وَعَلَّمَ اٰدَمَ الْاَسْمَاۤءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلٰۤىِٕكَةِ فَقَالَ اَنْۢبِـُٔوْنِيْ بِاَسْمَاۤءِ هٰٓؤُلَاۤءِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa ‘allama ādamal-asmā'a kullahā ṡumma ‘araḍahum ‘alal-malā'ikati faqāla ambi'ūnī bi'asmā'i hā'ulā'i in kuntum ṣādiqīn(a).
او هغه آدم ته د ټولو نومونو (شیانو) ورزده کړل، بیا یې هغه ملائکو ته وښودل او ویې ویل: "که تاسو رښتیا وایئ، د دې ټولو (شیانو) نومونه راته ووایاست!"
قَالُوْا سُبْحٰنَكَ لَا عِلْمَ لَنَآ اِلَّا مَا عَلَّمْتَنَا ۗاِنَّكَ اَنْتَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
qālū subḥānaka lā ‘ilma lanā illā mā ‘allamtanā, innaka antal-‘alīmul-ḥakīm(u).
هغوی ځواب ورکړ: "پاک یې ته، موږ له هغه څه پرته بل څه نه پوهیږو چې تا موږ ته راښودلي دي. په حقیقت کې، ته په هرڅه پوه او حکمت لرونکی یې."
قَالَ يٰٓاٰدَمُ اَنْۢبِئْهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْ ۚ فَلَمَّآ اَنْۢبَاَهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْۙ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ غَيْبَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۙ وَاَعْلَمُ مَا تُبْدُوْنَ وَمَا كُنْتُمْ تَكْتُمُوْنَ
qāla yā ādamu ambi'hum bi'asmā'ihim, falammā amba'ahum bi'asmā'ihim, qāla alam aqul lakum innī a‘lamu gaibas-samāwāti wal-arḍ(i), wa a‘lamu mā tubdūna wa mā kuntum taktumūn(a).
الله (ج) وفرمایل: "ای آدم! نومونه یې ورته ووایه!" وروسته له هغه چې هغه (آدم) خپل نوم واخیست، هغه وویل: "ایا ما تاسو ته نه وو ویلي چې زه د اسمانونو او ځمکې په پټو رازونو پوهیږم، او زه هغه څه پوهیږم چې تاسو یې ښکاره کوئ او هغه څه چې تاسو یې پټوئ؟"
وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰى وَاسْتَكْبَرَۖ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li ādama fasajadū illā iblīs(a), abā wastakbara wa kāna minal-kāfirīn(a).
او (یاد کړئ) کله چې موږ ملایکو ته وویل: "آدم ته سجده وکړئ!" نو ټولو سجده وکړه پرته له شیطان څخه. هغه انکار کوي او فخر کوي، او هغه د کافرانو له ډلې څخه دی.
وَلَقَدْ خَلَقْنٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ لَمْ يَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَ
wa laqad khalaqnākum ṡumma ṣawwarnākum ṡumma qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), lam yakum minas-sājidīn(a).
او په رښتيا چې موږ تاسو پيدا کړي ياست، بيا مو (جسمونه) جوړ کړل، بيا مو ملائکو ته وويل: "آدم ته سجده وکړئ"، نو ټولو سجده وکړه، پرته له شيطان څخه. هغه (ابليس) د سجده کوونکو څخه نه دی.
قَالَ مَا مَنَعَكَ اَلَّا تَسْجُدَ اِذْ اَمَرْتُكَ ۗقَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُۚ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ
qāla mā mana‘aka allā tasjuda iż amartuk(a), qāla ana khairum minh(u), khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).
(الله) وویل: "څه شی ته (له دې) منع کړې چې ته (آدم ته) سجده ونه کړې کله چې ما درته وویل؟" (ابلیس) ځواب ورکړ: "زه له هغه څخه غوره یم. تا زه له اور څخه پیدا کړی یم، پداسې حال کې چې تا هغه له خاورې څخه پیدا کړی دی."
قَالَ فَاهْبِطْ مِنْهَا فَمَا يَكُوْنُ لَكَ اَنْ تَتَكَبَّرَ فِيْهَا فَاخْرُجْ اِنَّكَ مِنَ الصّٰغِرِيْنَ
qāla fahbiṭ minhā famā yakūnu laka an tatakabbara fīhā fakhruj innaka minaṣ-ṣāgirīn(a).
(الله) وویل: "نو له دې (اسمان) څخه ښکته شه؛ ځکه چې ته باید په دې فخر ونه کړې. راوځه! په حقیقت کې ته له ذلیل مخلوق څخه یې."
قَالَ اَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
qāla anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
(شیطان) ځواب ورکړ: "ما ته تر هغې ورځې پورې مهلت راکړه چې دوی بیا راژوندي شي."
قَالَ اِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَ
qāla innaka minal-munẓarīn(a).
(الله) وویل: "حقیقت دا دی، ته له هغو کسانو څخه یې چې ځنډول شوي دي."
قَالَ فَبِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيْمَۙ
qāla fabimā agwaitanī la'aq‘udanna lahum ṣirāṭakal-mustaqīm(a).
(ابلیس) ځواب ورکړ: "ځکه چې تا زه ګمراه کړی یم، زه به خامخا دوی ستا له سمې لارې څخه منع کړم،"
ثُمَّ لَاٰتِيَنَّهُمْ مِّنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ اَيْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَاۤىِٕلِهِمْۗ وَلَا تَجِدُ اَكْثَرَهُمْ شٰكِرِيْنَ
Ṡumma la'ātiyannahum mim baini aidīhim wa min khalfihim wa ‘an aimānihim wa ‘an syamā'ilihim, wa lā tajidu akṡarahum syākirīn(a).
بیا به خامخا زه پر دوی د مخ، شا، ښیې او کیڼ اړخ څخه راشم. او ته به د دوی ډیری شکر ګزار ونه مومې.
قَالَ اخْرُجْ مِنْهَا مَذْءُوْمًا مَّدْحُوْرًا ۗ لَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنْكُمْ اَجْمَعِيْنَ
qālakhruj minhā maż'ūmam madḥūrā(n), laman tabi‘aka minhum la'amla'anna jahannama minkum ajma‘īn(a).
(الله) وویل: "له هغه ځایه (جنت) ووځه، ذلیل او شړل شوی! بېشکه، له دوی څخه چې څوک ستا پیروي وکړي، زه به خامخا له تاسو ټولو څخه دوزخ ډک کړم."
وَيٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata fa kulā min ḥaiṡu syi'tumā wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).
او (الله تعالی وفرمایل)، "ای آدم! په جنت کې له خپلې میرمنې سره اوسېږه او هر هغه څه چې دواړه خوښوي وخورئ. خو دې ونې ته مه نږدې کېږه. (که چېرې ورنژدې شي) نو دواړه به له ظالمانو څخه شئ."
فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطٰنُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وٗرِيَ عَنْهُمَا مِنْ سَوْءٰتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهٰىكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هٰذِهِ الشَّجَرَةِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَا مَلَكَيْنِ اَوْ تَكُوْنَا مِنَ الْخٰلِدِيْنَ
fa waswasa lahumasy-syaiṭānu liyubdiya lahumā mā wūriya ‘anhumā min sau'ātihimā wa qāla mā nahākumā rabbukumā ‘an hāżihisy-syajarati illā an takūnā malakaini au takūnā minal-khālidīn(a).
بیا شیطان دوی ته بد فکرونه وکړل ترڅو د دوی شرمګاه (چې پوښل شوې وه) ښکاره کړي. او (شیطان) وویل، "ستاسو خدای یوازې تاسو دواړه دې ونې ته له نږدې کیدو منع کړي یاست، ترڅو تاسو دواړه فرښتې نه شئ یا (په جنت کې) تل پاتې خلک نه شئ."
وَقَاسَمَهُمَآ اِنِّيْ لَكُمَا لَمِنَ النّٰصِحِيْنَۙ
wa qāsamahumā innī lakumā laminan-nāṣiḥīn(a).
او هغه (شیطان) دواړو ته قسم وخوړ چې "په رښتیا سره زه ستاسو له سلاکارانو څخه یم."
فَدَلّٰىهُمَا بِغُرُوْرٍۚ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۗ وَنَادٰىهُمَا رَبُّهُمَآ اَلَمْ اَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَاَقُلْ لَّكُمَآ اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
fa dallāhumā bigurūr(in), falammā żāqasy-syajarata badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa nādāhumā rabbuhumā alam anhakumā ‘an tilkumasy-syajarati wa aqul lakumā innasy-syaiṭāna lakumā ‘aduwwum mubīn(un).
هغه (شیطان) دوی په دوکه سره دوکه کړل. کله چې دوی د ونې میوه وخوړله، نو د هغې بربنډتوب دوی ته څرګند شو، نو دوی د جنت په پاڼو پوښل پیل کړل. خدای پاک دوی ته غږ وکړ، "ایا ما تاسو له دې ونې څخه منع نه کړل او تاسو ته مې ونه ویل چې شیطان ستاسو دواړو ښکاره دښمن دی؟"
قَالَا رَبَّنَا ظَلَمْنَآ اَنْفُسَنَا وَاِنْ لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ
qālā rabbanā ẓalamnā anfusanā wa illam tagfir lanā wa tarḥamnā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).
دواړو وويل: "زموږ ربه! موږ پر ځان ظلم کړی دی. که ته موږ ته بښنه ونه کړې او پر موږ رحم ونه کړې، نو موږ به خامخا له زیانکارانو څخه شو."
قَالَ اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚوَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ
qālahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).
(الله) وفرمایل: "ښکته شئ! تاسو به یو بل سره دښمني وکړئ. ځمکه ستاسو استوګنځای او تر ټاکلي وخت پورې ستاسو خوښي ده."
قَالَ فِيْهَا تَحْيَوْنَ وَفِيْهَا تَمُوْتُوْنَ وَمِنْهَا تُخْرَجُوْنَ ࣖ
qāla fīhā taḥyauna wa fīhā tamūtūna wa minhā tukhrajūn(a).
(الله) فرمایي: "هلته ژوند کوئ، هلته مرئ، او له هغه ځایه به بیا راژوندي شئ."
وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ
wa laqad khalaqnal-insāna min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
او په یقین سره، موږ انسان (آدم) د تورې خټې له وچې خټې څخه پیدا کړی دی چې شکل ورکړل شوی و.
وَالْجَاۤنَّ خَلَقْنٰهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نَّارِ السَّمُوْمِ
wal-jānna khalaqnāhu min qablu min nāris-samūm(i).
او موږ له (آدم علیه السلام) څخه مخکې پېریان له ډېرې ګرمې اور څخه پیدا کړل.
وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ
wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
او (یاد کړه) کله چې ستا رب ملائکو ته وویل: "بې شکه زه به یو انسان د تورې خټې له وچې خټې څخه چې شکل ورکړل شوی وي، جوړ کړم."
فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ
fa iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī fa qa‘ū lahū sājidīn(a).
نو کله چې زه (قضا) بشپړه کړم، او خپل روح (پیدایش) پکې پو کړم، نو په سجده سره ورته سجده وکړئ."
فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ
fa sajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).
نو ټولو فرښتو په ګډه سجده وکړه،
اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰىٓ اَنْ يَّكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ
illā iblīs(a), abā ay yakūna ma‘as-sājidīn(a).
پرته له شیطان څخه. هغه د هغو (فرښتو) سره د یوځای کیدو څخه ډډه کوله چې سجده یې کوله.
قَالَ يٰٓاِبْلِيْسُ مَا لَكَ اَلَّا تَكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ
qāla yā iblīsu mā laka allā takūna ma‘as-sājidīn(a).
الله (ج) وفرمایل: "ای شیطان! ته ولې له دوی سره سجده نه کوې؟"
قَالَ لَمْ اَكُنْ لِّاَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهٗ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍ
qāla lam akul li'asjuda libasyarin khalaqtahū min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
هغه (ابلیس) وویل: "زه به هیڅکله هغه انسان ته سجده ونکړم چې تا د تورې خټې له وچې خټې څخه چې شکل ورکړل شوی دی پیدا کړی دی."
قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجِيْمٌۙ
qāla fakhruj minhā fa innaka rajīm(un).
هغه (الله) وفرمایل: "نو له جنت څخه ووځه، ځکه چې ته ملعون یې."
وَّاِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ
wa inna ‘alaikal-la‘nata ilā yaumid-dīn(i).
او بېشکه لعنت به تر قیامت پورې پر تا وي."
قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
qāla rabbi fa anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
هغه (شیطان) وویل: "ای زما ربه، (که دا خبره وي) نو ماته د هغه ورځې پورې مهلت راکړه چې (انسانان) بیا راژوندي شي."
قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَۙ
qāla fa innaka minal-munẓarīn(a).
الله تعالی فرمایي: "(ښه) نو ته په حقیقت کې د هغو کسانو څخه یې چې ځنډ ورکړل شوی دی،"
اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ
ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).
تر ټاکل شوې ورځې (قیامت) پورې.
قَالَ رَبِّ بِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَلَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ
qāla rabbi bimā agwaitanī la'uzayyinanna lahum fil-arḍi wa la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).
هغه (شیطان) وویل: "زما ربه، ځکه چې تا زه ګمراه کړی یم، زه به خامخا په ځمکه کې د دوی لپاره (شر) ښکلی کړم، او زه به دوی ټول ګمراه کړم."
اِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِيْنَ
illā ‘ibādaka minhumul-mukhlaṣīn(a).
پرته له ستا هغه بندګان چې د دوی له منځه غوره شوي دي.
قَالَ هٰذَا صِرَاطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيْمٌ
qāla hāżā ṣirāṭun ‘alayya mustaqīm(un).
هغه (الله) وفرمایل: "دا زما په لور مستقیمه لاره ده."
اِنَّ عِبَادِيْ لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنٌ اِلَّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِيْنَ
inna ‘ibādī laisa laka ‘alaihim sulṭānun illā manittaba‘aka minal-gāwīn(a).
بېشکه، ته (ابلیس) زما په بندګانو باندې هیڅ واک نلرې، پرته له هغو کسانو څخه چې ستا پیروي کوي، یعنې هغه کسان چې ګمراه دي.
وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ
wa inna jahannama lamau‘iduhum ajma‘īn(a).
او په رښتيا هم دوزخ هغه (ځای) دی چې د دوی ټولو (شیطانانو) سره يې ژمنه شوې ده.
لَهَا سَبْعَةُ اَبْوَابٍۗ لِكُلِّ بَابٍ مِّنْهُمْ جُزْءٌ مَّقْسُوْمٌ ࣖ
lahā sab‘atu abwāb(in), likulli bābim minhum juz'um maqsūm(un).
(دوزخ) اووه دروازې لري. هره دروازه د هغوی یوې ځانګړې ډلې ته ټاکل شوې ده.
وَلَقَدْ عَهِدْنَآ اِلٰٓى اٰدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهٗ عَزْمًا ࣖ
wa laqad ‘ahidnā ilā ādama min qablu fa nasiya wa lam najid lahū ‘azmā(n).
او په یقین سره موږ آدم ته مخکې امر کړی و، خو هغه هېر کړ، او موږ په هغه کې ټینګه اراده ونه موندله.
وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَ اَبٰى ۗ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīsa abā.
او (یاد کړئ) کله چې موږ ملایکو ته وویل: "آدم ته سجده وکړئ!" نو ټولو سجده وکړه پرته له شیطان څخه؛ هغه انکار وکړ.
فَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اِنَّ هٰذَا عَدُوٌّ لَّكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقٰى
fa qulnā yā ādamu inna hāżā ‘aduwwul laka wa lizaujika falā yukhrijannakumā minal-jannati fa tasyqā.
بیا موږ آدم ته وویل: "ای آدمه! په حقیقت کې دا (شیطان) ستا او ستا د ښځې دښمن دی، نو مه پرېږده چې هغه تاسو دواړه له جنت څخه وباسي، که نه نو په بدبختۍ کې به اخته شئ."
اِنَّ لَكَ اَلَّا تَجُوْعَ فِيْهَا وَلَا تَعْرٰى ۙ
inna laka allā tajū‘a fīhā wa lā ta‘rā.
په حقیقت کې، هلته ستاسو لپاره (ضمانت) شته، تاسو به نه وږي کیږئ او نه به بربنډ کیږئ.
وَاَنَّكَ لَا تَظْمَؤُا فِيْهَا وَلَا تَضْحٰى
wa annaka lā taẓma'u fīhā wa lā taḍḥā.
او په رښتیا سره، هلته به تږی نه شې او د لمر تودوخه به تا ونه وهي."
فَوَسْوَسَ اِلَيْهِ الشَّيْطٰنُ قَالَ يٰٓاٰدَمُ هَلْ اَدُلُّكَ عَلٰى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَمُلْكٍ لَّا يَبْلٰى
fa waswasa ilaihisy-syaiṭānu qāla yā ādamu hal adulluka ‘alā syajaratil-khuldi wa mulkil lā yablā.
بیا شیطان هغه ته وسوسه ورکړه او ویې ویل: "ای آدمه! ایا زه تاته د ابدیت ونې (خلدي) او هغه سلطنت وښیم چې نه ویجاړیږي؟"
فَاَكَلَا مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۚ وَعَصٰىٓ اٰدَمُ رَبَّهٗ فَغَوٰى ۖ
fa akalā minhā fa badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa ‘aṣā ādamu rabbahū fa gawā.
بیا دواړو له هغې څخه وخوړل، او د دوی شرمګاه دوی ته ښکاره شوه، او دوی د جنت په پاڼو پوښل پیل کړل. آدم د خپل رب نافرماني وکړه او ګمراه شو.
ثُمَّ اجْتَبٰىهُ رَبُّهٗ فَتَابَ عَلَيْهِ وَهَدٰى
Ṡummajtabāhu rabbuhū fa tāba ‘alaihi wa hadā.
بیا یې رب هغه غوره کړ، نو د هغه توبه یې قبوله کړه او لارښوونه یې ورته وکړه.
قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيْعًاۢ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚفَاِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِّنِّيْ هُدًى ەۙ فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقٰى
qālahbiṭā minhā jamī‘am ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), fa immā ya'tiyannakum minnī hudā(n), fa manittaba‘a hudāya falā yaḍillu wa lā yasyqā.
هغه (الله) وفرمایل: "له جنت څخه یوځای راښکته شئ، ځینې مو د ځینو نورو دښمنان یاست. که زما له لوري تاسو ته لارښوونه راشي، نو (پوه شئ) څوک چې زما لارښوونې تعقیب کړي، هغه به نه ګمراه شي او نه به زیانمن شي."
اِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ طِيْنٍ
iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṭīn(in).
(یاد کړه) کله چې ستا رب ملایکو ته وویل: "بېشکه زه انسان له خټې څخه پیدا کوم.
فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ
fa'iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī faqa‘ū lahū sājidīn(a).
نو کله چې ما دا پېښه بشپړه کړه او خپل روح (خلق) مې په هغه کې پو کړ؛ نو ځان ورته په سجده کولو سره تسلیم کړه."
فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ
fasajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).
بیا ټولو ملائکو سجده وکړه،