۞ وَاعْبُدُوا اللّٰهَ وَلَا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّبِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْجَارِ ذِى الْقُرْبٰى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْۢبِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُوْرًاۙ
wa‘budullāha wa lā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānaw wa biżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wal-jāri żil-qurbā wal-jāril-junubi waṣ-ṣāḥibi bil-jambi wabnis-sabīl(i), wa mā malakat aimānukum, innallāha lā yuḥibbu man kāna mukhtālan fakhūrā(n).
අල්ලාහ්ට නමස්කාර කරන්න, ඔහුට කිසිවක් සමාන නොකරන්න. දෙමාපියන්ට, සමීප ඥාතීන්ට, අනාථ දරුවන්ට, දුප්පතුන්ට, සමීප සහ දුර අසල්වැසියන්ට, සගයන්ට, ඉබ්නු සබීල්ට සහ ඔබට සිටින ඕනෑම සේවකයෙකුට කරුණාව දක්වන්න. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් තමන් ගැනම අහංකාර සහ ආඩම්බර වන අයව ප්‍රිය නොකරයි.
۞ قُلْ تَعَالَوْا اَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ اَلَّا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًاۚ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَوْلَادَكُمْ مِّنْ اِمْلَاقٍۗ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَاِيَّاهُمْ ۚوَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَۚ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ
qul ta‘ālau atlu mā ḥarrama rabbukum ‘alaikum allā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānā(n), wa lā taqtulū aulādakum min imlāq(in), naḥnu narzuqukum wa iyyāhum, wa lā taqrabul-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭan(a), wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum ta‘qilūn(a).
(මුහම්මද් තුමාණෙනි) මෙසේ පවසන්න: “දෙවියන් වහන්සේ ඔබට තහනම් කර ඇති දේ මට කියන්න දෙන්න. ඔහුට කිසිවක් සම්බන්ධ නොකරන්න, ඔබේ දෙමාපියන්ට යහපත කරන්න, ඔබේ දරුවන් දුප්පත් නිසා ඔවුන් මරා නොදැමිය යුතුය. ඔබට සහ ඔවුන්ට පෝෂණය සපයන්නේ අපිය. දෘශ්‍යමාන හෝ සැඟවුණු පිළිකුල් සහගත ක්‍රියාවන්ට ළං නොවන්න, අල්ලාහ් විසින් තහනම් කර ඇති පුද්ගලයින් නිවැරදි හේතුන් මත මිස ඝාතනය නොකරන්න. මෙසේ ඔහු ඔබට අණ කරයි, එවිට ඔබ තේරුම් ගනු ඇත.
وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗ ۚوَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِۚ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۚ وَاِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوْا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۚ وَبِعَهْدِ اللّٰهِ اَوْفُوْاۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَۙ
wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa auful-kaila wal-mīzāna bil-qisṭ(i), lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, wa iżā qultum fa‘dilū wa lau kāna żā qurbā, wa bi‘ahdillāhi aufū, żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tażakkarūn(a).
අනාථයෙකුගේ දේපළට ඔහු වැඩිහිටි වියට පත්වන තුරු, වඩාත් ප්‍රයෝජනවත් ආකාරයකින් මිස ළං නොවන්න. තවද මිනුම සහ තරාදි සාධාරණ ලෙස සම්පූර්ණ කරන්න. අපි කෙනෙකුට ඔහුගේ හැකියාවට අනුව බරක් පටවන්නේ නැත. ඔබ කතා කරන විට, එය (ඔබේ) ඥාතියෙකු වුවද, අවංකව කතා කරන්න. අල්ලාහ්ගේ පොරොන්දුව ඉටු කරන්න. එබැවින් ඔහු ඔබට මතක තබා ගන්නා ලෙස අණ කරයි.
وَاَنَّ هٰذَا صِرَاطِيْ مُسْتَقِيْمًا فَاتَّبِعُوْهُ ۚوَلَا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ
wa anna hāżā ṣirāṭī mustaqīman fattabi‘ūh(u), wa lā tattabi‘us-subula fa tafarraqa bikum ‘an sabīlih(ī), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tattaqūn(a).
තවද නියත වශයෙන්ම මෙය මාගේ සෘජු මාර්ගයයි. එබැවින් ඔබ අනුගමනය කරන්න! ඔහුගේ මාර්ගයෙන් ඔබව විසුරුවා හරින (වෙනත්) මාර්ග අනුගමනය නොකරන්න. එබැවින් ඔබ භක්තිමත් විය යුතු යැයි ඔහු ඔබට අණ කළේය.
وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِيْ كُلِّ اُمَّةٍ رَّسُوْلًا اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوْتَۚ فَمِنْهُمْ مَّنْ هَدَى اللّٰهُ وَمِنْهُمْ مَّنْ حَقَّتْ عَلَيْهِ الضَّلٰلَةُ ۗ فَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ
wa laqad ba‘aṡnā fī kulli ummatir rasūlan ani‘budullāha wajtanibuṭ-ṭāgūt(a), fa minhum man hadallāhu wa minhum man ḥaqqat ‘alaihiḍ-ḍalālah(tu), fa sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).
තවද, නියත වශයෙන්ම අපි සෑම ජාතියකටම "අල්ලාහ්ට නමස්කාර කරන්න, අපහාසයෙන් වැළකී සිටින්න" යනුවෙන් (ඉගැන්වීමට) දූතයෙකු යවා ඇත්තෙමු. එවිට ඔවුන් අතර අල්ලාහ් විසින් මඟ පෙන්වන ලද අය සිටිති, තවද නොමඟ ගිය අයද සිටිති. එබැවින් පොළොවෙහි ඇවිද ගොස් ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ගේ (දූතයන්ගේ) අවසානය කෙසේ දැයි බලන්න.
لَا تَجْعَلْ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ فَتَقْعُدَ مَذْمُوْمًا مَّخْذُوْلًا ࣖ
lā taj‘al ma‘allāhi ilāhan ākhara fa taq‘uda mażmūmam makhżūlā(n).
අල්ලාහ් හැර වෙනත් දෙවිවරුන් නිර්මාණය නොකරන්න, එසේ නොකළහොත් ඔබ නින්දාවට හා නින්දාවට පත් වනු ඇත.
۞ وَقَضٰى رَبُّكَ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّآ اِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسٰنًاۗ اِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ اَحَدُهُمَآ اَوْ كِلٰهُمَا فَلَا تَقُلْ لَّهُمَآ اُفٍّ وَّلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَّهُمَا قَوْلًا كَرِيْمًا
wa qaḍā rabbuka allā ta‘budū illā iyyāhu wa bil-wālidaini iḥsānā(n), immā yabluganna ‘indakal-kibara aḥaduhumā au kilāhumā falā taqul lahumā uffiw wa lā tanhar humā wa qul lahumā qaulan karīmā(n).
තවද ඔබගේ ස්වාමින් වහන්සේ ඔබට අණ කර ඇත්තේ ඔහු හැර අන් අයට නමස්කාර නොකරන ලෙසත්, ඔබේ දෙමාපියන්ට යහපත කරන ලෙසත්ය. ඔවුන්ගෙන් එක් අයෙකු හෝ දෙදෙනාම ඔබේ රැකවරණය යටතේ මහලු වියට පත් වුවහොත්, ඔවුන් දෙදෙනාටම "ආ" යන වචනය නොකියන්න, දෙදෙනාටම කෑ නොගසන්න, දෙදෙනාටම හොඳ වචන කියන්න.
وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيٰنِيْ صَغِيْرًاۗ
wakhfiḍ lahumā janāḥaż-żulli minar-raḥmati wa qur rabbirḥamhumā kamā rabbayānī ṣagīrā(n).
ඔවුන් දෙදෙනා කෙරෙහි මහත් සෙනෙහසින් යටහත් පහත් වී මෙසේ පවසන්න: “අහෝ මාගේ ස්වාමීනි! මා කුඩා කල ඔවුන් දෙදෙනාම මට ඉගැන්වූ පරිදි ඔවුන් දෙදෙනාටම ප්‍රේම කරන්න.
ذٰلِكَ مِمَّآ اَوْحٰٓى اِلَيْكَ رَبُّكَ مِنَ الْحِكْمَةِۗ وَلَا تَجْعَلْ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ فَتُلْقٰى فِيْ جَهَنَّمَ مَلُوْمًا مَّدْحُوْرًا
Żālika mimmā auḥā ilaika rabbuka minal-ḥikmah(ti), wa lā taj‘al ma‘allāhi ilāhan ākhara fa tulqā fī jahannama malūmam madḥūrā(n).
ඒ දෙවියන් වහන්සේ (මුහම්මද්) ඔබට පහළ කළ ප්‍රඥාවෙන් සමහරකි. අල්ලාහ් හැර වෙනත් දෙවිවරුන් නිර්මාණය නොකරන්න, එසේ නොවුවහොත් ඔබව නින්දාවට පත් කර නිරයට දමනු ලබන අතර (අල්ලාහ්ගේ දයාවෙන්) ඈත් කරනු ලැබේ.
وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْاِنْسَ اِلَّا لِيَعْبُدُوْنِ
wa mā khalaqtul-jinna wal-insa illā liya‘budūn(i).
මා ජින්වරුන් සහ මිනිසුන් මැව්වේ ඔවුන් මට නමස්කාර කිරීම සඳහා මිස වෙන කිසිවක් නොවේ.