يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ قَدْ اَنْزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاسًا يُّوَارِيْ سَوْءٰتِكُمْ وَرِيْشًاۗ وَلِبَاسُ التَّقْوٰى ذٰلِكَ خَيْرٌۗ ذٰلِكَ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ
yā banī ādama qad anzalnā ‘alaikum libāsay yuwārī sau'ātikum wa rīsyā(n), wa libāsut-taqwā żālika khair(un), żālika min āyātillāhi la‘allahum yażżakkarūn(a).
Эй, Адам йӑхӗсем! Чӑнах та, Эпир санӑн ҫарамаслӑхна хуплама тата сана илемлетме тумтир хатӗрлерӗмӗр. Анчах турра ӗненекенсен тумтирӗ лайӑхрах. Кусем — Аллах хӑвачӗн хӑш-пӗр паллисем, вӗсем асра тытасса шанас килет.
وَقُلْ لِّلْمُؤْمِنٰتِ يَغْضُضْنَ مِنْ اَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوْجَهُنَّ وَلَا يُبْدِيْنَ زِيْنَتَهُنَّ اِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلٰى جُيُوْبِهِنَّۖ وَلَا يُبْدِيْنَ زِيْنَتَهُنَّ اِلَّا لِبُعُوْلَتِهِنَّ اَوْ اٰبَاۤىِٕهِنَّ اَوْ اٰبَاۤءِ بُعُوْلَتِهِنَّ اَوْ اَبْنَاۤىِٕهِنَّ اَوْ اَبْنَاۤءِ بُعُوْلَتِهِنَّ اَوْ اِخْوَانِهِنَّ اَوْ بَنِيْٓ اِخْوَانِهِنَّ اَوْ بَنِيْٓ اَخَوٰتِهِنَّ اَوْ نِسَاۤىِٕهِنَّ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُنَّ اَوِ التّٰبِعِيْنَ غَيْرِ اُولِى الْاِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ اَوِ الطِّفْلِ الَّذِيْنَ لَمْ يَظْهَرُوْا عَلٰى عَوْرٰتِ النِّسَاۤءِ ۖوَلَا يَضْرِبْنَ بِاَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِيْنَ مِنْ زِيْنَتِهِنَّۗ وَتُوْبُوْٓا اِلَى اللّٰهِ جَمِيْعًا اَيُّهَ الْمُؤْمِنُوْنَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ
wa qul lil-mu'mināti yagḍuḍna min abṡārihinna wa yaḥfaẓna furūjahunna wa lā yubdīna zīnatahunna illā mā ẓahara minhā walyaḍribna bikhumurihinna ‘alā juyūbihinn(a), wa lā yubdīna zīnatahunna illā libu‘ūlatihinna au ābā'ihinna au abnā'ihinna au abnā'i bu‘ūlatihinna au ikhwānihinna au banī ikhwānihinna au nisā'ihinna au mā malakat aimānuhunna awit-tābi‘īna gairi ulil-irbati minar-rijāli awiṭ-ṭiflil-lażīna lam yaẓharū ‘alā ‘aurātin-nisā'(i), wa lā yaḍribna bi'arjulihinna liyu‘lama mā yukhfīna min zīnatihinn(a), wa tūbū ilallāhi jamī‘an ayyuhal-mu'minūna la‘allakum tufliḥūn(a).
Ӗненекен хӗрарӑмсене ҫапла кала: вӗсем куҫӗсене антарччӑр, хӑйсен сӑпайлӑхне сыхлаччӑр, хӑйсен эрешӗсене курӑнакан япаласемсӗр пуҫне ан кӑтартччӑр. Вӗсем хӑйсен ҫивиттисене кӑкӑрӗсем ҫине ҫакса ҫӳреччӗр, хӑйсен капӑрлӑхне упӑшкисене, ашшӗсене, упӑшкисен ашшӗсене, ывӑлӗсене, упӑшкисен ывӑлӗсене, пиччӗшӗсене, пиччӗшӗсен ывӑлӗсене, йӑмӑкӗсен ывӑлӗсене, хӗрарӑмӗсене, хӑйсен чурисене, чурисене, е чурисене ҫеҫ кӑтартччӑр. хӗрарӑмсем), е хӗрарӑм ар органӗсене ӑнланман ачасем. Вӗсем хӑйсем мӗн пытарнине пӗлтерес тесе урисене ан тапчӑр. Эй ӗненекенсем, Аллах умӗнче ӳкӗнӗр, ҫапла вара эсир ӑнӑҫлӑ пулӑр.
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِّاَزْوَاجِكَ وَبَنٰتِكَ وَنِسَاۤءِ الْمُؤْمِنِيْنَ يُدْنِيْنَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيْبِهِنَّۗ ذٰلِكَ اَدْنٰىٓ اَنْ يُّعْرَفْنَ فَلَا يُؤْذَيْنَۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا
yā ayyuhan-nabiyyu qul li'azwājika wa banātika wa nisā'il-mu'minīna yudnīna ‘alaihinna min jalābībihinn(a), żālika adnā ay yu‘rafna falā yu'żain(a), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).
Эй, пророк! Хӑвӑрӑн арӑмӑрсене, хӑвӑрӑн хӗрӗрсене тата ӗненекенсен арӑмӗсене калӑр: «вӗсем хӑйсен тутӑрӗсене пӗтӗм ӳт-пӗвӗпе витччӗр». Ку вӗсене палласа илме ҫӑмӑлтарах пултӑр тесе, ан пӑшӑрханччӑр тесе. Аллах вара каҫаракан, ырӑ кӑмӑллӑ.