وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّتَّخِذُ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَنْدَادًا يُّحِبُّوْنَهُمْ كَحُبِّ اللّٰهِ ۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَشَدُّ حُبًّا لِّلّٰهِ ۙوَلَوْ يَرَى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْٓا اِذْ يَرَوْنَ الْعَذَابَۙ اَنَّ الْقُوَّةَ لِلّٰهِ جَمِيْعًا ۙوَّاَنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعَذَابِ
wa minan-nāsi may yattakhiżu min dūnillāhi andāday yuḥibbūnahum kaḥubbillāh(i), wal-lażīna āmanū asyaddu ḥubbal lillāh(i), wa lau yaral-lażīna ẓalamū iż yaraunal-‘ażāb(a), annal-quwwata lillāhi jamī‘ā(n), wa annallāha syadīdul-‘ażāb(i).
आरू मनुष्य में वू भी छै जे अल्लाह के अलावा अन्य देवता के प्रतिद्वंदी के रूप में पूजा करै छै, जेकरा स॑ वू अल्लाह स॑ वैन्हऽ प्रेम करै छै । लेकिन जे विश्वास करै छै, वू अल्लाह के प्रति प्रेम में बेहद बड़ छै। जँ गलत काज करय बला लोक देखितथि, जखन ओ सजा देखितथि (कयामतक दिन), जे सभ शक्ति अल्लाह केर अछि आ अल्लाह सजा मे कठोर छथि (ओ सब निश्चित रूप सँ पछताइत)।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَنْ يَّرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِيْنِهٖ فَسَوْفَ يَأْتِى اللّٰهُ بِقَوْمٍ يُّحِبُّهُمْ وَيُحِبُّوْنَهٗٓ ۙاَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اَعِزَّةٍ عَلَى الْكٰفِرِيْنَۖ يُجَاهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا يَخَافُوْنَ لَوْمَةَ لَاۤىِٕمٍ ۗذٰلِكَ فَضْلُ اللّٰهِ يُؤْتِيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū may yartadda minkum ‘an dīnihī fa saufa ya'tillāhu biqaumiy yuḥibbuhum wa yuḥibbūnah(ū), ażillatin ‘alal-mu'minīna a‘izzatin ‘alal-kāfirīn(a), yujāhidūna fī sabīlillāhi wa lā yakhāfūna laumata lā'im(in), żālika faḍlullāhi yu'tīhi may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
हे विश्वास करनिहार! अहाँ सब में स जे कियो अपन धर्म स धर्मत्याग (छोड़त) तखन अल्लाह एकटा लोक के आनत, ओ ओकरा स प्रेम करत आ ओ सब ओकरा स प्रेम करत, आ विश्वास करय वाला के प्रति कोमल रहत, मुदा काफिर के प्रति कठोर रहत, जे अल्लाह के रास्ता में प्रयासरत छैथ, आ जे आलोचना करय के शौकीन के निंदा स नै डरैत छैथ। अल्लाह केरऽ वू वरदान छै जेकरा वू चाहै छै, ओकरा दै छै । आ अल्लाह सर्वव्यापी (अपन वरदान) छथि, सर्वज्ञ छथि।
قُلْ اِنْ كَانَ اٰبَاۤؤُكُمْ وَاَبْنَاۤؤُكُمْ وَاِخْوَانُكُمْ وَاَزْوَاجُكُمْ وَعَشِيْرَتُكُمْ وَاَمْوَالُ ِۨاقْتَرَفْتُمُوْهَا وَتِجَارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسَادَهَا وَمَسٰكِنُ تَرْضَوْنَهَآ اَحَبَّ اِلَيْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَجِهَادٍ فِيْ سَبِيْلِهٖ فَتَرَبَّصُوْا حَتّٰى يَأْتِيَ اللّٰهُ بِاَمْرِهٖۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ
qul in kāna ābā'ukum wa abnā'ukum wa ikhwānukum wa azwājukum wa ‘asyīratukum wa amwāluniqtaraftumūhā wa tijāratun takhsyauna kasādahā wa masākinu tarḍaunahā aḥabba ilaikum minallāhi wa rasūlihī wa jihādin fī sabīlihī fa tarabbaṣū ḥattā ya'tiyallāhu bi'amrih(ī), wallāhu lā yahdil-qaumal-fāsiqīn(a).
कहब, “जँ अहाँक पिता, अहाँक बेटा, अहाँक भाइ, अहाँक पत्नी, अहाँक रिश्तेदार, अहाँक अर्जित सम्पत्ति, जाहि वाणिज्य मे अहाँ एकर पतन सँ डरैत छी, आ जाहि आवास मे अहाँ आनन्दित छी, ओ अहाँक लेल अल्लाह आ हुनकर रसूलुल्लाह सँ बेसी प्रिय अछि आ हुनकर काज मे प्रयासरत अछि, तखन प्रतीक्षा करू जा धरि अल्लाह अपन निर्णय नहि आनि देत।” आ अल्लाह आज्ञाकारी लोक के मार्गदर्शन नै करै छैथ।