۞ وَعِنْدَهٗ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لَا يَعْلَمُهَآ اِلَّا هُوَۗ وَيَعْلَمُ مَا فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ وَمَا تَسْقُطُ مِنْ وَّرَقَةٍ اِلَّا يَعْلَمُهَا وَلَا حَبَّةٍ فِيْ ظُلُمٰتِ الْاَرْضِ وَلَا رَطْبٍ وَّلَا يَابِسٍ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍ
wa ‘indahū mafātiḥul-gaibi lā ya‘lamuhā illā huw(a), wa ya‘lamu mā fil-barri wal-baḥr(i), wa mā tasquṭu miw waraqatin illā ya‘lamuhā wa lā ḥabbatin fī ẓulumātil-arḍi wa lā raṭbiw wa lā yābisin illā fī kitābim mubīn(in).
የማይታዩትም ሁሉ ቁልፎች ከእርሱ ጋር ናቸው፤ ከእርሱ በቀር ማንም አያውቅም። በምድርና በባሕር ያለውን ያውቃል። ስለሱ የማያውቀው አንድም ቅጠል አይወድቅም። በምድር ጨለማ ውስጥ አንድም ዘር የለም፣ በእውነተኛው መጽሐፍ (ላውህ ማህፉዝ) ውስጥ ያልተጻፈ እርጥብ ወይም ደረቅ ነገር የለም።
وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ سُلٰلَةٍ مِّنْ طِيْنٍ ۚ
wa laqad khalaqnal-insāna min sulālatim min ṭīn(in).
በእርግጥም ሰውን ከጭቃ የተገኘ ከክንድ (ከአንድ ነገር) ፈጠርነው።
ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظٰمًا فَكَسَوْنَا الْعِظٰمَ لَحْمًا ثُمَّ اَنْشَأْنٰهُ خَلْقًا اٰخَرَۗ فَتَبَارَكَ اللّٰهُ اَحْسَنُ الْخٰلِقِيْنَۗ
Ṡumma khalaqnan-nuṭfata ‘alaqatan fa khalaqnal-‘alaqata muḍgatan fa khalaqnal-muḍgata ‘iẓāman fa kasaunal-‘iẓāma laḥmā(n), ṡumma ansya'nāhu khalqan ākhar(a), fa tabārakallāhu aḥsanul-khāliqīn(a).
ከዚያም የወንድ የዘር ፍሬን የሚጣበቅ ነገር አድርገን ፈጠርነው፤ ከዚያም የሚጣበቀውን ነገር ወደ ሥጋ ቁራጭ ፈጠርነው፤ ከዚያም ከሥጋ ቁራጭ አጥንትን አጥንት አድርገን አጥንቶቹንም በሥጋ ጠቀልነው። ከዚያም ከሌላ (መልክ) ፍጡር አድርገን ፈጠርነው። ለአላህ ጥራት ይገባው፤ ለምርጥ ፈጣሪ።
اِنَّا كُلَّ شَيْءٍ خَلَقْنٰهُ بِقَدَرٍ
innā kulla syai'in khalaqnāhu biqadar(in).
በእርግጥም ሁሉንም ነገር በልክ ፈጠርነው።
مَآ اَصَابَ مِنْ مُّصِيْبَةٍ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِيْٓ اَنْفُسِكُمْ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مِّنْ قَبْلِ اَنْ نَّبْرَاَهَا ۗاِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌۖ
mā aṣāba mim muṣībatin fil-arḍi wa lā fī anfusikum illā fī kitābim min qabli an nabra'ahā, inna żālika ‘alallāhi yasīr(un).
በምድር ላይ የሚደርስብህና የሚደርስብህ መከራ ሁሉ ከመፈጸሙ በፊት በመጽሐፉ (ላውህ ማህፉዝ) ውስጥ ተጽፏል። ይህ በእርግጥ ለአላህ ቀላል ነው።