اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الرَّسُوْلَ النَّبِيَّ الْاُمِّيَّ الَّذِيْ يَجِدُوْنَهٗ مَكْتُوْبًا عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهٰىهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبٰۤىِٕثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالْاَغْلٰلَ الَّتِيْ كَانَتْ عَلَيْهِمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِهٖ وَعَزَّرُوْهُ وَنَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ مَعَهٗٓ ۙاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ
al-lażīna yattabi‘ūnar-rasūlan nabiyyal-ummiyyal-lażī yajidūnahū maktūban ‘indahum fit-taurāti wal-injīli ya'muruhum bil-ma‘rūfi wa yanhāhum ‘anil-munkari wa yuḥillu lahumuṭ-ṭayyibāti wa yuḥarrimu ‘alaihimul-khabā'iṡa wa yaḍa‘u ‘anhum iṣrahum wal-aglālal-latī kānat ‘alaihim, fal-lażīna āmanū bihī wa ‘azzarūhu wa naṣarūhu wattaba‘un nūral-lażī unzila ma‘ah(ū), ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
(अर्थात) जे रसूलुल्लाह, नबी जे उम्मी (पढ़ि-लिखि नहि सकैत छथि) छथि जिनकर (नाम) हुनका सभ केँ ओहि तौराह आ सुसमाचार मे लिखल भेटैत छनि जे हुनका सभ लग छनि, जे हुनका सभ केँ उचित करबाक आज्ञा दैत छथि आ जे गलत काज केँ मना करैत छथि, आ जे हुनका सभक लेल नीक जे किछु अछि तकरा अनुमति दैत छथि आ हुनका सभक लेल जे किछु अधलाह अछि, तकरा सभ केँ मना करैत छथि, आ हुनका सभ पर जे बोझ आ बेड़ी अछि ताहि सँ मुक्त करैत छथि | रहल बात जे हुनका पर विश्वास करैत छथि, हुनकर महिमामंडन करैत छथि, हुनकर मदद करैत छथि आ हुनका (कुरान) पर जे चमकदार इजोत आयल छल, ओकर पालन करैत छथि, ओ भाग्यशाली लोक छथि |
وَالسّٰبِقُوْنَ الْاَوَّلُوْنَ مِنَ الْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ وَالَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُمْ بِاِحْسَانٍۙ رَّضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُ وَاَعَدَّ لَهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ تَحْتَهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ
was-sābiqūnal-awwalūna minal-muhājirīna wal-anṣāri wal-lażīnattaba‘ūhum bi'iḥsān(in), raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anhu wa a‘adda lahum jannātin tajrī taḥtahal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).
आ जे मुहाजिरीन आ अंसार मे सबसँ पहिने (इस्लाम अपना लेलक) आ जे हुनका सभक नीक पालन केलक, अल्लाह हुनका सभ सँ प्रसन्न छलाह आ ओ सभ अल्लाह सँ प्रसन्न छलाह | अल्लाह हुनका सब लेल गाछी तैयार केने छथि जाहि मे नदी बहैत अछि। ओ सभ ओहि मे सदा-सदा टिकल रहत। जे एकटा पैघ जीत अछि।
لَقَدْ تَّابَ اللّٰهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ فِيْ سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِنْۢ بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيْغُ قُلُوْبُ فَرِيْقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْۗ اِنَّهٗ بِهِمْ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ۙ
laqat tāballāhu ‘alan-nabiyyi wal-muhājirīna wal-anṣāril-lażīnattaba‘ūhu fī sā‘atil-‘usrati mim ba‘di mā kāda yazīgu qulūbu farīqim minhum ṡumma tāba ‘alaihim, innahū bihim ra'ūfur raḥīm(un).
सचमुच अल्लाह नबी, मुहाजिरीन आ अंसार के पश्चाताप के स्वीकार क लेने छथि, जे कठिन समय में नबी के पाछे चलैत छलाह, हुनकर एकटा समूह के दिल लगभग मुड़ला के बाद, तखन अल्लाह हुनकर पश्चाताप स्वीकार क लेलनि। सचमुच अल्लाह हुनका सब पर परम कृपालु, दयालु छथि,
وَالَّذِيْنَ تَبَوَّءُو الدَّارَ وَالْاِيْمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّوْنَ مَنْ هَاجَرَ اِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُوْنَ فِيْ صُدُوْرِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ اُوْتُوْا وَيُؤْثِرُوْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۗوَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَۚ
wal-lażīna tabawwa'ud-dāra wal-īmāna min qablihim yuḥibbūna man hājara ilaihim wa lā yajidūna fī ṣudūrihim ḥājatam mimmā ūtū wa yu'ṡirūna ‘alā anfusihim wa lau kāna bihim khaṣāṣah(tun), wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
आ जे लोक (अंसार) मदीना शहर पर कब्जा कएने छल आ ओकरा (मुहाजिरीन) के (आगमन) स पहिने विश्वास केने छल, ओ सब ओहि लोक स प्रेम करैत छल जे अपन जगह पर प्रवास केलक। आ जे किछु ओकरा सभ केँ (मुहाजिरीन) देल गेल छलैक ताहि लेल ओ सभ अपन हृदय मे इच्छा नहि रखैत छलाह; आरू वू (मुहाजिरीन) क॑ प्राथमिकता दै छै, खुद स॑ ऊपर, भले ही ओकरा भी जरूरत छै । आ जे कंजूस स अपना के बचा लैत अछि, तखन ओ सब भाग्यशाली लोक छथि।
وَالَّذِيْنَ جَاۤءُوْ مِنْۢ بَعْدِهِمْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِاِخْوَانِنَا الَّذِيْنَ سَبَقُوْنَا بِالْاِيْمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِيْ قُلُوْبِنَا غِلًّا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا رَبَّنَآ اِنَّكَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
wal-lażīna jā'ū mim ba‘dihim yaqūlūna rabbanagfir lanā wa li'ikhwāninal-lażīna sabaqūnā bil-īmāni wa lā taj‘al fī qulūbinā gillal lil-lażīna āmanū rabbanā innaka ra'ūfur raḥīm(un).
आ हुनका लोकनिक बाद जे लोकनि (मुहाजिरीन आ अंसार) आयल छलाह, ओ सभ प्रार्थना केलनि, "हे हमर प्रभु, हमरा सभ केँ आ हमरा सभ सँ पहिने विश्वास करय बला भाइ सभ केँ क्षमा करू, आ विश्वास करयवला सभक प्रति हमरा सभक हृदय मे दुर्भावना नहि पैदा करू। हे हमर प्रभु, वास्तव मे, अहाँ परम दयालु, परम दयालु छी।"