اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙ اُولٰۤىِٕكَ يَرْجُوْنَ رَحْمَتَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
innal-lażīna āmanū wal-lażīna hājarū wa jāhadū fī sabīlillāh(i), ulā'ika yarjūna raḥmatallāh(i), wallāhu gafūrur raḥīm(un).
እነዚያ ያመኑትና የተሰደዱትና በአላህ መንገድ ላይ የሚታገሉት እነዚያ የአላህን እዝነት የሚከጅሉ ናቸው። አላህም መሓሪና አዛኝ ነው።
فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ اَنِّيْ لَآ اُضِيْعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنْكُمْ مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى ۚ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍ ۚ فَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا وَاُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَاُوْذُوْا فِيْ سَبِيْلِيْ وَقٰتَلُوْا وَقُتِلُوْا لَاُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَاُدْخِلَنَّهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ ثَوَابًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الثَّوَابِ
fastajāba lahum rabbuhum annī lā uḍī‘u ‘amala ‘āmilim minkum min żakarin au unṡā, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fal-lażīna hājarū wa ukhrijū min diyārihim wa ūżū fī sabīlī wa qātalū wa qutilū la'ukaffiranna ‘anhum sayyi'ātihim wa la udkhilannahum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), ṡawābam min ‘indillāh(i), wallāhu ‘indahū ḥusnuṡ-ṡawāb(i).
ጌታቸውም ጥያቄያቸውን ተቀበለ (በማለት)፡- "ከእናንተ ውስጥ ወንድም ሆነ ሴት መልካም የሠራውን ሥራ አላባክንም፤ ምክንያቱም ከእናንተ ውስጥ አንዳንዶቹ ከሌሎቹ የተወለዱ ናቸው። ስለዚህ የተሰደዱትንና ከቤታቸው የተባረሩትን፣ በመንገዴም የተጎዱትን፣ የተጋደሉትንና የተገደሉትን ክፉ ሥራዎቻቸውን በእርግጥ እሰርቃቸዋለሁ፤ ከአላህ ዘንድ ምንዳ አድርገው ወንዞች የሚፈሱባቸውን ገነቶች አስገባቸዋለሁ። አላህም ዘንድ መልካም ምንዳ አለ።"
اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الرَّسُوْلَ النَّبِيَّ الْاُمِّيَّ الَّذِيْ يَجِدُوْنَهٗ مَكْتُوْبًا عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهٰىهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبٰۤىِٕثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالْاَغْلٰلَ الَّتِيْ كَانَتْ عَلَيْهِمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِهٖ وَعَزَّرُوْهُ وَنَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ مَعَهٗٓ ۙاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ
al-lażīna yattabi‘ūnar-rasūlan nabiyyal-ummiyyal-lażī yajidūnahū maktūban ‘indahum fit-taurāti wal-injīli ya'muruhum bil-ma‘rūfi wa yanhāhum ‘anil-munkari wa yuḥillu lahumuṭ-ṭayyibāti wa yuḥarrimu ‘alaihimul-khabā'iṡa wa yaḍa‘u ‘anhum iṣrahum wal-aglālal-latī kānat ‘alaihim, fal-lażīna āmanū bihī wa ‘azzarūhu wa naṣarūhu wattaba‘un nūral-lażī unzila ma‘ah(ū), ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
(ማለትም) ነቢዩን የሚከተሉ፣ ኡሚ (ማንበብና መጻፍ የማይችል)፣ በተውራትና በወንጌል ውስጥ የተጻፈውን (ስማቸው) ያገኙታል፣ መልካም ነገር እንዲያደርጉ የሚያዛቸው፣ ከክፉ ነገር የሚከለክላቸው፣ መልካም የሆነውን ሁሉ የሚፈቅድላቸው፣ ከክፉ ነገር ሁሉ የሚከለክላቸው፣ ከበላያቸው ካለው ሸክምና ሰንሰለት የሚያላቅቃቸው። በእርሱ የሚያምኑት፣ የሚያወድሱት፣ የሚረዱት እና የተወረደለትን ብርሃን (ቁርኣንን) የተከተሉት፣ እድለኞች ሕዝቦች ናቸው።
اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يُهَاجِرُوْا مَا لَكُمْ مِّنْ وَّلَايَتِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ حَتّٰى يُهَاجِرُوْاۚ وَاِنِ اسْتَنْصَرُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ اِلَّا عَلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
innal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wal-lażīna āmanū wa lam yuhājirū mā lakum miw walāyatihim min syai'in ḥattā yuhājirū, wa inistanṣarūkum fid-dīni fa ‘alaikumun naṣru illā ‘alā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāq(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).
እነዚያ ያመኑና የተሰደዱ፣ በአላህ መንገድና በነፍሶቻቸው የሚታገሉ፣ እነዚያም ለሙሃጂሮች (ለሙሃጂሮች) መጠጊያና እርዳታ የሚሰጡ፣ እርስ በእርሳቸው ይጠብቃሉ። እነዚያም ያመኑና ያልተሰደዱ፣ እስኪሰደዱ ድረስ ልትጠብቋቸው ምንም ግዴታ የለባችሁም። (ነገር ግን) በሃይማኖት (መከላከል) እርዳታ ቢጠይቁህ፣ በአንተና በእነርሱ መካከል ስምምነት ላደረጉ ሰዎች ብቻ እርዳታ መስጠት አለብህ። አላህም የምትሠሩትን ሁሉ ተመልካች ነው።
وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ حَقًّاۗ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌ
wal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika humul-mu'minūna ḥaqqā(n), lahum magfirtuw wa rizqun karīm(un).
እነዚያም ያመኑና የተሰደዱ፣ በአላህም መንገድ ላይ የታገሉ፣ እነዚያም (ለሙሃጂሮች) የሚያስጠጉና የሚረዱት፣ እነዚያ እውነተኛ አማኞች ናቸው። ለእነርሱ ምሕረትና የከበረ ሲሳይ አላቸው።
وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْۢ بَعْدُ وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا مَعَكُمْ فَاُولٰۤىِٕكَ مِنْكُمْۗ وَاُولُوا الْاَرْحَامِ بَعْضُهُمْ اَوْلٰى بِبَعْضٍ فِيْ كِتٰبِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ
wal-lażīna āmanū mim ba‘du wa hājarū wa jāhadū ma‘akum fa ulā'ika minkum, wa ulul-arḥāmi ba‘ḍuhum aulā biba‘ḍin fī kitābillāh(i), innallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).
እነዚያም ከዚያ በኋላ ያመኑ፣ ከዚያም የተሰደዱና ከእናንተ ጋር ጂሃድን የተዋጉ፣ ከቡድናችሁ ውስጥ ናቸው። ከዘመድ ጋር የሆኑ አንዳንድ ሰዎች በአላህ መጽሐፍ መሠረት እርስ በእርሳቸው (ዘመድ ካልሆኑት ይልቅ) የበለጠ መብት አላቸው። በእርግጥም አላህ ሁሉንም ነገር አዋቂ ነው።
اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۙ اَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ
allażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, a‘ẓamu darajatan ‘indallāh(i), wa ulā'ika humul-fā'izūn(a).
እነዚያ ያመኑና የተሰደዱት በገንዘባቸውና በነፍሶቻቸው በአላህ መንገድ ላይ የሚታገሉት በአላህ ዘንድ ከፍ ያለ ደረጃ አላቸው። እነዚያም የሚያሸንፉት እነሱ ናቸው።
يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِّنْهُ وَرِضْوَانٍ وَّجَنّٰتٍ لَّهُمْ فِيْهَا نَعِيْمٌ مُّقِيْمٌۙ
yubasysyiruhum rabbuhum biraḥmatim minhu wa riḍwāniw wa jannātil lahum fīhā na‘īmum muqīm(un).
እግዚአብሔር ጸጋን፣ ደስታንና መንግስተ ሰማያትን በመስጠት ያስደስታቸዋል፤ በእርሱም የዘላለም ደስታን ያገኛሉ።
لَقَدْ تَّابَ اللّٰهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ فِيْ سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِنْۢ بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيْغُ قُلُوْبُ فَرِيْقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْۗ اِنَّهٗ بِهِمْ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ۙ
laqat tāballāhu ‘alan-nabiyyi wal-muhājirīna wal-anṣāril-lażīnattaba‘ūhu fī sā‘atil-‘usrati mim ba‘di mā kāda yazīgu qulūbu farīqim minhum ṡumma tāba ‘alaihim, innahū bihim ra'ūfur raḥīm(un).
በእርግጥም አላህ የነቢዩን፣ የሙሃጂሪንና የአንሷሮችን ንስሃ ተቀብሏል፤ እነሱም የቡድናቸውን ልቦች ሊዘነበሉ ከተቃረቡ በኋላ በአስቸጋሪ ጊዜያት ነቢዩን የተከተሉትን ንስሐ ተቀብሏል፤ ከዚያም አላህ ጸጸታቸውን ተቀብሏል። በእርግጥም አላህ ለእነሱ እጅግ ርኅሩኅና አዛኝ ነው።
وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا فِى اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوْا لَنُبَوِّئَنَّهُمْ فِى الدُّنْيَا حَسَنَةً ۗوَلَاَجْرُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَۙ
wal-lażīna hājarū fillāhi mim ba‘di mā ẓulimū lanubawwi'annahum fid-dun-yā ḥasanah(tan), wa la'ajrul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).
እነዚያም ከተበደሉ በኋላ ለአላህ ሲሉ የተሰደዱት በዱንያ መልካም ቦታ በእርግጥ እንሰጣቸዋለን። በኋለኛውም ዓለም ምንዳ በእርግጥ ታላቅ ነው ቢያውቁ ኖሮ።
الَّذِيْنَ صَبَرُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَ
allażīna ṣabarū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).
(ማለትም) እነዚያ ታጋሾች እና በእግዚአብሔር ብቻ የሚታመኑ ናቸው።
ثُمَّ اِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِيْنَ هَاجَرُوْا مِنْۢ بَعْدِ مَا فُتِنُوْا ثُمَّ جَاهَدُوْا وَصَبَرُوْاۚ اِنَّ رَبَّكَ مِنْۢ بَعْدِهَا لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
Ṡumma inna rabbaka lil-lażīna hājarū mim ba‘di mā futinū ṡumma jāhadū wa ṣabarū, inna rabbaka mim ba‘dihā lagafūrur raḥīm(un).
ከዚያም ጌታህ (ለእነዚያ ፈተና ከደረሰባቸው በኋላ ለሚሰደዱት፣ ከዚያም ለጂሃድ ለሚታገሉትና ለሚታገሱት ረዳታቸው ነው፤ ጌታህ በእርግጥም መሐሪና አዛኝ ነው።
ۨالَّذِيْنَ اُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ اِلَّآ اَنْ يَّقُوْلُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ۗوَلَوْلَا دَفْعُ اللّٰهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّهُدِّمَتْ صَوَامِعُ وَبِيَعٌ وَّصَلَوٰتٌ وَّمَسٰجِدُ يُذْكَرُ فِيْهَا اسْمُ اللّٰهِ كَثِيْرًاۗ وَلَيَنْصُرَنَّ اللّٰهُ مَنْ يَّنْصُرُهٗۗ اِنَّ اللّٰهَ لَقَوِيٌّ عَزِيْزٌ
allażīna ukhrijū min diyārihim bigairi ḥaqqin illā ay yaqūlū rabbunallāh(u), wa lau lā daf‘ullāhin-nāsa ba‘ḍahum biba‘ḍil lahuddimat ṣawāmi‘u wa biya‘uw wa ṣalawātuw wa masājidu yużkaru fīhasmullāhi kaṡīrā(n), wa layanṣurannallāhu may yanṣuruh(ū), innallāha laqawiyyun ‘azīz(un).
(ማለትም) እነዚያን ያለ አግባብ ከቤታቸው የተባረሩ፣ «ጌታችን አላህ ነው» በማለታቸው ብቻ። አላህ የአንዳንድ ሰዎችን በሌሎቹ ባይከለክል ኖሮ፣ የአላህ ስም በብዛት የሚወሳባቸው ገዳማት፣ አብያተ ክርስቲያናት፣ ምኩራቦችና መስጊዶች በፈረሱ ነበር። አላህ (ሃይማኖቱን) የሚረዱትን በእርግጥ ይረዳል። አላህ በእርግጥ ኃያል፣ ሁሉን ቻይ ነው።
اَلَّذِيْنَ اِنْ مَّكَّنّٰهُمْ فِى الْاَرْضِ اَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ وَاَمَرُوْا بِالْمَعْرُوْفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِۗ وَلِلّٰهِ عَاقِبَةُ الْاُمُوْرِ
allażīna im makkannāhum fil-arḍi aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta wa amarū bil-ma‘rūfi wa nahau ‘anil-munkar(i), wa lillāhi ‘āqibatul-umūr(i).
(ማለትም) እነዚያ በምድር ላይ ቦታ ብንሰጣቸው፣ ሶላትን የሚሰግዱ፣ ዘካን የሚከፍሉ፣ መልካም ነገርን እንዲሠሩ የሚያዝዙ፣ ከክፉ ነገር የሚከለክሉ፣ ነገሮችም ሁሉ ወደ አላህ የሚመለሱ ናቸው።
وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ثُمَّ قُتِلُوْٓا اَوْ مَاتُوْا لَيَرْزُقَنَّهُمُ اللّٰهُ رِزْقًا حَسَنًاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ
wal-lażīna hājarū fī sabīlillāhi ṡumma qutilū au mātū layarzuqannahumullāhu rizqan ḥasanā(n), wa innallāha lahuwa khairur-rāziqīn(a).
እነዚያም በአላህ መንገድ የተሰደዱ፣ ከዚያም የሚገደሉ ወይም የሚሞቱ፣ አላህ በእርግጥ ዕድሉን ይሰጣቸዋል (ገነት)። አላህም በእርግጥ መልካሙን ሲሳይ ሰጪ ነው።
وَالَّذِيْنَ جَاۤءُوْ مِنْۢ بَعْدِهِمْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِاِخْوَانِنَا الَّذِيْنَ سَبَقُوْنَا بِالْاِيْمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِيْ قُلُوْبِنَا غِلًّا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا رَبَّنَآ اِنَّكَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
wal-lażīna jā'ū mim ba‘dihim yaqūlūna rabbanagfir lanā wa li'ikhwāninal-lażīna sabaqūnā bil-īmāni wa lā taj‘al fī qulūbinā gillal lil-lażīna āmanū rabbanā innaka ra'ūfur raḥīm(un).
ከነሱ በኋላ የመጡት (ሙሃጂሪንና አንሷር) "ጌታችን ሆይ! እኛንም ከእኛ በፊት ለነበሩት ወንድሞቻችንም ይቅር በለን፤ በልባችንም ውስጥ ለአመኑት ሰዎች ክፋትን አታስገባ። ጌታችን ሆይ! አንተ በእርግጥ ቸርና አዛኝ ነህ" ብለው ጸለዩ።