۞ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَاَنَّ لِلّٰهِ خُمُسَهٗ وَلِلرَّسُوْلِ وَلِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِ اِنْ كُنْتُمْ اٰمَنْتُمْ بِاللّٰهِ وَمَآ اَنْزَلْنَا عَلٰى عَبْدِنَا يَوْمَ الْفُرْقَانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
wa‘lamū annamā ganimtum min syai'in fa anna lillāhi khumusahū wa lir-rasūli wa liżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīli in kuntum āmantum billāhi wa mā anzalnā ‘alā ‘abdinā yaumal-furqāni yaumal-taqal-jam‘ān(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
Eta jakin ezazue, benetan, lortzen duzuen guztia gerrako harrapakin gisa dela, orduan bosten bat Ala-rentzat, Mezulariarentzat, Mezulariaren senideentzat, umezurtzentzat, pobreentzat eta ibn Sabil-entzat izango dela, (beraz) Ala-rengan sinesten baduzue eta gure zerbitzariari (Muhammad) Furqan egunean, hau da, bi armadak elkartu ziren egunean, jaitsi genion horretan. Ala denaren gaineko Ahalguztiduna da.