وَوَصّٰى بِهَآ اِبْرٰهٖمُ بَنِيْهِ وَيَعْقُوْبُۗ يٰبَنِيَّ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰى لَكُمُ الدِّيْنَ فَلَا تَمُوْتُنَّ اِلَّا وَاَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ ۗ
wa waṣṣā bihā ibrāhīmu banīhi wa ya‘qūb(u), yā baniyya innallāhaṣṭafā lakumud-dīna falā tamūtunna illā wa antum muslimūn(a).
און אברהם האט דאָס (וואָרט) איבערגעגעבן צו זיינע זין, ווי אויך יעקב. "אָה, מיינע קינדער! טאַקע, אַלאַה האט אויסגעקליבן די רעליגיע פֿאַר אײַך, אַזוי שטאַרבט נישט אויב איר זענט נישט קיין מוסולמענער."
اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ حَضَرَ يَعْقُوْبَ الْمَوْتُۙ اِذْ قَالَ لِبَنِيْهِ مَا تَعْبُدُوْنَ مِنْۢ بَعْدِيْۗ قَالُوْا نَعْبُدُ اِلٰهَكَ وَاِلٰهَ اٰبَاۤىِٕكَ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
am kuntum syuhadā'a iż ḥaḍara ya‘qūbal-maut(u), iż qāla libanīhi mā ta‘budūna mim ba‘dī, qālū na‘budu ilāhaka wa ilāha ābā'ika ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa ilāhaw wāḥidā(n), wa naḥnu lahū muslimūn(a).
זענט איר געווען עדות ווען דער טויט איז געקומען צו יעקב, ווען ער האט געזאגט צו זיינע זין, "וואָס וועט איר דינען נאָך מיין טויט?" זיי האבן געענטפערט, "מיר וועלן דינען אייער גאָט און דעם גאָט פון אייערע אָוועס, דאָס הייסט אַבֿרהם, ישמעאל און יצחק, (דאָס הייסט) גאָט דער אַלמעכטיקער און מיר (נאָר) אונטערגעבן זיך צו אים."
اِذْ قَالَ يُوْسُفُ لِاَبِيْهِ يٰٓاَبَتِ اِنِّيْ رَاَيْتُ اَحَدَ عَشَرَ كَوْكَبًا وَّالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ رَاَيْتُهُمْ لِيْ سٰجِدِيْنَ
iż qāla yūsufu li'abīhi yā abati innī ra'aitu aḥada ‘asyara kaukabaw wasy-syamsa wal-qamara ra'aituhum lī sājidīn(a).
(געדענקט), ווען יוסף האט געזאגט צו זיין טאטן, "אוי מיין טאטע! טאקע, איך (האב געחלומט) צו זען עלף שטערן, די זון און די לבנה; איך האב זיי אלע געזען זיך בייגן פאר מיר."
قَالَ يٰبُنَيَّ لَا تَقْصُصْ رُءْيَاكَ عَلٰٓى اِخْوَتِكَ فَيَكِيْدُوْا لَكَ كَيْدًا ۗاِنَّ الشَّيْطٰنَ لِلْاِنْسَانِ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
qāla yā bunayya lā taqṣuṣ ru'yāka ‘alā ikhwatika fa yakīdū laka kaidā(n), innasy-syaiṭāna lil-insāni ‘aduwwum mubīn(un).
ער (זיין פאטער) האט געזאגט, "אוי מיין זון! דערצייל נישט דיינע חלומות צו דיינע ברידער, זיי וועלן פלאנירן (דיך צו פארניכטן). טאקע, דער שטן איז א קלארער שונא פאר מענטשן."
وَكَذٰلِكَ يَجْتَبِيْكَ رَبُّكَ وَيُعَلِّمُكَ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِ وَيُتِمُّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكَ وَعَلٰٓى اٰلِ يَعْقُوْبَ كَمَآ اَتَمَّهَا عَلٰٓى اَبَوَيْكَ مِنْ قَبْلُ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَۗ اِنَّ رَبَّكَ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ࣖ
wa każālika yajtabīka rabbuka wa yu‘allimuka min ta'wīlil-aḥādīṡi wa yutimmu ni‘matahū ‘alaika wa ‘alā āli ya‘qūba kamā atammahā ‘alā abawaika min qablu ibrāhīma wa isḥāq(a), inna rabbaka ‘alīmun ḥakīm(un).
און אַזוי, גאָט האָט דיר אויסגעקליבן (צו ווערן אַ נביא) און דיר געלערנט עטלעכע פון די פּירושים פון חלומות און פאַרפֿולקאָמט (זיין טובה) אויף דיר און דער משפּחה פון יעקבֿ, ווי ער האָט פאַרפֿולקאָמט זיין טובה אויף דיינע צוויי זיידעס פריער, (נעמלעך) אַבֿרהם און יצחק. טאַקע, דיין גאָט איז אַל-וויסנדיק, אַל-קלוג.
۞ لَقَدْ كَانَ فِيْ يُوْسُفَ وَاِخْوَتِهٖٓ اٰيٰتٌ لِّلسَّاۤىِٕلِيْنَ
laqad kāna fī yūsufa wa ikhwatihī āyātul lis-sā'ilīn(a).
טאקע, אין (דער געשיכטע פון) יוסף און זיינע ברידער זענען דא סימנים (פון אללא'ס מאכט) פאר די וואס פרעגן.
اِذْ قَالُوْا لَيُوْسُفُ وَاَخُوْهُ اَحَبُّ اِلٰٓى اَبِيْنَا مِنَّا وَنَحْنُ عُصْبَةٌ ۗاِنَّ اَبَانَا لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍۙ
iż qālū layūsufu wa akhūhu aḥabbu ilā abīnā minnā wa naḥnu ‘uṣbah(tun), inna abānā lafī ḍalālim mubīn(in).
ווען זיי האבן געזאגט, "טאקע, יוסף און זיין ברודער (בוניאמין) זענען געווען מער באליבט ביי זייער טאטן ווי ביי אונז, אפילו כאטש מיר זענען געווען איין (שטארקע) גרופע. טאקע, אונזער טאטע איז געווען אין אן עכטן טעות.
ۨاقْتُلُوْا يُوْسُفَ اَوِ اطْرَحُوْهُ اَرْضًا يَّخْلُ لَكُمْ وَجْهُ اَبِيْكُمْ وَتَكُوْنُوْا مِنْۢ بَعْدِهٖ قَوْمًا صٰلِحِيْنَ
uqtulū yūsufa awiṭraḥūhu arḍay yakhlu lakum wajhu abīkum wa takūnū mim ba‘dihī qauman ṣāliḥīn(a).
הרגע יוסף אדער וואַרף אים ערגעץ אַזוי אַז דיין טאַטנס אויפֿמערקזאַמקייט זאָל פֿאַלן אויף דיר, און דערנאָך וועסטו ווערן אַ גוטער מענטש."
قَالَ قَاۤىِٕلٌ مِّنْهُمْ لَا تَقْتُلُوْا يُوْسُفَ وَاَلْقُوْهُ فِيْ غَيٰبَتِ الْجُبِّ يَلْتَقِطْهُ بَعْضُ السَّيَّارَةِ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَ
qāla qā'ilum minhum lā taqtulū yūsufa wa alqūhu fī gayābatil-jubbi yaltaqiṭhu ba‘ḍus-sayyārati in kuntum fā‘ilīn(a).
איינער פון זיי האט געזאגט, "הרג נישט יוסף, נאר ווארף אים אריין אין טיפן פון ברונעם כדי עטליכע פון די רייזנדע זאלן אים קענען אויפהייבן, אויב איר ווילט דאס טון."
قَالُوْا يٰٓاَبَانَا مَا لَكَ لَا تَأْمَنَّ۫ا عَلٰى يُوْسُفَ وَاِنَّا لَهٗ لَنٰصِحُوْنَ
qālū yā abānā mā laka lā ta'mannā ‘alā yūsufa wa innā lahū lanāṣiḥūn(a).
זיי האָבן געזאָגט, "אוי, אונדזער טאַטע! פאַרוואָס טרויסטו אונדז נישט וועגן יוסף, ווען אין פאַקט ווילן מיר אַלע גוטס פֿאַר אים.
اَرْسِلْهُ مَعَنَا غَدًا يَّرْتَعْ وَيَلْعَبْ وَاِنَّا لَهٗ لَحٰفِظُوْنَ
arsilhu ma‘anā gaday yarta‘ wa yal‘ab wa innā lahū laḥāfiẓūn(a).
לאָז אים גיין מיט אונדז מאָרגן אינדערפרי, כּדי ער זאָל קענען האָבן שפּאַס און זיך שפּילן, און מיר וועלן זיכער אויף אים אויפפּאַסן.
قَالَ اِنِّيْ لَيَحْزُنُنِيْٓ اَنْ تَذْهَبُوْا بِهٖ وَاَخَافُ اَنْ يَّأْكُلَهُ الذِّئْبُ وَاَنْتُمْ عَنْهُ غٰفِلُوْنَ
qāla innī layaḥzununī an tażhabū bihī wa akhāfu ay ya'kulahuż-żi'bu wa antum ‘anhu gāfilūn(a).
ער (יעקב) האט געזאגט, "טאקע, דיין גיין מיט אים (יוסף) איז זייער טרויעריג פאר מיר און איך שרעק זיך אז ער וועט ווערן געגעסן דורך וועלף בשעת דו ביסט נישט פארזיכטיג אויף אים."
قَالُوْا لَىِٕنْ اَكَلَهُ الذِّئْبُ وَنَحْنُ عُصْبَةٌ اِنَّآ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ
qālū la'in akalahuż-żi'bu wa naḥnu ‘uṣbatun innā iżal lakhāsirūn(a).
טאקע, זיי האבן געזאגט, "אויב ער ווערט געגעסן דורך א וואָלף, אפילו מיר זענען פון דער (שטאַרקער) גרופּע, דעמאָלט זענען מיר דאָך די וואָס וועלן ליידן פארלוסטן."
فَلَمَّا ذَهَبُوْا بِهٖ وَاَجْمَعُوْٓا اَنْ يَّجْعَلُوْهُ فِيْ غَيٰبَتِ الْجُبِّۚ وَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِ لَتُنَبِّئَنَّهُمْ بِاَمْرِهِمْ هٰذَا وَهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ
falammā żahabū bihī wa ajma‘ū ay yaj‘alūhu fī gayābatil-jubb(i), wa auḥainā ilaihi latunabbi'annahum bi'amrihim hāżā wa hum lā yasy‘urūn(a).
אַלזאָ ווען זיי האָבן אים גענומען און מסכים געווען אים צו לייגן אין דעם דנאָ פון ברונעם, האָבן מיר אים געזאָגט: "דו וועסט זיי זיכער דערציילן וועגן דעם מעשה, בשעת זיי ווייסן נישט."
وَجَاۤءُوْٓ اَبَاهُمْ عِشَاۤءً يَّبْكُوْنَۗ
wa jā'ū abāhum ‘isyā'ay yabkūn(a).
דעמאָלט זײַנען זײ געקומען צו זײער טאַטן אין אָוונט וויינענדיק.
قَالُوْا يٰٓاَبَانَآ اِنَّا ذَهَبْنَا نَسْتَبِقُ وَتَرَكْنَا يُوْسُفَ عِنْدَ مَتَاعِنَا فَاَكَلَهُ الذِّئْبُۚ وَمَآ اَنْتَ بِمُؤْمِنٍ لَّنَا وَلَوْ كُنَّا صٰدِقِيْنَ
qālū yā abānā innā żahabnā nastabiqu wa taraknā yūsufa ‘inda matā‘inā fa akalahuż-żi'b(u), wa mā anta bimu'minil lanā wa lau kunnā ṣādiqīn(a).
זיי האָבן געזאָגט, "אוי, אונדזער טאַטע! טאַקע, מיר זענען געגאַנגען לויפֿן און מיר האָבן איבערגעלאָזט יוסף לעבן אונדזערע זאַכן, דערנאָך איז ער געגעסן געוואָרן דורך וועלף; און איר וועט אונדז זיכער נישט גלויבן, אפילו אויב מיר זאָגן די אמת."
وَجَاۤءُوْ عَلٰى قَمِيْصِهٖ بِدَمٍ كَذِبٍۗ قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ اَنْفُسُكُمْ اَمْرًاۗ فَصَبْرٌ جَمِيْلٌ ۗوَاللّٰهُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُوْنَ
wa jā'ū ‘alā qamīṣihī bidamin każib(in), qāla bal sawwalat lakum anfusukum amrā(n), fa ṣabrun jamīl(un), wallāhul musta‘ānu ‘alā mā taṣifūn(a).
און זיי זענען געקומען טראָגנדיק זיין קלייד (באַפלעקט מיט) פאַלש בלוט. ער (יעקב) האָט געזאָגט, "טאַקע, דו אַליין זעסט דאָס שלעכטס אין דיינע ענינים ווי גוט; אַזוי נאָר געדולד איז בעסט (פֿאַר מיר). און זוכט הילף פֿון אַלאַ אַליין קעגן וואָס דו האָסט באַשריבן."
قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ اَنْفُسُكُمْ اَمْرًاۗ فَصَبْرٌ جَمِيْلٌ ۗعَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّأْتِيَنِيْ بِهِمْ جَمِيْعًاۗ اِنَّهٗ هُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
qāla bal sawwalat lakum anfusukum amrā(n), fa ṣabrun jamīl(un), ‘asallāhu ay ya'tiyanī bihim jamī‘ā(n), innahū huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).
ער (יעקב) האט געזאגט, "אין פאַקט, דו ביסט דער איינציקער וואָס זעט גוטע (שלעכטע) ענינים. אַזוי (מיין געדולד) איז גוטע געדולד. איך האָף אַז אַלאַה וועט זיי אַלע ברענגען צו מיר. טאַקע, ער איז דער אַל-וויסנדיקער, דער קלוגסטער."
وَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰٓاَسَفٰى عَلٰى يُوْسُفَ وَابْيَضَّتْ عَيْنٰهُ مِنَ الْحُزْنِ فَهُوَ كَظِيْمٌ
wa tawallā ‘anhum wa qāla yā asafā ‘alā yūsufa wabyaḍḍat ‘aināhu minal-ḥuzni fa huwa kaẓīm(un).
און ער (יעקב) האט זיך אפגעקערט פון זיי (זיינע קינדער) און געזאגט, "אוי, מיין צער נאך יוסף!" און זיינע אויגן זענען ווייס געווארן פון טרויער. ער איז געבליבן שטיל, צוריקהאלטנדיק זיין כעס (צו זיינע קינדער).
قَالُوْا تَاللّٰهِ تَفْتَؤُا تَذْكُرُ يُوْسُفَ حَتّٰى تَكُوْنَ حَرَضًا اَوْ تَكُوْنَ مِنَ الْهٰلِكِيْنَ
qālū tallāhi tafta'u tażkuru yūsufa ḥattā takūna ḥaraḍan au takūna minal-hālikīn(a).
זיי האָבן געזאָגט, "ביי אַלאַ, דו הערסט נישט אויף צו געדענקען יוסף, ביז דו (ליידסט פון) אַ שווערע קראַנקייט אָדער דו ביסט צווישן די וואָס וועלן אונטערגיין."
قَالَ اِنَّمَآ اَشْكُوْا بَثِّيْ وَحُزْنِيْٓ اِلَى اللّٰهِ وَاَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
qāla innamā asykū baṡṡī wa ḥuznī ilallāhi wa a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).
ער (יעקב) האָט געזאָגט, "איך באַקלאָג זיך נאָר צו גאָט וועגן מײַנע צרות און טרויער, און איך ווייס פֿון גאָט וואָס דו ווייסט נישט.
يٰبَنِيَّ اذْهَبُوْا فَتَحَسَّسُوْا مِنْ يُّوْسُفَ وَاَخِيْهِ وَلَا تَا۟يْـَٔسُوْا مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ لَا يَا۟يْـَٔسُ مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْكٰفِرُوْنَ
yā baniyyażhabū fa taḥassasū miy yūsufa wa akhīhi wa lā tai'asū mir rauḥillāh(i), innahū lā yai'asu mir rauḥillāhi illal-qaumul-kāfirūn(a).
אָה, מיינע קינדער! גייט, זוכט (נייעס) וועגן יוסף און זיינע ברידער און פאַרלירט נישט די רחמנות פון גאָט. טאַקע, די וואָס פאַרלירט די רחמנות פון גאָט זענען נאָר די וואָס גלויבן נישט.
وَلَمَّا فَصَلَتِ الْعِيْرُ قَالَ اَبُوْهُمْ اِنِّيْ لَاَجِدُ رِيْحَ يُوْسُفَ لَوْلَآ اَنْ تُفَنِّدُوْنِ
wa lammā faṣalatil-‘īru qāla abūhum innī la'ajidu rīḥa yūsufa lau lā an tufannidūn(i).
און ווען די קאַראַוואַן איז אַוועקגעפאָרן (פון לאַנד מצרים), האָט זייער פאָטער געזאָגט, "טאַקע איך האָב גערוכן דעם ריח פון יוסף, אויב איר וואָלט מיך נישט באַשולדיקט אין זיין שוואַך אין גייַסט (דאָך וואָלט איר מיך גערעכטפערטיקט)."
قَالُوْا تَاللّٰهِ اِنَّكَ لَفِيْ ضَلٰلِكَ الْقَدِيْمِ
qālū tallāhi innaka lafī ḍalālikal-qadīm(i).
זיי (זיין משפּחה) האָבן געזאָגט, "ביי אַלאַ, איר זענט נאָך אין אייערע פריערדיקע טעותים."
فَلَمَّآ اَنْ جَاۤءَ الْبَشِيْرُ اَلْقٰىهُ عَلٰى وَجْهِهٖ فَارْتَدَّ بَصِيْرًاۗ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْۙ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
falammā an jā'al-basyīru alqāhu ‘alā wajihihī fartadda baṣīrā(n), qāla alam aqul lakum, innī a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).
אַלזאָ ווען דער טרעגער פֿון דער גוטער בשורה איז אָנגעקומען, האָט ער אָפּגעווישט (דאָס קלייד) איבער זײַן פּנים (יעקב), און ער האָט באַקומען זײַן זעhkראַפֿט. ער (יעקב) האָט געזאָגט, "האָב איך אײַך נישט געזאָגט אַז איך ווייס פֿון גאָט וואָס איר ווייסט נישט?"
قَالُوْا يٰٓاَبَانَا اسْتَغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَآ اِنَّا كُنَّا خٰطِـِٕيْنَ
qālū yā abānastagfir lanā żunūbanā innā kunnā khāṭi'īn(a).
זיי האָבן געזאָגט, "אונזער טאַטע! בעט אונדז מחילה פֿאַר אונדזערע זינד, טאַקע מיר זענען שולדיק (זינדיקער)."
قَالَ سَوْفَ اَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّيْ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ
qāla saufa astagfiru lakum rabbī, innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).
ער (יעקב) האט געזאגט, "איך וועל בעטן מיין האר פאר מחילה פאר דיר. טאקע, ער איז דער מערסט פארגעבנדיקער, דער מערסט רחמנותדיקער."
فَلَمَّا دَخَلُوْا عَلٰى يُوْسُفَ اٰوٰٓى اِلَيْهِ اَبَوَيْهِ وَقَالَ ادْخُلُوْا مِصْرَ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ اٰمِنِيْنَ ۗ
falammā dakhalū ‘alā yūsufa āwā ilaihi abawaihi wa qāladkhulū miṣra in syā'allāhu āminīn(a).
אַלזאָ ווען זיי זענען אַרײַן אין יוסף, האָט ער אַרומגענומען זיינע עלטערן און צוגעגרייט אַ פּלאַץ פֿאַר זיי, זאָגנדיק: "גייט אַרײַן אין לאַנד מצרים, אויב גאָט וויל, אין זיכערקייט."
وَرَفَعَ اَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّوْا لَهٗ سُجَّدًاۚ وَقَالَ يٰٓاَبَتِ هٰذَا تَأْوِيْلُ رُءْيَايَ مِنْ قَبْلُ ۖقَدْ جَعَلَهَا رَبِّيْ حَقًّاۗ وَقَدْ اَحْسَنَ بِيْٓ اِذْ اَخْرَجَنِيْ مِنَ السِّجْنِ وَجَاۤءَ بِكُمْ مِّنَ الْبَدْوِ مِنْۢ بَعْدِ اَنْ نَّزَغَ الشَّيْطٰنُ بَيْنِيْ وَبَيْنَ اِخْوَتِيْۗ اِنَّ رَبِّيْ لَطِيْفٌ لِّمَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
wa rafa‘a abawaihi ‘alal-‘arsyi wa kharrū lahū sujjadā(n), wa qāla yā abati hāżā ta'wīlu ru'yāya min qabl(u), qad ja‘alahā rabbī ḥaqqā(n), wa qad aḥsana bī iż akhrajanī minas-sijni wa jā'a bikum minal-badwi mim ba‘di an nazagasy-syaiṭānu bainī wa baina ikhwatī, inna rabbī laṭīful limā yasyā'(u), innahū huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).
און ער האָט אויפגעהויבן זיינע עלטערן צום טראָן. און זיי (אַלע) האָבן זיך געבוקט פֿאַר אים (יוסף). און ער (יוסף) האָט געזאָגט, "אָה, מיין טאַטע! דאָס איז די פּירוש פֿון מיין פֿריִערדיקן חלום. און טאַקע, מיין גאָט האָט עס געמאַכט אַ פאַקט. טאַקע, מיין גאָט האָט מיר גוטס געטאָן, ווען ער האָט מיך באַפֿרײַט פֿון תפֿיסה און ווען ער האָט דיך געבראַכט פֿון דאָרף, נאָכדעם וואָס דער שטן האָט חרובֿ געמאַכט (באַציִונגען) צווישן מיר און מיינע ברידער. טאַקע, מיין גאָט איז מילד אין וואָס ער וויל. טאַקע, ער איז דער אַל-וויסנדיקער, דער אַל-קלוגער.
فَلَمَّا اعْتَزَلَهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۙوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ وَكُلًّا جَعَلْنَا نَبِيًّا
falamma‘tazalahum wa mā ya‘budūna min dūnillāh(i), wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), wa kullan ja‘alnā nabiyyā(n).
אַלזאָ ווען ער (איברהים) האָט זיך אָפּגעטיילט פֿון זיי און פֿון וואָס זיי האָבן געדינט אַחוץ אַלאַ, האָבן מיר אים געגעבן יצחק און יעקבֿ, און מיר האָבן יעדן פֿון זיי באַשטימט צו זײַן אַ נביא.
وَوَهَبْنَا لَهُمْ مِّنْ رَّحْمَتِنَا وَجَعَلْنَا لَهُمْ لِسَانَ صِدْقٍ عَلِيًّا ࣖ
wa wahabnā lahum mir raḥmatinā wa ja‘alnā lahum lisāna ṣidqin ‘aliyyā(n).
און מיר האָבן זיי געגעבן אונדזער רחמנות און מיר האָבן זיי געמאַכט גוטע און איידעלע ווערטער.
وَاذْكُرْ عِبٰدَنَآ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ اُولِى الْاَيْدِيْ وَالْاَبْصَارِ
ważkur ‘ibādanā ibrāhīma wa isḥāqa wa ya‘qūba ulil-aidī wal-abṣār(i).
און געדענקט אונדזערע קנעכט: אברהם, יצחק און יעקב, וועלכע האָבן גרויס מאַכט און (הויכע) וויסן.