وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ ۗ وَمَا تُقَدِّمُوْا لِاَنْفُسِكُمْ مِّنْ خَيْرٍ تَجِدُوْهُ عِنْدَ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāh(ta), wa mā tuqaddimū li'anfusikum min khairin tajidūhu ‘indallāh(i), innallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).

Һәм намаҙҙар уҡығыҙ, зәкәт бирегеҙ. Үҙегеҙ өсөн ниндәй генә изгелек эшләһәгеҙ ҙә, Аллаһ Тәғәләнән уны (сауап) аласаҡһығыҙ. Ысынлап та, Аллаһ һеҙҙең ҡылған эштәрегеҙҙе күреп тора.

۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ

laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).

Изгелек - ул көнсығышҡа һәм көнбайышҡа йөҙөңдө бороу түгел, ә изгелек - ул (изгелек) Аллаһҡа, Ҡиәмәт көнөнә, фәрештәләргә, китаптарға, пәйғәмбәрҙәргә иман килтергәндәр һәм үҙҙәре яратҡан байлыҡты туғандарына, етемдәргә, ярлыларға, сәйәхәттә булған кешеләргә (мусафирҙарға), ялсыларға, үҙҙәренең кешеләрен азат итеүселәргә һәм үҙҙәрен азат итеүселәргә биргәндәр. вәғәҙәләр ҡасан вәғәҙәләр, һәм кешеләр ярлылыҡта, ғазаптарҙа һәм һуғыш ваҡытында сабыр. Улар – хаҡ һүҙле кешеләр, улар – тәҡүәле кешеләр.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ لَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa aqāmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta lahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

Ысынлап та, иман килтергән, изге ғәмәлдәр ҡылған, намаҙ уҡыған, зәкәт биргән кешеләргә Раббылары янында әжер-сауаб булыр. Уларҙа ҡурҡыу юҡ һәм улар ҡайғырмай.

فَاِذَا قَضَيْتُمُ الصَّلٰوةَ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ قِيَامًا وَّقُعُوْدًا وَّعَلٰى جُنُوْبِكُمْ ۚ فَاِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ ۚ اِنَّ الصَّلٰوةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ كِتٰبًا مَّوْقُوْتًا

fa iżā qaḍaitumuṣ-ṣalāta fażkurullāha qiyāmaw wa qu‘ūdaw wa ‘alā junūbikum, fa iżaṭma'nantum fa aqīmuṣ-ṣalāh(ta), innaṣ-ṣalāta kānat ‘alal-mu'minīna kitābam mauqūtā(n).

Бынан тыш, намаҙҙы уҡып бөткәс, торғанда ла, ултырғанда ла, ятҡанда ла Аллаһты иҫкә алығыҙ. Шунан, үҙеңде хәүефһеҙ тойғас, намаҙҙы уҡы (ғәҙәттәгесә). Ысынлап та, намаҙ – мөьминдәр өсөн ваҡыт билдәләнгән фарыз.

لٰكِنِ الرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَالْمُؤْمِنُوْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَالْمُقِيْمِيْنَ الصَّلٰوةَ وَالْمُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالْمُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ اُولٰۤىِٕكَ سَنُؤْتِيْهِمْ اَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ

lākinir-rāsikhūna fil-‘ilmi minhum wal-mu'minūna yu'minūna bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablika wal-muqīmīnaṣ-ṣalāta wal-mu'tūnaz-zakāta wal-mu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), ulā'ika sanu'tīhim ajran ‘aẓīmā(n).

Әммә улар араһынан тәрән ғилемгә эйә булғандар һәм иман килтергәндәр һиңә (Мөхәммәткә) индерелгән (Ҡөрьәнгә) һәм һинән элек индерелгән (китаптарға), шулай уҡ намаҙ уҡыған, зәкәт биргән, Аллаһҡа һәм Әхирәт көнөнә иман килтергән кешеләргә ышана. Беҙ уларға ҙур әжер бирербеҙ.

۞ وَلَقَدْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۚ وَبَعَثْنَا مِنْهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيْبًاۗ وَقَالَ اللّٰهُ اِنِّيْ مَعَكُمْ ۗ لَىِٕنْ اَقَمْتُمُ الصَّلٰوةَ وَاٰتَيْتُمُ الزَّكٰوةَ وَاٰمَنْتُمْ بِرُسُلِيْ وَعَزَّرْتُمُوْهُمْ وَاَقْرَضْتُمُ اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا لَّاُكَفِّرَنَّ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَلَاُدْخِلَنَّكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ فَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذٰلِكَ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ

wa laqad akhażallāhu mīṡāqa banī isrā'īl(a), wa ba‘aṡnā minhumuṡnai ‘asyara naqībā(n), wa qālallāhu innī ma‘akum, la'in aqamtumuṣ-ṣalāta wa ātaitumuz-zakāta wa āmantum birusulī wa ‘azzartumūhum wa aqraḍtumullāha qarḍan ḥasanal la'ukaffiranna ‘ankum sayyi'ātikum wa la'udkhilannakum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), faman kafara ba‘da żālika minkum faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).

Хаҡтыр, Аллаһ Исраил балаларынан килешеүҙе алды һәм Беҙ улар араһына ун ике етәксе ҡуйҙыҡ. Һәм Аллаһ Тәғәлә: «Мин һеҙҙең менән!» Ысынлап та, намаҙ уҡып, зәкәт бирһәгеҙ, пәйғәмбәрҙәремә иман килтереп, уларға ярҙам итһәгеҙ һәм Аллаһҡа яҡшы бурыс бирһәгеҙ, һис шикһеҙ

وَاَنْ اَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاتَّقُوْهُۗ وَهُوَ الَّذِيْٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

wa aqīmuṣ-ṣalāta wattaqūh(u), wa huwal-lażī ilaihi tuḥsyarūn(a).

һәм намаҙ уҡырға һәм Унан ҡурҡырға». Һәм Ул – барығыҙ ҙа Уның янына йыйыласаҡ Раббы.

وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ مُّصَدِّقُ الَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَلِتُنْذِرَ اُمَّ الْقُرٰى وَمَنْ حَوْلَهَاۗ وَالَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَهُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ يُحٰفِظُوْنَ

wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakum muṣaddiqul-lażī baina yadaihi wa litunżira ummal-qurā wa man ḥaulahā, wal-lażīna yu'minūna bil-ākhirati yu'minūna bihī wa hum ‘alā ṣalātihim yuḥāfiẓūn(a).

Ә был (Ҡөрьән), Беҙ ҙур ниғмәттәр менән иңдергән китап, һин Өммүл Ҡөрьәгә (Мәккә) һәм уның тирәһендәге кешеләргә иҫкәртмә бирер өсөн, быға тиклем (кәштерелгән) китаптарҙы раҫлай. Теге донъяға ышанған кешеләр, һис шикһеҙ, уға (Ҡөрьәнгә) ышана, һәм улар һәр ваҡыт намаҙҙарын тота.

قُلْ اَمَرَ رَبِّيْ بِالْقِسْطِۗ وَاَقِيْمُوْا وُجُوْهَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّادْعُوْهُ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۗ كَمَا بَدَاَكُمْ تَعُوْدُوْنَۗ

qul amara rabbī bil-qisṭ(i), wa aqīmū wujūhakum ‘inda kulli masjidiw wad‘ūhu mukhliṣīna lahud-dīn(a), kamā bada'akum ta‘ūdūn(a).

Әйт: "Раббым миңә ғәҙел эш итергә ҡушты. Һәр намаҙҙа йөҙөңдө (Аллаһҡа) бор, ғибәҙәтеңде тик Уға ғына биреп, Уға ғибәҙәт ҡыл, тәүҙә нисек яратылғанһың, шулай Уға ҡайтарыласаҡһың", - тип әйт.

الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَۗ

al-lażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

(Атап әйткәндә) намаҙ уҡығандар һәм Беҙ биргән ризыҡтарҙың бер өлөшөн сарыф иткәндәр

فَاِنْ تَابُوْا وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ فَاِخْوَانُكُمْ فِى الدِّيْنِ ۗوَنُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

fa in tābū wa aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta fa ikhwānukum fid-dīn(i), wa nufaṣṣīlul-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).

Әгәр тәүбә итһәләр, намаҙ уҡыһалар, зәҡәт бирһәләр, тимәк (улар тигәнде аңлата) һеҙҙең бер диндәге ҡәрҙәштәрегеҙ булыр. Белгән кешеләр өсөн аяттарҙы аңлатабыҙ.

اِنَّمَا يَعْمُرُ مَسٰجِدَ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ وَلَمْ يَخْشَ اِلَّا اللّٰهَ ۗفَعَسٰٓى اُولٰۤىِٕكَ اَنْ يَّكُوْنُوْا مِنَ الْمُهْتَدِيْنَ

innamā ya‘muru masājidallāhi man āmana billāhi wal-yaumil-ākhiri wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāta wa lam yakhsya illallāh(a), fa ‘asā ulā'ika ay yakūnū minal-muhtadīn(a).

Ысынлап та, Аллаһ мәсетендә гөрләп йәшәүселәр — Аллаһҡа һәм Ҡиәмәт көнөнә иман килтергән, (һаман да) намаҙ уҡыған, зәкәт биргән һәм Аллаһтан башҡа (бер нәмәнән дә) ҡурҡмаған кешеләр генә. Шуға күрә улар ҙа етәкселек алыусылар араһында булыр тип ышанабыҙ.

وَالْمُؤْمِنُوْنَ وَالْمُؤْمِنٰتُ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۘ يَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَيُطِيْعُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗاُولٰۤىِٕكَ سَيَرْحَمُهُمُ اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

wal-mu'minūna wal-mu'minātu ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkari wa yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa yuṭī‘ūnallāha wa rasūlah(ū), ulā'ika sayarḥamuhumullāh(u), innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

Ә иман килтергәндәр, ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, уларҙың ҡайһы берҙәре башҡалар өсөн ярҙамсы булып китә. Улар яҡшылыҡты бойора (эшләргә), насарлыҡтан тыя, намаҙ уҡый, зәкәт түләй, Аллаһҡа һәм Уның Рәсүленә итәғәт итә. Уларға Аллаһ тарафынан рәхмәт биреләсәк. Ысынлап та, Аллаһ ҡөҙрәтле, хикмәтле.

وَالَّذِيْنَ صَبَرُوا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ رَبِّهِمْ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً وَّيَدْرَءُوْنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِۙ

wal-lażīna ṣabarubtigā'a wajhi rabbihim wa aqāmuṣ-ṣalāta wa anfaqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyataw wa yadra'ūna bil-ḥasanatis-sayyi'ata ulā'ika lahum ‘uqbad-dār(i).

Раббыһының ризалығына өмөтләнеп, намаҙ уҡып, Беҙ биргән ризыҡтың бер өлөшөн йәшерен йә асыҡтан-асыҡ сарыф итеп, яуызлыҡты изгелек менән кире ҡағып, сабыр итеп сабыр иткәндәр, шул (хәйерле) ахырына өлгәшә.

قُلْ لِّعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَيُنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيْهِ وَلَا خِلٰلٌ

qul li‘ibādiyal-lażīna āmanū yuqīmuṣ-ṣalāta wa yunfiqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyatam min qabli ay ya'tiya yaumul lā bai‘un fīhi wa lā khilāl(un).

(Мөхәммәт) Минең иман килтергән ҡолдарыма әйт: «Улар намаҙ уҡыһындар, Беҙ биргән ризыҡтың бер өлөшөн йәшерен йәки асыҡтан-асыҡ сарыф итһендәр, был көн килеп еткәнсе, һатып алыу-һатыу һәм дуҫлыҡ булмаясаҡ».

رَبَّنَآ اِنِّيْٓ اَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِيْ بِوَادٍ غَيْرِ ذِيْ زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِۙ رَبَّنَا لِيُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ فَاجْعَلْ اَفْـِٕدَةً مِّنَ النَّاسِ تَهْوِيْٓ اِلَيْهِمْ وَارْزُقْهُمْ مِّنَ الثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُوْنَ

rabbanā innī askantu min żurriyyatī biwādin gairi żī zar‘in ‘inda baitikal-muḥarram(i), rabbanā liyuqīmuṣ-ṣalāta faj‘al af'idatam minan-nāsi tahwī ilaihim warzuqhum minaṡ-ṡamarāti la‘allahum yasykurūn(a).

Йә Раббым, ысынлап та, мин үҙемдең ҡайһы бер нәҫелдәремде Һинең (Бәйтуллаһтың) хөрмәтле йортоң янында уңыш булмаған үҙәнгә урынлаштырҙым, йә Раббым (йәғни) улар намаҙ уҡыһын өсөн, шуға күрә ҡайһы бер кешеләрҙең күңелен уларға эйелдер һәм уларға емеш-еләктән ризыҡ бир, өмөтлө булыр улар.

رَبِّ اجْعَلْنِيْ مُقِيْمَ الصَّلٰوةِ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْۖ رَبَّنَا وَتَقَبَّلْ دُعَاۤءِ

rabbij‘alnī muqīmaṣ-ṣalāti wa min żurriyyatī, rabbanā wa taqabbal du‘ā'(i).

Эй Хоҙайым, мине лә, балаларымды ла, ейәндәремде лә доға ҡылыуҙы дауам иткән кешеләр ит, Эй Хоҙайым, зинһар, доғамды ҡабул ит.

وَأْمُرْ اَهْلَكَ بِالصَّلٰوةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَاۗ لَا نَسْـَٔلُكَ رِزْقًاۗ نَحْنُ نَرْزُقُكَۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلتَّقْوٰى

wa'mur ahlaka biṣ-ṣalāti waṣṭabir ‘alaihā, lā nas'aluka rizqā(n), naḥnu narzuquk(a), wal-‘āqibatu lit-taqwā.

Ғаиләңә лә намаҙҙарҙы уҡырға бойороҡ бир һәм уларҙы ҡылыуҙа сабырлыҡ күрһәт. Беҙ һеҙҙән ризыҡ һорамайбыҙ, Беҙ һеҙгә ризыҡ биреүселәр. Ә эҙемтәләре (теге донъяла яҡшылыҡ) тәҡүәлеләр өсөн.

وَجَاهِدُوْا فِى اللّٰهِ حَقَّ جِهَادِهٖۗ هُوَ اجْتَبٰىكُمْ وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِى الدِّيْنِ مِنْ حَرَجٍۗ مِلَّةَ اَبِيْكُمْ اِبْرٰهِيْمَۗ هُوَ سَمّٰىكُمُ الْمُسْلِمِيْنَ ەۙ مِنْ قَبْلُ وَفِيْ هٰذَا لِيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ شَهِيْدًا عَلَيْكُمْ وَتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِۖ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاعْتَصِمُوْا بِاللّٰهِ ۗهُوَ مَوْلٰىكُمْۚ فَنِعْمَ الْمَوْلٰى وَنِعْمَ النَّصِيْرُ ࣖ ۔

wa jāhidū fillāhi ḥaqqa jihādih(ī), huwajtabākum wa mā ja‘ala ‘alaikum fid-dīni min ḥaraj(in), millata abīkum ibrāhīm(a), huwa sammākumul-muslimīn(a), min qablu wa fī hāżā liyakūnar-rasūlu syahīdan ‘alaikum wa takūnū syuhadā'a ‘alan-nās(i), fa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa‘taṣimū billāh(i), huwa maulākum, fa ni‘mal-maulā wa ni‘man-naṣīr(u).

Аллаһ юлында хаҡ джиһад менән һуғышығыҙ. Ул һеҙҙе һайланы, һәм һеҙгә диндә ҡыйынлыҡтар тыуҙырманы. (Ата-бабаларығыҙ Ибраһимдың) динен тотоғоҙ. Ул (Аллаһ) һеҙҙе күптән мосолман тип атаған, был (Ҡөрьәндә лә) Рәсүл (Мөхәммәт) һеҙгә шаһит булһын һәм барығыҙ ҙа бөтә кешелеккә шаһит булһын өсөн. Шулай булғас, намаҙҙар уҡығыҙ, зәкәт бирегеҙ, Аллаһҡа ныҡ тотоғоҙ. Ул һинең яҡлаусың, Ул иң яҡшы яҡлаусы һәм иң яҡшы ярҙамсы.

وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aṭī‘ur-rasūla la‘allakum turḥamūn(a).

Һәм намаҙҙар уҡығыҙ, зәкәт бирегеҙ, Рәсүлгә (Мөхәммәткә) итәғәт итегеҙ, шул саҡта һеҙгә рәхмәт бирелһен.

۞ مُنِيْبِيْنَ اِلَيْهِ وَاتَّقُوْهُ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَلَا تَكُوْنُوْا مِنَ الْمُشْرِكِيْنَۙ

munībīna ilaihi wattaqūhu wa aqīmuṣ-ṣalāta wa lā takūnū minal-musyrikīn(a).

Уға тәүбә итеү, Унан ҡурҡыу, намаҙҙар уҡыу һәм Аллаһҡа тиңдәш тотҡандарҙан булмау менән ҡайтыу менән,

وَقَرْنَ فِيْ بُيُوْتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الْاُوْلٰى وَاَقِمْنَ الصَّلٰوةَ وَاٰتِيْنَ الزَّكٰوةَ وَاَطِعْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗاِنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ اَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيْرًاۚ

wa qarna fī buyūtikunna wa lā tabarrajna tabarrujal-jāhiliyyatil-ūlā wa aqimnaṣ-ṣalāta wa ātīnaz-zakāta wa aṭi‘nallāha wa rasūlah(ū), innamā yurīdullāhu liyużhiba ‘ankumur-rijsa ahlal-baiti wa yuṭahhirakum taṭhīrā(n).

Өйҙәрегеҙҙә ҡалығыҙ, элекке замандарҙағы наҙан кешеләр кеүек биҙәкләнмәгеҙ һәм (үҙегеҙҙе тотмағыҙ), намаҙҙар уҡығыҙ, зәкәт бирегеҙ, Аллаһҡа һәм Уның Рәсүленә итәғәт итегеҙ. Ысынлап та, Аллаһ Тәғәлә һинән гонаһты алып ташларға, эй, Әһлүл Бәйет, һине мөмкин тиклем таҙартырға ниәтләй.

ءَاَشْفَقْتُمْ اَنْ تُقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوٰىكُمْ صَدَقٰتٍۗ فَاِذْ لَمْ تَفْعَلُوْا وَتَابَ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗوَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ ࣖ

a'asyfaqtum an tuqaddimū baina yaday najwākum ṣadaqāt(in), fa iż lam taf‘alū wa tāballāhu ‘alaikum fa'aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aṭī‘ullāha wa rasūlah(ūwallāhu khabīrum bimā ta‘malūn(a).

Рәсүл менән һөйләшкәнсе саҙаҡа биргәнегеҙ өсөн (ярлыланыуҙан) ҡурҡаһығыҙмы? Әгәр ҙә һеҙ уны эшләмәһәгеҙ һәм Аллаһ һеҙҙе ғәфү итһә, намаҙҙы уҡығыҙ, зәкәтте түләгеҙ, Аллаһҡа һәм Уның рәсүленә итәғәт итегеҙ! Аллаһ һеҙҙең эштәрегеҙгә бик һаҡсыл.