وَوَصّٰى بِهَآ اِبْرٰهٖمُ بَنِيْهِ وَيَعْقُوْبُۗ يٰبَنِيَّ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰى لَكُمُ الدِّيْنَ فَلَا تَمُوْتُنَّ اِلَّا وَاَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ ۗ
wa waṣṣā bihā ibrāhīmu banīhi wa ya‘qūb(u), yā baniyya innallāhaṣṭafā lakumud-dīna falā tamūtunna illā wa antum muslimūn(a).
अब्राहम ई (वचन) अपन पुत्र सभक लेल वसीयत कयलनि, जेना याकूब सेहो केने छलाह। "हे हमर बच्चा सभ! सचमुच अल्लाह अहाँ सभक लेल ई धर्म चुनने छथि, तेँ जा धरि मुसलमान नहि होयब ता धरि नहि मरि जाउ।"
اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ حَضَرَ يَعْقُوْبَ الْمَوْتُۙ اِذْ قَالَ لِبَنِيْهِ مَا تَعْبُدُوْنَ مِنْۢ بَعْدِيْۗ قَالُوْا نَعْبُدُ اِلٰهَكَ وَاِلٰهَ اٰبَاۤىِٕكَ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
am kuntum syuhadā'a iż ḥaḍara ya‘qūbal-maut(u), iż qāla libanīhi mā ta‘budūna mim ba‘dī, qālū na‘budu ilāhaka wa ilāha ābā'ika ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa ilāhaw wāḥidā(n), wa naḥnu lahū muslimūn(a).
की अहाँ सभ गवाह छलहुँ जखन याकूब केँ मृत्यु भेलनि, जखन ओ अपन पुत्र सभ केँ कहलथिन, “हमर मरलाक बाद अहाँ सभ की आराधना करब?” ओ सभ उत्तर देलथिन, "हम सभ अहाँक परमेश् वर आ अहाँक पूर्वज सभक परमेश् वर अर्थात अब्राहम, इस्माइल आ इसहाक, (अर्थात) सर्वशक्तिमान परमेश् वरक आराधना करब आ हम सभ (केवल) हुनका समक्ष आत्मसमर्पण करब।"
اِذْ قَالَ يُوْسُفُ لِاَبِيْهِ يٰٓاَبَتِ اِنِّيْ رَاَيْتُ اَحَدَ عَشَرَ كَوْكَبًا وَّالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ رَاَيْتُهُمْ لِيْ سٰجِدِيْنَ
iż qāla yūsufu li'abīhi yā abati innī ra'aitu aḥada ‘asyara kaukabaw wasy-syamsa wal-qamara ra'aituhum lī sājidīn(a).
(मोन राखू), जखन यूसुफ अपन पिता केँ कहलनि, "हे हमर पिता! सचमुच, हम (सपना) देखलहुँ जे एगारह टा तारा, सूर्य आ चन्द्रमा केँ देखलहुँ; हम देखलहुँ जे ओ सब हमरा प्रणाम करैत छल।"
قَالَ يٰبُنَيَّ لَا تَقْصُصْ رُءْيَاكَ عَلٰٓى اِخْوَتِكَ فَيَكِيْدُوْا لَكَ كَيْدًا ۗاِنَّ الشَّيْطٰنَ لِلْاِنْسَانِ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
qāla yā bunayya lā taqṣuṣ ru'yāka ‘alā ikhwatika fa yakīdū laka kaidā(n), innasy-syaiṭāna lil-insāni ‘aduwwum mubīn(un).
ओ (अपन पिता) कहलनि, "हे हमर बेटा! अपन सपना अपन भाइ सभ केँ नहि कहू, ओ सभ अहाँ केँ (नष्ट करबाक) साजिश रचत। सचमुच शैतान मनुक्खक लेल स्पष्ट दुश्मन अछि।"
وَكَذٰلِكَ يَجْتَبِيْكَ رَبُّكَ وَيُعَلِّمُكَ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِ وَيُتِمُّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكَ وَعَلٰٓى اٰلِ يَعْقُوْبَ كَمَآ اَتَمَّهَا عَلٰٓى اَبَوَيْكَ مِنْ قَبْلُ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَۗ اِنَّ رَبَّكَ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ࣖ
wa każālika yajtabīka rabbuka wa yu‘allimuka min ta'wīlil-aḥādīṡi wa yutimmu ni‘matahū ‘alaika wa ‘alā āli ya‘qūba kamā atammahā ‘alā abawaika min qablu ibrāhīma wa isḥāq(a), inna rabbaka ‘alīmun ḥakīm(un).
आरू ऐन्हऽ में, परमेश् वर तोरा चुनलकै (नबी बनै लेली) आरू तोरा सपना के कुछ व्याख्या सिखाय देलकै आरू तोरा आरू याकूब के परिवार पर (अपनऽ अनुग्रह) सिद्ध करलकै, जेना कि ओकरा सें पहलें तोरऽ दू दादा, (अर्थात) अब्राहम आरू इसहाक पर अपनऽ अनुग्रह सिद्ध करलकै। सचमुच, तोहर प्रभु सर्वज्ञ, सर्वबुद्धिमान हैं |
۞ لَقَدْ كَانَ فِيْ يُوْسُفَ وَاِخْوَتِهٖٓ اٰيٰتٌ لِّلسَّاۤىِٕلِيْنَ
laqad kāna fī yūsufa wa ikhwatihī āyātul lis-sā'ilīn(a).
सचमुच, (कहानी) यूसुफ आरू ओकरऽ भायऽ म॑ (अल्लाह केरऽ शक्ति केरऽ) संकेत छै, जे पूछै छै ।
اِذْ قَالُوْا لَيُوْسُفُ وَاَخُوْهُ اَحَبُّ اِلٰٓى اَبِيْنَا مِنَّا وَنَحْنُ عُصْبَةٌ ۗاِنَّ اَبَانَا لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍۙ
iż qālū layūsufu wa akhūhu aḥabbu ilā abīnā minnā wa naḥnu ‘uṣbah(tun), inna abānā lafī ḍalālim mubīn(in).
जखन ओ सभ कहलक, "सत्ते यूसुफ आ ओकर भाइ (बुन्यामिन) केँ हमरा सभ सँ बेसी अपन पिता द्वारा प्रेम कयल गेल छल, भले हम सभ एक (मजगर) समूह रही। सचमुच, हमरा सभक पिता असली गलती मे छलाह।"
ۨاقْتُلُوْا يُوْسُفَ اَوِ اطْرَحُوْهُ اَرْضًا يَّخْلُ لَكُمْ وَجْهُ اَبِيْكُمْ وَتَكُوْنُوْا مِنْۢ بَعْدِهٖ قَوْمًا صٰلِحِيْنَ
uqtulū yūsufa awiṭraḥūhu arḍay yakhlu lakum wajhu abīkum wa takūnū mim ba‘dihī qauman ṣāliḥīn(a).
यूसुफ केँ मारि दियौक वा कतहु फेकि दियौक जाहि सँ अहाँक पिताक ध्यान अहाँ पर पड़ि जाय, आ तकर बाद अहाँ नीक लोक बनि जायब।"
قَالَ قَاۤىِٕلٌ مِّنْهُمْ لَا تَقْتُلُوْا يُوْسُفَ وَاَلْقُوْهُ فِيْ غَيٰبَتِ الْجُبِّ يَلْتَقِطْهُ بَعْضُ السَّيَّارَةِ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَ
qāla qā'ilum minhum lā taqtulū yūsufa wa alqūhu fī gayābatil-jubbi yaltaqiṭhu ba‘ḍus-sayyārati in kuntum fā‘ilīn(a).
एक गोटे बाजल, “यूसुफ केँ नहि मारू, बल्कि ओकरा इनारक नीचाँ मे फेकि दियौक जाहि सँ किछु बटोही ओकरा उठा सकय, जँ अहाँ चाहैत छी।”
قَالُوْا يٰٓاَبَانَا مَا لَكَ لَا تَأْمَنَّ۫ا عَلٰى يُوْسُفَ وَاِنَّا لَهٗ لَنٰصِحُوْنَ
qālū yā abānā mā laka lā ta'mannā ‘alā yūsufa wa innā lahū lanāṣiḥūn(a).
ओ सभ कहलक, "हे हमर पिता! यूसुफक संबंध मे अहाँ हमरा सभ पर भरोसा किएक नहि करैत छी, जखन कि वास्तव मे हम सभ हुनका लेल नीक चाहैत छी."
اَرْسِلْهُ مَعَنَا غَدًا يَّرْتَعْ وَيَلْعَبْ وَاِنَّا لَهٗ لَحٰفِظُوْنَ
arsilhu ma‘anā gaday yarta‘ wa yal‘ab wa innā lahū laḥāfiẓūn(a).
काल्हि भोरे हमरा सभक संग चलि जाउ, जाहि सँ ओ मस्ती आ खिलौना क’ सकय, आ हम सभ ओकर देखभाल अवश्य करब।”
قَالَ اِنِّيْ لَيَحْزُنُنِيْٓ اَنْ تَذْهَبُوْا بِهٖ وَاَخَافُ اَنْ يَّأْكُلَهُ الذِّئْبُ وَاَنْتُمْ عَنْهُ غٰفِلُوْنَ
qāla innī layaḥzununī an tażhabū bihī wa akhāfu ay ya'kulahuż-żi'bu wa antum ‘anhu gāfilūn(a).
ओ (याकूब) कहलनि, “सत्ते, अहाँक हुनका (यूसुफ) संग जेनाइ हमरा लेल बहुत दुखद अछि आ हमरा डर अछि जे जखन अहाँ हुनका सँ लापरवाह छी तखन हुनका भेड़िया खा जायत।”
قَالُوْا لَىِٕنْ اَكَلَهُ الذِّئْبُ وَنَحْنُ عُصْبَةٌ اِنَّآ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ
qālū la'in akalahuż-żi'bu wa naḥnu ‘uṣbatun innā iżal lakhāsirūn(a).
सचमुच, ओ सभ कहलक, "जँ ओकरा भेड़िया खा गेल हो, भले हम सभ (मजगूत) समूहक रही, तखन अवश्य हमरा सभ केँ नुकसान होयत।"
فَلَمَّا ذَهَبُوْا بِهٖ وَاَجْمَعُوْٓا اَنْ يَّجْعَلُوْهُ فِيْ غَيٰبَتِ الْجُبِّۚ وَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِ لَتُنَبِّئَنَّهُمْ بِاَمْرِهِمْ هٰذَا وَهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ
falammā żahabū bihī wa ajma‘ū ay yaj‘alūhu fī gayābatil-jubb(i), wa auḥainā ilaihi latunabbi'annahum bi'amrihim hāżā wa hum lā yasy‘urūn(a).
अस्तु जखन ओ सभ ओकरा ल' क' इनारक नीचाँ मे राख' लेल तैयार भ' गेल त' हम सभ ओकरा पर खुलासा क' देलियनि, "अहाँ हुनका सभ केँ एहि काजक बारे मे अवश्य कहबनि, जखन कि हुनका सभ केँ ई जानकारी नहि छनि."
وَجَاۤءُوْٓ اَبَاهُمْ عِشَاۤءً يَّبْكُوْنَۗ
wa jā'ū abāhum ‘isyā'ay yabkūn(a).
तखन ओ सभ साँझ मे कानैत अपन पिता लग आबि गेलाह।
قَالُوْا يٰٓاَبَانَآ اِنَّا ذَهَبْنَا نَسْتَبِقُ وَتَرَكْنَا يُوْسُفَ عِنْدَ مَتَاعِنَا فَاَكَلَهُ الذِّئْبُۚ وَمَآ اَنْتَ بِمُؤْمِنٍ لَّنَا وَلَوْ كُنَّا صٰدِقِيْنَ
qālū yā abānā innā żahabnā nastabiqu wa taraknā yūsufa ‘inda matā‘inā fa akalahuż-żi'b(u), wa mā anta bimu'minil lanā wa lau kunnā ṣādiqīn(a).
ओ सभ कहलक, "हे हमर पिता! सत्ते, हम सभ दौड़ मे गेलहुँ आ यूसुफ केँ अपन सामानक लग छोड़ि देलियैक, तखन ओकरा भेड़िया खा गेल; आ अहाँ हमरा सभ पर विश्वास नहि करब, भले हम सभ सत्य कहब।"
وَجَاۤءُوْ عَلٰى قَمِيْصِهٖ بِدَمٍ كَذِبٍۗ قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ اَنْفُسُكُمْ اَمْرًاۗ فَصَبْرٌ جَمِيْلٌ ۗوَاللّٰهُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُوْنَ
wa jā'ū ‘alā qamīṣihī bidamin każib(in), qāla bal sawwalat lakum anfusukum amrā(n), fa ṣabrun jamīl(un), wallāhul musta‘ānu ‘alā mā taṣifūn(a).
आ ओ सभ ओकर वस्त्र (दागदार) नकली खून ल' क' आबि गेल। ओ (याकूब) कहलनि, "सत्ते, अहाँ असगर अपन काज मे बुराई केँ नीक बुझैत छी; तेँ (हमरा लेल) मात्र धैर्य सबसँ नीक अछि। आ अहाँ जे वर्णन केने छी ओकर विरुद्ध असगर अल्लाह सँ मददि लिअ।"
قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ اَنْفُسُكُمْ اَمْرًاۗ فَصَبْرٌ جَمِيْلٌ ۗعَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّأْتِيَنِيْ بِهِمْ جَمِيْعًاۗ اِنَّهٗ هُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
qāla bal sawwalat lakum anfusukum amrā(n), fa ṣabrun jamīl(un), ‘asallāhu ay ya'tiyanī bihim jamī‘ā(n), innahū huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).
ओ (याकूब) कहलनि, "वास्तव मे, अहाँ टा नीक (खराब) काज देखैत छी। तेँ (हमर धैर्य) नीक धैर्य अछि। आशा अछि जे अल्लाह ओ सभटा हमरा लग अनताह। सचमुच, ओ सर्वज्ञ, परम बुद्धिमान छथि।"
وَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰٓاَسَفٰى عَلٰى يُوْسُفَ وَابْيَضَّتْ عَيْنٰهُ مِنَ الْحُزْنِ فَهُوَ كَظِيْمٌ
wa tawallā ‘anhum wa qāla yā asafā ‘alā yūsufa wabyaḍḍat ‘aināhu minal-ḥuzni fa huwa kaẓīm(un).
ओ (याकूब) हुनका सभ (अपन बच्चा सभ) सँ मुँह घुमा कऽ कहलथिन, “ओह, यूसुफक लेल हमर दुख!” आ ओकर आँखि शोकसँ उज्जर भऽ गेलै। ओ अपन तामस (अपन बच्चा सभक प्रति) रोकैत चुप रहलाह ।
قَالُوْا تَاللّٰهِ تَفْتَؤُا تَذْكُرُ يُوْسُفَ حَتّٰى تَكُوْنَ حَرَضًا اَوْ تَكُوْنَ مِنَ الْهٰلِكِيْنَ
qālū tallāhi tafta'u tażkuru yūsufa ḥattā takūna ḥaraḍan au takūna minal-hālikīn(a).
ओ सभ कहलक, "अल्लाहक कसम, अहाँ यूसुफक स्मरण करब नहि छोड़ू, जा धरि अहाँ कोनो गंभीर बीमारी (पीड़ित) नहि भ' जायब वा अहाँ ओहि लोक मे नहि भ' जायब जे नाश भ' जेताह."
قَالَ اِنَّمَآ اَشْكُوْا بَثِّيْ وَحُزْنِيْٓ اِلَى اللّٰهِ وَاَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
qāla innamā asykū baṡṡī wa ḥuznī ilallāhi wa a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).
ओ (याकूब) कहलनि, “हम अपन परेशानी आ दुखक शिकायत मात्र अल्लाह सँ करैत छी, आ हम अल्लाह सँ ओ सब जनैत छी जे अहाँ नहि जनैत छी।
يٰبَنِيَّ اذْهَبُوْا فَتَحَسَّسُوْا مِنْ يُّوْسُفَ وَاَخِيْهِ وَلَا تَا۟يْـَٔسُوْا مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ لَا يَا۟يْـَٔسُ مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْكٰفِرُوْنَ
yā baniyyażhabū fa taḥassasū miy yūsufa wa akhīhi wa lā tai'asū mir rauḥillāh(i), innahū lā yai'asu mir rauḥillāhi illal-qaumul-kāfirūn(a).
हे हमर बच्चा सभ! जाउ, यूसुफ आ ओकर भाइ सभक बारे मे (खबर) ताकू आ अल्लाह केर दया सँ निराश नहि होउ। सचमुच, जे अल्लाह केरऽ दया स॑ निराश होय जाय छै, वू खाली वू छै जे काफर करै छै।"
وَلَمَّا فَصَلَتِ الْعِيْرُ قَالَ اَبُوْهُمْ اِنِّيْ لَاَجِدُ رِيْحَ يُوْسُفَ لَوْلَآ اَنْ تُفَنِّدُوْنِ
wa lammā faṣalatil-‘īru qāla abūhum innī la'ajidu rīḥa yūsufa lau lā an tufannidūn(i).
आ जखन कारवां (मिस्र भूमि सँ) चलि गेल छल तखन हुनका लोकनिक पिता बजलाह, "सत्ते हम यूसुफक गंध सुनि गेलहुँ, जँ अहाँ हमरा पर कमजोर दिमागक आरोप नहि लगेने रहितहुँ (अवश्य अहाँ हमरा सही ठहरौने रहितहुँ)।"
قَالُوْا تَاللّٰهِ اِنَّكَ لَفِيْ ضَلٰلِكَ الْقَدِيْمِ
qālū tallāhi innaka lafī ḍalālikal-qadīm(i).
ओ सब (हुनकर परिवार) कहलकै, "अल्लाह के कसम, अहाँ एखनो अपन पहिने के गलती में छी।"
فَلَمَّآ اَنْ جَاۤءَ الْبَشِيْرُ اَلْقٰىهُ عَلٰى وَجْهِهٖ فَارْتَدَّ بَصِيْرًاۗ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْۙ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
falammā an jā'al-basyīru alqāhu ‘alā wajihihī fartadda baṣīrā(n), qāla alam aqul lakum, innī a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).
तेँ जखन शुभ समाचार वाहक आयल तँ ओ अपन मुँह (याकूब) पर (वस्त्र) पोछि लेलक, आ ओकरा दृष्टि भेटि गेलैक। ओ (याकूब) कहलनि, "की हम अहाँ केँ ई नहि कहलहुँ जे हम अल्लाह सँ ओ बात जनैत छी जे अहाँ नहि जनैत छी?"
قَالُوْا يٰٓاَبَانَا اسْتَغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَآ اِنَّا كُنَّا خٰطِـِٕيْنَ
qālū yā abānastagfir lanā żunūbanā innā kunnā khāṭi'īn(a).
ओ सभ कहलक, "हे हमर पिता! हमरा सभक पापक क्षमा माँगू, सचमुच हम सभ दोषी (पापी) छी।"
قَالَ سَوْفَ اَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّيْ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ
qāla saufa astagfiru lakum rabbī, innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).
ओ (याकूब) कहलनि, "हम अहाँक लेल अपन प्रभु सँ क्षमा माँगब। सचमुच, ओ परम क्षमाशील, परम दयालु छथि।"
فَلَمَّا دَخَلُوْا عَلٰى يُوْسُفَ اٰوٰٓى اِلَيْهِ اَبَوَيْهِ وَقَالَ ادْخُلُوْا مِصْرَ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ اٰمِنِيْنَ ۗ
falammā dakhalū ‘alā yūsufa āwā ilaihi abawaihi wa qāladkhulū miṣra in syā'allāhu āminīn(a).
अस्तु, जखन ओ सभ (जतय) यूसुफ मे प्रवेश केलनि त' ओ अपन माता-पिता केँ गला लगा लेलनि (आ हुनका लेल जगह तैयार केलनि) ई कहैत, "भगवानक इच्छा सँ मिस्र देश मे सुरक्षित प्रवेश करू."
وَرَفَعَ اَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّوْا لَهٗ سُجَّدًاۚ وَقَالَ يٰٓاَبَتِ هٰذَا تَأْوِيْلُ رُءْيَايَ مِنْ قَبْلُ ۖقَدْ جَعَلَهَا رَبِّيْ حَقًّاۗ وَقَدْ اَحْسَنَ بِيْٓ اِذْ اَخْرَجَنِيْ مِنَ السِّجْنِ وَجَاۤءَ بِكُمْ مِّنَ الْبَدْوِ مِنْۢ بَعْدِ اَنْ نَّزَغَ الشَّيْطٰنُ بَيْنِيْ وَبَيْنَ اِخْوَتِيْۗ اِنَّ رَبِّيْ لَطِيْفٌ لِّمَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
wa rafa‘a abawaihi ‘alal-‘arsyi wa kharrū lahū sujjadā(n), wa qāla yā abati hāżā ta'wīlu ru'yāya min qabl(u), qad ja‘alahā rabbī ḥaqqā(n), wa qad aḥsana bī iż akhrajanī minas-sijni wa jā'a bikum minal-badwi mim ba‘di an nazagasy-syaiṭānu bainī wa baina ikhwatī, inna rabbī laṭīful limā yasyā'(u), innahū huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).
आ ओ अपन माता-पिता केँ सिंहासन पर ठाढ़ कयलनि। आ ओ सभ (सब) हुनका (यूसुफ) प्रणाम केलनि। आ ओ (यूसुफ) कहलनि, "हे हमर पिता! ई हमर पूर्व सपना के व्याख्या अछि। आ सचमुच हमर प्रभु एकरा साकार क देने छथि। सचमुच हमर प्रभु हमरा संग भलाई केने छथि, जखन ओ हमरा जेल स मुक्त केलथि आ जखन ओ अहाँ के गाम स अनने छलाह, तखन शैतान हमरा आ हमर भाइ सब के बीच (सम्बन्ध) के नष्ट क देलक। सचमुच हमर प्रभु जे चाहैत छथि ताहि मे कोमल छथि। सचमुच, ओ छथि।" सर्वज्ञ, सर्वज्ञ।
فَلَمَّا اعْتَزَلَهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۙوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ وَكُلًّا جَعَلْنَا نَبِيًّا
falamma‘tazalahum wa mā ya‘budūna min dūnillāh(i), wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), wa kullan ja‘alnā nabiyyā(n).
त जखन ओ (इब्राहिम) हुनका सब स आ अल्लाह के अलावा ओ सब जे इबादत करैत छलाह ताहि स दूर भ गेल छलाह त हम हुनका इसहाक आ याकूब के वरदान देलियनि। आ हम सभ हुनका सभ मे सँ प्रत्येक केँ एकटा भविष्यवक्ता बनेबाक लेल नियुक्त केलहुँ।
وَوَهَبْنَا لَهُمْ مِّنْ رَّحْمَتِنَا وَجَعَلْنَا لَهُمْ لِسَانَ صِدْقٍ عَلِيًّا ࣖ
wa wahabnā lahum mir raḥmatinā wa ja‘alnā lahum lisāna ṣidqin ‘aliyyā(n).
आ हम हुनका सभ पर अपन दयाक दान देलियनि आ हुनका सभ केँ नीक आ उदात्त वचन बनेलहुँ ।
وَاذْكُرْ عِبٰدَنَآ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ اُولِى الْاَيْدِيْ وَالْاَبْصَارِ
ważkur ‘ibādanā ibrāhīma wa isḥāqa wa ya‘qūba ulil-aidī wal-abṣār(i).
आ हमरा सभक सेवक सभ केँ मोन राखू: अब्राहम, इसहाक आ याकूब जिनका सभ मे बहुत शक्ति आ (उच्च) ज्ञान छनि।