۞ وَعِنْدَهٗ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لَا يَعْلَمُهَآ اِلَّا هُوَۗ وَيَعْلَمُ مَا فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ وَمَا تَسْقُطُ مِنْ وَّرَقَةٍ اِلَّا يَعْلَمُهَا وَلَا حَبَّةٍ فِيْ ظُلُمٰتِ الْاَرْضِ وَلَا رَطْبٍ وَّلَا يَابِسٍ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍ
wa ‘indahū mafātiḥul-gaibi lā ya‘lamuhā illā huw(a), wa ya‘lamu mā fil-barri wal-baḥr(i), wa mā tasquṭu miw waraqatin illā ya‘lamuhā wa lā ḥabbatin fī ẓulumātil-arḍi wa lā raṭbiw wa lā yābisin illā fī kitābim mubīn(in).
ते सारे अनदेखां दी चाबी उदे कन्ने ऐ; उंदे सिवा कोई नेई जानदा। ओह् जानदा ऐ जे जमीनै उप्पर ते समुंदरे च केह् ऐ। इक बी पत्ता नेईं गिरदा जेह्दे बारे च उसी पता नेईं ऐ। धरती दे न्हेरे विच इक बी बीज नहीं है, ना ही कोई भीगी या सूखी चीज़ है, जो असली किताब (लौह महफूज़) विच नहीं लिखी गई है।
مَآ اَصَابَ مِنْ مُّصِيْبَةٍ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِيْٓ اَنْفُسِكُمْ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مِّنْ قَبْلِ اَنْ نَّبْرَاَهَا ۗاِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌۖ
mā aṣāba mim muṣībatin fil-arḍi wa lā fī anfusikum illā fī kitābim min qabli an nabra'ahā, inna żālika ‘alallāhi yasīr(un).
हर आपदा जो धरती उप्पर औंदी ऐ ते जेह्ड़ी तुंदे उप्पर औंदी ऐ, हर इक आपदा किताब (लौह महफूज़) च लिखी गेदी ऐ, इसदे पैह्ले गै अस इसगी पूरा करी लैंदे आं। सचमुच अल्लाह दे वास्ते ए आसान है।
فِيْ لَوْحٍ مَّحْفُوْظٍ ࣖ
fī lauḥim maḥfūẓ(in).
जो किसी पहरेदार (जगह) (लौह महफूज़) विच (संग्रहित) होंदा है।