وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَارْكَعُوْا مَعَ الرّٰكِعِيْنَ
wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta warka‘ū ma‘ar-rāki‘īn(a).
او لمونځ ادا کړئ، زکات ورکړئ او له هغو کسانو سره رکوع وکړئ چې رکوع کوي.
حَافِظُوْا عَلَى الصَّلَوٰتِ وَالصَّلٰوةِ الْوُسْطٰى وَقُوْمُوْا لِلّٰهِ قٰنِتِيْنَ
Ḥāfiẓū ‘alaṣ-ṣalawāti waṣ-ṣalātil-wusṭā, wa qūmū lillāhi qānitīn(a).
ټول لمونځونه او اودسونه په دقت سره ادا کړئ. او د الله لپاره یې په احترام سره ادا کړئ.
اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَجِلَتْ قُلُوْبُهُمْ وَاِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ اٰيٰتُهٗ زَادَتْهُمْ اِيْمَانًا وَّعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَۙ
innamal-mu'minūnal-lażīna iżā żukirallāhu wajilat qulūbuhum wa iżā tuliyat ‘alaihim āyātuhū zādathum īmānaw wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).
په حقیقت کې، هغه کسان چې ایمان یې راوړی دی هغه دي چې زړونه یې د الله د نوم په یادولو سره لړزیږي، او کله چې د هغه آیتونه ورته لوستل کیږي، د دوی ایمان زیاتیږي (قوي کیږي) او دوی یوازې په الله توکل کوي.
الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَۗ
al-lażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
(یعنې) هغه کسان چې لمونځ کوي او له هغه رزق څخه چې موږ ورته ورکوو یوه برخه یې لګوي
وَأْمُرْ اَهْلَكَ بِالصَّلٰوةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَاۗ لَا نَسْـَٔلُكَ رِزْقًاۗ نَحْنُ نَرْزُقُكَۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلتَّقْوٰى
wa'mur ahlaka biṣ-ṣalāti waṣṭabir ‘alaihā, lā nas'aluka rizqā(n), naḥnu narzuquk(a), wal-‘āqibatu lit-taqwā.
او خپل کورنۍ ته د لمانځه امر وکړه او په هغو صبر وکړه. موږ له تا څخه رزق نه غواړو، موږ هغه یو چې تاته رزق درکوو. او (په آخرت کې) ښې پایلې د هغو کسانو لپاره دي چې پرهیزګاره دي.
وَالَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَوٰتِهِمْ يُحَافِظُوْنَ ۘ
wal-lażīna hum ‘alā ṣalawātihim yuḥāfiẓūn(a).
او هغه خلک چې خپل لمونځونه ساتي.
اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْوٰرِثُوْنَ ۙ
ulā'ika humul-wāriṡūn(a).
دوی هغه کسان دي چې میراث به یې ترلاسه کړي
الَّذِيْنَ يَرِثُوْنَ الْفِرْدَوْسَۗ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
allażīna yariṡūnal-firdaus(a), hum fīhā khālidūn(a).
(یعنې) هغه کسان چې د جنت وارثان به شي. دوی په هغه کې تل پاتې کیږي.
اُتْلُ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنَ الْكِتٰبِ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَۗ اِنَّ الصَّلٰوةَ تَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ ۗوَلَذِكْرُ اللّٰهِ اَكْبَرُ ۗوَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُوْنَ
utlu mā ūḥiya ilaika minal-kitābi wa aqimiṣ-ṣalāh(ta), innaṣ-ṣalāta tanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkar(i), wa lażikrullāhi akbar(u), wallāhu ya‘lamu mā taṣna‘ūn(a).
هغه کتاب (قرآن) ولولئ چې تاته (محمد صلی الله علیه وسلم) نازل شوی دی او لمونځ کوه. په حقیقت کې لمونځ له بدیو او بدو کارونو څخه منع کوي. او (پوه شه) د الله یاد (لمونځ) تر نورو عبادتونو غوره دی. الله هغه څه پوهیږي چې تاسو یې کوئ.
فَوَيْلٌ لِّلْمُصَلِّيْنَۙ
fawailul lil-muṣallīn(a).
نو افسوس د هغو لمونځ کوونکو لپاره دی،
الَّذِيْنَ هُمْ عَنْ صَلَاتِهِمْ سَاهُوْنَۙ
allażīna hum ‘an ṣalātihim sāhūn(a).
(یعنې) هغه کسان چې له خپلو لمونځونو څخه غفلت کوي،