فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوْتُ بِالْجُنُوْدِ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ مُبْتَلِيْكُمْ بِنَهَرٍۚ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّيْۚ وَمَنْ لَّمْ يَطْعَمْهُ فَاِنَّهٗ مِنِّيْٓ اِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً ۢبِيَدِهٖ ۚ فَشَرِبُوْا مِنْهُ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗ فَلَمَّا جَاوَزَهٗ هُوَ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۙ قَالُوْا لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ ۗ قَالَ الَّذِيْنَ يَظُنُّوْنَ اَنَّهُمْ مُّلٰقُوا اللّٰهِ ۙ كَمْ مِّنْ فِئَةٍ قَلِيْلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيْرَةً ۢبِاِذْنِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ

falammā faṣala ṭālūtu bil-junūd(i), qāla innallāha mubtalīkum binahar(in), faman syariba minhu falaisa minnī, wa mal lam yaṭ‘amhu fa innahū minnī illā manigtarafa gurfatam biyadih(ī), fa syaribū minhu illā qalīlam minhum, falammā jāwazahū huwa wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), qālū lā ṭāqata lanal-yauma bijālūta wa junūdih(ī), qālal-lażīna yaẓunnūna annahum mulāqullāh(i), kam min fi'atin qalīlatin galabat fi'atan kaṡīratam bi'iżnillāh(i), wallāhu ma‘aṣ-ṣābirīn(a).

Шулай итеп, Талут үҙенең ғәскәрен алып килгәс, ул: «Аллаһ һеҙҙе йылға менән һынар. Шулай итеп, кем (уның һыуын эсһә), ул минең эйәрсәнем түгел. Ләкин бер нисәүһенән башҡа улар уны эстеләр. Ул (Талут) һәм уның менән бергә иман килтергәндәр йылға аша сыҡҡас, улар: «Беҙ бөгөн Джалутҡа һәм уның ғәскәренә ҡаршы көслө түгелбеҙ», — тинеләр. Аллаһ менән осрашасаҡтарына ышанғандар: «Аллаһ рөхсәте менән күпме бәләкәй төркөмдәр ҙур төркөмдәрҙе еңде», — тиҙәр. Аллаһ сабыр итеүселәр менән бергә.

وَلَمَّا بَرَزُوْا لِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ قَالُوْا رَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ ۗ

wa lammā barazū lijālūta wa junūdihī qālū rabbanā afrig ‘alainā ṣabraw wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).

Йәлүт һәм уның ғәскәренә ҡаршы алға сыҡҡас, улар: «Раббыбыҙ, беҙгә сабырлыҡ бир, аҙымдарыбыҙҙы нығыт һәм кафырҙарға ҡаршы торорға ярҙам ит», — тип доға ҡылдылар.

رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوْبَنَا بَعْدَ اِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً ۚاِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ

rabbanā lā tuzig qulūbanā ba‘da iż hadaitanā wa hab lanā mil ladunka raḥmah(tan), innaka antal-wahhāb(u).

(Улар доға ҡылды): «Эй, Раббыбыҙ, Һин беҙгә тура юл күрһәткәндән һуң, күңелдәребеҙҙе аҙашыуға эйелдермә, һәм беҙгә Үҙеңдән рәхмәт бир, ысынлап та, Һин — Биреүсе».

وَمَا مُحَمَّدٌ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ ۗ اَفَا۟ىِٕنْ مَّاتَ اَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ ۗ وَمَنْ يَّنْقَلِبْ عَلٰى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَّضُرَّ اللّٰهَ شَيْـًٔا ۗوَسَيَجْزِى اللّٰهُ الشّٰكِرِيْنَ

wa mā muḥammadun illā rasūl(un), qad khalat min qablihir-rusul(u), afa'im māta au qutilanqalabtum ‘alā a‘qābikum, wa may yanqalib ‘alā ‘aqibaihi falay yaḍurrallāha syai'ā(n), wa sayajzillāhusy-syākirīn(a).

Ә Мөхәммәт тик Рәсүл генә; унан алда бик күп Рәсүлдәр киткән. Әгәр ул үлһә йәки үлтерелһә, һеҙ кире боролорһоғоҙмо (мөртәткә сығырһығыҙмы)? Кире боролоп киткән кеше Аллаһҡа һис бер зыян килтермәҫ. Шөкөр иткәндәргә Аллаһ бүләк бирер.

وَكَاَيِّنْ مِّنْ نَّبِيٍّ قٰتَلَۙ مَعَهٗ رِبِّيُّوْنَ كَثِيْرٌۚ فَمَا وَهَنُوْا لِمَآ اَصَابَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَمَا ضَعُفُوْا وَمَا اسْتَكَانُوْا ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الصّٰبِرِيْنَ

wa ka'ayyim min nabiyyin qātal(a), ma‘ahū ribbiyyūna kaṡīr(un), famā wahanū limā aṣābahum fī sabīlillāhi wa mā ḍa‘ufū wa mastakānū, wallāhu yuḥibbuṣ-ṣābirīn(a).

Ә күпме пәйғәмбәрҙәр күп һанлы диндар шәкерттәр менән бергә һуғышҡа киткән. Аллаһ юлында үҙҙәренә килгән бәлә-ҡазалар арҡаһында көсһөҙләнмәнеләр, рухтарын юғалтманылар һәм (дошманға) бирелмәнеләр. Аллаһ сабыр булғандарҙы ярата.

وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوْا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَاِسْرَافَنَا فِيْٓ اَمْرِنَا وَثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ

wa mā kāna qauluhum illā an qālū rabbanagfir lanā żunūbanā wa isrāfanā fī amrinā wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).

Улар һүҙҙәре: «Эй, Раббыбыҙ, беҙҙең гонаһтарыбыҙҙы һәм эштәребеҙҙәге артыҡ ғәмәлдәребеҙҙе ғәфү ит, беҙҙең торошобоҙҙо нығыт, кафырҙарға ҡаршы торорға ярҙам ит!»

۞ اِذْ تُصْعِدُوْنَ وَلَا تَلْوٗنَ عَلٰٓى اَحَدٍ وَّالرَّسُوْلُ يَدْعُوْكُمْ فِيْٓ اُخْرٰىكُمْ فَاَثَابَكُمْ غَمًّا ۢبِغَمٍّ لِّكَيْلَا تَحْزَنُوْا عَلٰى مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَآ اَصَابَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ

iż tuṣ‘idūna wa lā talwūna ‘alā aḥadiw war-rasūlu yad‘ūkum fī ukhrākum fa aṡābakum gammam bigammil likailā taḥzanū ‘alā mā fātakum wa lā mā aṣābakum, wallāhu khabīrum bimā taṣna‘ūn(a).

(Иҫегеҙҙә тотоғоҙ) һеҙ йүгереп барып, бер кемгә лә ҡарамай йөрөгән саҡта, башҡа (дуҫтарығыҙ) араһында булған Пәйғәмбәр (Мөхәммәт) һеҙҙе (ҡасып киткән төркөмдө) саҡырғанда, Аллаһ һеҙгә ҡайғы артынан ҡайғы килтерҙе, һеҙ үҙегеҙҙән ҡотолған һәм үҙегеҙгә килгән нәмәләр өсөн ҡайғырмаҫ өсөн. Аллаһ һеҙҙең ҡылған эштәрегеҙҙе белеп тора.

وَلَا تَهِنُوْا فِى ابْتِغَاۤءِ الْقَوْمِ ۗ اِنْ تَكُوْنُوْا تَأْلَمُوْنَ فَاِنَّهُمْ يَأْلَمُوْنَ كَمَا تَأْلَمُوْنَ ۚوَتَرْجُوْنَ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا يَرْجُوْنَ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا ࣖ

wa lā tahinū fibtigā'il-qaum(i), in takūnū ta'lamūna fa innahum ya'lamūna kamā ta'lamūn(a), wa tarjūna minallāhi mā lā yarjūn(a), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

Улар (дошмандарығыҙ) артынан ҡыуыуҙа йөрәгегеҙ көсһөҙ булмағыҙ. Әгәр ҙә һеҙ һыҙланыуҙар кисерһәгеҙ, шуны белегеҙ: улар ҙа һеҙҙең кеүек үк һыҙланыуҙар кисерә, ә һеҙ һаман да улар көтә алмағанды ​​Аллаһтан көтә алаһығыҙ. Аллаһ бөтә нәмәне белеүсе, хикмәтле.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا لَقِيْتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوْا وَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَثِيْرًا لَّعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَۚ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā laqītum fi'atan faṡbutū ważkurullāha kaṡīral la‘allakum tufliḥūn(a).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Әгәр ҙә ғәскәрҙәр (дошмандар) осраһа, тимәк, көслө булығыҙ һәм Аллаһ Тәғәләне күп әйтегеҙ (зикер һәм доға ҡылығыҙ), бәхетле булһын өсөн.

قَالُوْا لَا ضَيْرَ ۖاِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَ ۚ

qālū lā ḍair(a), innā ilā rabbinā munqalibūn(a).

Улар: «Беҙгә ҡурҡырға урын юҡ, сөнки беҙ Раббыбыҙға ҡайтасаҡбыҙ.

وَلَمَّا رَاَ الْمُؤْمِنُوْنَ الْاَحْزَابَۙ قَالُوْا هٰذَا مَا وَعَدَنَا اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ وَصَدَقَ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ ۖوَمَا زَادَهُمْ اِلَّآ اِيْمَانًا وَّتَسْلِيْمًاۗ

wa lammā ra'al-mu'minūnal-aḥzāb(a), qālū hāżā mā wa‘adanallāhu wa rasūluhū wa ṣadaqallāhu wa rasūluh(ū), wa mā zādahum illā īmānaw wa taslīmā(n).

Мөьминдәр был (союздаш) төркөмдәрҙе күргәс: «Бына Аллаһ һәм Уның рәсүле беҙгә вәғәҙә иткән нәмә», — тинеләр. Аллаһ һәм Уның пәйғәмбәре хаҡ. Һәм был уларҙың иманын, исламын арттыра.

فَلَا تَهِنُوْا وَتَدْعُوْٓا اِلَى السَّلْمِۖ وَاَنْتُمُ الْاَعْلَوْنَۗ وَاللّٰهُ مَعَكُمْ وَلَنْ يَّتِرَكُمْ اَعْمَالَكُمْ

falā tahinū wa tad‘ū ilas-salm(i), wa antumul-a‘laun(a), wallāhu ma‘akum wa lay yatirakum a‘mālakum.

Шуға күрә көсһөҙ булмағыҙ һәм тыныслыҡ саҡырығыҙ, сөнки һеҙ өҫтөнөрәкһегеҙ һәм Аллаһ һеҙҙең менән һәм Ул һеҙҙең бер ғәмәлегеҙҙе лә кәметмәйәсәк.