اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙ اُولٰۤىِٕكَ يَرْجُوْنَ رَحْمَتَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

innal-lażīna āmanū wal-lażīna hājarū wa jāhadū fī sabīlillāh(i), ulā'ika yarjūna raḥmatallāh(i), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

Ысынлап та, иман килтергән кешеләр, һижрәт итеп, Аллаһ юлында көрәшкән кешеләр – Аллаһтың рәхмәтен өмөтләнеүселәр. Аллаһ ярлыҡаусы, мәрхәмәтле.

فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ اَنِّيْ لَآ اُضِيْعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنْكُمْ مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى ۚ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍ ۚ فَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا وَاُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَاُوْذُوْا فِيْ سَبِيْلِيْ وَقٰتَلُوْا وَقُتِلُوْا لَاُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَاُدْخِلَنَّهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ ثَوَابًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الثَّوَابِ

fastajāba lahum rabbuhum annī lā uḍī‘u ‘amala ‘āmilim minkum min żakarin au unṡā, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fal-lażīna hājarū wa ukhrijū min diyārihim wa ūżū fī sabīlī wa qātalū wa qutilū la'ukaffiranna ‘anhum sayyi'ātihim wa la udkhilannahum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), ṡawābam min ‘indillāh(i), wallāhu ‘indahū ḥusnuṡ-ṡawāb(i).

Шулай итеп, уларҙың Раббыһы уларҙы ҡабул итте (был әйтеп): «Ысынлап та, Мин һеҙҙең берегеҙҙең дә изгелек эшләүселәрҙең эшен әрәм итмәйәсәкмен, ир-атмы, ҡатын-ҡыҙмы, сөнки һеҙҙең ҡайһы берҙәрегеҙ башҡалар нәҫеленән. аҫтында йылғалар ағып ятҡан баҡсалар Аллаһ тарафынан әжер булып тора һәм Аллаһ янында яҡшы әжер бар».

وَدُّوْا لَوْ تَكْفُرُوْنَ كَمَا كَفَرُوْا فَتَكُوْنُوْنَ سَوَاۤءً فَلَا تَتَّخِذُوْا مِنْهُمْ اَوْلِيَاۤءَ حَتّٰى يُهَاجِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَخُذُوْهُمْ وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ وَجَدْتُّمُوْهُمْ ۖ وَلَا تَتَّخِذُوْا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًاۙ

waddū lau takfurūna kamā kafarū fa takūnūna sawā'an falā tattakhiżū minhum auliyā'a ḥattā yuhājirū fī sabīlillāh(i), fa in tawallau fa khużūhum waqtulūhum ḥaiṡu wajattumūhum, wa lā tattakhiżū minhum waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

Улар һеҙҙең дә үҙҙәре кәфер булған кеүек кәфер булыуығыҙҙы теләй, һеҙ ҙә (улар менән) шул уҡ булығыҙ. Аллаһ юлына йүнәлмәйенсә, уларҙың береһен дә үҙегеҙгә дуҫ итмәгеҙ. Әгәр ҙә улар йөҙ сөйөрһәләр, уларҙы әсирлеккә алып, ҡайҙа тапһағыҙ, шунда үлтерегеҙ, уларҙың береһен дә тоғро дуҫ һәм ярҙамсы итмәгеҙ.

اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَفّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ ظَالِمِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَالُوْا فِيْمَ كُنْتُمْ ۗ قَالُوْا كُنَّا مُسْتَضْعَفِيْنَ فِى الْاَرْضِۗ قَالُوْٓا اَلَمْ تَكُنْ اَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوْا فِيْهَا ۗ فَاُولٰۤىِٕكَ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًاۙ

innal-lażīna tawaffāhumul-malā'ikatu ẓālimī anfusihim qālū fīma kuntum, qālū kunnā mustaḍ‘afīna fil-arḍ(i), qālū alam takun arḍullāhi wāsi‘atan fa tuhājirū fīhā, fa ulā'ika ma'wāhum jahannam(u), wa sā'at maṣīrā(n).

Ысынлап та, үҙ-үҙҙәренә ҡарата золом хәлендә фәрештәләр тарафынан ғүмерҙәрен тартып алғандар, улар (фәрештәләр): «Хәлдәрең нисек?» Улар: «Беҙ ерҙә (Мәккәлә) йәберләнгән халыҡ», — тип яуап бирҙеләр. Улар (фәрештәләр): «Аллаһтың Ере киң түгелме, һеҙ уның өҫтөндә һижрәт итә алаһығыҙмы?» Тимәк, ул кешеләр тамуҡта, һәм был (Джәһәнәм) иң насар урын ҡайтып

۞ وَمَنْ يُّهَاجِرْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يَجِدْ فِى الْاَرْضِ مُرٰغَمًا كَثِيْرًا وَّسَعَةً ۗوَمَنْ يَّخْرُجْ مِنْۢ بَيْتِهٖ مُهَاجِرًا اِلَى اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ اَجْرُهٗ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

wa may yuhājir fī sabīlillāhi yajid fil-arḍi murāgaman kaṡīraw wa sa‘ah(tan), wa may yakhruj mim baitihī muhājiran ilallāhi wa rasūlihī ṡumma yudrik-hul-mautu faqad waqa‘a ajruhū ‘alallāh(i), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

Кем дә кем Аллаһ юлында һижрәт итһә, улар был Ер йөҙөндә һижрәт өсөн киң урын һәм күп (ризыҡ) табасаҡ. Кем дә кем Аллаһ һәм Уның Рәсүле хаҡына һижрәт итеү ниәте менән өйөнән сығып китһә, һуңынан уға үлем килеп етһә (ул тәғәйен урынына барып еткәнсе), ысынлап та, уның сауабы Аллаһ хозурында нығынған. Аллаһ ярлыҡаусы, мәрхәмәтле.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يُهَاجِرُوْا مَا لَكُمْ مِّنْ وَّلَايَتِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ حَتّٰى يُهَاجِرُوْاۚ وَاِنِ اسْتَنْصَرُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ اِلَّا عَلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

innal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wal-lażīna āmanū wa lam yuhājirū mā lakum miw walāyatihim min syai'in ḥattā yuhājirū, wa inistanṣarūkum fid-dīni fa ‘alaikumun naṣru illā ‘alā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāq(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).

Ысынлап та, иман килтереп, һижрәт итеп, Аллаһ юлында мал-мөлкәттәре, йәндәре менән көрәшкәндәр һәм (мөһәжирҙәргә) һыйыныу урыны биргән һәм ярҙам күрһәткән кешеләр бер-береһен һаҡлай. Иман килтергәндәр, әммә һижрәт итмәгәндәр өсөн, улар һижрәткә киткәнсе, уларҙы яҡлау өсөн һеҙҙең өсөн бер ниндәй ҙә бурыс юҡ. (Әгәр ҙә улар һинән динде яҡлауҙа ярҙам һораһалар, һин улар менән килешеү төҙөгән кешеләрҙән башҡа ярҙам күрһәтергә бурыслыһың. Аллаһ һеҙҙең ҡылған эштәрегеҙҙе күреп тора.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ حَقًّاۗ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌ

wal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika humul-mu'minūna ḥaqqā(n), lahum magfirtuw wa rizqun karīm(un).

Иман килтереп, һижрәт итеп, Аллаһ юлында көрәшкәндәр, һәм (мөһәжирҙәргә) һыйыныу урыны биреп, ярҙам күрһәткәндәр – улар – хаҡ мөьминдәр. Улар ярлыҡау һәм изге ризыҡ (ниғмәттәр) ала.

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۙ اَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ

allażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, a‘ẓamu darajatan ‘indallāh(i), wa ulā'ika humul-fā'izūn(a).

Иман килтереп, һижрәт итеп, Аллаһ юлында көрәшкән кешеләр, малдары һәм йәндәре менән Аллаһ ҡаршыһында юғары дәрәжәлеләр. Тап улар еңә.

وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا فِى اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوْا لَنُبَوِّئَنَّهُمْ فِى الدُّنْيَا حَسَنَةً ۗوَلَاَجْرُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَۙ

wal-lażīna hājarū fillāhi mim ba‘di mā ẓulimū lanubawwi'annahum fid-dun-yā ḥasanah(tan), wa la'ajrul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

Үҙҙәренә йәберләнгәндән һуң Аллаһ хаҡына һижрәт иткәндәргә Беҙ, һис шикһеҙ, донъяла яҡшы урын бирербеҙ. Ә теге донъяла әжер, һис шикһеҙ, ҙурыраҡ булыр, әгәр белһәләр,

وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ثُمَّ قُتِلُوْٓا اَوْ مَاتُوْا لَيَرْزُقَنَّهُمُ اللّٰهُ رِزْقًا حَسَنًاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ

wal-lażīna hājarū fī sabīlillāhi ṡumma qutilū au mātū layarzuqannahumullāhu rizqan ḥasanā(n), wa innallāha lahuwa khairur-rāziqīn(a).

Ә Аллаһ юлында һижрәт иткәндәр, һуңынан улар үлтерелә йәки үлә, ысынлап та, Аллаһ уларға бәхет (ожмах) бирәсәк. Ысынлап та, Аллаһ иң яҡшы ризыҡты биреүсе.

وَلَا يَأْتَلِ اُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ اَنْ يُّؤْتُوْٓا اُولِى الْقُرْبٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖوَلْيَعْفُوْا وَلْيَصْفَحُوْاۗ اَلَا تُحِبُّوْنَ اَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa lā ya'tali ulul-faḍli minkum was-sa‘ati ay yu'tū ulil-qurbā wal-masākīna wal-muhājirīna fī sabīlillāh(i), wal ya‘fū wal yaṣfaḥū, alā tuḥibbūna ay yagfirallāhu lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

Һеҙҙең арала өҫтөнлөктәре һәм мөмкинлектәре булғандар туғандарына, ярлыларға һәм Аллаһ юлында һижрәт иткәндәргә ярҙам итмәйәсәкмен, тип ант итмәһендәр, улар ғәфү итһендәр һәм түҙемле булһындар. Аллаһы Тәғәләнең һине ғәфү итеүе һиңә оҡшамаймы? Аллаһ ярлыҡаусы, мәрхәмәтле.

وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا ۗوَاِنْ جَاهَدٰكَ لِتُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۗاِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi ḥusnā(n), wa in jāhadāka litusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā, ilayya marji‘ukum fa'unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

Беҙ кешеләргә ата-әсәләренә изгелек эшләүҙе фарыз иттек. Әгәр ҙә улар һине белемең булмаған бер нәмә менән мине тиңләштерергә мәжбүр итһәләр, һин уларға буйһонма. Һинең ҡайтыуың Миңә генә, Мин һиңә ҡылған эштәреңде әйтермен.

لِلْفُقَرَاۤءِ الْمُهٰجِرِيْنَ الَّذِيْنَ اُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَاَمْوَالِهِمْ يَبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا وَّيَنْصُرُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الصّٰدِقُوْنَۚ

lil-fuqarā'il-muhājirīnal-lażīna ukhrijū min diyārihim wa amwālihim yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānaw wa yanṣurūnallāha wa rasūlah(ū), ulā'ika humuṣ-ṣādiqūn(a).

(Ғәнимәт шулай уҡ) тыуған ҡалаларынан ҡыуып сығарылған һәм Аллаһтан рәхмәт һәм (Уның) ризалығын эҙләү һәм Аллаһтың һәм Уның Рәсүленең (диненә) ярҙам итеү өсөн мөлкәттәрен ҡалдырған күсеп килгән ярлылар өсөн. Улар ысын кешеләр.