وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ
wa laqad khalaqnal-insāna min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
و به راستی ما انسان را از گل خشکیده‌ای از لجن سیاه شکل‌یافته آفریدیم.
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنْ كُنْتُمْ فِيْ رَيْبٍ مِّنَ الْبَعْثِ فَاِنَّا خَلَقْنٰكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ مِنْ مُّضْغَةٍ مُّخَلَّقَةٍ وَّغَيْرِ مُخَلَّقَةٍ لِّنُبَيِّنَ لَكُمْۗ وَنُقِرُّ فِى الْاَرْحَامِ مَا نَشَاۤءُ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى ثُمَّ نُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوْٓا اَشُدَّكُمْۚ وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّتَوَفّٰى وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرَدُّ اِلٰٓى اَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْلَا يَعْلَمَ مِنْۢ بَعْدِ عِلْمٍ شَيْـًٔاۗ وَتَرَى الْاَرْضَ هَامِدَةً فَاِذَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاۤءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَاَنْۢبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍۢ بَهِيْجٍ
yā ayyuhan-nāsu in kuntum fī raibim minal-ba‘ṡi fa innā khalaqnākum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma min ‘alaqatin ṡumma mim muḍgatim mukhallaqatiw wa gairi mukhallaqatil linubayyina lakum, wa nuqirru fil-arḥāmi mā nasyā'u ilā ajalim musamman ṡumma nukhrijukum ṭiflan ṡumma litablugū asyuddakum, wa minkum may yutawaffā wa minkum may yuraddu ilā arżalil-‘umuri likailā ya‘lama ba‘da ‘ilmin syai'ā(n), wa taral-arḍa hāmidatan fa iżā anzalnā ‘alaihal-mā'ahtazzat wa rabat wa ambatat min kulli zaujim bahīj(in).
ای مردم! اگر درباره (روز) رستاخیز تردید دارید، پس به‌راستی ما شما را از خاک آفریدیم، سپس از نطفه‌ای، سپس از لخته خونی، سپس از پاره‌گوشتی که کامل شکل گرفته یا ناقص است، تا برایتان روشن کنیم؛ و ما در رحم هر چه بخواهیم تا زمانی معین نگه می‌داریم، سپس شما را به صورت نوزاد بیرون می‌آوریم، سپس (به تدریج) به سن بلوغ می‌رسید، و از میان شما کسانی هستند که (زود) می‌میرند و کسانی که به پیری بازمی‌گردند تا جایی که چیزی را که می‌دانستند، دیگر نمی‌دانند. و زمین را خشک می‌بینی، سپس چون باران بر آن فرو فرستادیم، زنده می‌شود و سرسبز می‌گردد و از هر نوع جفت (گیاه) زیبا می‌رویاند.
وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ سُلٰلَةٍ مِّنْ طِيْنٍ ۚ
wa laqad khalaqnal-insāna min sulālatim min ṭīn(in).
و به‌راستی ما انسان را از خلاصه‌ای (برگرفته) از خاک آفریدیم.
ثُمَّ جَعَلْنٰهُ نُطْفَةً فِيْ قَرَارٍ مَّكِيْنٍ ۖ
Ṡumma ja‘alnāhu nuṭfatan fī qarārim makīn(in).
سپس آن را نطفه‌ای (نگه‌داری شده) در جایگاهی استوار (رحم) قرار دادیم.
ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظٰمًا فَكَسَوْنَا الْعِظٰمَ لَحْمًا ثُمَّ اَنْشَأْنٰهُ خَلْقًا اٰخَرَۗ فَتَبَارَكَ اللّٰهُ اَحْسَنُ الْخٰلِقِيْنَۗ
Ṡumma khalaqnan-nuṭfata ‘alaqatan fa khalaqnal-‘alaqata muḍgatan fa khalaqnal-muḍgata ‘iẓāman fa kasaunal-‘iẓāma laḥmā(n), ṡumma ansya'nāhu khalqan ākhar(a), fa tabārakallāhu aḥsanul-khāliqīn(a).
سپس نطفه را چیزی چسبیده کردیم، سپس آن چیز چسبیده را پاره‌گوشتی ساختیم، و آن پاره‌گوشت را استخوان‌هایی کردیم، سپس استخوان‌ها را با گوشت پوشاندیم. سپس آن را مخلوقی دیگر ساختیم. منزه است خدا، بهترین آفرینندگان.
وَاَنَّهٗ خَلَقَ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰىۙ
wa annahū khalaqaz-zaujainiż-żakara wal-unṡā.
و به‌راستی اوست که جفت‌های نر و ماده را آفرید،
مِنْ نُّطْفَةٍ اِذَا تُمْنٰىۙ
min nuṭfatin iżā tumnā.
از نطفه‌ای هنگامی که ریخته می‌شود،
لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ فِيْٓ اَحْسَنِ تَقْوِيْمٍۖ
laqad khalaqnal-insāna fī aḥsani taqwīm(in).
به‌راستی ما انسان را در بهترین صورت آفریدیم