يَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَا يُنْفِقُوْنَ ۗ قُلْ مَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِ ۗ وَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ
yas'alūnaka māżā yunfiqūn(a), qul mā anfaqtum min khairin falil-wālidaini wal-aqrabīna wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha bihī ‘alīm(un).
Тэд танаас (Мухаммед) юунд зарцуулах ёстой талаар асуудаг. "Таны хандивласан аливаа хөрөнгө эцэг эх, хамаатан садан, өнчин хүүхдүүд, ядуус болон аялагчдад зориулагдах ёстой" гэж хэл. Та нар ямар ч сайн үйл хийвэл Аллах бүхнийг мэддэг.
وَاِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ اُولُوا الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنُ فَارْزُقُوْهُمْ مِّنْهُ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا
wa iżā ḥaḍaral-qismata ulul-qurbā wal-yatāmā wal-masākīnu farzuqūhum minhu wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).
Хэрэв хуваарилалтын үеэр хамаатан садан, өнчин хүүхдүүд, ядуу хүмүүс байгаа бол тэдэнд эд хөрөнгөөсөө (багахан хэсгийг) өгөөд, сайхан үг хэл.
۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْاِحْسَانِ وَاِيْتَاۤئِ ذِى الْقُرْبٰى وَيَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ
innallāha ya'muru bil-‘adli wal-iḥsāni wa ītā'i żil-qurbā wa yanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkari wal-bagyi ya‘iẓukum la‘allakum tażakkarūn(a).
Үнэндээ Аллах (та нарт) шударга ёсыг баримталж, сайн үйлс хийхийг, хамаатан садандаа туслахыг тушаадаг бөгөөд бузар муу үйл, хорон муу, дайсагналыг (үйлдэхийг) хориглодог. Та нар суралцаж болохын тулд Тэр танд заадаг.
وَاٰتِ ذَا الْقُرْبٰى حَقَّهٗ وَالْمِسْكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيْرًا
wa āti żal-qurbā ḥaqqahū wal-miskīna wabnas-sabīli wa lā tubażżir tabżīrā(n).
Мөн ойрын хамаатан садан, ядуус болон аялагчдад тэдний эрхийг өг; мөн (хөрөнгөө) дэмий зүйлд бүү үр.