يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيْهِۗ قُلْ قِتَالٌ فِيْهِ كَبِيْرٌ ۗ وَصَدٌّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَكُفْرٌۢ بِهٖ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَاِخْرَاجُ اَهْلِهٖ مِنْهُ اَكْبَرُ عِنْدَ اللّٰهِ ۚ وَالْفِتْنَةُ اَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ ۗ وَلَا يَزَالُوْنَ يُقَاتِلُوْنَكُمْ حَتّٰى يَرُدُّوْكُمْ عَنْ دِيْنِكُمْ اِنِ اسْتَطَاعُوْا ۗ وَمَنْ يَّرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِيْنِهٖ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَاُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
yas'alūnaka ‘anisy-syahril-ḥarāmi qitālin fīh(i), qul qitālun fīhi kabīr(un), wa ṣaddun ‘an sabīlillāhi wa kufrum bihī wal-masjidil-ḥarām(i), wa ikhrāju ahlihī minhu akbaru ‘indallāh(i), wal-fitnatu akbaru minal-qatl(i), wa lā yazālūna yuqātilūnakum ḥattā yaruddūkum ‘an dīnikum inistaṭā‘ū, wa may yartadid minkum ‘an dīnihī fa yamut wa huwa kāfirun fa ulā'ika ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).
Һинән (Мөхәммәттән) тыйылған айҙа һуғышыу тураһында һоранылар. Әйт: "Ул айҙа һуғышыу ҙур (гонаһ). Әммә (кешеләрҙе) Аллаһ юлынан ҡаплау, Уға буйһонмау, (кешеләрҙе Оло мәсеткә инергә тыйыу) һәм халыҡты уның тирә-яғынан ҡыуып сығарыу Аллаһ ҡаршыһында ғәйбәт үлтереүҙән ҡаты бәғерлерәк. Әгәр ҙә һеҙҙең арағыҙҙан кем үҙ диненән баш тарта, ә һуңынан кәферлектә үлә, улар донъяла ла, әхирәттә лә ғәмәлдәре бушҡа булыр, ә улар йәһәннәм кешеләре булһа, улар унда мәңге ҡаласаҡ».
اِنْ يَّمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهٗ ۗوَتِلْكَ الْاَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِۚ وَلِيَعْلَمَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَيَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَدَاۤءَ ۗوَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَۙ
iy yamsaskum qarḥun faqad massal-qauma qarḥum miṡluh(ū), wa tilkal-ayyāmu nudāwiluhā binan-nās(i), wa liya‘lamallāhul-lażīna āmanū wa yattakhiża minkum syuhadā'(u), wallāhu lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).
Әгәр ҙә һин яра алһаң (Ухуд һуғышында), тимәк, улар ҙа шундай уҡ яра алған (Бәҙер һуғышында). Беҙ кешеләр араһында (уңыш һәм һәләкәт) осорҙарҙы (улар ғибрәт алһын өсөн), Аллаһ мөьминдәрҙе (кафырҙарҙан) айырһын өсөн һәм арағыҙҙан ҡайһы берәүҙәрҙе шәһит итһен өсөн алмаштырып торабыҙ. Аллаһ залимдарҙы яратмай.
۞ لَتُبْلَوُنَّ فِيْٓ اَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْۗ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا اَذًى كَثِيْرًا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ
latublawunna fī amwālikum wa anfusikum, wa latasma‘unna minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wa minal-lażīna asyrakū ażan kaṡīrā(n), wa in taṣbirū wa tattaqū fa inna żālika min ‘azmil-umūr(i).
Һеҙ мотлаҡ байлығығыҙ һәм үҙегеҙ менән һыналасаҡһығыҙ. Һәм, һис шикһеҙ, һеҙ үҙегеҙгә тиклем китап бирелгәндәрҙән һәм мөшриктәрҙән бик күп рәнйеткес һүҙҙәр ишетерһегеҙ. Әгәр ҙә һеҙ сабыр һәм тәҡүә булһағыҙ, ысынлап та, ул нәмәләр өҫтөнлөклө нәмәләр (булырға тейеш).
فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ اَنِّيْ لَآ اُضِيْعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنْكُمْ مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى ۚ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍ ۚ فَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا وَاُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَاُوْذُوْا فِيْ سَبِيْلِيْ وَقٰتَلُوْا وَقُتِلُوْا لَاُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَاُدْخِلَنَّهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ ثَوَابًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الثَّوَابِ
fastajāba lahum rabbuhum annī lā uḍī‘u ‘amala ‘āmilim minkum min żakarin au unṡā, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fal-lażīna hājarū wa ukhrijū min diyārihim wa ūżū fī sabīlī wa qātalū wa qutilū la'ukaffiranna ‘anhum sayyi'ātihim wa la udkhilannahum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), ṡawābam min ‘indillāh(i), wallāhu ‘indahū ḥusnuṡ-ṡawāb(i).
Шулай итеп, уларҙың Раббыһы уларҙы ҡабул итте (был әйтеп): «Ысынлап та, Мин һеҙҙең берегеҙҙең дә изгелек эшләүселәрҙең эшен әрәм итмәйәсәкмен, ир-атмы, ҡатын-ҡыҙмы, сөнки һеҙҙең ҡайһы берҙәрегеҙ башҡалар нәҫеленән. аҫтында йылғалар ағып ятҡан баҡсалар Аллаһ тарафынан әжер булып тора һәм Аллаһ янында яҡшы әжер бар».
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَكُمْ هُزُوًا وَّلَعِبًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ اَوْلِيَاۤءَۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-lażīnattakhażū dīnakum huzuwaw wa la‘ibam minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wal-kuffāra auliyā'(a), wattaqullāha in kuntum mu'minīn(a).
Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Етәкселәрегеҙҙе үҙегеҙҙән алда китап бирелгәндәр һәм кафырҙар (мөшриктәр) араһында динегеҙҙе мыҫҡыллау һәм уйын объекты иткән кешеләр итмәгеҙ. Әгәр мөьмин булһағыҙ, Аллаһтан ҡурҡығыҙ.
وَاِذَا نَادَيْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ اتَّخَذُوْهَا هُزُوًا وَّلَعِبًا ۗذٰلِكَ بِاَ نَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُوْنَ
wa iżā nādaitum ilaṣ-ṣalātittakhażūhā huzuwaw wa la‘ibā(n), żālika bi'annahum qaumul lā ya‘qilūn(a).
Әгәр ҙә һин (уларҙы) намаҙға саҡырһаң, улар уны мыҫҡыл итеү һәм уйын әйберенә әйләндерә. Был улар аңламаған кешеләр булғанға.
اَلَا تُقَاتِلُوْنَ قَوْمًا نَّكَثُوْٓا اَيْمَانَهُمْ وَهَمُّوْا بِاِخْرَاجِ الرَّسُوْلِ وَهُمْ بَدَءُوْكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۗ اَتَخْشَوْنَهُمْ ۚفَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشَوْهُ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
alā tuqātilūna qauman nakaṡū aimānahum wa hammū bi'ikhrājir-rasūli wa hum bada'ūkum awwala marrah(tin), atakhsyaunahum, fallāhu aḥaqqu an takhsyauhu in kuntum mu'minīn(a).
Ниңә һеҙ анттарын (вәғәҙәһен) боҙғандарҙы, рәсүлде ҡыуып сығарырға ниәтләгәндәрҙе һәм һеҙҙең менән тәүҙә һуғышҡандарҙы һуғышмайһығыҙ? Әгәр ҙә һеҙ иманлы булһағыҙ, һеҙ Аллаһтан ҡурҡырға хаҡлыраҡ булғанда, һеҙ уларҙан ҡурҡаһығыҙмы?
اِلَّا تَنْصُرُوْهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللّٰهُ اِذْ اَخْرَجَهُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا ثَانِيَ اثْنَيْنِ اِذْ هُمَا فِى الْغَارِ اِذْ يَقُوْلُ لِصَاحِبِهٖ لَا تَحْزَنْ اِنَّ اللّٰهَ مَعَنَاۚ فَاَنْزَلَ اللّٰهُ سَكِيْنَتَهٗ عَلَيْهِ وَاَيَّدَهٗ بِجُنُوْدٍ لَّمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِيْنَ كَفَرُوا السُّفْلٰىۗ وَكَلِمَةُ اللّٰهِ هِيَ الْعُلْيَاۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
illā tanṣurūhu faqad naṣarahullāhu iż akhrajahul-lażīna kafarū ṡāniyaṡnaini iż humā fil-gāri iż yaqūlu liṣāḥibihī lā taḥzan innallāha ma‘anā, fa anzalallāhu sakīnatahū ‘alaihi wa ayyadahū bijunūdil lam tarauhā wa ja‘ala kalimatal-lażīna kafarus-suflā, wa kalimatullāhi hiyal-‘ulyā, wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).
Әгәр ҙә һеҙ уға (Мөхәммәткә) ярҙам итмәһәгеҙ, ысынлап та, Аллаһ уға (йәғни) кафырҙар уны (Мәккәнән) ҡыуып сығарғанда ярҙам итер ине; Ул ике кешенең береһе булғанда, улар икеһе лә мәмерйәлә булғанда, шул ваҡытта ул дуҫына: «Ҡайғырма, ысынлап та, Аллаһ беҙҙең менән», — тигән. Шулай итеп, Аллаһ уға (Мөхәммәткә) сәләм индерҙе һәм һеҙ күрмәгән ғәскәр (фәрештәләр) менән ярҙам итте, һәм Ул кафырҙарҙың саҡырыуын түбән итте. Һәм ул Аллаһ һүҙе юғары. Аллаһ ҡөҙрәтле, хикмәтле.
وَاِنْ عَاقَبْتُمْ فَعَاقِبُوْا بِمِثْلِ مَا عُوْقِبْتُمْ بِهٖۗ وَلَىِٕنْ صَبَرْتُمْ لَهُوَ خَيْرٌ لِّلصّٰبِرِيْنَ
wa in ‘āqabtum fa ‘āqibū bimiṡli mā ‘ūqibtum bih(ī), wa la'in ṣabartum lahuwa khairul liṣ-ṣābirīn(a).
Әгәр яуап бирһәгеҙ, үҙегеҙгә килтерелгән ғазапҡа тиң (яуап) менән яуап бирегеҙ. Әммә сабыр булһаң, ысынлап та, сабыр кеше өсөн шул яҡшыраҡ.
وَاصْبِرْ وَمَا صَبْرُكَ اِلَّا بِاللّٰهِ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَلَا تَكُ فِيْ ضَيْقٍ مِّمَّا يَمْكُرُوْنَ
waṣbir wa mā ṣabruka illā billāhi wa lā taḥzan ‘alaihim wa lā taku fī ḍaiqim mimmā yamkurūn(a).
Һәм сабыр бул (Мөхәммәт) һәм һинең сабырлығың тик Аллаһ ярҙамы менән генә һәм уларҙы (кафырлыҡҡа) ҡайғырма һәм улар уйлаған алдауҙарға (шулай уҡ) тар фекерле булма.
نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَسْتَمِعُوْنَ بِهٖٓ اِذْ يَسْتَمِعُوْنَ اِلَيْكَ وَاِذْ هُمْ نَجْوٰٓى اِذْ يَقُوْلُ الظّٰلِمُوْنَ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا رَجُلًا مَّسْحُوْرًا
naḥnu a‘lamu bimā yastami‘ūna bihī iż yastami‘ūna ilaika wa iż hum najwā iż yaqūluẓ-ẓālimūna in tattabi‘ūna illā rajulam masḥūrā(n).
Беҙ улар һине (Мөхәммәтте) тыңлағанда ниндәй хәлдә тыңлауҙарын, залимдың: «Һин тик сихырланған кешегә эйәреп бараһың», — тигәндә, шыбырлағанда һәм шыбырлағанда яҡшыраҡ беләбеҙ.
وَاِنْ كَادُوْا لَيَسْتَفِزُّوْنَكَ مِنَ الْاَرْضِ لِيُخْرِجُوْكَ مِنْهَا وَاِذًا لَّا يَلْبَثُوْنَ خِلٰفَكَ اِلَّا قَلِيْلًا
wa in kādū layastafizzūnaka minal-arḍi liyukhrijūka minhā wa iżal lā yalbaṡūna khilāfaka illā qalīlā(n).
Һәм, ысынлап та, улар һине (Мөхәммәтте) ерҙә (Мәккәлә) борсой тиерлек, сөнки һин шул илдән китергә тейешһең, әгәр шулай булһа, һис шикһеҙ, һин киткәс, улар (унда) ҡалмаясаҡ, ә ҡыҫҡа ваҡытҡа ғына.
بَلْ قَالُوْٓا اَضْغَاثُ اَحْلَامٍۢ بَلِ افْتَرٰىهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌۚ فَلْيَأْتِنَا بِاٰيَةٍ كَمَآ اُرْسِلَ الْاَوَّلُوْنَ
bal qālū aḍgāṡu aḥlāmim baliftarāhu bal huwa syā‘ir(un), falya'tinā bi'āyatin kamā ursilal-awwalūn(a).
Хатта улар: «Ҡөрьән – хаослы төштәрҙең емеше, йәки уның (Мөхәммәттең) инженерлыҡ эшмәкәрлегенең һөҙөмтәһе, йәки хатта ул шағир ғына, беҙгә элек ебәрелгән илселәр кеүек үк, бер билдә (дәлил) килтерергә тырышығыҙ», – тигән.
مَآ اٰمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَاۚ اَفَهُمْ يُؤْمِنُوْنَ
mā āmanat qablahum min qaryatin ahlaknāhā, afahum yu'minūn(a).
Уларҙан элек Беҙ һәләк иткән илдең халҡы иман килтермәне (Беҙ дәлилдәр килтерһәк тә). Улар ышанырмы?
وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ
wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).
Ә кәферҙәр һине (Мөхәммәдте) күргәс, һиңә мыҫҡыллау объекты итеп кенә ҡарай. (Улар): «Һеҙҙең илаһтарығыҙҙы яманлаған кеше былмы?» Мәрхәмәтле Аллаһты иҫкә алыуҙы инҡар итеүсе кешеләр булһалар ҙа.
ۨالَّذِيْنَ اُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ اِلَّآ اَنْ يَّقُوْلُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ۗوَلَوْلَا دَفْعُ اللّٰهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّهُدِّمَتْ صَوَامِعُ وَبِيَعٌ وَّصَلَوٰتٌ وَّمَسٰجِدُ يُذْكَرُ فِيْهَا اسْمُ اللّٰهِ كَثِيْرًاۗ وَلَيَنْصُرَنَّ اللّٰهُ مَنْ يَّنْصُرُهٗۗ اِنَّ اللّٰهَ لَقَوِيٌّ عَزِيْزٌ
allażīna ukhrijū min diyārihim bigairi ḥaqqin illā ay yaqūlū rabbunallāh(u), wa lau lā daf‘ullāhin-nāsa ba‘ḍahum biba‘ḍil lahuddimat ṣawāmi‘u wa biya‘uw wa ṣalawātuw wa masājidu yużkaru fīhasmullāhi kaṡīrā(n), wa layanṣurannallāhu may yanṣuruh(ū), innallāha laqawiyyun ‘azīz(un).
(йәғни) тыуған ҡалаларынан нигеҙһеҙ ҡыуылған кешеләр, улар тик: «Раббыбыҙ — Аллаһ», — тип әйткәндәр өсөн генә. Әгәр ҙә Аллаһы Тәғәлә ҡайһы бер кешеләрҙең башҡалар тарафынан (көс ҡулланыуын) кире ҡаҡмаһа, христиан монастырҙары, сиркәүҙәре, йәһүдтәрҙең ғибәҙәт ҡылыу йорттары һәм мәсеттәре емереләсәк ине, уларҙа Аллаһ исеме йыш телгә алына. Аллаһы Тәғәлә үҙенә (диненә) ярҙам иткәндәргә һис шикһеҙ ярҙам итәсәк. Ысынлап та, Аллаһ ҡөҙрәтле, ҡөҙрәтле.
وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اِفْكُ ِۨافْتَرٰىهُ وَاَعَانَهٗ عَلَيْهِ قَوْمٌ اٰخَرُوْنَۚ فَقَدْ جَاۤءُوْ ظُلْمًا وَّزُوْرًا ۚ
wa qālal-lażīna kafarū in hāżā illā ifkuniftarāhu wa a‘ānahū ‘alaihi qaumun ākharūn(a), fa qad jā'ū ẓulmaw wa zūrā(n).
Ә кафырҙар: «Был (Ҡөрьән) башҡа кешеләр ярҙамында уйлап сығарған ялғандан башҡа бер нәмә лә түгел», - тинеләр.
وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَلَا تَكُنْ فِيْ ضَيْقٍ مِّمَّا يَمْكُرُوْنَ
wa lā taḥzan ‘alaihim wa lā takun fī ḍaiqim mimmā yamkurūn(a).
Улар өсөн ҡайғырмағыҙ, улар алдаҡсы тырышлыҡтары менән күкрәгегеҙҙе тарайтмағыҙ».
وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّبِعُوْا سَبِيْلَنَا وَلْنَحْمِلْ خَطٰيٰكُمْۗ وَمَا هُمْ بِحٰمِلِيْنَ مِنْ خَطٰيٰهُمْ مِّنْ شَيْءٍۗ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ
wa qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanuttabi‘ū sabīlanā walnaḥmil khaṭāyākum, wa mā hum biḥāmilīna min khaṭāyāhum min syai'(in), innahum lakāżibūn(a).
Кәферҙәр иман килтергән кешеләргә: «Беҙҙең юлдан барығыҙ, беҙ һеҙҙең гонаһтарығыҙҙы күтәрербеҙ», — тиҙәр, хатта үҙҙәренең гонаһтарын һис тә күтәрә алмаһалар ҙа. Ысынында улар тулыһынса ялғансы.
وَقَدْ كَفَرُوْا بِهٖ مِنْ قَبْلُۚ وَيَقْذِفُوْنَ بِالْغَيْبِ مِنْ مَّكَانٍۢ بَعِيْدٍۚ
wa qad kafarū bihī min qabl(u), wa yaqżifūna bil-gaibi mim makānim ba‘īd(in).
Ысынлап та, улар бынан алда ла Аллаһты ялғанға сығарҙы; алыҫ ерҙән йәшерен нәмәләрҙе ялғанға сығарҙылар.
وَكَاَيِّنْ مِّنْ قَرْيَةٍ هِيَ اَشَدُّ قُوَّةً مِّنْ قَرْيَتِكَ الَّتِيْٓ اَخْرَجَتْكَۚ اَهْلَكْنٰهُمْ فَلَا نَاصِرَ لَهُمْ
wa ka'ayyim min qaryatin hiya asyaddu quwwatam min qaryatikal-latī akhrajatk(a), ahlaknāhum falā nāṣira lahum.
Һине ҡыуып сығарған илеңдән (Мөхәммәттән) күпме ил (халыҡ) көслөрәк. Беҙ уларҙы юҡ иттек; шуға күрә уларға ярҙам итеүсе булманы.
اَمْ يَقُوْلُوْنَ شَاعِرٌ نَّتَرَبَّصُ بِهٖ رَيْبَ الْمَنُوْنِ
am yaqūlūna syā‘irin natarabbaṣu bihī raibal-manūn(i).
Дөрөҫөрәге, улар: «Ул шағир, беҙ уның бәхетһеҙлеген көтәбеҙ», — тиҙәр.
اَمْ يُرِيْدُوْنَ كَيْدًاۗ فَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا هُمُ الْمَكِيْدُوْنَۗ
am yurīdūna kaidā(n), fal-lażīna kafarū humul-makīdūn(a).
Әллә уларҙы алдарға тырышалармы? Ә кәферҙәр, улар алданыусылар.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوْا عَدُوِّيْ وَعَدُوَّكُمْ اَوْلِيَاۤءَ تُلْقُوْنَ اِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوْا بِمَا جَاۤءَكُمْ مِّنَ الْحَقِّۚ يُخْرِجُوْنَ الرَّسُوْلَ وَاِيَّاكُمْ اَنْ تُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ رَبِّكُمْۗ اِنْ كُنْتُمْ خَرَجْتُمْ جِهَادًا فِيْ سَبِيْلِيْ وَابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِيْ تُسِرُّوْنَ اِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَاَنَا۠ اَعْلَمُ بِمَآ اَخْفَيْتُمْ وَمَآ اَعْلَنْتُمْۗ وَمَنْ يَّفْعَلْهُ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżū ‘aduwwī wa ‘aduwwakum auliyā'a tulqūna ilaihim bil-mawaddati wa qad kafarū bimā jā'akum minal-ḥaqq(i), yukhrijūnar-rasūla wa iyyākum an tu'minū billāhi rabbikum, in kuntum kharajtum jihādan fī sabīlī wabtigā'a marḍātī tusirrūna ilaihim bil-mawaddah(ti), wa ana a‘lamu bimā akhfaitum wa mā a‘lantum, wa may yaf‘alhu minkum faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).
Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Минең дошмандарымды һәм үҙегеҙҙең дошмандарығыҙҙы, уларға (Мөхәммәт хәбәрен) еткерер өсөн, йәлләүҙән тоғро дуҫ итмәгеҙ; һеҙгә еткерелгән хәҡиҡәтте инҡар итһәләр ҙә. Раббың булған Аллаһҡа иман килтергәнең өсөн улар Рәсүлде лә, һине лә ҡыуып сығарҙылар. Әгәр һин ысынлап та Минең юлыма ынтылырға һәм Минең ризалығымды эҙләргә сыҡһаң (был эште эшләмә). Һин уларға (Мөхәммәттең хәбәрен) йәшерен рәүештә, йәлләүҙән һөйләйһең, ә мин һинең нимәне йәшереүеңде, нимәне асыҡлауыңды яҡшыраҡ беләм. Һеҙҙең арағыҙҙа кем шулай эшләһә, ул тура юлдан тайпылды.
اِنْ يَّثْقَفُوْكُمْ يَكُوْنُوْا لَكُمْ اَعْدَاۤءً وَّيَبْسُطُوْٓا اِلَيْكُمْ اَيْدِيَهُمْ وَاَلْسِنَتَهُمْ بِالسُّوْۤءِ وَوَدُّوْا لَوْ تَكْفُرُوْنَۗ
iy yaṡqafūkum yakūnū lakum a‘dā'aw wa yabsuṭū ilaikum aidiyahum wa alsinatahum bis-sū'i wa waddū lau takfurūn(a).
Әгәр ҙә улар һине тотһа, һис шикһеҙ, һиңә дошман булып эш итерҙәр, һуңынан һиңә зыян килтерер өсөн ҡулдарын һәм телдәрен һиңә борор һәм һинең көфөрлөккә ҡайтыуыңды теләйҙәр.
اِنَّمَا يَنْهٰىكُمُ اللّٰهُ عَنِ الَّذِيْنَ قَاتَلُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ وَاَخْرَجُوْكُمْ مِّنْ دِيَارِكُمْ وَظَاهَرُوْا عَلٰٓى اِخْرَاجِكُمْ اَنْ تَوَلَّوْهُمْۚ وَمَنْ يَّتَوَلَّهُمْ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ
innamā yanhākumullāhu ‘anil-lażīna qātalūkum fid-dīni wa akhrajūkum min diyārikum wa ẓāharū ‘alā ikhrājikum an tawallauhum, wa may yatawallahum fa'ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).
Ысынлап та, Аллаһ һеҙҙе бары тик дин мәсьәләләрендә һеҙҙең менән һуғышҡандарҙы, һеҙҙе тыуған ерегеҙҙән ҡыуып сығарыусыларҙы һәм һеҙҙе ҡыуып сығарыуҙа (башҡаларға) ярҙам итеүселәрҙе генә дуҫ итеүҙән тыя. Кем уларҙы дуҫ итеп алһа, шул залимдар булыр.
وَّاَنَّهٗ لَمَّا قَامَ عَبْدُ اللّٰهِ يَدْعُوْهُ كَادُوْا يَكُوْنُوْنَ عَلَيْهِ لِبَدًاۗ ࣖ
wa annahū lammā qāma ‘abdullāhi yad‘ūhu kādū yakūnūna ‘alaihi libadā(n).
Һәм, ысынлап та, Аллаһтың ҡоло (Мөхәммәт) Уға ғибәҙәт ҡылырға (намаҙ уҡырға) торғас, улар (ендәр) уның тирәһенә йыйылды.
اِنَّ الَّذِيْنَ اَجْرَمُوْا كَانُوْا مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يَضْحَكُوْنَۖ
innal-lażīna ajramū kānū minal-lażīna āmanū yaḍḥakūn(a).
Ысынлап та, гонаһлылар – мөьминдәрҙән көлгән кешеләр.
وَاِذَا مَرُّوْا بِهِمْ يَتَغَامَزُوْنَۖ
wa iżā marrū bihim yatagāmazūn(a).
Улар (мөьминдәр) алдынан үтһәләр, бер-береһенә күҙ ҡыҫалар.
وَاِذَا انْقَلَبُوْٓا اِلٰٓى اَهْلِهِمُ انْقَلَبُوْا فَكِهِيْنَۖ
wa iżanqalabū ilā ahlihimunqalabū fakihīn(a).
үҙ халҡына ҡайтҡас, шатланып ҡайтҡандар.
وَاِذَا رَاَوْهُمْ قَالُوْٓا اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ لَضَاۤلُّوْنَۙ
wa iżā ra'auhum qālū inna hā'ulā'i laḍāllūn(a).
Улар (мөьминдәрҙе) күргәс: «Улар ысынлап та аҙашҡан кешеләр!»
وَمَآ اُرْسِلُوْا عَلَيْهِمْ حٰفِظِيْنَۗ
wa mā ursilū ‘alaihim ḥāfiẓīn(a).
хатта (ул гонаһлылар), улар (мөьминдәрҙең) һаҡсылары итеп ебәрелмәгән булһа ла.