۞ اِنَّمَا الصَّدَقٰتُ لِلْفُقَرَاۤءِ وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْعٰمِلِيْنَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوْبُهُمْ وَفِى الرِّقَابِ وَالْغٰرِمِيْنَ وَفِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَابْنِ السَّبِيْلِۗ فَرِيْضَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ
innamaṣ-ṣadaqātu lil-fuqarā'i wal-masākīni wal-‘āmilīna ‘alaihā wal-mu'allafati qulūbuhum wa fir-riqābi wal-gārimīna wa fī sabīlillāhi wabnis-sabīl(i), farīḍatam minallāh(i), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).
Πράγματι, το ζακάτ είναι μόνο για τους φτωχούς, τους άπορους, τους εισπράκτορες ζακάτ, εκείνους των οποίων οι καρδιές έχουν μαλακώσει (προσηλυτιστεί), για να (απελευθερώσουν) σκλάβους, να (απελευθερώσουν) όσους έχουν χρέη, για τον σκοπό του Αλλάχ και για όσους βρίσκονται σε ταξίδι, ως υποχρέωση από τον Αλλάχ. Ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης, Πάνσοφος.
فَاٰتِ ذَا الْقُرْبٰى حَقَّهٗ وَالْمِسْكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَ اللّٰهِ ۖوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ
fa āti żal-qurbā ḥaqqahū wal-miskīna wabnas-sabīl(i), żālika khairul lil-lażīna yurīdūna wajhallāh(i), wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
Δώστε λοιπόν τα δικαιώματά τους σε στενούς συγγενείς, καθώς και στους φτωχούς και στους ανθρώπους που ταξιδεύουν. Αυτό είναι καλύτερο για όσους αναζητούν την ευχαρίστηση του Αλλάχ. Και αυτοί είναι οι τυχεροί άνθρωποι.
لِّلسَّاۤىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِۖ
lis-sā'ili wal-maḥrūm(i).
για τους (φτωχούς) που ζητούν και για εκείνους που δεν ζητούν,