۞ وَاِنْ كُنْتُمْ عَلٰى سَفَرٍ وَّلَمْ تَجِدُوْا كَاتِبًا فَرِهٰنٌ مَّقْبُوْضَةٌ ۗفَاِنْ اَمِنَ بَعْضُكُمْ بَعْضًا فَلْيُؤَدِّ الَّذِى اؤْتُمِنَ اَمَانَتَهٗ وَلْيَتَّقِ اللّٰهَ رَبَّهٗ ۗ وَلَا تَكْتُمُوا الشَّهَادَةَۗ وَمَنْ يَّكْتُمْهَا فَاِنَّهٗٓ اٰثِمٌ قَلْبُهٗ ۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ عَلِيْمٌ ࣖ
wa in kuntum ‘alā safariw wa lam tajidū kātiban fa riḥānum maqbūḍah(tun), fa'in amina ba‘ḍukum ba‘ḍan falyu'addil-lażi'tumina amānatahū walyattaqillāha rabbah(ū), wa lā taktumusy syahādah(ta), wa may yaktumhā fa'innahū āṡimun qalbuh(ū), wallāhu bimā ta‘malūna ‘alīm(un).
Нош тон ке сюрес вылын гожъяськись ӧд шедьты, соку тон залог луыны кулэ. Озьы ке но, куд-огез тӥ пӧлысь мукетъёсызлы оске ке, оскымон адямиос мед быдэстозы асьсэлэсь ужзэс (долгез) но мед кышкалозы Аллахлэсь, Кузёзылэсь. Нош эн ваты аслэсьтыд свидетельстводэ, малы ке шуоно кин сое ватэ, зэмзэ но, солэн сюлмыз ӟырдыт (сьӧлыко). Аллах ваньзэ тодэ, мар тон лэсьтӥськод.
۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تُؤَدُّوا الْاَمٰنٰتِ اِلٰٓى اَهْلِهَاۙ وَاِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ اَنْ تَحْكُمُوْا بِالْعَدْلِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا
innallāha ya'murukum an tu'addul-amānāti ilā ahlihā, wa iżā ḥakamtum bainan-nāsi an taḥkumū bil-‘adl(i), innallāha ni‘immā ya‘iẓukum bih(ī), innallāha kāna samī‘am baṣīrā(n).
Зэмзэ но, Аллах тӥледлы косэмъя, ивортон вуттыны соослы, кинъёслы сое басьтыны правоез вань, нош куке тӥ адямиос куспын закон кылдытӥськоды, тӥ сое шонер кылдытыны кулэ. Зэмзэ но, Аллах — со тужгес но ӟечез, кин тӥледыз дышетэ. Зэмзэ но, Аллах ваньзэ кылӥсь, ваньзэ адӟись.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَخُوْنُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ وَتَخُوْنُوْٓا اَمٰنٰتِكُمْ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā takhūnullāha war-rasūla wa takhūnū amānātikum wa antum ta‘lamūn(a).
О, оскисьёс! Эн вузалэ Аллахлы но Посланниклы но (озьы ик) эн вузалэ тӥледлы оскем осконэз, тӥ тодӥськоды ке.
وَالَّذِيْنَ هُمْ لِاَمٰنٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُوْنَ ۙ
wal-lażīna hum li'amānātihim wa ‘ahdihim rā‘ūn(a).
Нош (зэмзэ но удалтэм) соос, кинъёс осконзэс но огкылъёссэс возё,
اِنَّا عَرَضْنَا الْاَمَانَةَ عَلَى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَالْجِبَالِ فَاَبَيْنَ اَنْ يَّحْمِلْنَهَا وَاَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْاِنْسَانُۗ اِنَّهٗ كَانَ ظَلُوْمًا جَهُوْلًاۙ
innā ‘araḍnal-amānata ‘alas-samāwāti wal-arḍi fa abaina ay yaḥmilnahā wa asyfaqna minhā wa ḥamalahal-insān(u), innahū kāna ẓalūman jahūlā(n).
Зэмзэ но, Ми инбамлы, музъемлы но гурезьёслы ивортон сётӥмы; но ваньмыз ӧз дӥсьтэ мандатэз нуыны но соос сюлмаськизы, сое уз быдэстэ шуыса (со секыт вал), соин ик мандатэз адямиос нуизы. Зэмзэ но, адямиос туж шонертэм но туж лябесь,