يَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَا يُنْفِقُوْنَ ۗ قُلْ مَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِ ۗ وَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ
yas'alūnaka māżā yunfiqūn(a), qul mā anfaqtum min khairin falil-wālidaini wal-aqrabīna wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha bihī ‘alīm(un).
தாங்கள் எதைச் செலவு செய்ய வேண்டும் என்று அவர்கள் உம்மிடம் (முஹம்மதே) கேட்கிறார்கள். நீர் கூறுவீராக: “நீங்கள் கொடுக்கும் செல்வம் எதுவாக இருந்தாலும், அது பெற்றோர்கள், உறவினர்கள், அனாதைகள், ஏழைகள் மற்றும் பயணத்தில் இருப்பவர்களுக்காக ஒதுக்கப்பட வேண்டும்.” மேலும், நீங்கள் செய்யும் நன்மைகள் யாவற்றையும் நிச்சயமாக அல்லாஹ் நன்கு அறிந்தவன்.
۞ وَالْوٰلِدٰتُ يُرْضِعْنَ اَوْلَادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ اَرَادَ اَنْ يُّتِمَّ الرَّضَاعَةَ ۗ وَعَلَى الْمَوْلُوْدِ لَهٗ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِۗ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ اِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَا تُضَاۤرَّ وَالِدَةٌ ۢبِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُوْدٌ لَّهٗ بِوَلَدِهٖ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذٰلِكَ ۚ فَاِنْ اَرَادَا فِصَالًا عَنْ تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا ۗوَاِنْ اَرَدْتُّمْ اَنْ تَسْتَرْضِعُوْٓا اَوْلَادَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِذَا سَلَّمْتُمْ مَّآ اٰتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوْفِۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
wal-wālidātu yurḍi‘na aulādahunna ḥaulaini kāmilaini liman arāda ay yutimmar-raḍā‘ah(ta), wa ‘alal-maulūdi lahū rizquhunna wa kiswatuhunna bil-ma‘rūf(i), lā tukallafu nafsun illā wus‘ahā, lā tuḍārra wālidatum biwaladihā wa lā maulūdul lahū biwaladihī wa ‘alal-wāriṡi miṡlu żālik(a), fa'in arādā fiṣālan ‘an tarāḍim minhumā wa tasyāwurin falā junāḥa ‘alaihimā, wa in arattum an tastarḍi‘ū aulādakum falā junāḥa ‘alaikum iżā sallamtum mā ātaitum bil-ma‘rūf(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).
மேலும், முழுமையாகப் பாலூட்ட விரும்பும் தாய்மார்கள், தங்கள் குழந்தைகளுக்கு இரண்டு முழு ஆண்டுகள் பாலூட்ட வேண்டும். மேலும், அவர்களுக்குத் தேவையானவற்றை வழங்குவதும், தகுந்த முறையில் ஆடை அணிவிப்பதும் தந்தையின் கடமையாகும். ஒரு மனிதன் தாங்கக்கூடியதை விட அதிக சுமையை அவன் மீது சுமத்தக்கூடாது. ஒரு தாய் தன் குழந்தையால் துன்பப்பட வேண்டாம்; ஒரு தந்தை தன் குழந்தையால் துன்பப்பட வேண்டாம். வாரிசுகளும் அவ்வாறே கடமைப்பட்டுள்ளனர். இருவரும் தங்களுக்குள் உடன்பாடு மற்றும் கலந்தாலோசனையுடன் பாலூட்டலை நிறுத்த விரும்பினால், அவர்கள் இருவர் மீதும் எந்தப் பாவமும் இல்லை. மேலும், உங்கள் குழந்தைக்கு வேறொருவருக்குப் பாலூட்ட நீங்கள் விரும்பினால், அதற்குத் தகுந்த முறையில் நீங்கள் பணம் கொடுப்பதில் எந்தப் பாவமும் இல்லை. அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுங்கள்; நீங்கள் செய்வதை அல்லாஹ் நன்கு காண்கிறான் என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள்.
اِنْ تُبْدُوا الصَّدَقٰتِ فَنِعِمَّا هِيَۚ وَاِنْ تُخْفُوْهَا وَتُؤْتُوْهَا الْفُقَرَاۤءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ ۗ وَيُكَفِّرُ عَنْكُمْ مِّنْ سَيِّاٰتِكُمْ ۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ
in tubduṣ-ṣadaqāti fani‘immā hiy(a), wa in tukhfūhā wa tu'tūhal-fuqarā'a fahuwa khairul lakum, wa yukaffiru ‘ankum min sayyi'ātikum, wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).
நீங்கள் தர்மத்தை வெளிப்படையாகக் கொடுத்தால் அது நல்லது. ஆனால், அதை மறைத்து ஏழைகளுக்குக் கொடுத்தால், அது உங்களுக்கு இன்னும் சிறந்தது. மேலும், அல்லாஹ் உங்கள் பாவங்களில் சிலவற்றை மன்னிப்பான். நீங்கள் செய்வதை அல்லாஹ் நன்கு அறிந்தவன்.
وَاِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ اُولُوا الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنُ فَارْزُقُوْهُمْ مِّنْهُ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا
wa iżā ḥaḍaral-qismata ulul-qurbā wal-yatāmā wal-masākīnu farzuqūhum minhu wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).
மேலும், பங்கீட்டின் போது உறவினர்கள், அனாதைகள் மற்றும் ஏழைகள் யாராவது இருந்தால், அவர்களுக்கு அந்தச் சொத்தில் (சிறிதளவு மட்டும்) கொடுத்து, அவர்களிடம் நல்ல வார்த்தைகளைக் கூறுங்கள்.
۞ وَاعْبُدُوا اللّٰهَ وَلَا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّبِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْجَارِ ذِى الْقُرْبٰى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْۢبِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُوْرًاۙ
wa‘budullāha wa lā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānaw wa biżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wal-jāri żil-qurbā wal-jāril-junubi waṣ-ṣāḥibi bil-jambi wabnis-sabīl(i), wa mā malakat aimānukum, innallāha lā yuḥibbu man kāna mukhtālan fakhūrā(n).
மேலும் அல்லாஹ்வை வணங்குங்கள்; அவனுக்கு எதையும் இணைவைக்காதீர்கள். பெற்றோர்கள், நெருங்கிய உறவினர்கள், அனாதைகள், ஏழைகள், அருகிலும் தொலைவிலும் உள்ள அண்டை அயலார், உடன் பணிபுரிபவர்கள், இப்னு ஸாபில் மற்றும் உங்களிடம் உள்ள பணியாளர்கள் ஆகியோரிடம் அன்பாக இருங்கள். நிச்சயமாக, ஆணவமும் தற்பெருமையும் கொண்டவர்களை அல்லாஹ் விரும்புவதில்லை.
وَاٰتِ ذَا الْقُرْبٰى حَقَّهٗ وَالْمِسْكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيْرًا
wa āti żal-qurbā ḥaqqahū wal-miskīna wabnas-sabīli wa lā tubażżir tabżīrā(n).
நெருங்கிய உறவினர்களுக்கும், ஏழைகளுக்கும், பயணம் மேற்கொள்பவர்களுக்கும் உரியதைக் கொடுங்கள்; உங்கள் செல்வத்தை வீணாகச் செலவழிக்காதீர்கள்.
وَلَا يَأْتَلِ اُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ اَنْ يُّؤْتُوْٓا اُولِى الْقُرْبٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖوَلْيَعْفُوْا وَلْيَصْفَحُوْاۗ اَلَا تُحِبُّوْنَ اَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa lā ya'tali ulul-faḍli minkum was-sa‘ati ay yu'tū ulil-qurbā wal-masākīna wal-muhājirīna fī sabīlillāh(i), wal ya‘fū wal yaṣfaḥū, alā tuḥibbūna ay yagfirallāhu lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
உங்களில் வசதிகளும் வாய்ப்புகளும் உடையவர்கள், தங்கள் உறவினர்களுக்கும், ஏழைகளுக்கும், அல்லாஹ்வின் பாதையில் ஹிஜ்ரத் செய்பவர்களுக்கும் (உதவி) செய்ய மாட்டோம் என்று சத்தியம் செய்ய வேண்டாம்; மேலும் அவர்கள் மன்னித்து, சகிப்புத்தன்மையுடன் இருக்கட்டும். அல்லாஹ் உங்களை மன்னிப்பது உங்களுக்குப் பிடிக்கவில்லையா? மேலும் அல்லாஹ் மன்னிப்பவனாகவும், அளவற்ற கருணையாளனாகவும் இருக்கிறான்.