۞ وَعِنْدَهٗ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لَا يَعْلَمُهَآ اِلَّا هُوَۗ وَيَعْلَمُ مَا فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ وَمَا تَسْقُطُ مِنْ وَّرَقَةٍ اِلَّا يَعْلَمُهَا وَلَا حَبَّةٍ فِيْ ظُلُمٰتِ الْاَرْضِ وَلَا رَطْبٍ وَّلَا يَابِسٍ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍ
wa ‘indahū mafātiḥul-gaibi lā ya‘lamuhā illā huw(a), wa ya‘lamu mā fil-barri wal-baḥr(i), wa mā tasquṭu miw waraqatin illā ya‘lamuhā wa lā ḥabbatin fī ẓulumātil-arḍi wa lā raṭbiw wa lā yābisin illā fī kitābim mubīn(in).
Һәм барлык күренмәгәннәрнең ачкычлары Аның кулында; Аны гына белүче юк. Ул коры җирдә һәм диңгездә нәрсә барлыгын белә. Ул белмәгән бер генә яфрак та төшми. Җир караңгылыгында бер генә орлык та, дымлы яки коры нәрсә дә юк, алар чын китапта (Ләух Мәхфуз) язылмаган.
يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ السَّاعَةِ اَيَّانَ مُرْسٰىهَاۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ رَبِّيْۚ لَا يُجَلِّيْهَا لِوَقْتِهَآ اِلَّا هُوَۘ ثَقُلَتْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ لَا تَأْتِيْكُمْ اِلَّا بَغْتَةً ۗيَسْـَٔلُوْنَكَ كَاَنَّكَ حَفِيٌّ عَنْهَاۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ اللّٰهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ
yas'alūnaka ‘anis-sā‘ati ayyāna mursāhā, qul innamā ‘ilmuhā ‘inda rabbī, lā yujallīhā liwaqtihā illā huw(a), ṡaqulat fis-samāwāti wal-arḍ(i), lā ta'tīkum illā bagtah(tan), yas'alūnaka ka'annaka ḥafiyyun ‘anhā, qul innamā ‘ilmuhā ‘indallāhi wa lākinna akṡaran nāsi lā ya‘lamūn(a).
Синнән (Мөхәммәд пәйгамбәр) Кыямәт турында сорыйлар: "Ул кайчан була?" Әйт: "Чынлыкта, Кыямәтнең белеме Раббымда. Аның вакытын Аңардан башка беркем дә аңлата алмый. (Кыямәт) бик каты (җир җан ияләре өчен), ул сезгә күктә һәм җирдә кинәт кенә киләчәк. Алар синнән беләсең кебек сорыйлар. (Мөхәммәд пәйгамбәр) әйт: "Чынлыкта, (Кыямәт көненең) белеме Аллаһта, ләкин күпчелек кешеләр белмиләр".
وَقَالَ يٰبَنِيَّ لَا تَدْخُلُوْا مِنْۢ بَابٍ وَّاحِدٍ وَّادْخُلُوْا مِنْ اَبْوَابٍ مُّتَفَرِّقَةٍۗ وَمَآ اُغْنِيْ عَنْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُوْنَ
wa qāla yā baniyya lā tadkhulū mim bābiw wāḥidiw wadkhulū min abwābim mutafarriqah(tin), wa mā ugnī ‘ankum minallāhi min syai'(in), inil-ḥukmu illā lillāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ‘alaihi falyatawakkalil-mutawakkilūn(a).
Ул (Якуп) әйтте: "Ий балаларым! Бер капкадан кермәгез, төрле капкалардан керегез. Ләкин мин сезне Аллаһның язмышыннан һич тә саклый алмыйм. Бу карар Аллаһка гына кагыла. Мин Аңа гына тәвәккәлләдем һәм Аңа гына таяндым, һәм таянучыларны да".
قُلْ لَّا يَعْلَمُ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ الْغَيْبَ اِلَّا اللّٰهُ ۗوَمَا يَشْعُرُوْنَ اَيَّانَ يُبْعَثُوْنَ
qul lā ya‘lamu man fis-samāwāti wal-arḍil gaiba illallāh(u), wa mā yasy‘urūna ayyāna yub‘aṡūn(a).
Әйт (әй Мөхәммәд пәйгамбәр!): "Күкләрдә дә, җирдә дә Аллаһтан башка беркем дә яшерен нәрсәләрне белми. Алар кайчан тереләчәкләрен дә белмиләр".
اِنَّ اللّٰهَ عِنْدَهٗ عِلْمُ السَّاعَةِۚ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَۚ وَيَعْلَمُ مَا فِى الْاَرْحَامِۗ وَمَا تَدْرِيْ نَفْسٌ مَّاذَا تَكْسِبُ غَدًاۗ وَمَا تَدْرِيْ نَفْسٌۢ بِاَيِّ اَرْضٍ تَمُوْتُۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ خَبِيْرٌ ࣖ
innallāha ‘indahū ‘ilmus-sā‘ah(ti), wa yunazzilul-gaiṡ(a), wa ya‘lamu mā fil-arḥām(i), wa mā tadrī nafsum māżā taksibu gadā(n), wa mā tadrī nafsum bi'ayyi arḍin tamūt(u), innallāha ‘alīmun khabīr(un).
Әлбәттә, Кыямәт көненең белеме Аллаһ кулындадыр. Ул яңгыр яудыручы һәм карындагы ана карынында нәрсә барлыгын белүче. Һәм беркем дә иртәгә нәрсә эшләячәген (анык) белә алмый. Һәм беркем дә җир йөзендә кайда үләчәген белә алмый. Әлбәттә, Аллаһ һәрнәрсәне белүче һәм һәрнәрсәне белүче.