رَبَّنَا اغْفِرْ لِيْ وَلِوَالِدَيَّ وَلِلْمُؤْمِنِيْنَ يَوْمَ يَقُوْمُ الْحِسَابُ ࣖ
rabbanagfir lī wa liwālidayya wa lil-mu'minīna yauma yaqūmul-ḥisāb(u).
हे हमरऽ प्रभु, हमरा आरू हमरऽ माता-पिता आरू सब विश्वास करै वाला क॑ हिसाब-किताब (प्रलय) के दिन क्षमा करऽ।"
۞ وَقَضٰى رَبُّكَ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّآ اِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسٰنًاۗ اِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ اَحَدُهُمَآ اَوْ كِلٰهُمَا فَلَا تَقُلْ لَّهُمَآ اُفٍّ وَّلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَّهُمَا قَوْلًا كَرِيْمًا
wa qaḍā rabbuka allā ta‘budū illā iyyāhu wa bil-wālidaini iḥsānā(n), immā yabluganna ‘indakal-kibara aḥaduhumā au kilāhumā falā taqul lahumā uffiw wa lā tanhar humā wa qul lahumā qaulan karīmā(n).
आ अहाँक प्रभु अहाँकेँ आज्ञा देने छथि जे हुनका छोड़ि दोसरक पूजा नहि करू आ अपन माता-पिताक भलाई करू। जँ एक गोटे वा दुनू गोटे अहाँक देखभाल मे बुढ़ापा मे पहुँचि जाइत छथि तखन दुनू गोटे केँ कहियो "आह" शब्द नहि बाजू आ दुनू गोटे केँ चिचिया नहि दियौक, आ दुनू गोटे केँ नीक शब्द नहि बाजू।
وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيٰنِيْ صَغِيْرًاۗ
wakhfiḍ lahumā janāḥaż-żulli minar-raḥmati wa qur rabbirḥamhumā kamā rabbayānī ṣagīrā(n).
आ दुनू गोटेक प्रति अपना केँ बहुत स्नेह सँ विनम्र बनाउ आ कहू, "हे हमर प्रभु! दुनू गोटे सँ प्रेम करू जेना हम दुनू गोटे हमरा छोट रहैत सिखबैत छलाह।"
قَالَ سَلٰمٌ عَلَيْكَۚ سَاَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّيْۗ اِنَّهٗ كَانَ بِيْ حَفِيًّا
qāla salāmun ‘alaik(a), sa'astagfiru laka rabbī, innahū kāna bī ḥafiyyā(n).
ओ (इब्राहिम) कहलनि, "अहाँक शांति हो, हम अहाँक लेल माफी अपन प्रभु सँ माँगब। सचमुच, ओ हमरा लेल बहुत नीक छथि।"
وَاغْفِرْ لِاَبِيْٓ اِنَّهٗ كَانَ مِنَ الضَّاۤلِّيْنَ ۙ
wagfir li'abī innahū kāna minaḍ-ḍāllīn(a).
आ हमर पिता केँ क्षमा करू, सचमुच ओ भटकल लोक मे सँ एक छथि।
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِۚ حَمَلَتْهُ اُمُّهٗ وَهْنًا عَلٰى وَهْنٍ وَّفِصَالُهٗ فِيْ عَامَيْنِ اَنِ اشْكُرْ لِيْ وَلِوَالِدَيْكَۗ اِلَيَّ الْمَصِيْرُ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaih(i), ḥamalathu ummuhū wahnan ‘alā wahniw wa fiṣāluhū fī ‘āmaini anisykur lī wa liwālidaik(a), ilayyal-maṣīr(u).
आ हम मनुष्य केँ अपन माता-पिता केँ (भलाई करबाक) आज्ञा देलियैक। ओकर माय ओकरा बढ़ैत कमजोरीक अवस्था मे गर्भधारण क' देने छलैक, आ दू सालक उम्र मे ओकरा दुधमुँहा क' देने छलैक। हमरा आ अपन माता-पिताक आभारी रहू। केवल हमरा लग अहाँक वापसी होयत।
رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَلِوَالِدَيَّ وَلِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِنًا وَّلِلْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِۗ وَلَا تَزِدِ الظّٰلِمِيْنَ اِلَّا تَبَارًا ࣖ
rabbigfir lī wa liwālidayya wa liman dakhala baitiya mu'minaw wa lil-mu'minīna wal-mu'mināt(i), wa lā tazidiẓ-ẓālimīna illā tabārā(n).
हे हमर प्रभु, हमरा, हमर माता-पिता, आ जे कियो विश्वासक संग हमर घर मे प्रवेश करत आ सब विश्वासी, स्त्री-पुरुष, क्षमा करू। आ अन्यायी लोक मे विनाशक अतिरिक्त किछु नहि जोड़ू।"