فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ ࣖ
fa in tawallau faqul ḥasbiyallāhu lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa huwa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).
ಒಂದು ವೇಳೆ ಅವರು (ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ) ವಿಮುಖರಾದರೆ (ಓ ಮುಹಮ್ಮದ್) ಹೇಳಿರಿ: "ನನಗೆ ಅಲ್ಲಾಹನು ಸಾಕು; ಅವನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ದೇವರಿಲ್ಲ. ನಾನು ಅವನ ಮೇಲೆ ಭರವಸೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ ಮತ್ತು ಅವನು ಮಹಾ ಸಿಂಹಾಸನದ ಒಡೆಯ."
اَلرَّحْمٰنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوٰى
ar- raḥmānu ‘alal-‘arsyistawā.
(ಅಂದರೆ) ಪರಮ ದಯಾಳು, ಅವನು ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.
قُلْ مَنْ رَّبُّ السَّمٰوٰتِ السَّبْعِ وَرَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ
qul mar rabbus-samāwātis-sab‘i wa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).
"ಏಳು ಆಕಾಶಗಳ ಒಡೆಯ ಮತ್ತು ಮಹಾ ಸಿಂಹಾಸನದ ಒಡೆಯ ಯಾರು?" ಎಂದು ಹೇಳಿರಿ.
اَلَّذِيْنَ يَحْمِلُوْنَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَهٗ يُسَبِّحُوْنَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَيَسْتَغْفِرُوْنَ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۚ رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَّحْمَةً وَّعِلْمًا فَاغْفِرْ لِلَّذِيْنَ تَابُوْا وَاتَّبَعُوْا سَبِيْلَكَ وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيْمِ
allażīna yaḥmilūnal-‘arsya wa man ḥaulahū yusabbiḥūna biḥamdi rabbihim wa yu'minūna bihī wa yastagfirūna lil-lażīna āmanū, rabbanā wasi‘ta kulla syai'ir raḥmataw wa ‘ilman fagfir lil-lażīna tābū wattaba‘ū sabīlaka wa qihim ‘ażābal-jaḥīm(i).
ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವ ದೇವದೂತರು ಮತ್ತು ಅವರ ಸುತ್ತಲಿರುವ ದೇವದೂತರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮನ್ನು ವೈಭವೀಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರು ಆತನಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ನಂಬುವವರಿಗಾಗಿ ಕ್ಷಮೆಯಾಚಿಸುತ್ತಾರೆ (ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: "ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು, ನಿನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆವರಿಸುತ್ತದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಡುವ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರಿಗೆ ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ನೀಡು ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಸುಡುವ ನರಕದ ಶಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸು."
وَّالْمَلَكُ عَلٰٓى اَرْجَاۤىِٕهَاۗ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَىِٕذٍ ثَمٰنِيَةٌ ۗ
wal-malaku ‘alā arjā'ihā, wa yaḥmilu ‘arsya rabbika fauqahum yauma'iżin ṡamāniyah(tun).
ಮತ್ತು ದೇವದೂತರು ಆಕಾಶದ ವಿವಿಧ ಮೂಲೆಗಳಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ. ಆ ದಿನ, ಎಂಟು ದೇವದೂತರು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ತಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿದಿರುತ್ತಾರೆ.