اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الرَّسُوْلَ النَّبِيَّ الْاُمِّيَّ الَّذِيْ يَجِدُوْنَهٗ مَكْتُوْبًا عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهٰىهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبٰۤىِٕثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالْاَغْلٰلَ الَّتِيْ كَانَتْ عَلَيْهِمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِهٖ وَعَزَّرُوْهُ وَنَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ مَعَهٗٓ ۙاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ
al-lażīna yattabi‘ūnar-rasūlan nabiyyal-ummiyyal-lażī yajidūnahū maktūban ‘indahum fit-taurāti wal-injīli ya'muruhum bil-ma‘rūfi wa yanhāhum ‘anil-munkari wa yuḥillu lahumuṭ-ṭayyibāti wa yuḥarrimu ‘alaihimul-khabā'iṡa wa yaḍa‘u ‘anhum iṣrahum wal-aglālal-latī kānat ‘alaihim, fal-lażīna āmanū bihī wa ‘azzarūhu wa naṣarūhu wattaba‘un nūral-lażī unzila ma‘ah(ū), ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
(अर्थात) ओह जो रसूले दे पिच्छे चलदे हन, नबी जो उम्मी है (पढ़न ते लिख नहीं सकदा) जिसदा (नां) ओह तौराह ते सुसमाचार विच लिखे होए पांदे हन जो उन्हां कोल है, जो उन्हां नू सही करन दा हुक्म दिंदा है ते जो गलत है ते मना करदा है, ते जो हर उस चीज़ दी इजाजत दिंदा है जो उन्हां वास्ते भला है ते हर उस चीज़ नू मना करदा है जो उन्हां वास्ते बुरा है, ते उन्हां नू ओह बोझ ते बेड़ी तों मुक्त करदा है जो उन्हां ते है। रही गल्ल जेड़े उंदे उप्पर विश्वास करदे न, उंदी महिमा करदे न, उंदी मदद करदे न ते उंदे उप्पर (कुरान) उप्पर प्रकट कीती गेदी चमकदार रोशनी दा पालन करदे न, तां ओ भाग्यशाली लोक न।
اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يُهَاجِرُوْا مَا لَكُمْ مِّنْ وَّلَايَتِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ حَتّٰى يُهَاجِرُوْاۚ وَاِنِ اسْتَنْصَرُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ اِلَّا عَلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
innal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wal-lażīna āmanū wa lam yuhājirū mā lakum miw walāyatihim min syai'in ḥattā yuhājirū, wa inistanṣarūkum fid-dīni fa ‘alaikumun naṣru illā ‘alā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāq(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).
सचमुच, जो विश्वास करदे हन ते प्रवास करदे हन ते अपनी दौलत ते आत्मा नाल अल्लाह दे राह विच प्रयास करदे हन ते जो (मुहाजिरीन नू) आश्रय दिंदे हन ते मदद करदे हन, ओ इक दूजे दी रक्षा करदे हन। ते (उस दे वास्ते) जो विश्वास करदे हन पर प्रवास नहीं करदे, तुहाडे वास्ते उन्हां दी रक्षा दा कोई फर्ज नहीं, जब तक ओह प्रवास नहीं करदे। (पर) जेकर ओह तुहाडे कोल धर्म (रक्षा) विच मदद मंगदे हन तां तुहानूं मदद देण दा फर्ज है सिवाय उन लोकां दे जिन्हां ने तुहाडे ते उन्हां दे बीच समझौता कीता होवे। ते अल्लाह तुहाडे कम्मे दा सब देखन वाला है।
وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْۢ بَعْدُ وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا مَعَكُمْ فَاُولٰۤىِٕكَ مِنْكُمْۗ وَاُولُوا الْاَرْحَامِ بَعْضُهُمْ اَوْلٰى بِبَعْضٍ فِيْ كِتٰبِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ
wal-lażīna āmanū mim ba‘du wa hājarū wa jāhadū ma‘akum fa ulā'ika minkum, wa ulul-arḥāmi ba‘ḍuhum aulā biba‘ḍin fī kitābillāh(i), innallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).
ते जिन्हां ने उसदे बाद विश्वास कीता, फिर प्रवास कीता ते तुहाडे नाल जिहाद लड़ी, ओह तुहाडे ग्रुप विच हन। कुछ लोग जो रिश्तेदार हन, अल्लाह दी किताब दे मुताबिक इक दूजे दे प्रति (उन लोकां तों वी वद्ध अधिकार हन जो रिश्तेदार नहीं हन)। दरअसल अल्लाह हर चीज दा सर्वज्ञ है।
وَالَّذِيْنَ تَبَوَّءُو الدَّارَ وَالْاِيْمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّوْنَ مَنْ هَاجَرَ اِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُوْنَ فِيْ صُدُوْرِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ اُوْتُوْا وَيُؤْثِرُوْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۗوَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَۚ
wal-lażīna tabawwa'ud-dāra wal-īmāna min qablihim yuḥibbūna man hājara ilaihim wa lā yajidūna fī ṣudūrihim ḥājatam mimmā ūtū wa yu'ṡirūna ‘alā anfusihim wa lau kāna bihim khaṣāṣah(tun), wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
ते जिन्हां लोकां (अंसार) ने मदीना शहर ते कब्जा कर लया सी ते उन्हां (मुहाजिरीन) दे (आने तों) पहलां विश्वास कीता सी, उहनां ने उहनां नाल प्यार कीता जो आपणी जगह ते प्रवास करदे सन। ते जे किश उनेंगी (मुहाजिरीन) दित्ता गेदा हा, उदे लेई उनेंगी अपने दिलें च इच्छाएं नेई पाईयां; ते ओह (मुहाजिरीन) गी प्राथमिकता दिंदे न, अपने कोला उप्पर, भलेआं उनेंगी बी जरूरत ऐ। औय जो अऩने आऩ को कंजूस से यखता शै , तो वे शी ऩयभात्भा शैं।