اَمْ يَحْسَبُوْنَ اَنَّا لَا نَسْمَعُ سِرَّهُمْ وَنَجْوٰىهُمْ ۗ بَلٰى وَرُسُلُنَا لَدَيْهِمْ يَكْتُبُوْنَ
am yaḥsabūna annā lā nasma‘u sirrahum wa najwāhum, balā wa rusulunā ladaihim yaktubūn(a).
किंवा त्यांना वाटते की आम्ही त्यांचे कुजबुजणे आणि त्यांचे गुप्त संभाषण ऐकत नाही? खरोखरच, आम्ही ऐकतो, आणि आमचे प्रेषित (देवदूत) त्यांच्या जवळच आहेत, (सर्व काही) नोंदवत.
اِذْ يَتَلَقَّى الْمُتَلَقِّيٰنِ عَنِ الْيَمِيْنِ وَعَنِ الشِّمَالِ قَعِيْدٌ
iż yatalaqqal-mutalaqqiyāni ‘anil-yamīni wa ‘anisy-syimāli qa‘īd(un).
(हे तेव्हा घडते जेव्हा) दोन देवदूत त्याच्या चांगल्या-वाईट कर्मांची नोंद करतात, एक त्याच्या उजव्या आणि दुसरा त्याच्या डाव्या बाजूला बसलेला असतो.
مَا يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ اِلَّا لَدَيْهِ رَقِيْبٌ عَتِيْدٌ
mā yalfiẓu min qaulin illā ladaihi raqībun ‘atīd(un).
तो एखादेही उतर बोलत नाही, ज्याच्याजवळ नोंद करण्यासाठी एक पाठीराखा नसतो.
وَاِنَّ عَلَيْكُمْ لَحٰفِظِيْنَۙ
wa inna ‘alaikum laḥāfiẓīn(a).
आणि खरंच, तुमच्यावर पाहणारे (देवदूत) आहेत,
كِرَامًا كٰتِبِيْنَۙ
kirāman kātibīn(a).
जे (अल्लाहच्या दृष्टीने) प्रतिष्ठित आहेत आणि जे (तुमचे कर्म) नोंदवतात,
يَعْلَمُوْنَ مَا تَفْعَلُوْنَ
ya‘lamūna mā taf‘alūn(a).
त्यांना माहीत आहे जे तुम्ही करता.