اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الرَّسُوْلَ النَّبِيَّ الْاُمِّيَّ الَّذِيْ يَجِدُوْنَهٗ مَكْتُوْبًا عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهٰىهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبٰۤىِٕثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالْاَغْلٰلَ الَّتِيْ كَانَتْ عَلَيْهِمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِهٖ وَعَزَّرُوْهُ وَنَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ مَعَهٗٓ ۙاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ
al-lażīna yattabi‘ūnar-rasūlan nabiyyal-ummiyyal-lażī yajidūnahū maktūban ‘indahum fit-taurāti wal-injīli ya'muruhum bil-ma‘rūfi wa yanhāhum ‘anil-munkari wa yuḥillu lahumuṭ-ṭayyibāti wa yuḥarrimu ‘alaihimul-khabā'iṡa wa yaḍa‘u ‘anhum iṣrahum wal-aglālal-latī kānat ‘alaihim, fal-lażīna āmanū bihī wa ‘azzarūhu wa naṣarūhu wattaba‘un nūral-lażī unzila ma‘ah(ū), ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
(Тодруулбал) Элчийг дагадаг хүмүүс, тэдний байгаа Тора болон Сайн мэдээнд бичигдсэн байдаг умми (уншиж бичиж чаддаггүй) Бошиглогч, тэдэнд зөвийг хийхийг тушааж, бурууг хориглодог, тэдэнд сайныг зөвшөөрч, мууг хориглодог, тэднийг дээр нь байгаа ачаа, гинжнээс нь чөлөөлдөг хүмүүс. Харин түүнд итгэж, түүнийг алдаршуулж, тусалж, түүнд илчлэгдсэн гэгээн гэрлийг (Коран судар) дагадаг хүмүүс бол азтай хүмүүс юм.
اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يُهَاجِرُوْا مَا لَكُمْ مِّنْ وَّلَايَتِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ حَتّٰى يُهَاجِرُوْاۚ وَاِنِ اسْتَنْصَرُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ اِلَّا عَلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
innal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wal-lażīna āmanū wa lam yuhājirū mā lakum miw walāyatihim min syai'in ḥattā yuhājirū, wa inistanṣarūkum fid-dīni fa ‘alaikumun naṣru illā ‘alā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāq(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).
Үнэндээ итгэж, цагаачилж, Аллахын замд эд хөрөнгө, сэтгэлээрээ тэмцсэн хүмүүс болон (мухажируудад) хоргодох байр, туслалцаа үзүүлсэн хүмүүс бие биенээ хамгаалдаг. Итгэсэн боловч цагаачлаагүй хүмүүсийг цагаачлах хүртэл нь та тэднийг хамгаалах үүрэггүй. Хэрэв тэд танаас шашныг хамгаалах талаар тусламж хүсвэл та болон тэдний хооронд гэрээ байгуулсан хүмүүсээс бусад хүмүүст туслах үүрэгтэй. Аллах та нарын юу хийж байгааг бүгдийг нь харж байдаг.
وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْۢ بَعْدُ وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا مَعَكُمْ فَاُولٰۤىِٕكَ مِنْكُمْۗ وَاُولُوا الْاَرْحَامِ بَعْضُهُمْ اَوْلٰى بِبَعْضٍ فِيْ كِتٰبِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ
wal-lażīna āmanū mim ba‘du wa hājarū wa jāhadū ma‘akum fa ulā'ika minkum, wa ulul-arḥāmi ba‘ḍuhum aulā biba‘ḍin fī kitābillāh(i), innallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).
Үүний дараа итгэж, дараа нь цагаачилж, та нартай хамт жихад хийсэн хүмүүс танай бүлэгт багтдаг. Аллахын номын дагуу зарим хамаатан садан (хамаатан садан биш хүмүүсээс) бие биедээ илүү эрхтэй байдаг. Үнэндээ Аллах бүх зүйлийг мэддэг.
وَالَّذِيْنَ تَبَوَّءُو الدَّارَ وَالْاِيْمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّوْنَ مَنْ هَاجَرَ اِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُوْنَ فِيْ صُدُوْرِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ اُوْتُوْا وَيُؤْثِرُوْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۗوَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَۚ
wal-lażīna tabawwa'ud-dāra wal-īmāna min qablihim yuḥibbūna man hājara ilaihim wa lā yajidūna fī ṣudūrihim ḥājatam mimmā ūtū wa yu'ṡirūna ‘alā anfusihim wa lau kāna bihim khaṣāṣah(tun), wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
Мадина хотыг эзлэн авч, тэднийг (Мухажирууд) ирэхээс өмнө итгэсэн хүмүүс (Ансарууд) өөрсдийн нутаг руу цагаачилсан хүмүүсийг хайрладаг байсан. Тэдэнд өгөгдсөн зүйлд (Мухажирууд) зүрх сэтгэлдээ хүсэл тэмүүлэл төрүүлдэггүй байсан; тэд бас хэрэгцээтэй байсан ч (Мухажируудыг) өөрсдөөсөө дээгүүр тавьдаг байв. Хэн харамч байдлаас өөрийгөө хамгаалдаг бол тэд бол азтай хүмүүс юм.