۞ وَقَضٰى رَبُّكَ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّآ اِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسٰنًاۗ اِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ اَحَدُهُمَآ اَوْ كِلٰهُمَا فَلَا تَقُلْ لَّهُمَآ اُفٍّ وَّلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَّهُمَا قَوْلًا كَرِيْمًا
wa qaḍā rabbuka allā ta‘budū illā iyyāhu wa bil-wālidaini iḥsānā(n), immā yabluganna ‘indakal-kibara aḥaduhumā au kilāhumā falā taqul lahumā uffiw wa lā tanhar humā wa qul lahumā qaulan karīmā(n).
און דיין גאָט האָט דיר באַפֿױלן נישט צו דינען אַנדערן ווי אים און צו טאָן גוטס צו דיינע עלטערן. אויב איינער פֿון זיי אָדער ביידע פֿון זיי דערגרייכט עלטער אין דיין זאָרג, זאָג קיינמאָל נישט צו ביידע פֿון זיי דאָס וואָרט "אַה" און שרײַ נישט אויף ביידע פֿון זיי, און זאָג צו ביידע פֿון זיי גוטע ווערטער.
وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيٰنِيْ صَغِيْرًاۗ
wakhfiḍ lahumā janāḥaż-żulli minar-raḥmati wa qur rabbirḥamhumā kamā rabbayānī ṣagīrā(n).
און זייט נידעריג צו ביידע פון זיי מיט גרויס ליבשאפט און זאגט, "אוי מיין האר! האב זיי ביידע ליב ווי זיי ביידע האבן מיר געלערנט ווען איך בין געווען קליין.
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا ۗوَاِنْ جَاهَدٰكَ لِتُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۗاِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi ḥusnā(n), wa in jāhadāka litusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā, ilayya marji‘ukum fa'unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).
און מיר האָבן עס געמאַכט אַ חוב פֿאַר מענטשן צו (טאָן) גוטס צו זייערע עלטערן. און אויב זיי צווינגען אייך צו פֿאַרבינדן מיך מיט עפּעס וואָס איר ווייסט נישט, זאָלט איר זיי נישט פֿאָלגן. נאָר צו מיר איז אייער צוריקקער, און איך וועל אייך זאָגן וואָס איר האָט געטאָן.
وَاِنْ جَاهَدٰكَ عَلٰٓى اَنْ تُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا وَصَاحِبْهُمَا فِى الدُّنْيَا مَعْرُوْفًا ۖوَّاتَّبِعْ سَبِيْلَ مَنْ اَنَابَ اِلَيَّۚ ثُمَّ اِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
wa in jāhadāka ‘alā an tusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā wa ṣāḥibhumā fid-dun-yā ma‘rūfā(n), wattabi‘ sabīla man anāba ilayya(a), ṡumma ilayya marji‘ukum fa unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).
און אויב ביידע פון זיי צווינגען אייך צו פארבינדן שותפים מיט מיר מיט עפעס וואס איר ווייסט נישט, דאן פאלג זיי נישט, און פארבינד זיי גוט אין דער וועלט, און גיי נאך דעם וועג פון די וואס קומען צוריק צו מיר. דעמאלט צו מיר איז אייער צוריקקער, דעמאלט וועל איך אייך זאגן וואס איר האט געטאן.
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).
אַלזאָ ווען ער האָט דערגרייכט דעם עלטער פֿון קענען אַרבעטן מיט אים, האָט (אַברהם) געזאָגט, "אָה, מײַן זון! איך האָב געחלומט אַז איך שחט דיך. אַלזאָ טראַכט וואָס דו טראַכסט!" ער (ישמעאל) האָט געזאָגט, "אָה, מײַן פֿאָטער! טו וואָס מען באַפֿױלן דיר; אויב גאָט וויל, וועסטו מיך געפֿינען צווישן די געדולדיקע."