حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيْرِ وَمَآ اُهِلَّ لِغَيْرِ اللّٰهِ بِهٖ وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوْذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّطِيْحَةُ وَمَآ اَكَلَ السَّبُعُ اِلَّا مَا ذَكَّيْتُمْۗ وَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَاَنْ تَسْتَقْسِمُوْا بِالْاَزْلَامِۗ ذٰلِكُمْ فِسْقٌۗ اَلْيَوْمَ يَىِٕسَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ دِيْنِكُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِۗ اَلْيَوْمَ اَكْمَلْتُ لَكُمْ دِيْنَكُمْ وَاَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِيْ وَرَضِيْتُ لَكُمُ الْاِسْلَامَ دِيْنًاۗ فَمَنِ اضْطُرَّ فِيْ مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجَانِفٍ لِّاِثْمٍۙ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
Ḥurrimat ‘alaikumul-maitatu wad-damu wa laḥmul-khinzīri wa mā uhilla ligairillāhi bihī wal-munkhaniqatu wal-mauqūżatu wal-mutaraddiyatu wan-naṭīḥatu wa mā akalas-sabu‘u illā mā żakkaitum, wa mā żubiḥa ‘alan-nuṣubi wa an tastaqsimū bil-azlām(i), żālikum fisq(un), al-yauma ya'isal-lażīna kafarū min dīnikum falā takhsyauhum wakhsyaun(i), al-yauma akmaltu lakum dīnakum wa atmamtu ‘alaikum ni‘matī wa raḍītu lakumul-islāma dīnā(n), fa maniḍṭurra fī makhmaṣatin gaira mutajānifil li'iṡm(in), fa innallāha gafūrur raḥīm(un).
अल्लाह केरऽ (नाम) म॑ नै वधलऽ जानवरऽ के शव, खून, सुअर के मांस, आरू (मांस) खाय के मनाही छै, जेकरऽ गला रेतलऽ जाय छै, जेकरा मारलऽ जाय छै, जेकरा गिरी जाय छै, जेकरा मारलऽ जाय छै, जेकरा जंगली जानवरऽ द्वारा फाड़ी देलऽ जाय छै, सिवाय वू जानवरऽ के जेकरा तोरा वध करै के समय मिलै छै । आ (निषिद्ध सेहो) जे मूर्तिक लेल वध कयल जाइत अछि | आ (ईहो मना अछि) अजलम (बाण) सँ ढेर रास भाग्य खींचब, (कारण) से कुकर्म थिक | आइ काफिर अहाँक धर्म (पराजित) करबाक आशा छोड़ि देलक अछि, तेँ हुनका सभ सँ नहि डेराउ, मुदा हमरा सँ डरू। आइ हम अहाँक लेल अहाँक धर्म केँ सिद्ध कयलहुँ, आ अहाँक लेल अपन आशीर्वाद पूरा केलहुँ, आ इस्लाम केँ अहाँक धर्मक रूप मे मंजूर कयलहुँ। लेकिन जेकरा भूख के कारण मजबूर करलऽ जाय छै, पाप करै के इच्छा के कारण नै, त॑ सचमुच अल्लाह क्षमाशील, दयालु छै
فَكُلُوْا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ اِنْ كُنْتُمْ بِاٰيٰتِهٖ مُؤْمِنِيْنَ
fa kulū mimmā żukirasmullāhi ‘alaihi in kuntum bi'āyātihī mu'minīn(a).
त ओहि मे स खाउ जाहि पर अल्लाह के नाम आयल अछि, अगर अहां हुनकर निशानी पर विश्वास करैत छी.
وَمَا لَكُمْ اَلَّا تَأْكُلُوْا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ وَقَدْ فَصَّلَ لَكُمْ مَّا حَرَّمَ عَلَيْكُمْ اِلَّا مَا اضْطُرِرْتُمْ اِلَيْهِ ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا لَّيُضِلُّوْنَ بِاَهْوَاۤىِٕهِمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ ۗاِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِيْنَ
wa mā lakum allā ta'kulū mimmā żukirasmullāhi ‘alaihi wa qad faṣṣala lakum mā ḥarrama ‘alaikum illā maḍṭurirtum ilaih(i), wa inna kaṡīral layuḍillūna bi'ahwā'ihim bigairi ‘ilm(in), inna rabbaka huwa a‘lamu bil-mu‘tadīn(a).
आ जाहि पर अल्लाह के नाम आयल अछि ओहि मे सँ अहाँ किएक नहि खायब, जखन कि अल्लाह अहाँ केँ स्पष्ट क' देने छथि जे ओ अहाँ केँ की मना केने छथि, जाबत धरि अहाँ केँ मजबूर नहि कयल जाय? आ सत्ते, बहुतो लोक केँ बिना ज्ञानक इच्छा सँ भटकबैत छथि । अहाँक प्रभु अतिक्रमण करयवला केँ बेसी नीक सँ जनैत छथि।
وَلَا تَأْكُلُوْا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ وَاِنَّهٗ لَفِسْقٌۗ وَاِنَّ الشَّيٰطِيْنَ لَيُوْحُوْنَ اِلٰٓى اَوْلِيَاۤىِٕهِمْ لِيُجَادِلُوْكُمْ ۚوَاِنْ اَطَعْتُمُوْهُمْ اِنَّكُمْ لَمُشْرِكُوْنَ ࣖ
wa lā ta'kulū mimmā lam yużkarismullāhi ‘alaihi wa innahū lafisq(un), wa innasy-syayāṭīna layūḥūna ilā auliyā'ihim liyujādilūkum, wa in aṭa‘tumūhum innakum lamusyrikūn(a).
आ ओहि (जानवरक मांस) मे सँ नहि खाउ जाहि पर (वध मे) अल्लाह केर नाम नहि लेल गेल हो, कारण ओ वाकई मे पाप अछि। सचमुच शैतान सभ अपन संगी सभकेँ फुसफुसाइत अछि जे अहाँक विरुद्ध बहस करथि । आ जँ हुनका सभक बात मानब तँ निश्चित रूपसँ मुश्रिक बनि जायब।
وَلِكُلِّ اُمَّةٍ جَعَلْنَا مَنْسَكًا لِّيَذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ عَلٰى مَا رَزَقَهُمْ مِّنْۢ بَهِيْمَةِ الْاَنْعَامِۗ فَاِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ فَلَهٗٓ اَسْلِمُوْاۗ وَبَشِّرِ الْمُخْبِتِيْنَ ۙ
wa likulli ummatin ja‘alnā mansakal liyażkurusmallāhi ‘alā mā razaqahum mim bahīmatil-an‘ām(i), fa ilāhukum ilāhuw wāḥidun fa lahū aslimū, wa basysyiril-mukhbitīn(a).
आ हर लोक के लेल हम वध (बलिदान) निर्धारित केने छी, ताकि ओ सब अल्लाह के नाम ओहि रोजी के लेल ल सकय जे अल्लाह ओकरा पशुधन के रूप में देने छैथ। तेँ अहाँक परमेश् वर सर्वशक्तिमान परमेश् वर छथि, तेँ हुनका समर्पण करू। और (अल्लाह) के आज्ञाकारिता के अधीन होबय वाला के (मुहम्मद) खुशखबरी पहुंचाओ,
وَالْبُدْنَ جَعَلْنٰهَا لَكُمْ مِّنْ شَعَاۤىِٕرِ اللّٰهِ لَكُمْ فِيْهَا خَيْرٌۖ فَاذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ عَلَيْهَا صَوَاۤفَّۚ فَاِذَا وَجَبَتْ جُنُوْبُهَا فَكُلُوْا مِنْهَا وَاَطْعِمُوا الْقَانِعَ وَالْمُعْتَرَّۗ كَذٰلِكَ سَخَّرْنٰهَا لَكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
wal-budna ja‘alnāhā lakum min sya‘ā'irillāhi lakum fīhā khair(un), fażkurusmallāhi ‘alaihā ṣawāff(a), fa iżā wajabat junūbuhā fa kulū minhā wa aṭ‘imul-qāni‘a wal-mu‘tarr(a), każālika sakhkharnāhā lakum la‘allakum tasykurūn(a).
आ हम अहाँ सब लेल ई ऊंट सब के अल्लाह के धर्म के संदेश के हिस्सा बना देने छी, अहाँ सब के एहि सब स बहुत नीक चीज प्राप्त होयत। त अल्लाह के नाम (जखन अहाँ एकरा कत्ल करय जा रहल छी) ठाढ़ भ क (आ पैर बान्हल अछि) कहू। तखन जखन ओ खसल (मरि गेल) तखन ओकर किछु खाउ आ जे व्यक्ति लग अछि ताहि सँ संतुष्ट (नहि पूछैत अछि) आ जे पूछैत अछि ओकरा खुआ दियौक। एहि तरहेँ हम सभ (ऊँट सभ केँ) अहाँक अधीन कयल, जाहि सँ अहाँ सभ कृतज्ञ भ' सकब।