ចូលសាសនាឥស្លាម ចុចទីនេះ
អ៊ីស្លាម អាល់-ហាក់: គួរអាន និង ហាទីស
(អ៊ីស្លាមពិតប្រាកដ)



ប្រធានបទ - 6 Rukun Iman Para Nabi dan Rasul (rukun iman no.4) Kisah para nabi Musa

លទ្ធផលស្វែងរកអាយ៉ាត :
សរុបអាយ៉ាត : 121
51
Q.S អាល់-បាការ៉ា (2:51)

وَاِذْ وٰعَدْنَا مُوْسٰىٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَنْتُمْ ظٰلِمُوْنَ

wa iż wā‘adnā mūsā arba‘īna lailatan ṡummattakhażtumul-‘ijla mim ba‘dihī wa antum ẓālimūn(a).

ហើយ(ចូរចងចាំ) នៅពេលដែលយើងបានសន្យាជាមួយមូសាចំនួនសែសិបយប់។ បន្ទាប់មកអ្នក (កូនចៅអ៊ីស្រាអែល)បានធ្វើរូបកូនគោ (ជាយញ្ញបូជា) បន្ទាប់ពីវា (ចាកចេញ) ហើយអ្នក (បានក្លាយជា) ពួកអ្នកបំពាន។


52
Q.S អាល់-បាការ៉ា (2:52)

ثُمَّ عَفَوْنَا عَنْكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

Ṡumma ‘afaunā ‘ankum mim ba‘di żālika la‘allakum tasykurūn(a).

បន្ទាប់មក យើងបានអភ័យទោសឱ្យពួកអ្នកបន្ទាប់ពីនោះ ដើម្បីឱ្យពួកអ្នកនឹងដឹងគុណ។


53
Q.S អាល់-បាការ៉ា (2:53)

وَاِذْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَالْفُرْقَانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ

wa iż ātainā mūsal-kitāba wal-furqāna la‘allakum tahtadūn(a).

ហើយ(ចូរចងចាំ) នៅពេលដែលយើងបានប្រទានគម្ពីរ និងហ្វើកានដល់មូសា ដើម្បីឱ្យពួកអ្នកត្រូវបានគេណែនាំ។


54
Q.S អាល់-បាការ៉ា (2:54)

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ اَنْفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوْبُوْٓا اِلٰى بَارِىِٕكُمْ فَاقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ عِنْدَ بَارِىِٕكُمْۗ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ۗ اِنَّهٗ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ

wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumi innakum ẓalamtum anfusakum bittikhāżikumul- ‘ijla fatūbū ilā bāri'ikum faqtulū anfusakum, żālikum khairul lakum ‘inda bāri'ikum, fatāba ‘alaikum, innahū huwat-tawwābur-raḥīm(u).

ហើយ(ចូរចងចាំ)នៅពេលដែលមូសាបានពោលទៅកាន់ក្រុមមនុស្សរបស់គាត់ថាៈ ឱក្រុមមនុស្សរបស់ខ្ញុំ! អ្នករាល់គ្នាពិតជាបានបំពានលើខ្លួនឯងដោយការធ្វើរូបកូនគោ (ជាយញ្ញបូជា) ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកសារភាពកំហុសចំពោះអ្នកបង្កើតរបស់ពួកអ្នក ហើយសម្លាប់ខ្លួនឯងចុះ។ វាជាការប្រសើរសម្រាប់ពួកអ្នកជាមួយនឹងអ្នកបង្កើតរបស់ពួកអ្នក។ ទ្រង់នឹងទទួលយកការសារភាពកំហុសរបស់ពួកអ្នក។ ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់គឺជាអ្នកដែលទទួលយកការសារភាពកំហុសបំផុត ជាអ្នកដែលមានចិត្តអាណិតអាសូរបំផុត។


55
Q.S អាល់-បាការ៉ា (2:55)

وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نُّؤْمِنَ لَكَ حَتّٰى نَرَى اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْكُمُ الصّٰعِقَةُ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ

wa iż qultum yā mūsā lan nu'mina laka ḥattā narallāha jahratan fa'akhażatkumuṣ-ṣā‘iqatu wa antum tanẓurūn(a).

ហើយ(ចូរចងចាំ)នៅពេលដែលអ្នកបាននិយាយថាៈ ឱមូសា! ពួកយើងនឹងមិនជឿលើអ្នកទេ រហូតដល់ពួកយើងបានឃើញអល់ឡោះយ៉ាងច្បាស់។ ពេលនោះផ្លេកបន្ទោរបានបាញ់មកអ្នក ខណៈពេលដែលអ្នកកំពុងមើល។


56
Q.S អាល់-បាការ៉ា (2:56)

ثُمَّ بَعَثْنٰكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

Ṡumma ba‘aṡnākum mim ba‘di mautikum la‘allakum tasykurūn(a).

បន្ទាប់មក យើងបានប្រោសអ្នកឱ្យរស់ឡើងវិញ បន្ទាប់ពីការស្លាប់របស់អ្នក ដើម្បីឱ្យអ្នកនឹងដឹងគុណ។


57
Q.S អាល់-បាការ៉ា (2:57)

وَظَلَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰى ۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْ ۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

wa ẓallalnā ‘alaikumul-gamāma wa anzalnā ‘alaikumul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

ហើយយើងបានគ្របដណ្ដប់លើពួកអ្នកដោយពពក ហើយយើងបានបញ្ជូនម៉ាន់ និងសលវ៉ាមកលើពួកអ្នក។ ចូរពួកអ្នកបរិភោគអាហារល្អៗពីអាហារដែលយើងបានប្រទានឱ្យពួកអ្នក។ ពួកគេមិនបានបំពានយើងទេ ប៉ុន្តែពួកគេបានបំពានខ្លួនឯងវិញ។


58
Q.S អាល់-បាការ៉ា (2:58)

وَاِذْ قُلْنَا ادْخُلُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ فَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًا وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَّقُوْلُوْا حِطَّةٌ نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطٰيٰكُمْ ۗ وَسَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ

wa iż qulnadkhulū hāżihil-qaryata fakulū minhā ḥaiṡu syi'tum ragadaw wadkhulul- bāba sujjadaw wa qūlū ḥiṭṭatun nagfir lakum khaṭāyākum, wa sanazīdul-muḥsinīn(a).

ហើយ(ចូរចងចាំ) នៅពេលដែលយើងបាននិយាយថាៈ ចូរចូលទៅក្នុងទឹកដីនេះ (បៃតុលម៉ាកឌីស) បន្ទាប់មក ចូរបរិភោគអាហារដែលមាននៅទីនោះដោយឆ្ងាញ់ពិសារតាមចិត្ត។ ហើយចូរចូលទៅក្នុងទ្វាររបស់វា ដោយឱនលំទោន ហើយចូរនិយាយថាៈ សូមទ្រង់រំដោះយើង (ពីបាបកម្មរបស់យើង) ផង យើងខ្ញុំពិតជានឹងអភ័យទោសឱ្យកំហុសឆ្គងរបស់អ្នករាល់គ្នា។ ហើយយើងខ្ញុំនឹងបង្កើន (រង្វាន់) ដល់អ្នកដែលបានធ្វើអំពើល្អ។


59
Q.S អាល់-បាការ៉ា (2:59)

فَبَدَّلَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا قَوْلًا غَيْرَ الَّذِيْ قِيْلَ لَهُمْ فَاَنْزَلْنَا عَلَى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ ࣖ

fabaddalal-lażīna ẓalamū qaulan gairal-lażī qīla lahum fa anzalnā ‘alal-lażīna ẓalamū rijzam minas-samā'i bimā kānū yafsuqūn(a).

បន្ទាប់មក ក្រុមមនុស្សអយុត្តិធម៌បានជំនួសបទបញ្ជានោះដោយ (បទបញ្ជាមួយផ្សេងទៀត) ដែលមិនត្រូវបានបញ្ជាដល់ពួកគេ។ ដូច្នេះ យើងបានបញ្ជូនគ្រោះមហន្តរាយពីលើមេឃមកលើក្រុមមនុស្សអយុត្តិធម៌ ពីព្រោះពួកគេ (តែងតែ) ប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់។


60
Q.S អាល់-បាការ៉ា (2:60)

۞ وَاِذِ اسْتَسْقٰى مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۗ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا ۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ ۗ كُلُوْا وَاشْرَبُوْا مِنْ رِّزْقِ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ

wa iżistasqā mūsā liqaumihī faqulnaḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fanfajarat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, kulū wasyrabū mir rizqillāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

ហើយ(ចូរចងចាំ) នៅពេលដែលមូសាបានសុំទឹកសម្រាប់ក្រុមរបស់គាត់ យើងបាននិយាយថា "ចូរវាយថ្មដោយដំបងរបស់អ្នក!" ដូច្នេះហើយ ប្រភពទឹកចំនួនដប់ពីរបានហូរចេញពីវា។ កុលសម្ព័ន្ធនីមួយៗដឹងពីកន្លែងផឹករបស់វា។ ចូរពួកអ្នកបរិភោគ និងផឹកពីអាហារដែលអល់ឡោះបានប្រទានឱ្យ ហើយកុំធ្វើបាបនៅលើផែនដី។


61
Q.S អាល់-បាការ៉ា (2:61)

وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نَّصْبِرَ عَلٰى طَعَامٍ وَّاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنْۢبِتُ الْاَرْضُ مِنْۢ بَقْلِهَا وَقِثَّاۤىِٕهَا وَفُوْمِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا ۗ قَالَ اَتَسْتَبْدِلُوْنَ الَّذِيْ هُوَ اَدْنٰى بِالَّذِيْ هُوَ خَيْرٌ ۗ اِهْبِطُوْا مِصْرًا فَاِنَّ لَكُمْ مَّا سَاَلْتُمْ ۗ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ ࣖ

wa iż qultum yā mūsā lan naṣbira ‘alā ṭa‘āmiw wāḥidin fad‘u lanā rabbaka yukhrij lanā mimmā tumbitul-arḍu mim baqlihā wa qiṡṡā'ihā wa fūmihā wa ‘adasihā wa baṣalihā, qāla atastabdilūnal-lażī huwa adnā bil-lażī huwa khair(un), ihbiṭū miṣran fa inna lakum mā sa'altum, wa ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu wal-maskanatu wa bā'ū bigaḍabim minallāh(i), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan- nabiyyīna bi gairil-ḥaqq(i), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).

ហើយ (ចូរចងចាំ) នៅពេលដែលអ្នកបាននិយាយថា "ឱមូសា! ពួកយើងមិនអាចទ្រាំទ្រនឹងការបរិភោគអាហារតែមួយប្រភេទបានទេ ដូច្នេះសូមសុំព្រះអម្ចាស់របស់អ្នកឱ្យផ្តល់ឱ្យយើងនូវអ្វីដែលដីដុះលូតលាស់គឺឱសថ ត្រសក់ ខ្ទឹមស សណ្តែក និងខ្ទឹមបារាំង"។ លោក (មូសា) បាននិយាយថា "តើអ្នកសុំអ្វីដែលអាក្រក់ជាថ្នូរនឹងអ្វីដែលល្អមែនទេ? ចូរទៅកាន់ទីក្រុងមួយទៅ អ្នកប្រាកដជានឹងទទួលបានអ្វីដែលអ្នកសុំ"។ បន្ទាប់មកពួកគេត្រូវបានវាយប្រហារដោយភាពអាម៉ាស់ និងភាពក្រីក្រ ហើយពួកគេ (ម្តងទៀត) បានទទួលរងការខឹងសម្បារពីអល់ឡោះ។ នោះ (បានកើតឡើង) ដោយសារតែពួកគេបានបដិសេធសញ្ញារបស់អល់ឡោះ ហើយបានសម្លាប់ព្យាការីដោយគ្មានសិទ្ធិ។ នោះគឺដោយសារតែពួកគេមិនស្តាប់បង្គាប់ និងបំពានច្បាប់។


20
Q.S អាល់-ម៉ៃដា (5:20)

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ جَعَلَ فِيْكُمْ اَنْۢبِيَاۤءَ وَجَعَلَكُمْ مُّلُوْكًاۙ وَّاٰتٰىكُمْ مَّا لَمْ يُؤْتِ اَحَدًا مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ

wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż ja‘ala fīkum ambiyā'a wa ja‘alakum mulūkā(n), wa ātākum mā lam yu'ti aḥadam minal-‘ālamīn(a).

ហើយ(ចូរចងចាំ)នៅពេលដែលមូសាបានពោលទៅកាន់ក្រុមមនុស្សរបស់គាត់ថាៈ ឱក្រុមមនុស្សរបស់ខ្ញុំ! ចូរចូរចងចាំពីព្រះគុណរបស់អល់ឡោះមកលើពួកអ្នក នៅពេលដែលទ្រង់បានតែងតាំងព្យាការីក្នុងចំណោមពួកអ្នក ហើយទ្រង់បានធ្វើឱ្យពួកអ្នកមានសេរីភាព ហើយទ្រង់បានប្រទានឱ្យពួកអ្នកនូវអ្វីដែលមិនធ្លាប់មានអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមមនុស្សដទៃទៀតបានផ្តល់ឱ្យពួកគេឡើយ។


21
Q.S អាល់-ម៉ៃដា (5:21)

يٰقَوْمِ ادْخُلُوا الْاَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِيْ كَتَبَ اللّٰهُ لَكُمْ وَلَا تَرْتَدُّوْا عَلٰٓى اَدْبَارِكُمْ فَتَنْقَلِبُوْا خٰسِرِيْنَ

yā qaumidkhulul-arḍal-muqaddasatal-latī kataballāhu lakum wa lā tartaddū ‘alā adbārikum fa tanqalibū khāsirīn(a).

ឱប្រជាជនរបស់ខ្ញុំ! ចូរពួកអ្នកចូលទៅក្នុងដែនដីដ៏ពិសិដ្ឋ (ប៉ាឡេស្ទីន) ដែលអល់ឡោះបានកំណត់សម្រាប់ពួកអ្នក។ ហើយចូរពួកអ្នកកុំងាកក្រោយ (ដោយសារការភ័យខ្លាចសត្រូវ) បើមិនដូច្នោះទេ ពួកអ្នកនឹងក្លាយជាអ្នកចាញ់។


22
Q.S អាល់-ម៉ៃដា (5:22)

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّ فِيْهَا قَوْمًا جَبَّارِيْنَۖ وَاِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَا حَتّٰى يَخْرُجُوْا مِنْهَاۚ فَاِنْ يَّخْرُجُوْا مِنْهَا فَاِنَّا دٰخِلُوْنَ

qālū yā mūsā inna fīhā qauman jabbārīn(a), wa innā lan nadkhulahā ḥattā yakhrujū minhā, fa iy yakhrujū minhā fa innā dākhilūn(a).

ពួកគេបាននិយាយថាៈ ឱមូសា! ពិតប្រាកដណាស់ នៅក្នុងទឹកដីនោះ មានមនុស្សខ្លាំងពូកែ និងឃោរឃៅណាស់។ យើងនឹងមិនចូលទៅក្នុងវាទេ រហូតដល់ពួកគេចាកចេញពីវា។ ប្រសិនបើពួកគេចាកចេញពីទីនោះ យើងពិតជានឹងចូលទៅក្នុងនោះមែន។


23
Q.S អាល់-ម៉ៃដា (5:23)

قَالَ رَجُلَانِ مِنَ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوْا عَلَيْهِمُ الْبَابَۚ فَاِذَا دَخَلْتُمُوْهُ فَاِنَّكُمْ غٰلِبُوْنَ ەۙ وَعَلَى اللّٰهِ فَتَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

qāla rajulāni minal-lażīna yakhāfūna an‘amallāhu ‘alaihimadkhulū ‘alaihimul-bāb(a), fa iżā dakhaltumūhu fa innakum gālibūn(a), wa ‘alallāhi fa tawakkalū in kuntum mu'minīn(a).

ក្នុងចំណោមអ្នកដែលគោរពបូជា ដែលត្រូវបានអល់ឡោះប្រទានព្រះគុណដល់បុរសពីរនាក់ បាននិយាយថា "ចូរវាយប្រហារពួកគេតាមច្រកទ្វារ (នៃប្រទេស)។ ប្រសិនបើអ្នកចូលទៅក្នុងនោះ អ្នកប្រាកដជានឹងឈ្នះ។ ហើយចូរអ្នកទុកចិត្តលើអល់ឡោះតែមួយគត់ ប្រសិនបើអ្នកជាអ្នកមានជំនឿ"។


24
Q.S អាល់-ម៉ៃដា (5:24)

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَآ اَبَدًا مَّا دَامُوْا فِيْهَا ۖفَاذْهَبْ اَنْتَ وَرَبُّكَ فَقَاتِلَآ اِنَّا هٰهُنَا قٰعِدُوْنَ

qālū yā mūsā innā lan nadkhulahā abadam mā dāmū fīhā, fażhab anta wa rabbuka fa qātilā innā hāhunā qā‘idūn(a).

ពួកគេបាននិយាយថាៈ ឱមូសា! យើងនឹងមិនចូលទៅក្នុងវាឡើយ ដរាបណាពួកគេនៅតែស្ថិតនៅក្នុងវា ដូច្នេះ ចូរអ្នកទៅជាមួយម្ចាស់របស់អ្នក ហើយប្រយុទ្ធជាមួយអ្នកទាំងពីរ។ សូមឱ្យយើងស្នាក់នៅទីនេះសិន។


25
Q.S អាល់-ម៉ៃដា (5:25)

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ لَآ اَمْلِكُ اِلَّا نَفْسِيْ وَاَخِيْ فَافْرُقْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ الْقَوْمِ الْفٰسِقِيْنَ

qāla rabbi innī lā amliku illā nafsī wa akhī fafruq bainanā wa bainal-qaumil-fāsiqīn(a).

គាត់ (មូសា) បានពោលថាៈ ឱព្រះអម្ចាស់អើយ ខ្ញុំគ្រប់គ្រងតែខ្លួនខ្ញុំ និងបងប្រុសរបស់ខ្ញុំប៉ុណ្ណោះ។ ដូច្នេះ សូមទ្រង់ញែកយើងចេញពីមនុស្សអាក្រក់ទាំងនោះផង។


26
Q.S អាល់-ម៉ៃដា (5:26)

قَالَ فَاِنَّهَا مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ اَرْبَعِيْنَ سَنَةً ۚيَتِيْهُوْنَ فِى الْاَرْضِۗ فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ

qāla fa innahā muḥarramatun ‘alaihim arba‘īna sanah(tan), yatīhūna fil-arḍ(i), falā ta'sa ‘alal qaumil-fāsiqīn(a).

អល់ឡោះបានមានបន្ទូលថាៈ (ប្រសិនបើដូច្នោះមែន) នោះ (ដី) នឹងត្រូវហាមឃាត់សម្រាប់ពួកគេរយៈពេលសែសិបឆ្នាំ (ក្នុងអំឡុងពេលនោះ) ពួកគេនឹងវង្វេងវង្វាន់នៅលើផែនដី។ ដូច្នេះកុំឱ្យអ្នក (មូសា) សោកសៅ (គិតអំពីវាសនារបស់) មនុស្សអាក្រក់ទាំងនោះឡើយ។


103
Q.S អាល់-អារ៉ាហ្វ (7:103)

ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَظَلَمُوْا بِهَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ

Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa ẓalamū bihā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).

បន្ទាប់ពីពួកគេ យើងបានចាត់បញ្ជូនមូសាជាមួយនឹងភស្តុតាងរបស់យើងទៅកាន់ហ្វៀរអោន និងពួកមេដឹកនាំនៃក្រុមមនុស្សរបស់គាត់ ហើយពួកគេបានបដិសេធភស្តុតាងទាំងនោះ។ ដូច្នេះ ចូរអ្នកយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះអ្វីដែលនឹងកើតឡើងចំពោះអ្នកដែលបង្កគ្រោះថ្នាក់។


104
Q.S អាល់-អារ៉ាហ្វ (7:104)

وَقَالَ مُوْسٰى يٰفِرْعَوْنُ اِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

wa qāla mūsa yā fir‘aunu innī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

ហើយមូសាបានពោលថាៈ ឱហ្វៀរអោន! ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំជាអ្នកនាំសារមកពីព្រះអម្ចាស់នៃពិភពលោកទាំងអស់។


105
Q.S អាល់-អារ៉ាហ្វ (7:105)

حَقِيْقٌ عَلٰٓى اَنْ لَّآ اَقُوْلَ عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ قَدْ جِئْتُكُمْ بِبَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَرْسِلْ مَعِيَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

Ḥaqīqun ‘alā allā aqūla ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), qad ji'tukum bibayyinatim mir rabbikum fa arsil ma‘iya banī isrā'īl(a).

ខ្ញុំមានកាតព្វកិច្ចត្រូវនិយាយការពិតអំពីអល់ឡោះ។ ពិតណាស់ ខ្ញុំបានមករកអ្នកជាមួយនឹងភស្តុតាងច្បាស់លាស់ពីម្ចាស់របស់អ្នក ដូច្នេះសូមកូនចៅអ៊ីស្រាអែល (អ្នក) ទៅជាមួយខ្ញុំផង។


106
Q.S អាល់-អារ៉ាហ្វ (7:106)

قَالَ اِنْ كُنْتَ جِئْتَ بِاٰيَةٍ فَأْتِ بِهَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qāla in kunta ji'ta bi'āyatin fa'ti bihā in kunta minaṣ ṣādiqīn(a).

លោក (ហ្វៀរអោន) បានឆ្លើយថាៈ ប្រសិនបើជាការពិតដែលអ្នកបានយកភស្តុតាងមក ចូរបង្ហាញវាថា អ្នកគឺជាមនុស្សមួយក្នុងចំណោមមនុស្សដែលមានសច្ចភាព។


107
Q.S អាល់-អារ៉ាហ្វ (7:107)

فَاَلْقٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِيْنٌ ۖ

fa alqā ‘aṣāhu fa iżā hiya ṡu‘bānum mubīn(un).

បន្ទាប់មក (មូសា) បានបោះដំបងរបស់គាត់ ហើយភ្លាមៗនោះដំបងនោះក៏ក្លាយជាពស់ធំមួយ។


108
Q.S អាល់-អារ៉ាហ្វ (7:108)

وَّنَزَعَ يَدَهٗ فَاِذَا هِيَ بَيْضَاۤءُ لِلنّٰظِرِيْنَ ࣖ

wa naza‘a yadahū fa iżā hiya baiḍā'u lin-nāẓirīn(a).

ហើយគាត់បានដកដៃរបស់គាត់ចេញ ភ្លាមៗនោះវាបានក្លាយជាពណ៌ស (ភ្លឺចែងចាំង) សម្រាប់អ្នកដែលបានឃើញវា។


109
Q.S អាល់-អារ៉ាហ្វ (7:109)

قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِيْمٌۙ

qālal-mala'u min qaumi fir‘auna inna hāżā lasāḥirum ‘alīm(un).

ពួកមេដឹកនាំនៃព្រះចៅផារ៉ោនបាននិយាយថា "បុរសម្នាក់នេះពិតជាអ្នកលេងមន្តអាគមដ៏ឆ្លាតវៃម្នាក់"


110
Q.S អាល់-អារ៉ាហ្វ (7:110)

يُّرِيْدُ اَنْ يُّخْرِجَكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ ۚ فَمَاذَا تَأْمُرُوْنَ

yurīdu ay yukhrijakum min arḍikum, fa māżā ta'murūn(a).

តើអ្នកណាចង់បណ្តេញអ្នកចេញពីទឹកដីរបស់អ្នក? (ផារ៉ោនបានសួរថា) «ដូច្នេះតើអ្នកស្នើអ្វី?»


111
Q.S អាល់-អារ៉ាហ្វ (7:111)

قَالُوْآ اَرْجِهْ وَاَخَاهُ وَاَرْسِلْ فِى الْمَدَاۤىِٕنِ حٰشِرِيْنَۙ

qālū arjih wa akhāhu wa arsil fil-madā'ini ḥāsyirīn(a).

ពួកមេដឹកនាំបានឆ្លើយថាៈ ចូរឃុំខ្លួនគាត់ និងប្អូនប្រុសរបស់គាត់មួយរយៈ ហើយបញ្ជូនមនុស្សមួយចំនួនទៅកាន់ទីក្រុងនានា ដើម្បីប្រមូល (គ្រូមន្តអាគម)។


112
Q.S អាល់-អារ៉ាហ្វ (7:112)

يَأْتُوْكَ بِكُلِّ سٰحِرٍ عَلِيْمٍ

ya'tūka bikulli sāḥirin ‘alīm(in).

ដើម្បី​ឲ្យ​គេ​អាច​នាំ​ពួក​គ្រូ​មន្តអាគម​ឆ្លាត​វៃ​ទាំង​អស់​មក​ឯ​អ្នក»។


113
Q.S អាល់-អារ៉ាហ្វ (7:113)

وَجَاۤءَ السَّحَرَةُ فِرْعَوْنَ قَالُوْٓا اِنَّ لَنَا لَاَجْرًا اِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغٰلِبِيْنَ

wa jā'as-saḥaratu fir‘auna qālū inna lanā la'ajran in kunnā naḥnul-gālibīn(a).

ហើយពួកគ្រូមន្តអាគមបានមកដល់ផារ៉ោន។ ពួកគេបាននិយាយថា "តើយើងនឹងទទួលបានរង្វាន់ទេ ប្រសិនបើយើងឈ្នះ?"


114
Q.S អាល់-អារ៉ាហ្វ (7:114)

قَالَ نَعَمْ وَاِنَّكُمْ لَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَ

qāla na‘am wa innakum laminal-muqarrabīn(a).

គាត់ (ផារ៉ោន) បានឆ្លើយថា «មែនហើយ តាមពិតទៅ អ្នកត្រូវតែស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលជិតស្និទ្ធនឹងខ្ញុំ»។


115
Q.S អាល់-អារ៉ាហ្វ (7:115)

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِمَّآ اَنْ تُلْقِيَ وَاِمَّآ اَنْ نَّكُوْنَ نَحْنُ الْمُلْقِيْنَ

qālū yā mūsā immā an tulqiya wa immā an nakūna naḥnul-mulqīn(a).

ពួកគេ (ពួកគ្រូមន្តអាគម) បាននិយាយថា ឱមូសា! តើអ្នកនឹងបោះមុន ឬយើងនឹងបោះ?


116
Q.S អាល់-អារ៉ាហ្វ (7:116)

قَالَ اَلْقُوْاۚ فَلَمَّآ اَلْقَوْا سَحَرُوْٓا اَعْيُنَ النَّاسِ وَاسْتَرْهَبُوْهُمْ وَجَاۤءُوْ بِسِحْرٍ عَظِيْمٍ

qāla alqū, falammā alqau saḥarū a‘yunan-nāsi wastarhabūhum wa jā'ū bisiḥrin ‘aẓīm(in).

គាត់ (មូសា) បានឆ្លើយថា "បោះវាមុនគេ!" បន្ទាប់ពីពួកគេបានបោះវារួច ពួកគេបានធ្វើឲ្យភ្នែកមនុស្សភ័យខ្លាច ពីព្រោះពួកគេបានបង្ហាញមន្តអាគមដ៏អស្ចារ្យ។


117
Q.S អាល់-អារ៉ាហ្វ (7:117)

۞ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَلْقِ عَصَاكَۚ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَۚ

wa auḥainā ilā mūsā an alqi ‘aṣāk(a), fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).

ហើយយើងបានផ្ដល់វ៉ាហ៊ីទៅកាន់មូសាថា “ចូរបោះដំបងរបស់អ្នកចុះ!” ភ្លាមៗនោះគាត់ក៏បានលេបយកការភូតកុហកទាំងអស់របស់ពួកគេ។


118
Q.S អាល់-អារ៉ាហ្វ (7:118)

فَوَقَعَ الْحَقُّ وَبَطَلَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَۚ

fa waqa‘al-ḥaqqu wa baṭala mā kānū ya‘malūn(a).

បន្ទាប់មក ការពិតត្រូវបានបង្ហាញឱ្យឃើញ ហើយអ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលពួកគេបានធ្វើគឺឥតប្រយោជន៍។


119
Q.S អាល់-អារ៉ាហ្វ (7:119)

فَغُلِبُوْا هُنَالِكَ وَانْقَلَبُوْا صٰغِرِيْنَۚ

fa gulibū hunālika wanqalabū ṣāgirīn(a).

ដូច្នេះពួកគេបានចាញ់នៅកន្លែងនោះ ហើយពួកគេបានក្លាយជាមនុស្សដ៏គួរឱ្យស្អប់ខ្ពើម។


120
Q.S អាល់-អារ៉ាហ្វ (7:120)

وَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَۙ

wa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).

ហើយ​ពួក​គ្រូ​មន្តអាគម​ក៏​ក្រាប​ចុះ​ភ្លាមៗ ហើយ​ក្រាប​ថ្វាយបង្គំ​ខ្លួន​ឯង។


121
Q.S អាល់-អារ៉ាហ្វ (7:121)

قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).

ពួកគេបាននិយាយថា "យើងជឿលើព្រះអម្ចាស់នៃពិភពលោកទាំងអស់"


122
Q.S អាល់-អារ៉ាហ្វ (7:122)

رَبِّ مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ

rabbi mūsā wa hārūn(a).

(ពោលគឺ) ព្រះអម្ចាស់នៃលោកម៉ូសេ និងលោកអើរ៉ុន។


123
Q.S អាល់-អារ៉ាហ្វ (7:123)

قَالَ فِرْعَوْنُ اٰمَنْتُمْ بِهٖ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوْهُ فِى الْمَدِيْنَةِ لِتُخْرِجُوْا مِنْهَآ اَهْلَهَاۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ

qāla fir‘aunu āmantum bihī qabla an āżana lakum, inna hāżā lamakrum makartumūhu fil-madīnati litukhrijū minhā ahlahā, fa saufa ta‘lamūn(a).

ហ្វៀរអោនបានមានបន្ទូលថា ហេតុអ្វីបានជាពួកអ្នកជឿលើគាត់មុនពេលដែលខ្ញុំអនុញ្ញាតឲ្យពួកអ្នក? តាមពិតទៅ នេះពិតជាល្បិចមួយដែលពួកអ្នកបានគ្រោងទុកនៅក្នុងទីក្រុងនេះ ដើម្បីបណ្តេញប្រជាជននៅក្នុងទីក្រុងនោះ។ ក្រោយមកពួកអ្នកនឹងដឹង (ផលវិបាកនៃសកម្មភាពរបស់ពួកអ្នក)។


124
Q.S អាល់-អារ៉ាហ្វ (7:124)

لَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ ثُمَّ لَاُصَلِّبَنَّكُمْ اَجْمَعِيْنَ

la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfin ṡumma la'uṣallibannakum ajma‘īn(a).

ខ្ញុំពិតជានឹងកាត់ដៃ និងជើងរបស់អ្នករាល់គ្នាជាពីរផ្នែក (ដៃស្តាំ និងជើងឆ្វេង ឬច្រាសមកវិញ) បន្ទាប់មកខ្ញុំនឹងឆ្កាងអ្នកទាំងអស់គ្នា។


125
Q.S អាល់-អារ៉ាហ្វ (7:125)

قَالُوْٓا اِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَۙ

qālū innā ilā rabbinā munqalibūn(a).

ពួកគេ (ពួកគ្រូមន្តអាគម) បានឆ្លើយថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកយើងនឹងវិលត្រឡប់ទៅរកព្រះអម្ចាស់របស់ពួកយើងវិញ។


126
Q.S អាល់-អារ៉ាហ្វ (7:126)

وَمَا تَنْقِمُ مِنَّآ اِلَّآ اَنْ اٰمَنَّا بِاٰيٰتِ رَبِّنَا لَمَّا جَاۤءَتْنَا ۗرَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّتَوَفَّنَا مُسْلِمِيْنَ ࣖ

wa mā tanqimu minnā illā an āmannā bi'āyāti rabbinā lammā jā'atnā, rabanā afrig ‘alainā ṣabraw wa tawaffanā muslimīn(a).

ហើយអ្នកមិនបានសងសឹកមកលើយើងទេ ប៉ុន្តែដោយសារតែយើងបានជឿលើអាយ៉ាត់ៗរបស់ម្ចាស់យើង នៅពេលដែលវាបានមកដល់យើង។ (ពួកគេបានអធិស្ឋានថា) ឱម្ចាស់របស់យើង សូមទ្រង់ប្រទានការអត់ធ្មត់ដល់យើង ហើយសូមទ្រង់ស្លាប់ទៅក្នុងនាមជាអ្នកមូស្លីម។


127
Q.S អាល់-អារ៉ាហ្វ (7:127)

وَقَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اَتَذَرُ مُوْسٰى وَقَوْمَهٗ لِيُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ وَيَذَرَكَ وَاٰلِهَتَكَۗ قَالَ سَنُقَتِّلُ اَبْنَاۤءَهُمْ وَنَسْتَحْيٖ نِسَاۤءَهُمْۚ وَاِنَّا فَوْقَهُمْ قٰهِرُوْنَ

wa qālal-mala'u min qaumi fir‘auna atażaru mūsā wa qaumahū liyufsidū fil-arḍi wa yażaraka wa ālihatak(a), qāla sanuqattilu abnā'ahum wa nastaḥyī nisā'ahum, wa innā fauqahum qāhirūn(a).

ហើយពួកមេដឹកនាំនៃប្រជាជនរបស់ហ្វៀរអោនបាននិយាយថា តើពួកអ្នកនឹងអនុញ្ញាតឱ្យមូសា និងប្រជាជនរបស់គាត់បង្កភាពវឹកវរនៅក្នុងទឹកដីនេះ (អេហ្ស៊ីប) ហើយបោះបង់ចោលអ្នក និងព្រះរបស់ពួកអ្នកមែនទេ? (ហ្វៀរអោន) បានឆ្លើយថា យើងនឹងសម្លាប់កូនប្រុសរបស់ពួកគេ ហើយទុកឲ្យកូនស្រីរបស់ពួកគេរស់ ហើយជាការពិតណាស់ យើងមានអំណាចពេញលេញលើពួកគេ


128
Q.S អាល់-អារ៉ាហ្វ (7:128)

قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اسْتَعِيْنُوْا بِاللّٰهِ وَاصْبِرُوْاۚ اِنَّ الْاَرْضَ لِلّٰهِ ۗيُوْرِثُهَا مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ

qāla mūsā liqaumihista‘īnū billāhi waṣbirū, innal-arḍa lillāh(i), yūriṡuhā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).

មូសាបានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់ប្រជាជនរបស់គាត់ថាៈ ចូរអ្នកសុំជំនួយពីអល់ឡោះ ហើយចូរអ្នកអត់ធ្មត់។ ពិតប្រាកដណាស់ ផែនដីនេះជារបស់អល់ឡោះ។ ទ្រង់នឹងទទួលមរតកវាទៅអ្នកណាដែលទ្រង់ប្រាថ្នាក្នុងចំណោមអ្នកបម្រើរបស់ទ្រង់។ ហើយទីបញ្ចប់ (ដ៏ល្អ) គឺសម្រាប់អ្នកដែលកោតខ្លាចអល់ឡោះ។


129
Q.S អាល់-អារ៉ាហ្វ (7:129)

قَالُوْٓا اُوْذِيْنَا مِنْ قَبْلِ اَنْ تَأْتِيَنَا وَمِنْۢ بَعْدِ مَا جِئْتَنَا ۗقَالَ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُّهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

qālū ūżīnā min qabli an ta'tiyanā wa mim ba‘di mā ji'tanā, qāla ‘asā rabbukum ay yuhlika ‘aduwwakum wa yastakhlifakum fil-arḍi fa yanẓura kaifa ta‘malūn(a).

ពួកគេ (ក្រុមរបស់មូសា) បាននិយាយថា ពួកយើងត្រូវបានគាបសង្កត់ (ដោយផារ៉ោន) មុនពេលដែលអ្នកមកដល់យើង និងក្រោយពេលដែលអ្នកមកដល់។ (មូសា) បានឆ្លើយថា សង្ឃឹមថាម្ចាស់របស់អ្នកនឹងបំផ្លាញសត្រូវរបស់អ្នក ហើយធ្វើឱ្យអ្នកក្លាយជាកាលីហ្វនៅលើផែនដី បន្ទាប់មកទ្រង់នឹងឃើញពីរបៀបដែលអ្នករាល់គ្នាធ្វើ។


130
Q.S អាល់-អារ៉ាហ្វ (7:130)

وَلَقَدْ اَخَذْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِيْنَ وَنَقْصٍ مِّنَ الثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

wa laqad akhażnā āla fir‘auna bis-sinīna wa naqṣim minaṡ-ṡamarāti la‘allahum yażżakkarūn(a).

ហើយជាការពិតណាស់ យើងបានដាក់ទណ្ឌកម្មហ្វៀរអោន និងក្រុមមនុស្សរបស់គាត់ ដោយ(នាំមកនូវ)គ្រោះរាំងស្ងួត និងកង្វះផ្លែឈើជាច្រើនឆ្នាំ ដើម្បីឱ្យពួកគេរៀនសូត្រ។


131
Q.S អាល់-អារ៉ាហ្វ (7:131)

فَاِذَا جَاۤءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قَالُوْا لَنَا هٰذِهٖ ۚوَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَّطَّيَّرُوْا بِمُوْسٰى وَمَنْ مَّعَهٗۗ اَلَآ اِنَّمَا طٰۤىِٕرُهُمْ عِنْدَ اللّٰهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

fa iżā jā'athumul-ḥasanatu qālū lanā hāżihī, wa in tuṣibhum sayyi'atuy yaṭṭayyarū bimūsā wa mam ma‘ah(ū), alā innamā ṭā'iruhum ‘indallāhi wa lākinna aksṡarahum lā ya‘lamūn(a).

បន្ទាប់មក នៅពេលដែលសេចក្តីល្អ (វិបុលភាព) មកដល់ពួកគេ ពួកគេនិយាយថា "នេះគឺដោយសារតែ (ការខិតខំប្រឹងប្រែង) របស់យើង"។ ហើយប្រសិនបើពួកគេជួបបញ្ហា ពួកគេបានស្តីបន្ទោសចំពោះសំណាងអាក្រក់នោះទៅលើលោកមូសា និងអ្នកដើរតាមលោក។ ពួកគេដឹងថាវាសនារបស់ពួកគេស្ថិតនៅក្នុងដៃរបស់អល់ឡោះ ប៉ុន្តែពួកគេភាគច្រើនមិនដឹងទេ។


132
Q.S អាល់-អារ៉ាហ្វ (7:132)

وَقَالُوْا مَهْمَا تَأْتِنَا بِهٖ مِنْ اٰيَةٍ لِّتَسْحَرَنَا بِهَاۙ فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِيْنَ

wa qālū mahmā ta'tinā bihī min āyatil litasḥaranā bihā, famā naḥnu laka bimu'minīn(a).

ហើយពួកគេបាននិយាយ(ទៅកាន់មូសា)ថាៈ ទោះបីអ្នកនាំភស្តុតាងណាមួយមកយើងដើម្បីល្បួងយើងក៏ដោយ ក៏យើងមិនជឿអ្នកដែរ។


133
Q.S អាល់-អារ៉ាហ្វ (7:133)

فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الطُّوْفَانَ وَالْجَرَادَ وَالْقُمَّلَ وَالضَّفَادِعَ وَالدَّمَ اٰيٰتٍ مُّفَصَّلٰتٍۗ فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا مُّجْرِمِيْنَ

fa arsalnā ‘alaihimuṭ-ṭūfāna wal-jarāda wal-qummala waḍ-ḍafādi‘a wad-dama āyātim mufaṣṣalāt(in), fastakbarū wa kānū qaumam mujrimīn(a).

ដូច្នេះ យើងបានបញ្ជូនព្យុះ កណ្តូប ចៃ កង្កែប និងឈាម (ទឹកផឹកប្រែជាឈាម) មកលើពួកគេជាសញ្ញាច្បាស់លាស់ ប៉ុន្តែពួកគេនៅតែក្រអឺតក្រទម ហើយពួកគេជាក្រុមមនុស្សដែលមានបាបកម្ម។


134
Q.S អាល់-អារ៉ាហ្វ (7:134)

وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قَالُوْا يٰمُوْسَى ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَۚ لَىِٕنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۚ

wa lammā waqa‘a ‘alihimur-rijzu qālū yā mūsad‘u lanā rabbaka bimā ‘ahida ‘indak(a), la'in kasyafta ‘annar-rijza lanu'minanna laka wa lanursilanna ma‘aka banī isrā'īl(a).

ហើយនៅពេលដែលពួកគេត្រូវបានវាយប្រហារដោយទណ្ឌកម្ម (ដែលត្រូវបានពន្យល់) ពួកគេបាននិយាយថាៈ ឱមូសា! សូមសុំឱ្យយើងពីព្រះអម្ចាស់របស់អ្នក តាមការសន្យារបស់ទ្រង់ចំពោះអ្នក។ ប្រសិនបើអ្នកអាចលុបបំបាត់ទណ្ឌកម្មនេះចេញពីយើងបាន យើងពិតជានឹងជឿលើអ្នក ហើយយើងពិតជានឹងអនុញ្ញាតឱ្យកូនចៅអ៊ីស្រាអែលទៅជាមួយអ្នក។