۞ اِنَّمَا الصَّدَقٰتُ لِلْفُقَرَاۤءِ وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْعٰمِلِيْنَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوْبُهُمْ وَفِى الرِّقَابِ وَالْغٰرِمِيْنَ وَفِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَابْنِ السَّبِيْلِۗ فَرِيْضَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ
innamaṣ-ṣadaqātu lil-fuqarā'i wal-masākīni wal-‘āmilīna ‘alaihā wal-mu'allafati qulūbuhum wa fir-riqābi wal-gārimīna wa fī sabīlillāhi wabnis-sabīl(i), farīḍatam minallāh(i), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).
ननु जकात केवलं निर्धनानाम्, आवश्यकतावशात्, जकातसंग्रहकर्तृणां, येषां हृदयं मृदु (धर्मान्तरणं) भवति, दासानाम् (मुक्तिं) कर्तुं, ऋणग्रस्तानां (मुक्तं) कृते, अल्लाहस्य कार्याय, यात्रायां ये च सन्ति, अल्लाहस्य दायित्वरूपेण। अल्लाहः सर्वज्ञः, सर्वज्ञः अस्ति।
فَاٰتِ ذَا الْقُرْبٰى حَقَّهٗ وَالْمِسْكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَ اللّٰهِ ۖوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ
fa āti żal-qurbā ḥaqqahū wal-miskīna wabnas-sabīl(i), żālika khairul lil-lażīna yurīdūna wajhallāh(i), wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
अतः निकटबन्धुभ्यः, तथैव निर्धनानाम्, यात्रां कुर्वतां जनानां च अधिकारं ददातु। अल्लाहस्य प्रसन्नतां याचयन्तः तेषां कृते तत् श्रेयस्करम्। ते च भाग्यवन्तः जनाः।
لِّلسَّاۤىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِۖ
lis-sā'ili wal-maḥrūm(i).
(दरिद्राणां) हि याचन्ते ये च न याचन्ते,