‘ankum mim ba‘di żālika la‘allakum tasykurūn(a).
அதன் பிறகு, நீங்கள் நன்றியுணர்வு கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக, நாம் உங்களை மன்னித்தோம்.
وَاِذْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَالْفُرْقَانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ
wa iż ātainā mūsal-kitāba wal-furqāna la‘allakum tahtadūn(a).
மேலும், நீங்கள் நேர்வழி பெறுவதற்காக, நாம் மூசாவுக்கு வேதத்தையும் ஃபுர்கானையும் வழங்கியதை நினைவுகூருங்கள்.
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ اَنْفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوْبُوْٓا اِلٰى بَارِىِٕكُمْ فَاقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ عِنْدَ بَارِىِٕكُمْۗ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ۗ اِنَّهٗ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ
wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumi innakum ẓalamtum anfusakum bittikhāżikumul- ‘ijla fatūbū ilā bāri'ikum faqtulū anfusakum, żālikum khairul lakum ‘inda bāri'ikum, fatāba ‘alaikum, innahū huwat-tawwābur-raḥīm(u).
மேலும், மூசா (ரலி) அவர்கள் தம் மக்களிடம், "என் மக்களே! நீங்கள் ஒரு கன்றுக்குட்டியின் உருவத்தை பலியாகச் செய்து, உங்களுக்கு நீங்களே பெரும் அநீதி இழைத்துக் கொண்டீர்கள். எனவே, உங்கள் படைப்பாளனிடம் மனந்திருந்தி, உங்களை நீங்களே மாய்த்துக் கொள்ளுங்கள். உங்கள் படைப்பாளனிடம் அதுவே உங்களுக்குச் சிறந்தது. அவன் உங்கள் மனந்திருந்தலை ஏற்றுக்கொள்வான். நிச்சயமாக, அவன் மனந்திருந்தலை மிகவும் ஏற்பவனாகவும், மிகவும் கருணையுள்ளவனாகவும் இருக்கிறான்" என்று கூறியதை நினைவுகூருங்கள்.
وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نُّؤْمِنَ لَكَ حَتّٰى نَرَى اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْكُمُ الصّٰعِقَةُ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ
wa iż qultum yā mūsā lan nu'mina laka ḥattā narallāha jahratan fa'akhażatkumuṣ-ṣā‘iqatu wa antum tanẓurūn(a).
மேலும், நீங்கள், "மூஸாவே! நாங்கள் அல்லாஹ்வைத் தெளிவாகக் காணும் வரை உம்மை நம்ப மாட்டோம்" என்று கூறியபோது, நீங்கள் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போதே உங்கள் மீது மின்னல் தாக்கியது என்பதை நினைவுகூருங்கள்.
ثُمَّ بَعَثْنٰكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
Ṡumma ba‘aṡnākum mim ba‘di mautikum la‘allakum tasykurūn(a).
பின்னர், நீங்கள் நன்றி செலுத்துவதற்காக, உங்கள் மரணத்திற்குப் பிறகு உங்களை நாம் உயிர்ப்பித்தோம்.
وَظَلَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰى ۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْ ۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
wa ẓallalnā ‘alaikumul-gamāma wa anzalnā ‘alaikumul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
மேலும், நாம் உங்களுக்கு மேகங்களால் நிழல் தந்தோம்; உங்களுக்கு மன்னையும் சல்வாவையும் இறக்கினோம். நாம் உங்களுக்கு அளித்த வாழ்வாதாரத்திலிருந்து நல்ல உணவை உண்ணுங்கள். அவர்கள் நமக்கு அநியாயம் செய்யவில்லை, ஆனால் தங்களுக்குத் தாங்களே அநியாயம் செய்துகொண்டார்கள்.
وَاِذْ قُلْنَا ادْخُلُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ فَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًا وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَّقُوْلُوْا حِطَّةٌ نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطٰيٰكُمْ ۗ وَسَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ
wa iż qulnadkhulū hāżihil-qaryata fakulū minhā ḥaiṡu syi'tum ragadaw wadkhulul- bāba sujjadaw wa qūlū ḥiṭṭatun nagfir lakum khaṭāyākum, wa sanazīdul-muḥsinīn(a).
மேலும், நாம் இவ்வாறு கூறியதை நினைவுகூருங்கள்: “இந்த பூமியில் (பைத்துல்மக்திஸில்) நுழையுங்கள்; அங்கு நீங்கள் விரும்பும் அளவுக்குச் சுவைமிகுந்த உணவுகளை உண்ணுங்கள். அதன் வாயிலில் குனிந்தபடி நுழைந்து, ‘எங்கள் பாவங்களிலிருந்து எங்களைக் காப்பாற்றுவாயாக’ என்று கூறுங்கள்.” நிச்சயமாக நாம் உங்கள் தவறுகளை மன்னிப்போம். மேலும், நன்மை செய்பவர்களுக்கு நாம் அருட்கொடைகளை அதிகரிப்போம்.
فَبَدَّلَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا قَوْلًا غَيْرَ الَّذِيْ قِيْلَ لَهُمْ فَاَنْزَلْنَا عَلَى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ ࣖ
fabaddalal-lażīna ẓalamū qaulan gairal-lażī qīla lahum fa anzalnā ‘alal-lażīna ẓalamū rijzam minas-samā'i bimā kānū yafsuqūn(a).
பின்னர் அநியாயக்காரர்கள், தங்களுக்கு இடப்படாத வேறொரு கட்டளையை அந்த கட்டளைக்குப் பதிலாக இட்டார்கள். ஆகவே, அநியாயக்காரர்கள் மீது நாம் வானத்திலிருந்து பேரழிவை இறக்கினோம், ஏனெனில் அவர்கள் (எப்போதும்) தீய செயல்களைச் செய்து வந்தார்கள்.
۞ وَاِذِ اسْتَسْقٰى مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۗ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا ۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ ۗ كُلُوْا وَاشْرَبُوْا مِنْ رِّزْقِ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
wa iżistasqā mūsā liqaumihī faqulnaḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fanfajarat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, kulū wasyrabū mir rizqillāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
மூசா (ரலி) அவர்கள் தம் மக்களுக்காகத் தண்ணீர் கேட்டபோது, நாம், "உமது கைத்தடியால் பாறையை அடியும்!" என்று கூறினோம். உடனே அதிலிருந்து பன்னிரண்டு நீரூற்றுகள் பொங்கி வழிந்தன. ஒவ்வொரு கோத்திரமும் தத்தமது குடிநீர் இடத்தை அறியும். அல்லாஹ் வழங்கிய வாழ்வாதாரத்தை உண்ணுங்கள், பருகுங்கள்; பூமியில் சேதம் விளைவித்துத் தீமை செய்யாதீர்கள்.
وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نَّصْبِرَ عَلٰى طَعَامٍ وَّاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنْۢبِتُ الْاَرْضُ مِنْۢ بَقْلِهَا وَقِثَّاۤىِٕهَا وَفُوْمِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا ۗ قَالَ اَتَسْتَبْدِلُوْنَ الَّذِيْ هُوَ اَدْنٰى بِالَّذِيْ هُوَ خَيْرٌ ۗ اِهْبِطُوْا مِصْرًا فَاِنَّ لَكُمْ مَّا سَاَلْتُمْ ۗ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ ࣖ
wa iż qultum yā mūsā lan naṣbira ‘alā ṭa‘āmiw wāḥidin fad‘u lanā rabbaka yukhrij lanā mimmā tumbitul-arḍu mim baqlihā wa qiṡṡā'ihā wa fūmihā wa ‘adasihā wa baṣalihā, qāla atastabdilūnal-lażī huwa adnā bil-lażī huwa khair(un), ihbiṭū miṣran fa inna lakum mā sa'altum, wa ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu wal-maskanatu wa bā'ū bigaḍabim minallāh(i), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan- nabiyyīna bi gairil-ḥaqq(i), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).
மேலும், நீங்கள், “மூஸே! ஒரே வகையான உணவை மட்டும் உண்டு எங்களால் தாங்கிக்கொள்ள முடியாது. எனவே, பூமி விளைவிக்கும் மூலிகைகள், வெள்ளரிகள், பூண்டு, பருப்பு வகைகள், வெங்காயம் ஆகியவற்றை எங்களுக்குத் தருமாறு உங்கள் இறைவனிடம் கேளுங்கள்” என்று கூறியதை நினைவுகூருங்கள். அதற்கு அவர் (மூஸே), “நல்லதற்குப் பதிலாகத் தீமையைக் கேட்கிறீர்களா? ஒரு நகரத்திற்குச் செல்லுங்கள்; நீங்கள் கேட்பது நிச்சயமாக உங்களுக்குக் கிடைக்கும்” என்றார். பின்னர் அவர்கள் இழிவினாலும் வறுமையினாலும் தாக்கப்பட்டனர்; மேலும் அவர்கள் (மீண்டும்) அல்லாஹ்வின் கோபத்திற்கு ஆளானார்கள். அவர்கள் அல்லாஹ்வின் அடையாளங்களை மறுத்ததாலும், நியாயமின்றி நபிமார்களைக் கொன்றதாலும் அது (நிகழ்ந்தது). அவர்கள் கீழ்ப்படியாமலும் வரம்பு மீறியும் இருந்ததே அதற்குக் காரணம்.
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ جَعَلَ فِيْكُمْ اَنْۢبِيَاۤءَ وَجَعَلَكُمْ مُّلُوْكًاۙ وَّاٰتٰىكُمْ مَّا لَمْ يُؤْتِ اَحَدًا مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ
wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż ja‘ala fīkum ambiyā'a wa ja‘alakum mulūkā(n), wa ātākum mā lam yu'ti aḥadam minal-‘ālamīn(a).
மேலும், மூசா (ரலி) அவர்கள் தம் மக்களிடம், "என் மக்களே! அல்லாஹ் உங்களுக்கு மத்தியில் நபிமார்களை நியமித்து, உங்களைச் சுதந்திரமான மக்களாக ஆக்கி, மற்ற மக்களில் யாருக்கும் ஒருபோதும் வழங்கப்படாததை உங்களுக்கு வழங்கியதன் மூலம், உங்கள் மீது அவன் காட்டிய அருட்கொடையை நினைவுகூருங்கள்" என்று கூறியதை நினைவுகூருங்கள்.
يٰقَوْمِ ادْخُلُوا الْاَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِيْ كَتَبَ اللّٰهُ لَكُمْ وَلَا تَرْتَدُّوْا عَلٰٓى اَدْبَارِكُمْ فَتَنْقَلِبُوْا خٰسِرِيْنَ
yā qaumidkhulul-arḍal-muqaddasatal-latī kataballāhu lakum wa lā tartaddū ‘alā adbārikum fa tanqalibū khāsirīn(a).
என் மக்களே! அல்லாஹ் உங்களுக்காக நியமித்த புனித பூமிக்குள் (பாலஸ்தீனத்திற்குள்) நுழையுங்கள். (எதிரிக்கு அஞ்சி) பின்வாங்காதீர்கள்; இல்லையெனில் நீங்கள் நஷ்டமடைவீர்கள்.
قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّ فِيْهَا قَوْمًا جَبَّارِيْنَۖ وَاِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَا حَتّٰى يَخْرُجُوْا مِنْهَاۚ فَاِنْ يَّخْرُجُوْا مِنْهَا فَاِنَّا دٰخِلُوْنَ
qālū yā mūsā inna fīhā qauman jabbārīn(a), wa innā lan nadkhulahā ḥattā yakhrujū minhā, fa iy yakhrujū minhā fa innā dākhilūn(a).
அவர்கள் கூறினார்கள், "ஓ மூஸா! நிச்சயமாக அந்த நாட்டில் மிகவும் வலிமையான மற்றும் கொடூரமான மக்கள் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் அங்கிருந்து வெளியேறும் வரை நாங்கள் அதில் நுழைய மாட்டோம். அவர்கள் அங்கிருந்து வெளியேறினால், நாங்கள் நிச்சயமாக நுழைவோம்."
قَالَ رَجُلَانِ مِنَ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوْا عَلَيْهِمُ الْبَابَۚ فَاِذَا دَخَلْتُمُوْهُ فَاِنَّكُمْ غٰلِبُوْنَ ەۙ وَعَلَى اللّٰهِ فَتَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
qāla rajulāni minal-lażīna yakhāfūna an‘amallāhu ‘alaihimadkhulū ‘alaihimul-bāb(a), fa iżā dakhaltumūhu fa innakum gālibūn(a), wa ‘alallāhi fa tawakkalū in kuntum mu'minīn(a).
இறையச்சமுள்ளவர்களும், அல்லாஹ்வின் அருளைப் பெற்றவர்களுமான இருவர் கூறினார்கள்: "(நாட்டின்) வாயில் வழியாக அவர்களைத் தாக்குங்கள். நீங்கள் அதன் வழியே நுழைந்தால், நிச்சயமாக வெற்றி பெறுவீர்கள். நீங்கள் நம்பிக்கையாளர்களாக இருந்தால், அல்லாஹ் ஒருவன் மீதே நம்பிக்கை வையுங்கள்."
قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَآ اَبَدًا مَّا دَامُوْا فِيْهَا ۖفَاذْهَبْ اَنْتَ وَرَبُّكَ فَقَاتِلَآ اِنَّا هٰهُنَا قٰعِدُوْنَ
qālū yā mūsā innā lan nadkhulahā abadam mā dāmū fīhā, fażhab anta wa rabbuka fa qātilā innā hāhunā qā‘idūn(a).
அவர்கள், "ஓ மூஸா! அவர்கள் அதில் இருக்கும் வரை நாங்கள் ஒருபோதும் அதில் நுழைய மாட்டோம். எனவே, உம்முடைய இறைவனுடன் சென்று, நீங்கள் இருவரும் போரிடுங்கள். நாங்கள் இங்கேயே காத்திருக்கிறோம்," என்றார்கள்.
قَالَ رَبِّ اِنِّيْ لَآ اَمْلِكُ اِلَّا نَفْسِيْ وَاَخِيْ فَافْرُقْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ الْقَوْمِ الْفٰسِقِيْنَ
qāla rabbi innī lā amliku illā nafsī wa akhī fafruq bainanā wa bainal-qaumil-fāsiqīn(a).
அவர் (மோசே) கூறினார், "என் இறைவா, என்னையும் என் சகோதரனையும் மட்டுமே நான் கட்டுப்படுத்துகிறேன். எனவே, அந்தத் தீயவர்களிடமிருந்து எங்களைப் பிரிப்பாயாக."
قَالَ فَاِنَّهَا مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ اَرْبَعِيْنَ سَنَةً ۚيَتِيْهُوْنَ فِى الْاَرْضِۗ فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ
qāla fa innahā muḥarramatun ‘alaihim arba‘īna sanah(tan), yatīhūna fil-arḍ(i), falā ta'sa ‘alal qaumil-fāsiqīn(a).
(அல்லாஹ்) கூறினான், "(அப்படியானால்), நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு (அந்த பூமி) அவர்களுக்குத் தடுக்கப்பட்டுள்ளது. (அந்தக் காலத்தில்) அவர்கள் பூமியில் குழப்பத்துடன் அலைவார்கள். எனவே, (மூசாவே!) அந்தத் தீயவர்களின் கதியை எண்ணி நீர் கவலைப்படாதீர்."
ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَظَلَمُوْا بِهَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ
Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa ẓalamū bihā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
அவர்களுக்குப் பிறகு, நாம் மூசாவை நமது சான்றுகளுடன் ஃபிர்அவ்னிடமும் அவனது சமுதாயத் தலைவர்களிடமும் அனுப்பினோம்; அவர்களோ அந்தச் சான்றுகளை மறுத்தனர். எனவே, தீங்கு செய்பவர்களுக்கு என்ன நேரிடுகிறது என்பதில் கவனம் செலுத்துங்கள்.
وَقَالَ مُوْسٰى يٰفِرْعَوْنُ اِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ
wa qāla mūsa yā fir‘aunu innī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).
மேலும் மூசா கூறினார், "ஓ ஃபிர்அவ்னே! நிச்சயமாக நான் அகிலங்களின் இறைவனிடமிருந்து வந்த ஒரு தூதன்."
حَقِيْقٌ عَلٰٓى اَنْ لَّآ اَقُوْلَ عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ قَدْ جِئْتُكُمْ بِبَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَرْسِلْ مَعِيَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ
Ḥaqīqun ‘alā allā aqūla ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), qad ji'tukum bibayyinatim mir rabbikum fa arsil ma‘iya banī isrā'īl(a).
நான் அல்லாஹ்வைப் பற்றிய உண்மையைக் கூறக் கடமைப்பட்டுள்ளேன். நிச்சயமாக, உங்கள் இறைவனிடமிருந்து தெளிவான சான்றுகளுடன் நான் உங்களிடம் வந்துள்ளேன், எனவே இஸ்ரவேலின் சந்ததியினர் என்னுடன் செல்லட்டும்.
قَالَ اِنْ كُنْتَ جِئْتَ بِاٰيَةٍ فَأْتِ بِهَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qāla in kunta ji'ta bi'āyatin fa'ti bihā in kunta minaṣ ṣādiqīn(a).
அதற்கு அவன் (பார்வோன்), "நீங்கள் ஆதாரம் கொண்டு வருகிறீர்கள் என்பது உண்மையானால், நீங்கள் உண்மையாளர்களில் ஒருவர் என்பதைக் காட்டுங்கள்" என்று பதிலளித்தான்.
فَاَلْقٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِيْنٌ ۖ
fa alqā ‘aṣāhu fa iżā hiya ṡu‘bānum mubīn(un).
பின்பு (மோசே) தன் கோலை எறிந்தார், திடீரென்று அந்தக் கோல் ஒரு பெரிய பாம்பாக மாறியது.
وَّنَزَعَ يَدَهٗ فَاِذَا هِيَ بَيْضَاۤءُ لِلنّٰظِرِيْنَ ࣖ
wa naza‘a yadahū fa iżā hiya baiḍā'u lin-nāẓirīn(a).
அவன் தன் கையை நீட்டினான்; அதைப் பார்த்தவர்களுக்கு அது திடீரென வெண்மையாக (பிரகாசித்தது) மாறியது.
قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِيْمٌۙ
qālal-mala'u min qaumi fir‘auna inna hāżā lasāḥirum ‘alīm(un).
பார்வோன்களின் தலைவர்கள், "இந்த மனிதன் உண்மையிலேயே ஒரு திறமையான மந்திரவாதி," என்றார்கள்.
يُّرِيْدُ اَنْ يُّخْرِجَكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ ۚ فَمَاذَا تَأْمُرُوْنَ
yurīdu ay yukhrijakum min arḍikum, fa māżā ta'murūn(a).
"உன் தேசத்திலிருந்து உன்னை வெளியேற்ற விரும்புபவர் யார்?" (பார்வோன் கேட்டான்), "அப்படியானால், நீர் என்ன யோசனை சொல்கிறீர்?"
قَالُوْآ اَرْجِهْ وَاَخَاهُ وَاَرْسِلْ فِى الْمَدَاۤىِٕنِ حٰشِرِيْنَۙ
qālū arjih wa akhāhu wa arsil fil-madā'ini ḥāsyirīn(a).
(தலைவர்கள்) பதிலளித்தார்கள், "அவனையும் அவன் சகோதரனையும் (சிறிது காலம்) தடுத்து வைத்து, (மந்திரவாதிகளை) ஒன்று திரட்டுவதற்காக சிலரை நகரங்களுக்கு அனுப்புங்கள்."
يَأْتُوْكَ بِكُلِّ سٰحِرٍ عَلِيْمٍ
ya'tūka bikulli sāḥirin ‘alīm(in).
அவர்கள் எல்லா சாமர்த்தியசாலி மந்திரவாதிகளையும் உங்களிடம் கொண்டு வரட்டும்.
وَجَاۤءَ السَّحَرَةُ فِرْعَوْنَ قَالُوْٓا اِنَّ لَنَا لَاَجْرًا اِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغٰلِبِيْنَ
wa jā'as-saḥaratu fir‘auna qālū inna lanā la'ajran in kunnā naḥnul-gālibīn(a).
மந்திரவாதிகள் பார்வோனிடம் வந்து, “நாங்கள் ஜெயித்தால் எங்களுக்குப் பரிசு கிடைக்குமா?” என்று கேட்டார்கள்.
قَالَ نَعَمْ وَاِنَّكُمْ لَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَ
qāla na‘am wa innakum laminal-muqarrabīn(a).
அவர் (பார்வோன்) பதிலளித்தார், "ஆம், உண்மையில் நீங்கள் எனக்கு நெருக்கமானவர்களில் ஒருவராக இருக்க வேண்டும்."
قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِمَّآ اَنْ تُلْقِيَ وَاِمَّآ اَنْ نَّكُوْنَ نَحْنُ الْمُلْقِيْنَ
qālū yā mūsā immā an tulqiya wa immā an nakūna naḥnul-mulqīn(a).
அவர்கள் (மந்திரவாதிகள்) கூறினார்கள், "ஓ மூசா! நீ முதலில் எறிவாயா, அல்லது நாங்கள் எறிவோமா?"
قَالَ اَلْقُوْاۚ فَلَمَّآ اَلْقَوْا سَحَرُوْٓا اَعْيُنَ النَّاسِ وَاسْتَرْهَبُوْهُمْ وَجَاۤءُوْ بِسِحْرٍ عَظِيْمٍ
qāla alqū, falammā alqau saḥarū a‘yunan-nāsi wastarhabūhum wa jā'ū bisiḥrin ‘aẓīm(in).
அவர் (மோசே) பதிலளித்தார், "முதலில் அதை எறியுங்கள்!" அப்படியே அவர்கள் அதை எறிந்த பின்பு, மிகுந்த (வியக்கத்தக்க) மாயாஜாலத்தைக் காட்டியதால், மக்களின் கண்களை வசியப்படுத்தி, அவர்களைப் பயமுறுத்தினார்கள்.
۞ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَلْقِ عَصَاكَۚ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَۚ
wa auḥainā ilā mūsā an alqi ‘aṣāk(a), fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).
மேலும், மூசாவுக்கு நாம் இவ்வாறு வெளிப்படுத்தினோம்: “உமது கைத்தடியைக் கீழே போடுங்கள்!” உடனே அவர், அவர்களுடைய பொய்கள் அனைத்தையும் திடீரென்று விழுங்கிவிட்டார்.
فَوَقَعَ الْحَقُّ وَبَطَلَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَۚ
fa waqa‘al-ḥaqqu wa baṭala mā kānū ya‘malūn(a).
பின்னர் உண்மை நிரூபிக்கப்பட்டது, அவர்கள் செய்ததெல்லாம் வீணானது.
فَغُلِبُوْا هُنَالِكَ وَانْقَلَبُوْا صٰغِرِيْنَۚ
fa gulibū hunālika wanqalabū ṣāgirīn(a).
அதனால் அவர்கள் அந்த இடத்தில் தோற்கடிக்கப்பட்டு, இழிவான மக்களாக ஆனார்கள்.
وَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَۙ
wa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).
உடனே மந்திரவாதிகள் கீழே விழுந்து சாஷ்டாங்க நமஸ்காரம் செய்தார்கள்.
قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ
qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).
அவர்கள் கூறினார்கள், "நாங்கள் எல்லா உலகங்களுக்கும் அதிபதியான இறைவனை நம்புகிறோம்."
رَبِّ مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ
rabbi mūsā wa hārūn(a).
(அதாவது) மோசே மற்றும் ஆரோனின் ஆண்டவர்.”
قَالَ فِرْعَوْنُ اٰمَنْتُمْ بِهٖ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوْهُ فِى الْمَدِيْنَةِ لِتُخْرِجُوْا مِنْهَآ اَهْلَهَاۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ
qāla fir‘aunu āmantum bihī qabla an āżana lakum, inna hāżā lamakrum makartumūhu fil-madīnati litukhrijū minhā ahlahā, fa saufa ta‘lamūn(a).
பார்வோன் சொன்னான், "நான் உங்களுக்கு அனுமதி கொடுப்பதற்கு முன்பே ஏன் அவனை நம்புகிறீர்கள்? உண்மையில், இந்த நகரத்தின் குடிமக்களை வெளியேற்றுவதற்காக நீங்கள் திட்டமிட்ட ஒரு தந்திரம் இது. பின்னர் உங்கள் செயல்களின் விளைவுகளை அறிவீர்கள்."
لَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ ثُمَّ لَاُصَلِّبَنَّكُمْ اَجْمَعِيْنَ
la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfin ṡumma la'uṣallibannakum ajma‘īn(a).
நான் நிச்சயமாக உங்கள் கைகளையும் கால்களையும் குறுக்கும் நெடுக்குமாக (வலது கை மற்றும் இடது கால் அல்லது நேர்மாறாக) வெட்டி, பின்னர் உங்கள் அனைவரையும் சிலுவையில் அறைவேன்.
قَالُوْٓا اِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَۙ
qālū innā ilā rabbinā munqalibūn(a).
அவர்கள் (மந்திரவாதிகள்) பதிலளித்தார்கள், “நிச்சயமாக நாங்கள் எங்கள் இறைவனிடம் திரும்புவோம்.”
وَمَا تَنْقِمُ مِنَّآ اِلَّآ اَنْ اٰمَنَّا بِاٰيٰتِ رَبِّنَا لَمَّا جَاۤءَتْنَا ۗرَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّتَوَفَّنَا مُسْلِمِيْنَ ࣖ
wa mā tanqimu minnā illā an āmannā bi'āyāti rabbinā lammā jā'atnā, rabanā afrig ‘alainā ṣabraw wa tawaffanā muslimīn(a).
மேலும் நீங்கள் எங்கள் மீது பழிவாங்கவில்லை, மாறாக எங்கள் இறைவனின் வசனங்கள் எங்களிடம் வந்தபோது நாங்கள் அவற்றை நம்பியதாலேயே அவ்வாறு செய்தீர்கள்.” (அவர்கள் பிரார்த்தனை செய்தனர்), “எங்கள் இறைவா, எங்களுக்குப் பொறுமையை அளித்து, நாங்கள் முஸ்லிம்களாக (உன்னிடம் சரணடைந்து) மரணிக்க வேண்டும்.”
وَقَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اَتَذَرُ مُوْسٰى وَقَوْمَهٗ لِيُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ وَيَذَرَكَ وَاٰلِهَتَكَۗ قَالَ سَنُقَتِّلُ اَبْنَاۤءَهُمْ وَنَسْتَحْيٖ نِسَاۤءَهُمْۚ وَاِنَّا فَوْقَهُمْ قٰهِرُوْنَ
wa qālal-mala'u min qaumi fir‘auna atażaru mūsā wa qaumahū liyufsidū fil-arḍi wa yażaraka wa ālihatak(a), qāla sanuqattilu abnā'ahum wa nastaḥyī nisā'ahum, wa innā fauqahum qāhirūn(a).
பார்வோனின் ஜனங்களின் தலைவர்கள், “மோசேயும் அவருடைய ஜனங்களும் இந்த தேசத்தில் (எகிப்தில்) நாசத்தை உண்டாக்கி, உங்களையும் உங்கள் தெய்வங்களையும் கைவிடுவதை நீங்கள் அனுமதிக்கப் போகிறீர்களா?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு பார்வோன், “நாங்கள் அவர்களுடைய மகன்களைக் கொன்று, மகள்களை வாழவிடுவோம்; நிச்சயமாக அவர்கள் மீது எங்களுக்கு முழு அதிகாரம் உண்டு” என்று பதிலளித்தான்.
قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اسْتَعِيْنُوْا بِاللّٰهِ وَاصْبِرُوْاۚ اِنَّ الْاَرْضَ لِلّٰهِ ۗيُوْرِثُهَا مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ
qāla mūsā liqaumihista‘īnū billāhi waṣbirū, innal-arḍa lillāh(i), yūriṡuhā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).
மூஸா தம் மக்களிடம், "அல்லாஹ்விடம் உதவி கேளுங்கள், பொறுமையாயிருங்கள். நிச்சயமாக இவ்வுலகம் அல்லாஹ்வுக்கே உரியது; அவன் தன் அடியார்களில் தான் நாடியவருக்கு அதை வாரி வழங்குவான். மேலும், நற்பண்பு மிக்கவர்களுக்கே இறுதி முடிவு உண்டு" என்று கூறினார்.
قَالُوْٓا اُوْذِيْنَا مِنْ قَبْلِ اَنْ تَأْتِيَنَا وَمِنْۢ بَعْدِ مَا جِئْتَنَا ۗقَالَ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُّهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُوْنَ ࣖ
qālū ūżīnā min qabli an ta'tiyanā wa mim ba‘di mā ji'tanā, qāla ‘asā rabbukum ay yuhlika ‘aduwwakum wa yastakhlifakum fil-arḍi fa yanẓura kaifa ta‘malūn(a).
அவர்கள் (மூசாவின் மக்கள்) கூறினார்கள், "நீர் எங்களிடம் வருவதற்கு முன்பும் பின்பும் நாங்கள் (பார்வோனால்) ஒடுக்கப்பட்டோம்." அதற்கு (மூசா) பதிலளித்தார், "உங்கள் இறைவன் உங்கள் எதிரிகளை அழித்து, உங்களைப் பூமியில் கலீஃபாவாக ஆக்குவான் என்று நம்புகிறேன்; அப்போது நீங்கள் எப்படிச் செயல்படுகிறீர்கள் என்பதை அவன் காண்பான்."
وَلَقَدْ اَخَذْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِيْنَ وَنَقْصٍ مِّنَ الثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ
wa laqad akhażnā āla fir‘auna bis-sinīna wa naqṣim minaṡ-ṡamarāti la‘allahum yażżakkarūn(a).
மேலும், ஃபிர்அவ்னுக்கும் அவனது மக்களுக்கும் ஒரு பாடம் கற்பிப்பதற்காக, பல ஆண்டுகள் வறட்சியையும் பழமின்மையையும் ஏற்படுத்தி நாம் அவர்களைத் தண்டித்தோம்.
فَاِذَا جَاۤءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قَالُوْا لَنَا هٰذِهٖ ۚوَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَّطَّيَّرُوْا بِمُوْسٰى وَمَنْ مَّعَهٗۗ اَلَآ اِنَّمَا طٰۤىِٕرُهُمْ عِنْدَ اللّٰهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ
fa iżā jā'athumul-ḥasanatu qālū lanā hāżihī, wa in tuṣibhum sayyi'atuy yaṭṭayyarū bimūsā wa mam ma‘ah(ū), alā innamā ṭā'iruhum ‘indallāhi wa lākinna aksṡarahum lā ya‘lamūn(a).
பின்னர், அவர்களுக்கு நன்மை (செழிப்பு) வரும்போது, "இது எங்கள் (முயற்சிகளின்) காரணமாகவே" என்று கூறுகிறார்கள். மேலும், அவர்கள் துன்பத்தில் இருந்தபோது, அந்தத் துரதிர்ஷ்டத்திற்கு மூசாவையும் அவருடைய தோழர்களையும் குற்றம் சாட்டினார்கள். அவர்களுடைய விதி அல்லாஹ்வின் கையில் உள்ளது என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள், ஆனால் அவர்களில் பெரும்பாலோர் அதை அறியவில்லை.
وَقَالُوْا مَهْمَا تَأْتِنَا بِهٖ مِنْ اٰيَةٍ لِّتَسْحَرَنَا بِهَاۙ فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِيْنَ
wa qālū mahmā ta'tinā bihī min āyatil litasḥaranā bihā, famā naḥnu laka bimu'minīn(a).
மேலும் அவர்கள் (மோசேயிடம்), “எங்களை வசியப்படுத்த நீர் என்ன சான்றைக் கொண்டு வந்தாலும், நாங்கள் உம்மை நம்ப மாட்டோம்” என்றார்கள்.
فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الطُّوْفَانَ وَالْجَرَادَ وَالْقُمَّلَ وَالضَّفَادِعَ وَالدَّمَ اٰيٰتٍ مُّفَصَّلٰتٍۗ فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا مُّجْرِمِيْنَ
fa arsalnā ‘alaihimuṭ-ṭūfāna wal-jarāda wal-qummala waḍ-ḍafādi‘a wad-dama āyātim mufaṣṣalāt(in), fastakbarū wa kānū qaumam mujrimīn(a).
எனவே, தெளிவான சான்றுகளாக, நாம் அவர்கள் மீது புயல்களையும், வெட்டுக்கிளிகளையும், பேன்களையும், தவளைகளையும், இரத்தத்தையும் (குடிநீர் இரத்தமாக மாறியது) அனுப்பினோம்; ஆயினும், அவர்கள் ஆணவத்துடன் இருந்தனர், மேலும் அவர்கள் பாவிகளான மக்களாக இருந்தனர்.
وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قَالُوْا يٰمُوْسَى ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَۚ لَىِٕنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۚ
wa lammā waqa‘a ‘alihimur-rijzu qālū yā mūsad‘u lanā rabbaka bimā ‘ahida ‘indak(a), la'in kasyafta ‘annar-rijza lanu'minanna laka wa lanursilanna ma‘aka banī isrā'īl(a).
(விளக்கப்பட்டுள்ள) தண்டனையால் அவர்கள் தாக்கப்பட்டபோது, அவர்கள் கூறினார்கள்: "மூஸாவே! உமது இறைவன் உமக்கு அளித்த வாக்குறுதியின்படி எங்களுக்காக அவனிடம் கேளுங்கள். நீர் இந்தத் தண்டனையை எங்கள்மீது இருந்து நீக்கினால், நாங்கள் நிச்சயமாக உம்மை நம்புவோம், மேலும் இஸ்ரவேல் மக்களின் சந்ததியினரை நிச்சயமாக உம்முடன் செல்ல அனுமதிப்போம்."