وَابْتَلُوا الْيَتٰمٰى حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَۚ فَاِنْ اٰنَسْتُمْ مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوْٓا اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ ۚ وَلَا تَأْكُلُوْهَآ اِسْرَافًا وَّبِدَارًا اَنْ يَّكْبَرُوْا ۗ وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۚ وَمَنْ كَانَ فَقِيْرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ فَاِذَا دَفَعْتُمْ اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ فَاَشْهِدُوْا عَلَيْهِمْ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا
wabtalul-yatāmā ḥattā iżā balagun-nikāḥ(a), fa in ānastum minhum rusydan fadfa‘ū ilaihim amwālahum, wa lā ta'kulūhā isrāfaw wa bidāran ay yakbarū, wa man kāna ganiyyan falyasta‘fif, wa man kāna faqīran falya'kul bil-ma‘rūf(i), fa iżā dafa‘tum ilaihim amwālahum fa asyhidū ‘alaihim, wa kafā billāhi ḥasībā(n).
மேலும், அனாதைகள் திருமணம் செய்துகொள்ளும் வயது வரும் வரை அவர்களைச் சோதித்துப் பாருங்கள். பின்னர், உங்கள் பார்வையில் அவர்கள் புத்திசாலிகளாக (செல்வத்தைப் பேணுவதில் சிறந்தவர்களாக) இருந்தால், அவர்களுடைய செல்வத்தை அவர்களிடம் ஒப்படைத்துவிடுங்கள். மேலும், (அனாதைகளின் சொத்தை) தகுந்த அளவிற்கு மேல் உண்ணாதீர்கள்; அவர்கள் வளர்வதற்கு முன்பே (அதை) அவசரமாகக் கொடுத்துவிடாதீர்கள். (பாதுகாவலர்களில்) எவரொருவர் தகுதியுள்ளவரோ, அவர் ( அனாதையின் சொத்தை உண்பதிலிருந்து) விலகி இருக்கட்டும்; எவரொருவர் ஏழையோ, அவர் அந்தச் சொத்தை தகுந்த முறையில் உண்ணலாம். பின்னர், நீங்கள் அவர்களிடம் சொத்தை ஒப்படைக்கும்போது, சாட்சிகளை ஏற்படுத்த வேண்டும். மேலும், அல்லாஹ்வே கண்காணிப்பாளராகப் போதுமானவன்.
وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗ ۚوَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِۚ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۚ وَاِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوْا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۚ وَبِعَهْدِ اللّٰهِ اَوْفُوْاۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَۙ
wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa auful-kaila wal-mīzāna bil-qisṭ(i), lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, wa iżā qultum fa‘dilū wa lau kāna żā qurbā, wa bi‘ahdillāhi aufū, żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tażakkarūn(a).
மேலும், ஒரு அனாதை வயதுக்கு வரும் வரை, அவனுக்கு அதிக நன்மை பயக்கும் வழியைத் தவிர, அவனது சொத்தை அணுகாதீர்கள். அளவுகளையும் தராசுகளையும் நேர்மையாகப் பூர்த்தி செய்யுங்கள். ஒருவருடைய சக்திக்கு ஏற்ப நாம் அவருக்குச் சுமை ஏற்றுவதில்லை. நீங்கள் பேசும்போது, அது உங்கள் உறவினராக இருந்தாலும் நேர்மையாகப் பேசுங்கள்; மேலும் அல்லாஹ்வின் வாக்குறுதியை நிறைவேற்றுங்கள். இவ்வாறு நீங்கள் நினைவில் கொள்ள வேண்டும் என்று அவன் உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறான்.
وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗۖ وَاَوْفُوْا بِالْعَهْدِۖ اِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْـُٔوْلًا
wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa aufū bil-‘ahd(i), innal-‘ahda kāna mas'ūlā(n).
ஒரு அனாதை பருவமடையும் வரை, அவனுக்கு நன்மை பயக்கும் வழியைத் தவிர வேறு வழியில் அவனுடைய சொத்தை அணுகாதீர்கள்; மேலும், உங்கள் வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றுங்கள், ஏனெனில் அவைகளைக் குறித்து நீங்கள் விசாரிக்கப்படுவீர்கள்.