وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ
wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).
ते (असें बी) लूत गी भेजेया, जदुं उन् ने अपने लोकें गी ग् लाया, "तुस घृणित कर्म कीं करदे ओ, जेका तुंदे शा पैह़लैं (इस संसारे च) कुसे ने नेई कित्ता)।
اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ
innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumum musrifūn(a).
सचमुच तुसें अपनी वासना गी जनानियें आस्तै नेईं, पुरुषें आस्तै गै उजागर कीता ऐ। तुस सच्चें गै इक ओवररीच लोक ओ।”
وَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَخْرِجُوْهُمْ مِّنْ قَرْيَتِكُمْۚ اِنَّهُمْ اُنَاسٌ يَّتَطَهَّرُوْنَ
wa mā kāna jawāba qaumihī illā an qālū akhrijūhum min qaryatikum, innahum unāsuy yataṭahharūn(a).
ते उंदे लोकें दा जवाब होर किश नेई हा के "उनेंगी (लूत ते उंदे अनुयायियें गी) अपने मुल् के थवां कड्डी ओड़ो, ओह़ अपने आप गी पबित्तर समझने आले लोक न।"
فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ
fa anjaināhu wa ahlahū illamra'atahū kānat minal-gābirīn(a).
फिर अस उसी ते उंदे अनुयायियें गी बचाई लेआ, सिवाय उंदी पत्नी गी, जेह्ड़ी पिच्छें रेह्ने आह्लें च शामल ही।
وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۗ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِيْنَ ࣖ
wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mujrimīn(a).
ते असीं उंदे उप्पर बरखा (पत्थर) दी बरखा कीती। इस आस् ते इस गल् ला उप् पर ध़् यान देयो के पाप करने आले मानू कन् ने केह़ ह़ोदा ऐ।
وَلَمَّا جَاۤءَتْ رُسُلُنَا لُوْطًا سِيْۤءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَّقَالَ هٰذَا يَوْمٌ عَصِيْبٌ
wa lammā jā'at rusulunā lūṭan sī'a bihim wa ḍāqa bihim żar‘aw wa qāla hāżā yaumun ‘aṣīb(un).
ते जदुं साढ़े दूत (स्वर्गदूत) लूत दे कोल आए, तां उसी शक होया ते उंदी छाती उंदे कारण गै तंग होई गेई। उने (लूत) आखेआ, "एह् बड़ा मुश्कल दिन ऐ।"
وَجَاۤءَهٗ قَوْمُهٗ يُهْرَعُوْنَ اِلَيْهِۗ وَمِنْ قَبْلُ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ السَّيِّاٰتِۗ قَالَ يٰقَوْمِ هٰٓؤُلَاۤءِ بَنَاتِيْ هُنَّ اَطْهَرُ لَكُمْ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَلَا تُخْزُوْنِ فِيْ ضَيْفِيْۗ اَلَيْسَ مِنْكُمْ رَجُلٌ رَّشِيْدٌ
wa jā'ahū qaumuhū yuhra‘ūna ilaih(i), wa min qablu kānū ya‘malūnas-sayyi'āt(i), qāla yā qaumi hā'ulā'i banātī hunna aṭharu lakum fattaqullāha wa lā tukhzūni fī ḍaifī, alaisa minkum rajulur rasyīd(un).
ते उदे लोक फौरन उदे कोल आई गे। ते प्राचीन काल तों ही उह हमेशा घिनौने कम्म करदे आए हन। लूत ने आख्या, "हे मेरे लोकें! एह् मेरी (जमीन) दी धीयां न, तुंदे आस्तै मती पवित्र न, इस करी अल्लाह कोला डरो ते मेरे मेहमान दे खलाफ मेरे (नाम) दा बेइज्जती नेईं करो। के तुंदे च कोई चतुर नेईं ऐ?"
قَالُوْا لَقَدْ عَلِمْتَ مَا لَنَا فِيْ بَنٰتِكَ مِنْ حَقٍّۚ وَاِنَّكَ لَتَعْلَمُ مَا نُرِيْدُ
qālū laqad ‘alimta mā lanā fī banātika min ḥaqq(in), wa innaka lata‘lamu mā nurīd(u).
उन् ने जवाब दित्ता, “सच् च च तुस जानदे ओ के साढ़ी तुंदी कुड़ियें आस् ते कोई इच्छा (वासना) नेई ऐ;
قَالَ لَوْ اَنَّ لِيْ بِكُمْ قُوَّةً اَوْ اٰوِيْٓ اِلٰى رُكْنٍ شَدِيْدٍ
qāla lau anna lī bikum quwwatan au āwī ilā ruknin syadīd(in).
उने (लुत) आखेआ, "जेकर मेरे कोल ताकत होंदी (तुसेंगी नकारने) जां मैं इक मजबूत परिवार च शरण लैई सकदा (बेशक मैं करदा)।"
قَالُوْا يٰلُوْطُ اِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَنْ يَّصِلُوْٓا اِلَيْكَ فَاَسْرِ بِاَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ الَّيْلِ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ اَحَدٌ اِلَّا امْرَاَتَكَۗ اِنَّهٗ مُصِيْبُهَا مَآ اَصَابَهُمْ ۗاِنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ ۗ اَلَيْسَ الصُّبْحُ بِقَرِيْبٍ
qālū yā lūṭu innā rusulu rabbika lay yaṣilū ilaika fa asri bi'ahlika biqiṭ‘im minal-laili wa lā yaltafit minkum aḥadun illamra'atak(a), innahū muṣībuhā mā aṣābahum, inna mau‘idahumuṣ-ṣubḥ(u), alaisaṣ-ṣubḥu biqarīb(in).
उनेंगी (फरिश्ते) आखेआ, "हे लूत! अस तुंदे रब दे दूत आं; ओह़ तुसेंगी कोई नुकसान नेई पुजांगन। इस आस् ते रातीं दे अंत च अपने परिवार कन् ने निकली जाओ, ते तुंदे चा कोई बी अपनी घ़रेआली गी छोड़िये पिच्छें मुड़ी नेई दिक् खो। ओह़ उंदे उप् पर औने आली तड़प कन् ने जरूर दुखी ह़ोग। उंदी तड़प दा घड़ी भोर गै होग। केह़ भोर नेड़े नेई ऐ?"
فَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا جَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهَا حِجَارَةً مِّنْ سِجِّيْلٍ مَّنْضُوْدٍ
falammā jā'a amrunā ja‘alnā ‘āliyahā sāfilahā wa amṭarnā ‘alaihā ḥijāratam min sijjīlim manḍūd(in).
इस आस् ते जदुं साढ़ा फैसला आया, तां अस लूत दे लोकें दे मुल् के उल्ख़ी ओड़ेया, ते अस उंदे उप् पर जली दी धरती थवां पत्थर बरसाए।
مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَۗ وَمَا هِيَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ بِبَعِيْدٍ ࣖ
musawwamatan ‘inda rabbik(a) wa mā hiya minaẓ-ẓālimīna biba‘īd(in).
जिसगी तेरे रब ने इक निशाना दित्ता हा। ते सताव गलत करने आले कोला दूर नेईं ऐ।
قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَيُّهَا الْمُرْسَلُوْنَ
qāla famā khaṭbukum ayyuhal-mursalūn(a).
उने (इब्राहिम) आख्या, “हे दूत, तुंदा केह् जरूरी धंधा ऐ?”
قَالُوْٓا اِنَّآ اُرْسِلْنَآ اِلٰى قَوْمٍ مُّجْرِمِيْنَۙ
qālū innā ursilnā ilā qaumim mujrimīn(a).
(उन्हें) जवाब दित्ता, “सच च अस पापी लोकें दे कोल भेजे गेदे हे।
اِلَّآ اٰلَ لُوْطٍۗ اِنَّا لَمُنَجُّوْهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ
illā āla lūṭ(in), innā lamunajjūhum ajma‘īn(a).
सिवाय लूत दे अनुयायी दे। सचमुच, अस उनेंगी सारें गी जरूर बचागे,
اِلَّا امْرَاَتَهٗ قَدَّرْنَآ اِنَّهَا لَمِنَ الْغٰبِرِيْنَ ࣖ
illamra'atahū qaddarnā innahā laminal-gābirīn(a).
उदी घ़रेआली गी छोड़िये, असें एह़ तय कीता ऐ के ओह़ उनें लोकें च शामल ऐ, जेके (दुए काफिरें कन् ने) पिच्छें रेह़ई गेदे ह़न।”
فَلَمَّا جَاۤءَ اٰلَ لُوْطِ ِۨالْمُرْسَلُوْنَۙ
falammā jā'a āla lūṭinil-mursalūn(a).
इस करिए जदूं दूत लूत दे अनुयायियें कोल आया।
قَالَ اِنَّكُمْ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ
qāla innakum qaumum munkarūn(a).
उसने (लूत) आख्या, "सचमुच तुस इक ऐसा व्यक्ति ओ जिसी अस नेईं जानदे।"
قَالُوْا بَلْ جِئْنٰكَ بِمَا كَانُوْا فِيْهِ يَمْتَرُوْنَ
qālū bal ji'nāka bimā kānū fīhi yamtarūn(a).
(दूतों) ने जवाब दित्ता, "असल विच असीं तुहाडे कोल ओह सजा लै के आए हां, जिस दा ओह हमेशा इन्कार करदे सन।"
وَاَتَيْنٰكَ بِالْحَقِّ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ
wa ataināka bil-ḥaqqi wa innā laṣādiqūn(a).
ते अस तुंदे कोल सच्चाई गी लेइयै औंदे आं ते सच्चें गै, अस सच्चे लोक आं।
فَاَسْرِ بِاَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ الَّيْلِ وَاتَّبِعْ اَدْبَارَهُمْ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ اَحَدٌ وَّامْضُوْا حَيْثُ تُؤْمَرُوْنَ
fa asri bi'ahlika biqiṭ‘im minal-laili wattabi‘ adbārahum wa lā yaltafit minkum aḥaduw wamḍū ḥaiṡu tu'marūn(a).
इस करिए शाम दे अंत च अपने परिवार कन्ने बाहर निकलो, ते उंदे पिच्छे पिच्छे चली जाओ। तुंदे च कुसै गी बी पिच्छें मुड़ी नेईं दिक्खने देयो ते जित्थें तुसेंगी जाने दा हुक्म दित्ता गेदा हा, उत्थें तकर अपना सफर जारी नेई रक्खो।"
وَقَضَيْنَآ اِلَيْهِ ذٰلِكَ الْاَمْرَ اَنَّ دَابِرَ هٰٓؤُلَاۤءِ مَقْطُوْعٌ مُّصْبِحِيْنَ
wa qaḍainā ilaihi żālikal-amra anna dābira hā'ulā'i maqṭū‘um muṣbiḥīn(a).
ते अस उदे (लूत) आस् ते फैसला कित्ता हा के ओह़ भोर च पूरी चाल्ली नाश होई जाङन।
وَجَاۤءَ اَهْلُ الْمَدِيْنَةِ يَسْتَبْشِرُوْنَ
wa jā'a ahlul-madīnati yastabsyirūn(a).
ते नगर दे लोक (मेहमान दे आने दे कारण) खुशी कन्ने (लूत दे घर) आए।
قَالَ اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ ضَيْفِيْ فَلَا تَفْضَحُوْنِۙ
qāla inna hā'ulā'i ḍaifī falā tafḍaḥūn(i).
उने (लूत) आखया, “सच च ओह मेरे मेहमान न, इस आस्ते मेरी बेइज्जती नेईं करो;
وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَلَا تُخْزُوْنِ
wattaqullāha wa lā tukhzūn(i).
ते अल्लाह कोला डरो ते मेरा अपमान नेईं करो।"
قَالُوْٓا اَوَلَمْ نَنْهَكَ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ
qālū awalam nanhaka ‘anil-‘ālamīn(a).
(उन्हें) आख्या, “क्या असीं तुहानूं इंसान दी (रक्षा) तों मना नहीं कीता?”
قَالَ هٰٓؤُلَاۤءِ بَنٰتِيْٓ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَۗ
qāla hā'ulā'i banātī in kuntum fā‘ilīn(a).
उने (लुत) आखेआ, "ओह् मेरे (देश) दी धीयां न (उंदे कन्नै ब्याह् करो), जेकर तुस इ'यां करना चांह्दे ओ।"
لَعَمْرُكَ اِنَّهُمْ لَفِيْ سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُوْنَ
la‘amruka innahum lafī sakratihim ya‘mahūn(a).
(अल्लाह ने आख्या) "तुहाडी उम्र (मुहम्मद) नाल सचमुच ओह नशे (गुमराह) विच झूलदे हन।"
فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشْرِقِيْنَۙ
fa akhażathumuṣ-ṣaiḥatu musyriqīn(a).
फिरी इक ज़ोरदार गरजने आली आवाज़ कन्ने उनेंगी तबाह करी दित्ता, जिसलै सूरज उगने आला हा।
فَجَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّنْ سِجِّيْلٍ
fa ja‘alnā ‘āliyahā sāfilahā wa amṭarnā ‘alaihim ḥijāratam min sijjīl(in).
इस करिए अस (जमीन) गी उल्टा करी दित्ता ते अस उंदे उप्पर कठोर धरती थमां पत्थरें दी बरखा करी दित्ती।
اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّلْمُتَوَسِّمِيْنَۙ
inna fī żālika la'āyātil lil-mutawassimīn(a).
सचमुच इस विच वाकई (अल्लाह दी ताकत दे) निशान हन, जो निशानियां ते ध्यान रखदे हन,
وَاِنَّهَا لَبِسَبِيْلٍ مُّقِيْمٍ
wa innahā labisabīlim muqīm(in).
ते सचमुच, (देश) सचमुच इक ऐसी सड़क ते पड़ा है जो अज वी (मनुखें दा सफर करदा है)।
اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّلْمُؤْمِنِيْنَۗ
inna fī żālika la'āyatal lil-mu'minīn(a).
सचमुच इस विच सचमुच (अल्लाह दी ताकत दा) इक निशानी है जो इमान करण वाले वास्ते है।
كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوْطِ ِۨالْمُرْسَلِيْنَ ۖ
każżabat qaumu lūṭinil-mursalīn(a).
लूत दे लोकें प्रेरितें कन्ने झूठ बोलेया हा।
اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ لُوْطٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ
iż qāla lahum akhūhum lūṭun alā tattaqūn(a).
जदुं उंदे भ़्रा लूत ने उनेंगी ग् लाया, “तुस किय् यां धर्मी नेई ओ?”
اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ
innī lakum rasūlun amīn(un).
सचमुच, मैं तुंदे कोल इक भरोसेमंद प्रेरित (भेजेआ गेदा) ऐं;
فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ
fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).
तो अल्लाह से डरो और मेरी आज्ञा मनना।
وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ
wa mā as'alukum ‘alaihi min ajrin in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).
ते मैं तुंदे कोला इस निमंत्रण दा कोई इनाम नेईं मंगदा; मेरा इनाम सिर्फ जगतां दे प्रभू तों ही है।
اَتَأْتُوْنَ الذُّكْرَانَ مِنَ الْعٰلَمِيْنَ ۙ
ata'tūnaż-żukrāna minal-‘ālamīn(a).
तुस मनुक्खता दे बीच पुरुषें दे कोल कीं संपर्क करदे ओ (समलैंगिक कम्में गी करने आस्तै),
وَتَذَرُوْنَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِّنْ اَزْوَاجِكُمْۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ عَادُوْنَ
wa tażarūna mā khalaqa lakum rabbukum min azwājikum, bal antum qamun ‘ādūn(a).
ते तुस (उसी जनानियां) गी छोड़ी ओड़दे ओ जिनेंगी परमात्मा ने तुंदी पत्नी बनने आस्ते बनाया ऐ? तुस सच्चें गै इक ऐसी लोक ओ जेह्ड़ी सीमाएं कोला बी मती ऐ।”
قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ يٰلُوْطُ لَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِيْنَ
qālū la'illam tantahi yā lūṭu latakūnanna minal-mukhrajīn(a).
उन् ने जवाब दित्ता, "हे लूत! जेकर तुस नेई रुकगे तां तुस उनें लोकें च शामल होगे जिनेंगी कड्डी दित्ता गेदा हा।"
قَالَ اِنِّيْ لِعَمَلِكُمْ مِّنَ الْقَالِيْنَ ۗ
qāla innī li‘amalikum minal-qālīn(a).
उने (लूत) आखेआ, "मैं तुंदे कम्में कन्नै सच्ची नफरत करदा हां।"
رَبِّ نَجِّنِيْ وَاَهْلِيْ مِمَّا يَعْمَلُوْنَ
rabbi najjinī wa ahlī mimmā ya‘malūn(a).
(लूत ने प्रार्थना कीती), "हे मेरे रब, मिगी ते मेरे परिवार गी उंदे कम्में दे (नतीजे थमां) बचाओ।"
فَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اَجْمَعِيْنَ ۙ
fa najjaināhu wa ahlahū ajma‘īn(a).
फिर असी उसी ते ओस दे सारे परिवार गी बचाई लेया,
اِلَّا عَجُوْزًا فِى الْغٰبِرِيْنَ ۚ
illā ‘ajūzan fil-gābirīn(a).
सिवाय इक बुढ़ी जनानी (उसदी घरेआली) दे, जेह्ड़ी बचे दे लोकें दे समूह च शामल ही।
ثُمَّ دَمَّرْنَا الْاٰخَرِيْنَ ۚ
Ṡumma dammarnal-ākharīn(a).
फिर असी दूजे नूं नाश कर दित्ता।
وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۚ فَسَاۤءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِيْنَ
wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fa sā'a maṭarul-munżarīn(a).
ते अस इन्हें गी (ओले) बरसाया, तां जेड़े लोकें उप्पर चेतावनी दित्ती गेई ही, उंदे उप्पर किन्नी बुरी बरखा होई।
اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).
सचमुच ऐसे विच (अल्लाह दी ताकत दे) निशान वी हन, लेकिन उन्हां विचों ज्यादातर विश्वास नहीं करदे।
وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ
wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).
ते सचमुच तेरा रब, ओह परम पराक्रमी, परम दयालु ऐ।
وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ
wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata wa antum tubṣirūn(a).
ते (याद करो) लूत दी कहानी, जदुं उन् ने अपने लोकें गी ग् लाया, "तुस (अनैतिक कम् म दी घृणित) गी दिक् खदे बी, फीसह़ (घृणित) कम् म किय् यां करदे ओ?"