هُوَ الَّذِيْ يُصَوِّرُكُمْ فِى الْاَرْحَامِ كَيْفَ يَشَاۤءُ ۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ
huwal-lażī yuṣawwirukum fil-arḥāmi kaifa yasyā'(u), lā ilāha illā huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).
O l’é Lê ch’o ti forma into ventre segondo quello ch’o veu. No gh’é un dê che Lê. L’Onnipotente, o Savio.
۞ هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ اِلَيْهَاۚ فَلَمَّا تَغَشّٰىهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيْفًا فَمَرَّتْ بِهٖ ۚفَلَمَّآ اَثْقَلَتْ دَّعَوَا اللّٰهَ رَبَّهُمَا لَىِٕنْ اٰتَيْتَنَا صَالِحًا لَّنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ
huwal-lażī khalaqakum min nafsiw wāḥidatiw waja‘ala minhā zaujahā liyaskuna ilaihā, falammā tagasysyāhā ḥamalat ḥamlan khafīfan fa marrat bih(ī), falammā aṡqalad da‘awallāha rabbahumā la'in ātaitanā ṣāliḥan lanakūnanna minasy-syākirīn(a).
O l’é Lê ch’o t’à creou da unn’anima (Adam) e da quella o l’à creou o seu compagno, pe fâlo ëse contento de lê. Coscì dòppo ch'o l'aiva mescciou, (seu moggê) a l'à conçepio un utero leggio, e a l'é anæta avanti à sentise legia (pe quarche tempo). Dapeu, quande o s'é sentio pesante, tutti doî (maî e moggê) an domandou à Allah, o seu Segnô (dixendo): «Se Ti ne dai un figgeu pio, de seguo ghe saiemmo delongo grati».
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنْ كُنْتُمْ فِيْ رَيْبٍ مِّنَ الْبَعْثِ فَاِنَّا خَلَقْنٰكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ مِنْ مُّضْغَةٍ مُّخَلَّقَةٍ وَّغَيْرِ مُخَلَّقَةٍ لِّنُبَيِّنَ لَكُمْۗ وَنُقِرُّ فِى الْاَرْحَامِ مَا نَشَاۤءُ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى ثُمَّ نُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوْٓا اَشُدَّكُمْۚ وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّتَوَفّٰى وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرَدُّ اِلٰٓى اَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْلَا يَعْلَمَ مِنْۢ بَعْدِ عِلْمٍ شَيْـًٔاۗ وَتَرَى الْاَرْضَ هَامِدَةً فَاِذَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاۤءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَاَنْۢبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍۢ بَهِيْجٍ
yā ayyuhan-nāsu in kuntum fī raibim minal-ba‘ṡi fa innā khalaqnākum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma min ‘alaqatin ṡumma mim muḍgatim mukhallaqatiw wa gairi mukhallaqatil linubayyina lakum, wa nuqirru fil-arḥāmi mā nasyā'u ilā ajalim musamman ṡumma nukhrijukum ṭiflan ṡumma litablugū asyuddakum, wa minkum may yutawaffā wa minkum may yuraddu ilā arżalil-‘umuri likailā ya‘lama ba‘da ‘ilmin syai'ā(n), wa taral-arḍa hāmidatan fa iżā anzalnā ‘alaihal-mā'ahtazzat wa rabat wa ambatat min kulli zaujim bahīj(in).
O pòpolo! Se ti dubi (in sciô giorno da) resurreçion, aloa de fæto t’emmo creou da-a pua, dapeu da unna goccia de semen, dapeu da un còllo de sangue, dapeu da un tòcco de carne ch’o l’é perfetto e ch’o l’é imperfetto, pe poei spiegâte; e ti l’emmo fissou into ventre segondo a Nòstra voentæ fin à un tempo predeterminou, dapeu ti l’emmo portou feua comme di bambini, dapeu (ciattin à pittin) ti l’æ razzonto l’etæ adulta, e quarchedun de ti o l’é passou e (quarchedun) de ti o l’é tornou à unn’etæ assæ vegia (senilitæ), coscì ch’o no conosceiva ciù ninte ch’o conosceiva ninte. E ti veddi che a tæra a l’é secca, aloa quande ghe mandemmo l’ægua (piövia), a tæra a vëgne viva e a vëgne fertile e a cresce varie meñe de belle ciante (ciante).
وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ سُلٰلَةٍ مِّنْ طِيْنٍ ۚ
wa laqad khalaqnal-insāna min sulālatim min ṭīn(in).
E de fæto, Emmo creou l’òmmo da unna quintessensa (derivâ) da-a tæra rossa.
ثُمَّ جَعَلْنٰهُ نُطْفَةً فِيْ قَرَارٍ مَّكِيْنٍ ۖ
Ṡumma ja‘alnāhu nuṭfatan fī qarārim makīn(in).
Dapeu gh’emmo fæto un sperma (da conservâ) inte un pòsto seguo (o grembo).
ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظٰمًا فَكَسَوْنَا الْعِظٰمَ لَحْمًا ثُمَّ اَنْشَأْنٰهُ خَلْقًا اٰخَرَۗ فَتَبَارَكَ اللّٰهُ اَحْسَنُ الْخٰلِقِيْنَۗ
Ṡumma khalaqnan-nuṭfata ‘alaqatan fa khalaqnal-‘alaqata muḍgatan fa khalaqnal-muḍgata ‘iẓāman fa kasaunal-‘iẓāma laḥmā(n), ṡumma ansya'nāhu khalqan ākhar(a), fa tabārakallāhu aḥsanul-khāliqīn(a).
Dapeu l’emmo fæto do semen unna sostansa attaccante, dapeu l’emmo fæto da sostansa attaccante un tòcco de carne, e dapeu l’emmo fæto o tòcco de carne inte de òsse, dapeu l’emmo vestî e òsse de carne. Dapeu l’emmo fæto unn’atra creatua. Gloria à Allah, o Megio di Creatoî.
ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهٗ مِنْ سُلٰلَةٍ مِّنْ مَّاۤءٍ مَّهِيْنٍ ۚ
Ṡumma ja‘ala naslahū min sulālatim mim mā'im mahīn(in).
alloa O l’à fæto a seu progenie da l’essensa de l’ægua bassa (semen).
ثُمَّ سَوّٰىهُ وَنَفَخَ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِهٖ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ
Ṡumma sawwāhu wa nafakha fīhi mir rūḥihī wa ja‘ala lakumus-sam‘a wal-abṣāra wal-af'idah(ta), qalīlam mā tasykurūn(a).
Dapeu o l’à perfeçionou e o l’à respiou o seu spïto (creaçion) into seu (còrpo) e o l’à fæto l’udito, a vista e o cheu pe ti, (ma) ti gh’æ ben ben pöco grato.
وَاللّٰهُ خَلَقَكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ جَعَلَكُمْ اَزْوَاجًاۗ وَمَا تَحْمِلُ مِنْ اُنْثٰى وَلَا تَضَعُ اِلَّا بِعِلْمِهٖۗ وَمَا يُعَمَّرُ مِنْ مُّعَمَّرٍ وَّلَا يُنْقَصُ مِنْ عُمُرِهٖٓ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍۗ اِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌ
wallāhu khalaqakum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma ja‘alakum azwājā(n), wa mā taḥmilu min unṡā wa lā taḍa‘u illā bi‘ilmih(ī), wa mā yu‘ammaru mim mu‘ammariw wa lā yunqaṣu min ‘umurihī illā fī kitāb(in), inna żālika ‘alallāhi yasīr(un).
E Allah o t’à creou da-a tæra rossa e dapeu da-o semen, dapeu o t’à fæto in cobbie (masccio e femina). Nisciuña dònna a conçepisce e a parto, se no co-a seu conoscensa. E a vitta de unna persoña a no l'é esteisa e a seu etæ a no l'é reduta, ma (a l'é stæta determinâ) into Libbro (Lauh Mahfuzh). De fæto, questo o l’é façile pe Allah.
اَوَلَمْ يَرَ الْاِنْسَانُ اَنَّا خَلَقْنٰهُ مِنْ نُّطْفَةٍ فَاِذَا هُوَ خَصِيْمٌ مُّبِيْنٌ
awalam yaral-insānu annā khalaqnāhu min nuṭfatin fa'iżā huwa khaṣīmum mubīn(un).
E no vedde l’òmmo che l’emmo creou da unna goccia de sperma, e o l’é un nemigo averto!
خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ الْاَنْعَامِ ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍ ۗ يَخْلُقُكُمْ فِيْ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْ خَلْقًا مِّنْۢ بَعْدِ خَلْقٍ فِيْ ظُلُمٰتٍ ثَلٰثٍۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ فَاَنّٰى تُصْرَفُوْنَ
khalaqakum min nafsiw wāḥidatin ṡumma ja‘ala minhā zaujahā wa anzala lakum minal-an‘āmi ṡamāniyata azwāj(in), yakhluqukum fī buṭūni ummahātikum khalqam mim ba‘di khalqin fī ẓulumātin ṡalāṡ(in), żālikumullāhu rabbukum lahul-mulk(u), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tuṣrafūn(a).
O t’à creou da unna persoña (Adam) dapeu da lê o l’à fæto o teu compagno e o t’à mandou zu eutto cobbie de bestie. O t'à fæto into ventre de tò moæ evento dòppo evento inte træ sciummæe. Quello ch’o (fa) questo o l’é Allah, o seu Segnô, o Segnô ch’o l’à o regno. No gh’é nisciun dê che Lê; alloa perché ti t'æ desviou?
مِنْ نُّطْفَةٍ اِذَا تُمْنٰىۙ
min nuṭfatin iżā tumnā.
da-o semen, quande o l’é emisso,
كَلَّاۗ اِنَّا خَلَقْنٰهُمْ مِّمَّا يَعْلَمُوْنَ
kallā, innā khalaqnāhum mimmā ya‘malūn(a).
Imposcibile! Li emmo creæ da quello che san.
وَقَدْ خَلَقَكُمْ اَطْوَارًا
wa qad khalaqakum aṭwārā(n).
E de fæto, O t’à creou in fase.
اَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِّنْ مَّنِيٍّ يُّمْنٰى
alam yaku nuṭfatam mim maniyyiy yumnā.
No l'ea in origine solo che unna goccia de semen ch'a vegniva versâ (into ventre),
ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوّٰىۙ
Ṡumma kāna ‘alaqatan fa khalaqa fa sawwā.
alloa (o semen) o l’é vegnuo quarcösa ch’o s’attacca, alloa Allah o l’à creou e o l’à perfeçionou,
اِنَّا خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ نُّطْفَةٍ اَمْشَاجٍۖ نَّبْتَلِيْهِ فَجَعَلْنٰهُ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا
innā khalaqnal-insāna min nuṭfatin amsyājin nabtalīhi fa ja‘alnāhu samī‘am baṣīrā(n).
De fæto, l’emmo creou l’òmmo da unna goccia de semen mesccio ch’emmo vosciuo provâ (con di comandi e di proibiçioin), donca gh’emmo fæto senti e vedde.
اَلَمْ نَخْلُقْكُّمْ مِّنْ مَّاۤءٍ مَّهِيْنٍۙ
alam nakhluqkum mim mā'im mahīn(in).
No t’emmo creou da l’ægua bassa (semen),
فَجَعَلْنٰهُ فِيْ قَرَارٍ مَّكِيْنٍ
fa ja‘alnāhu fī qarārim makīn(in).
Allora l’emmo misso inte un pòsto fermo (utero), .