اِنْ يَّنْصُرْكُمُ اللّٰهُ فَلَا غَالِبَ لَكُمْ ۚ وَاِنْ يَّخْذُلْكُمْ فَمَنْ ذَا الَّذِيْ يَنْصُرُكُمْ مِّنْۢ بَعْدِهٖ ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
iy yanṣurkumullāhu falā gāliba lakum, wa iy yakhżulkum faman żal-lażī yanṣurukum mim ba‘dih(ī), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
අල්ලාහ් ඔබට උදව් කරන්නේ නම්, කිසිවෙකුට ඔබව පරාජය කළ නොහැක. නමුත් අල්ලාහ් ඔබව අත්හැරියේ නම්, ඉන් පසු ඔබට උදව් කළ හැක්කේ කාටද? එබැවින්, විශ්වාසවන්තයින් අල්ලාහ් කෙරෙහි පමණක් විශ්වාසය තැබිය යුතුය.
فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ ࣖ
fa in tawallau faqul ḥasbiyallāhu lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa huwa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).
එබැවින් ඔවුන් (විශ්වාසයෙන්) ඉවත් වුවහොත්, (ඕ මුහම්මද්) පවසන්න, “අල්ලාහ් මට ප්රමාණවත්ය. ඔහු හැර වෙනත් දෙවියෙකු නැත. මම ඔහු කෙරෙහි විශ්වාසය තබමි. ඔහු මහා අර්ෂ්හි ස්වාමියාය.”
وَقَالَ مُوْسٰى يٰقَوْمِ اِنْ كُنْتُمْ اٰمَنْتُمْ بِاللّٰهِ فَعَلَيْهِ تَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّسْلِمِيْنَ
wa qāla mūsā yā qaumi in kuntum āmantum billāhi fa ‘alaihi tawakkalū in kuntum muslimīn(a).
තවද මූසා, “මගේ ජනයිනි! ඔබලා අල්ලාහ්ව විශ්වාස කරන්නේ නම්, ඔබලා සැබවින්ම මුස්ලිම්වරුන් නම් (ඔහුට යටත් වන්න) ඔහු කෙරෙහි විශ්වාසය තබන්න” යැයි පැවසීය.
وَقَالَ يٰبَنِيَّ لَا تَدْخُلُوْا مِنْۢ بَابٍ وَّاحِدٍ وَّادْخُلُوْا مِنْ اَبْوَابٍ مُّتَفَرِّقَةٍۗ وَمَآ اُغْنِيْ عَنْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُوْنَ
wa qāla yā baniyya lā tadkhulū mim bābiw wāḥidiw wadkhulū min abwābim mutafarriqah(tin), wa mā ugnī ‘ankum minallāhi min syai'(in), inil-ḥukmu illā lillāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ‘alaihi falyatawakkalil-mutawakkilūn(a).
ඔහු (යාකොබ්) මෙසේ පැවසීය, “මගේ දරුවනි! එක දොරටුවකින් ඇතුළු නොවන්න, විවිධ දොරටුවලින් ඇතුළු වන්න. කෙසේ වෙතත්, අල්ලාහ්ගේ (ඉරණමෙන්) ඔබව සුළු වශයෙන්වත් ආරක්ෂා කිරීමට මට නොහැකිය. එම තීරණය අල්ලාහ්ටම පමණි. මම ඔහු කෙරෙහි විශ්වාසය තබමි, විශ්වාසය තබන්නන් ඔහු කෙරෙහිම භාර කරමි.”
۞ رَبِّ قَدْ اٰتَيْتَنِيْ مِنَ الْمُلْكِ وَعَلَّمْتَنِيْ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِۚ فَاطِرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اَنْتَ وَلِيّٖ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِۚ تَوَفَّنِيْ مُسْلِمًا وَّاَلْحِقْنِيْ بِالصّٰلِحِيْنَ
rabbi qad ātaitanī minal-mulki wa ‘allamtanī min ta'wīlil-aḥādīṡ(i), fāṭiras-samāwāti wal-arḍ(i), anta waliyyī fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), tawaffanī muslimaw wa alḥiqnī biṣ-ṣāliḥīn(a).
මාගේ ස්වාමීනි, ඔබ මට යම් බලයක් ලබා දී සිහින අර්ථකථන කිහිපයක් මට ඉගැන්නුවා. (ස්වාමීනි) අහස් හා පොළොවේ මැවුම්කරු, මෙලොව හා පරලොව ඔබ මාගේ ආරක්ෂකයාය, මාව මුස්ලිම්වරයෙකු ලෙස මරණයට පත් කර දැහැමියන් සමඟ එක් කරන්න.
وَلَا تُطِعِ الْكٰفِرِيْنَ وَالْمُنٰفِقِيْنَ وَدَعْ اَذٰىهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا
wa lā tuṭi‘il-kāfirīna wal-munāfiqīna wa da‘ ażāhum wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).
(මුහම්මද්) එම ප්රතික්ෂේප කරන්නන්ට සහ කුහකයින්ට අවනත නොවන්න, ඔවුන්ගේ කරදර ගැන අවධානය යොමු නොකරන්න, අල්ලාහ් කෙරෙහි විශ්වාසය තබන්න. අල්ලාහ් ආරක්ෂකයා වශයෙන් ප්රමාණවත්ය.
قَدْ كَانَتْ لَكُمْ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗۚ اِذْ قَالُوْا لِقَوْمِهِمْ اِنَّا بُرَءٰۤؤُا مِنْكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاۤءُ اَبَدًا حَتّٰى تُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ وَحْدَهٗٓ اِلَّا قَوْلَ اِبْرٰهِيْمَ لِاَبِيْهِ لَاَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَمَآ اَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ رَبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَاِلَيْكَ اَنَبْنَا وَاِلَيْكَ الْمَصِيْرُ
qad kānat lakum uswatun ḥasanatun fī ibrāhīma wal-lażīna ma‘ah(ū), iż qālū liqaumihim innā bura'ā'u minkum wa mimmā ta‘budūna min dūnillāh(i), kafarnā bikum wa badā bainanā wa bainakumul-‘adāwatu wal-bagḍā'u abadan ḥattā tu'minū billāhi waḥdahū illā qaula ibrāhīma li'abīhi la'astagfiranna laka wa mā amliku laka minallāhi min syai'(in), rabbanā ‘alaika tawakkalnā wa ilaika anabnā wa ilaikal-maṣīr(u).
නියත වශයෙන්ම ඔබට ආබ්රහම් සහ ඔහු සමඟ සිටි අයගෙන් හොඳ ආදර්ශයක් තිබුණි. ඔවුන් තම ජනතාවට මෙසේ පැවසූ විට, “නියත වශයෙන්ම අපි ඔබෙන් සහ අල්ලාහ් හැර ඔබ නමස්කාර කරන දේවලින් වෙන් වී සිටිමු. අපි ඔබ (අවිශ්වාසය) ප්රතික්ෂේප කරමු. ඔබ අල්ලාහ් කෙරෙහි පමණක් විශ්වාස කරන තුරු අප සහ ඔබ අතර සතුරුකම සහ වෛරය සදහටම පවතී.” ඉබ්රාහිම් තම පියාට පැවසූ වචන හැර, “නියත වශයෙන්ම මම ඔබ වෙනුවෙන් සමාව අයදිමි. නමුත් ඔබට එරෙහිව අල්ලාහ්ගේ (වධ හිංසාවට) එරෙහි වීමට මට කිසිසේත් නොහැකිය.” (ඉබ්රාහිම්) මෙසේ පැවසීය: “අපගේ ස්වාමීනි, අපි ඔබ කෙරෙහි පමණක් විශ්වාසය තබමු, ඔබ කෙරෙහි පමණක් අපි පසුතැවිලි වෙමු, ඔබ වෙත පමණක් අපි ආපසු යන්නෙමු.”