۞ وَالْوٰلِدٰتُ يُرْضِعْنَ اَوْلَادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ اَرَادَ اَنْ يُّتِمَّ الرَّضَاعَةَ ۗ وَعَلَى الْمَوْلُوْدِ لَهٗ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِۗ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ اِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَا تُضَاۤرَّ وَالِدَةٌ ۢبِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُوْدٌ لَّهٗ بِوَلَدِهٖ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذٰلِكَ ۚ فَاِنْ اَرَادَا فِصَالًا عَنْ تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا ۗوَاِنْ اَرَدْتُّمْ اَنْ تَسْتَرْضِعُوْٓا اَوْلَادَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِذَا سَلَّمْتُمْ مَّآ اٰتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوْفِۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
wal-wālidātu yurḍi‘na aulādahunna ḥaulaini kāmilaini liman arāda ay yutimmar-raḍā‘ah(ta), wa ‘alal-maulūdi lahū rizquhunna wa kiswatuhunna bil-ma‘rūf(i), lā tukallafu nafsun illā wus‘ahā, lā tuḍārra wālidatum biwaladihā wa lā maulūdul lahū biwaladihī wa ‘alal-wāriṡi miṡlu żālik(a), fa'in arādā fiṣālan ‘an tarāḍim minhumā wa tasyāwurin falā junāḥa ‘alaihimā, wa in arattum an tastarḍi‘ū aulādakum falā junāḥa ‘alaikum iżā sallamtum mā ātaitum bil-ma‘rūf(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).
තවද මව්වරුන් තම දරුවන්ට වසර දෙකක් මව්කිරි දිය යුතුය, සම්පූර්ණයෙන්ම මව්කිරි දීමට කැමති අය සඳහා. පියාගේ වගකීම වන්නේ ඔවුන්ට අවශ්‍ය දේ සැපයීම සහ සුදුසු ආකාරයෙන් ඇඳුම් ඇඳීමයි. පුද්ගලයෙකුට දරාගත හැකි ප්‍රමාණයට වඩා බරක් නැත. මවක් තම දරුවා නිසා දුක් විඳීමට ඉඩ නොදිය යුතු අතර පියෙකු තම දරුවා නිසා (දුක් විඳීමට) ඉඩ නොදිය යුතුය. උරුමක්කාරයන් ද එසේම (බැඳී ඇත) වේ. දෙදෙනාම ඔවුන් අතර එකඟතාවයෙන් හා සාකච්ඡා කිරීමෙන් කිරි වැරීමට කැමති නම්, ඔවුන් දෙදෙනාටම කිසිදු පාපයක් නොමැත. ඔබේ දරුවාට වෙනත් කෙනෙකුට මව්කිරි දීමට අවශ්‍ය නම්, ඔබ සුදුසු ආකාරයෙන් ගෙවීමක් ලබා දීමෙන් කිසිදු පාපයක් නොමැත. අල්ලාහ්ට බිය වන්න, අල්ලාහ් ඔබ කරන දේ සියල්ල දකින බව දැන ගන්න.
وَلَا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُوْلَةً اِلٰى عُنُقِكَ وَلَا تَبْسُطْهَا كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُوْمًا مَّحْسُوْرًا
wa lā taj‘al yadaka maglūlatan ilā ‘unuqika wa lā tabsuṭhā kullal-basṭi fa taq‘uda malūmam maḥsūrā(n).
ඔබේ දෑත් ඔබේ බෙල්ලට බැඳ නොගන්න. ඒවා ඕනෑවට වඩා දිගු නොකරන්න (ඉතා ත්‍යාගශීලීව) එසේ නොකළහොත් ඔබ නින්දාවට හා කනගාටුවට පත් වනු ඇත.
وَالَّذِيْنَ اِذَآ اَنْفَقُوْا لَمْ يُسْرِفُوْا وَلَمْ يَقْتُرُوْا وَكَانَ بَيْنَ ذٰلِكَ قَوَامًا
wal-lażīna iżā anfaqū lam yusrifū wa lam yaqturū wa kāna baina żālika qawāmā(n).
තවද (පරම දයාවන්ත දෙවියන්ගේ සේවකයන් ඇතුළුව) ඔවුන් (ධනය) වියදම් කරන විට අධික ලෙස වියදම් නොකරන අතර මසුරු නොවන අතර දෙදෙනාම සාධාරණ ය.
اَسْكِنُوْهُنَّ مِنْ حَيْثُ سَكَنْتُمْ مِّنْ وُّجْدِكُمْ وَلَا تُضَاۤرُّوْهُنَّ لِتُضَيِّقُوْا عَلَيْهِنَّۗ وَاِنْ كُنَّ اُولٰتِ حَمْلٍ فَاَنْفِقُوْا عَلَيْهِنَّ حَتّٰى يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّۚ فَاِنْ اَرْضَعْنَ لَكُمْ فَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّۚ وَأْتَمِرُوْا بَيْنَكُمْ بِمَعْرُوْفٍۚ وَاِنْ تَعَاسَرْتُمْ فَسَتُرْضِعُ لَهٗٓ اُخْرٰىۗ
askinūhunna min ḥaiṡu sakantum miw wujdikum wa lā tuḍārrūhunna lituḍayyiqū ‘alaihinn(a), wa in kunna ulāti ḥamlin fa anfiqū ‘alaihinna ḥattā yaḍa‘na ḥamlahunn(a), fa in arḍa‘na lakum fa ātūhunna ujūrahunn(a), wa'tamirū bainakum bima‘rūf(in), wa in ta‘āsartum fasaturḍi‘u lahū ukhrā.
ඔබේ හැකියාව අනුව ඔවුන් (භාර්යාවන්) ඔබ ජීවත් වන ස්ථානයේ තබන්න. ඔවුන්ගේ (හදවත්) පටු කිරීමට ඔවුන්ට අපහසුවක් ඇති නොකරන්න. ඔවුන් (දික්කසාද වූ භාර්යාවන්) ගැබ්ගෙන සිටී නම්, ඔවුන් ප්‍රසූත කරන තෙක් ඔවුන්ගේ ජීවනෝපාය ඔවුන්ට දෙන්න. ඔවුන් ඔබේ (දරුවන්ට) කිරි දෙන්නේ නම් ඔවුන්ට විපාක දෙන්න. ඔබ අතර (සියල්ල) හොඳින් සාකච්ඡා කරන්න. ඔබට දුෂ්කරතා ඇති වුවහොත්, වෙනත් කාන්තාවක් ඔහු වෙනුවෙන් (දරුවාට) කිරි දිය හැකිය.
لِيُنْفِقْ ذُوْ سَعَةٍ مِّنْ سَعَتِهٖۗ وَمَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهٗ فَلْيُنْفِقْ مِمَّآ اٰتٰىهُ اللّٰهُ ۗ لَا يُكَلِّفُ اللّٰهُ نَفْسًا اِلَّا مَآ اٰتٰىهَاۗ سَيَجْعَلُ اللّٰهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُّسْرًا ࣖ
liyunfiq żū sa‘atim min sa‘atih(ī), wa man qudira ‘alaihi rizquhū falyunfiq mimmā ātāhullāh(u), lā yukallifullāhu nafsan illā mā ātāhā, sayaj‘alullāhu ba‘da ‘usriy yusrā(n).
තම හැකියාව අනුව ජීවනෝපාය සපයා ගැනීමට නිදහස ඇති පුද්ගලයා සහ සීමිත ආහාර ප්‍රමාණයක් ඇති පුද්ගලයා අල්ලාහ් ඔහුට ලබා දී ඇති ධනයෙන් ජීවනෝපාය සපයා ගත යුතුය. අල්ලාහ් පුද්ගලයෙකුට ලබා දෙන දේ හැර (අනුව) අල්ලාහ් ඔහුට බරක් පටවන්නේ නැත. අල්ලාහ් දිනක පටු බවින් පසු ඉඩකඩ ලබා දෙනු ඇත.