هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهٗ ۚ قَالَ رَبِّ هَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً ۚ اِنَّكَ سَمِيْعُ الدُّعَاۤءِ
hunālika da‘ā zakariyyā rabbahū qāla rabbi hab lī mil ladunka żurriyyatan ṭayyibah(tan), innaka samī‘ud-du‘ā'(i).
Зәкәрия шунда үзенең Раббысына дога кылды. Ул әйтте: "Ий Раббым, миңа Үзеңнән изге балалар бир, әлбәттә, Син догаларны ишетүчесең".
اَلْمَالُ وَالْبَنُوْنَ زِيْنَةُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَالْبٰقِيٰتُ الصّٰلِحٰتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَّخَيْرٌ اَمَلًا
al-mālu wal-banūna zīnatul-ḥayātid-dun-yā, wal-bāqiyātuṣ-ṣāliḥātu khairun ‘inda rabbika ṡawābaw wa khairun amalā(n).
Байлык һәм балалар дөнья тормышының бизәкләре, ләкин дәвамлы изге гамәлләр Раббың хозурында хәерлерәк савап һәм өметлерәк.
اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ نِدَاۤءً خَفِيًّا
iż nādā rabbahū nidā'an khafiyyā(n).
(ягъни) ул Раббысына йомшак тавыш белән дога кылганда.
قَالَ رَبِّ اِنِّيْ وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّيْ وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَّلَمْ اَكُنْۢ بِدُعَاۤىِٕكَ رَبِّ شَقِيًّا
qāla rabbi innī wahanal-‘aẓmu minnī wasyta‘alar-ra'su syaibaw wa lam akum bidu‘ā'ika rabbi syaqiyyā(n).
Ул (Зәкәрия) әйтте: «Ий Раббым, чыннан да минем сөякләрем зәгыйфь, башым чәчләргә ак чәч белән тулды, һәм мин Сиңа дога кылудан беркайчан да өметсезләнмәдем, ий Раббым».
وَاِنِّيْ خِفْتُ الْمَوَالِيَ مِنْ وَّرَاۤءِيْ وَكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا فَهَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيًّا ۙ
wa innī khiftul-mawāliya miw warā'ī wa kānatimra'atī ‘āqiran fahab lī mil ladunka waliyyā(n).
Һәм, әлбәттә, мин үлгәннән соң туганнарым өчен борчылам, һәм хатыным бала тапмый, шуңа күрә Үзеңнән миңа бала бир,
يَّرِثُنِيْ وَيَرِثُ مِنْ اٰلِ يَعْقُوْبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا
yariṡunī wa yariṡu min āli ya‘qūba waj‘alhu rabbi raḍiyyā(n).
Ул миңа һәм Ягъкуб балаларына мирас итеп бирәчәк; һәм аны, ий Раббым, бәрәкәтле кылачак."
رَبِّ هَبْ لِيْ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ
rabbi hab lī minaṣ-ṣāliḥīn(a).
И Раббым, миңа тәкъва кешеләрдән (балалар) бир!"