يَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَا يُنْفِقُوْنَ ۗ قُلْ مَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِ ۗ وَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ
yas'alūnaka māżā yunfiqūn(a), qul mā anfaqtum min khairin falil-wālidaini wal-aqrabīna wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha bihī ‘alīm(un).
זיי פרעגן דיר (מוחמד) וועגן וואָס זיי זאָלן אויסגעבן. זאָג, "וואָס איר גיט זאָל זיין באַשטימט פֿאַר עלטערן, קרובים, יתומים, די אָרעמע און מענטשן אויף אַ רייזע." און וואָס איר טוט גוטס, באמת אַלאַה איז אַל-וויסנדיק.
۞ وَالْوٰلِدٰتُ يُرْضِعْنَ اَوْلَادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ اَرَادَ اَنْ يُّتِمَّ الرَّضَاعَةَ ۗ وَعَلَى الْمَوْلُوْدِ لَهٗ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِۗ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ اِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَا تُضَاۤرَّ وَالِدَةٌ ۢبِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُوْدٌ لَّهٗ بِوَلَدِهٖ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذٰلِكَ ۚ فَاِنْ اَرَادَا فِصَالًا عَنْ تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا ۗوَاِنْ اَرَدْتُّمْ اَنْ تَسْتَرْضِعُوْٓا اَوْلَادَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِذَا سَلَّمْتُمْ مَّآ اٰتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوْفِۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
wal-wālidātu yurḍi‘na aulādahunna ḥaulaini kāmilaini liman arāda ay yutimmar-raḍā‘ah(ta), wa ‘alal-maulūdi lahū rizquhunna wa kiswatuhunna bil-ma‘rūf(i), lā tukallafu nafsun illā wus‘ahā, lā tuḍārra wālidatum biwaladihā wa lā maulūdul lahū biwaladihī wa ‘alal-wāriṡi miṡlu żālik(a), fa'in arādā fiṣālan ‘an tarāḍim minhumā wa tasyāwurin falā junāḥa ‘alaihimā, wa in arattum an tastarḍi‘ū aulādakum falā junāḥa ‘alaikum iżā sallamtum mā ātaitum bil-ma‘rūf(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).
און מוטערס זאָלן זייערע קינדער געבן ברוסט־מילך צוויי גאַנצע יאָר, פֿאַר יענע וואָס ווילן גאָר געבן ברוסט־מילך. און די פֿאַרפֿליכטונג פֿונעם פֿאָטער איז צו זאָרגן פֿאַר זיי און זיי אָנטאָן אויף אַ פּאַסיקן אופֿן. אַ מענטש ווערט נישט באַלאַסט מיט מער ווי ער קען טראָגן. לאָז נישט אַ מוטער ליידן צוליב איר קינד און לאָז נישט אַ פֿאָטער (ליידן) צוליב זײַן קינד. די יורשים זענען אויך (פֿאַרפֿליכטעט) אַזוי. אויב ביידע ווילן אָפּגעוואוינען מיט הסכמה און באַראַטונג צווישן זיך, דאַן איז נישטאָ קיין זינד אויף קיינעם פֿון זיי. און אויב איר ווילט געבן אייער קינד ברוסט־מילך צו עמעצן אַנדערש, דאַן איז נישטאָ קיין זינד אין דעם וואָס איר גיט באַצאָלונג אויף אַ פּאַסיקן אופֿן. האָט מורא פֿאַר אַלאַה און ווייסט אַז אַלאַה איז אַל־זעענדיק פֿון וואָס איר טוט.
اِنْ تُبْدُوا الصَّدَقٰتِ فَنِعِمَّا هِيَۚ وَاِنْ تُخْفُوْهَا وَتُؤْتُوْهَا الْفُقَرَاۤءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ ۗ وَيُكَفِّرُ عَنْكُمْ مِّنْ سَيِّاٰتِكُمْ ۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ
in tubduṣ-ṣadaqāti fani‘immā hiy(a), wa in tukhfūhā wa tu'tūhal-fuqarā'a fahuwa khairul lakum, wa yukaffiru ‘ankum min sayyi'ātikum, wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).
אויב דו גיבסט דיין צדקה אפן, איז עס גוט. אבער אויב דו באַהאַלטסט עס און גיבסט עס צו די אָרעמע, איז עס בעסער פֿאַר דיר, און אַלאַה וועט מחילה געבן עטלעכע פֿון דיינע זינד. און אַלאַה איז אַל-באַוווּסט פֿון וואָס דו טוסט.
وَاِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ اُولُوا الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنُ فَارْزُقُوْهُمْ مِّنْهُ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا
wa iżā ḥaḍaral-qismata ulul-qurbā wal-yatāmā wal-masākīnu farzuqūhum minhu wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).
און אויב בעת דער אויסטיילונג זענען דא עטלעכע קרובים, יתומים און אָרעמע מענטשן, דאַן גיב זיי (נאָר אַ ביסל) פון דעם פאַרמעגן און זאָג זיי גוטע ווערטער.
۞ وَاعْبُدُوا اللّٰهَ وَلَا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّبِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْجَارِ ذِى الْقُرْبٰى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْۢبِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُوْرًاۙ
wa‘budullāha wa lā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānaw wa biżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wal-jāri żil-qurbā wal-jāril-junubi waṣ-ṣāḥibi bil-jambi wabnis-sabīl(i), wa mā malakat aimānukum, innallāha lā yuḥibbu man kāna mukhtālan fakhūrā(n).
און דינט גאָט און פֿאַרבינדט גאָרנישט מיט אים. און זייט גוט צו עלטערן, נאָענטע קרובים, יתומים, די אָרעמע, נאָענטע און ווײַטע שכנים, קאָלעגן, אבן סביל און אַלע קנעכט וואָס איר האָט. טאַקע, גאָט האָט נישט ליב מענטשן וואָס זענען אַראָגאַנט און שטאָלץ מיט זיך,
وَاٰتِ ذَا الْقُرْبٰى حَقَّهٗ وَالْمِسْكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيْرًا
wa āti żal-qurbā ḥaqqahū wal-miskīna wabnas-sabīli wa lā tubażżir tabżīrā(n).
און גיב זייער רעכט צו נאָענטע קרובים, ווי אויך צו די אָרעמע און די אויף אַ רייזע; און פֿאַרשווענד נישט (דיין עשירות) אויף אַ פֿאַרשווענדלעכן אופֿן.
وَلَا يَأْتَلِ اُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ اَنْ يُّؤْتُوْٓا اُولِى الْقُرْبٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖوَلْيَعْفُوْا وَلْيَصْفَحُوْاۗ اَلَا تُحِبُّوْنَ اَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa lā ya'tali ulul-faḍli minkum was-sa‘ati ay yu'tū ulil-qurbā wal-masākīna wal-muhājirīna fī sabīlillāh(i), wal ya‘fū wal yaṣfaḥū, alā tuḥibbūna ay yagfirallāhu lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
און לאָזט נישט די וואָס האָבן מעלות און געלעגנהייטן צווישן אייך שווערן אַז זיי (וועלן נישט) געבן (הילף) צו (זייערע) קרובים, די אָרעמע און די וואָס עמיגרירן אין דעם וועג פון אַלאַה, און לאָזט זיי מוחל זיין און זיין טאָלעראַנט. צי געפעלט אייך נישט אַז אַלאַה מוחל אייך? און אַלאַה איז מוחל, דערבאַרמענדיק.