وَعَلَّمَ اٰدَمَ الْاَسْمَاۤءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلٰۤىِٕكَةِ فَقَالَ اَنْۢبِـُٔوْنِيْ بِاَسْمَاۤءِ هٰٓؤُلَاۤءِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa ‘allama ādamal-asmā'a kullahā ṡumma ‘araḍahum ‘alal-malā'ikati faqāla ambi'ūnī bi'asmā'i hā'ulā'i in kuntum ṣādiqīn(a).
Եվ Նա Ադամին սովորեցրեց դրանց բոլորի անունները, ապա ցույց տվեց դրանք հրեշտակներին՝ ասելով. «Եթե ճշմարիտ ես, ասա ինձ այս բոլորի անունները»։
قَالُوْا سُبْحٰنَكَ لَا عِلْمَ لَنَآ اِلَّا مَا عَلَّمْتَنَا ۗاِنَّكَ اَنْتَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
qālū subḥānaka lā ‘ilma lanā illā mā ‘allamtanā, innaka antal-‘alīmul-ḥakīm(u).
Նրանք պատասխանեցին. «Փառք Քեզ, մենք ոչինչ չգիտենք, բացի այն, ինչ Դու մեզ սովորեցրել ես: Իսկապես, Դու Ամենագիտակն ես, Ամենաիմաստունը»:
قَالَ يٰٓاٰدَمُ اَنْۢبِئْهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْ ۚ فَلَمَّآ اَنْۢبَاَهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْۙ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ غَيْبَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۙ وَاَعْلَمُ مَا تُبْدُوْنَ وَمَا كُنْتُمْ تَكْتُمُوْنَ
qāla yā ādamu ambi'hum bi'asmā'ihim, falammā amba'ahum bi'asmā'ihim, qāla alam aqul lakum innī a‘lamu gaibas-samāwāti wal-arḍ(i), wa a‘lamu mā tubdūna wa mā kuntum taktumūn(a).
Նա (Ալլահը) ասաց. «Օ՜, Ադամ, ասա նրանց անունները»: Երբ նա (Ադամը) ասաց իր անունը, Նա ասաց. «Մի՞թե ես քեզ չասացի, որ ես գիտեմ երկնքի և երկրի գաղտնիքները, և ես գիտեմ, թե ինչ եք դուք բացահայտում և ինչ եք թաքցնում»:
وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰى وَاسْتَكْبَرَۖ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li ādama fasajadū illā iblīs(a), abā wastakbara wa kāna minal-kāfirīn(a).
Եվ (հիշե՛ք) երբ հրեշտակներին ասացինք. «Խոնարհվեք Ադամին»։ Նրանք խոնարհվեցին, բացի Սատանայից։ Նա հրաժարվում է և պարծենում, և նա պատկանում է անհավատների խմբին։
وَلَقَدْ خَلَقْنٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ لَمْ يَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَ
wa laqad khalaqnākum ṡumma ṣawwarnākum ṡumma qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), lam yakum minas-sājidīn(a).
Եվ իրոք, Մենք ստեղծեցինք ձեզ, ապա կերտեցինք ձեր (մարմինները), ապա ասացինք հրեշտակներին. «Խոնարհվեք Ադամին»: Եվ նրանք խոնարհվեցին, բացի Սատանայից: Նա (Իբլիսը) նրանցից չէ, ովքեր խոնարհվում են:
قَالَ مَا مَنَعَكَ اَلَّا تَسْجُدَ اِذْ اَمَرْتُكَ ۗقَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُۚ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ
qāla mā mana‘aka allā tasjuda iż amartuk(a), qāla ana khairum minh(u), khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).
(Ալլահը) ասաց. «Ի՞նչը խանգարեց քեզ (որ) չխոնարհվեիր (Ադամին), երբ ես քեզ ասացի»։ (Իբլիսը) պատասխանեց. «Ես նրանից լավն եմ։ Դու ինձ ստեղծեցիր կրակից, իսկ նրան՝ հողից»։
قَالَ فَاهْبِطْ مِنْهَا فَمَا يَكُوْنُ لَكَ اَنْ تَتَكَبَّرَ فِيْهَا فَاخْرُجْ اِنَّكَ مِنَ الصّٰغِرِيْنَ
qāla fahbiṭ minhā famā yakūnu laka an tatakabbara fīhā fakhruj innaka minaṣ-ṣāgirīn(a).
(Ալլահը) ասաց. «Ապա իջիր դրանից (երկնքից), որովհետև դու չպետք է պարծենաս դրանով։ Դուրս արի։ Իսկապես, դու խոնարհ արարածներից մեկն ես»։
قَالَ اَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
qāla anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
(Սատանան) պատասխանեց. «Տուր ինձ ժամանակ մինչև նրանց հարության օրը»։
قَالَ اِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَ
qāla innaka minal-munẓarīn(a).
(Ալլահը) ասաց. «Ճիշտ է, դու նրանցից ես, ում ժամանակ է տրվել»։
قَالَ فَبِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيْمَۙ
qāla fabimā agwaitanī la'aq‘udanna lahum ṣirāṭakal-mustaqīm(a).
(Իբլիսը) պատասխանեց. «Քանի որ դու ինձ մոլորեցրիր, ես անպայման կշարունակեմ նրանց շեղել Քո ուղիղ ճանապարհից,
ثُمَّ لَاٰتِيَنَّهُمْ مِّنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ اَيْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَاۤىِٕلِهِمْۗ وَلَا تَجِدُ اَكْثَرَهُمْ شٰكِرِيْنَ
Ṡumma la'ātiyannahum mim baini aidīhim wa min khalfihim wa ‘an aimānihim wa ‘an syamā'ilihim, wa lā tajidu akṡarahum syākirīn(a).
ապա ես անպայման կհարձակվեմ նրանց վրա առջևից, ետևից, աջից և ձախից։ Եվ դու նրանցից շատերին երախտապարտ չես գտնի։
قَالَ اخْرُجْ مِنْهَا مَذْءُوْمًا مَّدْحُوْرًا ۗ لَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنْكُمْ اَجْمَعِيْنَ
qālakhruj minhā maż'ūmam madḥūrā(n), laman tabi‘aka minhum la'amla'anna jahannama minkum ajma‘īn(a).
(Ալլահը) ասաց. «Դուրս եկեք այնտեղից (դրախտից) ամաչած և վտարված: Իսկապես, նրանցից ով որ հետևի ձեզ, ես անպայման դժոխքը կլցնեմ ձեզ բոլորով»:
وَيٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata fa kulā min ḥaiṡu syi'tumā wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).
Եվ (Աստված ասաց). «Ո՛վ Ադամ, մնա՛ կնոջդ հետ դրախտում և կեր այն, ինչ երկուսդ էլ կցանկանաք: Բայց մի՛ մոտեցեք այս ծառին: (Եթե մոտենաք), երկուսդ էլ կլինեք անարդարների շարքում»:
فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطٰنُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وٗرِيَ عَنْهُمَا مِنْ سَوْءٰتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهٰىكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هٰذِهِ الشَّجَرَةِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَا مَلَكَيْنِ اَوْ تَكُوْنَا مِنَ الْخٰلِدِيْنَ
fa waswasa lahumasy-syaiṭānu liyubdiya lahumā mā wūriya ‘anhumā min sau'ātihimā wa qāla mā nahākumā rabbukumā ‘an hāżihisy-syajarati illā an takūnā malakaini au takūnā minal-khālidīn(a).
Ապա Սատանան չար մտքեր շշնջաց նրանց՝ բացահայտելու նրանց (նախկինում) ծածկված ինտիմ մասերը: Եվ (Սատանան) ասաց. «Ձեր Աստվածը ձեզ երկուսիդ էլ արգելեց մոտենալ այս ծառին, որպեսզի երկուսդ էլ հրեշտակներ չդառնաք կամ հավերժական մարդիկ չդառնաք (երկնքում):»
وَقَاسَمَهُمَآ اِنِّيْ لَكُمَا لَمِنَ النّٰصِحِيْنَۙ
wa qāsamahumā innī lakumā laminan-nāṣiḥīn(a).
Եվ նա (Սատանան) երդվեց նրանց երկուսին էլ. «Իրոք, ես ձեր խորհրդականներից մեկն եմ»:
فَدَلّٰىهُمَا بِغُرُوْرٍۚ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۗ وَنَادٰىهُمَا رَبُّهُمَآ اَلَمْ اَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَاَقُلْ لَّكُمَآ اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
fa dallāhumā bigurūr(in), falammā żāqasy-syajarata badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa nādāhumā rabbuhumā alam anhakumā ‘an tilkumasy-syajarati wa aqul lakumā innasy-syaiṭāna lakumā ‘aduwwum mubīn(un).
Նա (Սատանան) խաբեությամբ գայթակղեց նրանց։ Երբ նրանք համտեսեցին ծառի պտղից, նրա մերկությունը նրանց համար ակնհայտ դարձավ, ուստի նրանք սկսեցին այն ծածկել դրախտի տերևներով։ Աստված կանչեց նրանց. «Մի՞թե ես ձեզ չարգելեցի այդ ծառից և չասացի, որ Սատանան ձեր երկուսի համար էլ բացահայտ թշնամի է»։
قَالَا رَبَّنَا ظَلَمْنَآ اَنْفُسَنَا وَاِنْ لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ
qālā rabbanā ẓalamnā anfusanā wa illam tagfir lanā wa tarḥamnā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).
Երկուսն էլ ասացին. «Տե՛ր, մենք ինքներս մեզ անարդարություն ենք գործել։ Եթե մեզ չներես և չգթաս, մենք անպայման պարտվողներից կլինենք»։
قَالَ اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚوَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ
qālahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).
(Ալլահը) ասաց. «Իջեք։ Դուք թշնամություն կլինեք միմյանց հետ։ Երկիրը ձեր բնակավայրն ու հաճույքն է մինչև նշանակված ժամանակը»։
قَالَ فِيْهَا تَحْيَوْنَ وَفِيْهَا تَمُوْتُوْنَ وَمِنْهَا تُخْرَجُوْنَ ࣖ
qāla fīhā taḥyauna wa fīhā tamūtūna wa minhā tukhrajūn(a).
(Ալլահը) ասում է. «Այնտեղ կապրեք, այնտեղ կմեռնեք, և այնտեղից (նաև) հարություն կառնեք»։
وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ
wa laqad khalaqnal-insāna min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
Եվ իրոք, Մենք մարդուն (Ադամին) ստեղծեցինք չոր կավից՝ սև ցեխից, որին տրվեց ձև:
وَالْجَاۤنَّ خَلَقْنٰهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نَّارِ السَّمُوْمِ
wal-jānna khalaqnāhu min qablu min nāris-samūm(i).
Եվ Մենք ստեղծեցինք ջիներին (Ադամին) առաջ շատ տաք կրակից:
وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ
wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
Եվ (հիշիր), երբ քո Տերը հրեշտակներին ասաց. «Իրոք, ես մարդուն կստեղծեմ չոր կավից՝ սև ցեխից, որին տրվել է ձև»:
فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ
fa iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī fa qa‘ū lahū sājidīn(a).
Ուրեմն, երբ Ես կատարելագործեմ (իրադարձությունը) և փչեմ Իմ հոգին (ստեղծագործությունը) դրա մեջ, ապա խոնարհվեք դրա առջև՝ խոնարհվելով։
فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ
fa sajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).
Այսպիսով, հրեշտակները բոլորը միասին խոնարհվեցին,
اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰىٓ اَنْ يَّكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ
illā iblīs(a), abā ay yakūna ma‘as-sājidīn(a).
բացի Սատանայից։ Նա դժկամությամբ էր միանում (հրեշտակներին), ովքեր խոնարհվում էին։
قَالَ يٰٓاِبْلِيْسُ مَا لَكَ اَلَّا تَكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ
qāla yā iblīsu mā laka allā takūna ma‘as-sājidīn(a).
Նա (Ալլահը) ասաց. «Օ՜, Սատանա՛, ինչո՞ւ չես միանում նրանց հետ խոնարհվելուն»։
قَالَ لَمْ اَكُنْ لِّاَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهٗ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍ
qāla lam akul li'asjuda libasyarin khalaqtahū min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
Նա (Իբլիսը) ասաց. «Ես երբեք չեմ խոնարհվի այն մարդու առաջ, որին Դու ստեղծել ես չոր կավից՝ սև ցեխից, որին տրվել է ձև»։
قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجِيْمٌۙ
qāla fakhruj minhā fa innaka rajīm(un).
Նա (Ալլահը) ասաց. «Ապա դուրս եկ դրախտից, որովհետև դու անիծված ես»:
وَّاِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ
wa inna ‘alaikal-la‘nata ilā yaumid-dīn(i).
և իսկապես անեծքը կմնա քեզ վրա մինչև Հարության օրը։
قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
qāla rabbi fa anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
Նա (սատանան) ասաց. «Տե՛ր իմ, (եթե դա այդպես է), ապա տուր ինձ մի պահ, մինչև (մարդիկ) հարություն կառնեն»։
قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَۙ
qāla fa innaka minal-munẓarīn(a).
Ալլահն ասում է. «(Լավ) ուրեմն դու նրանցից ես, ում հետաձգում է տրվել,
اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ
ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).
մինչև նշանակված օրը (դատաստանի օրը)»:
قَالَ رَبِّ بِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَلَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ
qāla rabbi bimā agwaitanī la'uzayyinanna lahum fil-arḍi wa la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).
Նա (Սատանան) ասաց. «Տե՛ր իմ, որովհետև դու ինձ մոլորեցրիր, ես նրանց համար (չարը) գրավիչ կդարձնեմ երկրի վրա և բոլորին կմոլորեցնեմ։»
اِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِيْنَ
illā ‘ibādaka minhumul-mukhlaṣīn(a).
բացի Քո ծառաներից, որոնք ընտրյալ են նրանց մեջ։
قَالَ هٰذَا صِرَاطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيْمٌ
qāla hāżā ṣirāṭun ‘alayya mustaqīm(un).
Նա (Ալլահը) ասաց. «Սա է ուղիղ ճանապարհը (որը տանում է դեպի Ինձ»:»
اِنَّ عِبَادِيْ لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنٌ اِلَّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِيْنَ
inna ‘ibādī laisa laka ‘alaihim sulṭānun illā manittaba‘aka minal-gāwīn(a).
Իսկապես, դու (Իբլիս) ոչ մի իշխանություն չունես Իմ ծառաների նկատմամբ, բացի նրանցից, ովքեր հետևում են քեզ, այսինքն՝ նրանցից, ովքեր մոլորվել են:
وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ
wa inna jahannama lamau‘iduhum ajma‘īn(a).
Եվ իրոք, դժոխքը իսկապես (այն վայրն է), որը խոստացվել է նրանց բոլորին (Սատանայի հետևորդներին):
لَهَا سَبْعَةُ اَبْوَابٍۗ لِكُلِّ بَابٍ مِّنْهُمْ جُزْءٌ مَّقْسُوْمٌ ࣖ
lahā sab‘atu abwāb(in), likulli bābim minhum juz'um maqsūm(un).
(Դժոխքը) ունի յոթ դուռ։ Յուրաքանչյուր դուռ (նշանակված է) դրանցից որոշակի խմբի։
وَلَقَدْ عَهِدْنَآ اِلٰٓى اٰدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهٗ عَزْمًا ࣖ
wa laqad ‘ahidnā ilā ādama min qablu fa nasiya wa lam najid lahū ‘azmā(n).
Եվ իսկապես, Մենք Ադամին նախապես պատվիրեցինք, բայց նա մոռացավ, և մենք նրա մեջ ուժեղ կամք չգտանք։
وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَ اَبٰى ۗ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīsa abā.
Եվ (հիշե՛ք), երբ հրեշտակներին ասացինք. «Խոնարհվեք Ադամին»։ Նրանք խոնարհվեցին, բացի Սատանայից, որը մերժեց։
فَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اِنَّ هٰذَا عَدُوٌّ لَّكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقٰى
fa qulnā yā ādamu inna hāżā ‘aduwwul laka wa lizaujika falā yukhrijannakumā minal-jannati fa tasyqā.
Ապա ասացինք. «Ո՛վ Ադամ, իրոք, սա (Սատանան) թշնամի է քեզ և քո կնոջը, ուստի մի՛ թող, որ նա ձեզ երկուսին էլ դուրս հանի դրախտից, որպեսզի դուք տառապանքի մեջ չհայտնվեք»։
اِنَّ لَكَ اَلَّا تَجُوْعَ فِيْهَا وَلَا تَعْرٰى ۙ
inna laka allā tajū‘a fīhā wa lā ta‘rā.
Իրոք, այնտեղ քեզ համար (երաշխիք) կա, դու չես սովամահ լինի և մերկ չես լինի։
وَاَنَّكَ لَا تَظْمَؤُا فِيْهَا وَلَا تَضْحٰى
wa annaka lā taẓma'u fīhā wa lā taḍḥā.
Եվ իսկապես, այնտեղ դուք չեք ծարավ զգա, և արևի ջերմությունը չի հարվածի ձեզ։
فَوَسْوَسَ اِلَيْهِ الشَّيْطٰنُ قَالَ يٰٓاٰدَمُ هَلْ اَدُلُّكَ عَلٰى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَمُلْكٍ لَّا يَبْلٰى
fa waswasa ilaihisy-syaiṭānu qāla yā ādamu hal adulluka ‘alā syajaratil-khuldi wa mulkil lā yablā.
Ապա Սատանան շշնջաց նրան (չար միտք)՝ ասելով. «Օ՜, Ադամ, ցույց տամ քեզ անմահության ծառը (խուլդի) և թագավորությունը, որը չի կործանվի»։
فَاَكَلَا مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۚ وَعَصٰىٓ اٰدَمُ رَبَّهٗ فَغَوٰى ۖ
fa akalā minhā fa badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa ‘aṣā ādamu rabbahū fa gawā.
Ապա նրանք երկուսն էլ կերան դրանից, և նրանց ամոթալի մասերը տեսանելի դարձան նրանց համար, և նրանք սկսեցին ծածկել այն դրախտի տերևներով: Ադամը չհնազանդվեց իր Տիրոջը և մոլորվեց:
ثُمَّ اجْتَبٰىهُ رَبُّهٗ فَتَابَ عَلَيْهِ وَهَدٰى
Ṡummajtabāhu rabbuhū fa tāba ‘alaihi wa hadā.
Ապա նրա Տերը ընտրեց նրան, ուստի ընդունեց նրա զղջումը և ուղղորդեց նրան։
قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيْعًاۢ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚفَاِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِّنِّيْ هُدًى ەۙ فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقٰى
qālahbiṭā minhā jamī‘am ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), fa immā ya'tiyannakum minnī hudā(n), fa manittaba‘a hudāya falā yaḍillu wa lā yasyqā.
Նա (Ալլահը) ասաց. «Միասին իջեք դրախտից՝ միմյանց թշնամիներ լինելով։ Եթե ձեզ մոտ Ինձանից առաջնորդություն գա, ապա (իմացեք) որ Իմ առաջնորդությանը հետևողը չի մոլորվի և չի վնասվի»։
اِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ طِيْنٍ
iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṭīn(in).
(Հիշիր) երբ քո Տերն ասաց հրեշտակներին. «Իրոք, Ես կստեղծեմ մարդուն կավից»:
فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ
fa'iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī faqa‘ū lahū sājidīn(a).
«Այնուհետև, երբ ես կատարյալ դարձնեմ իրադարձությունը և փչեմ Իմ հոգին (ստեղծագործությունը) նրա մեջ, հնազանդվեք նրան՝ խոնարհվելով նրա առաջ»։
فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ
fasajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).
Ապա հրեշտակները բոլորը խոնարհվեցին,