يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا تَدَايَنْتُمْ بِدَيْنٍ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى فَاكْتُبُوْهُۗ وَلْيَكْتُبْ بَّيْنَكُمْ كَاتِبٌۢ بِالْعَدْلِۖ وَلَا يَأْبَ كَاتِبٌ اَنْ يَّكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ اللّٰهُ فَلْيَكْتُبْۚ وَلْيُمْلِلِ الَّذِيْ عَلَيْهِ الْحَقُّ وَلْيَتَّقِ اللّٰهَ رَبَّهٗ وَلَا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْـًٔاۗ فَاِنْ كَانَ الَّذِيْ عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيْهًا اَوْ ضَعِيْفًا اَوْ لَا يَسْتَطِيْعُ اَنْ يُّمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهٗ بِالْعَدْلِۗ وَاسْتَشْهِدُوْا شَهِيْدَيْنِ مِنْ رِّجَالِكُمْۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُوْنَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَّامْرَاَتٰنِ مِمَّنْ تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَۤاءِ اَنْ تَضِلَّ اِحْدٰىهُمَا فَتُذَكِّرَ اِحْدٰىهُمَا الْاُخْرٰىۗ وَلَا يَأْبَ الشُّهَدَۤاءُ اِذَا مَا دُعُوْا ۗ وَلَا تَسْـَٔمُوْٓا اَنْ تَكْتُبُوْهُ صَغِيْرًا اَوْ كَبِيْرًا اِلٰٓى اَجَلِهٖۗ ذٰلِكُمْ اَقْسَطُ عِنْدَ اللّٰهِ وَاَقْوَمُ لِلشَّهَادَةِ وَاَدْنٰىٓ اَلَّا تَرْتَابُوْٓا اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيْرُوْنَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَلَّا تَكْتُبُوْهَاۗ وَاَشْهِدُوْٓا اِذَا تَبَايَعْتُمْ ۖ وَلَا يُضَاۤرَّ كَاتِبٌ وَّلَا شَهِيْدٌ ەۗ وَاِنْ تَفْعَلُوْا فَاِنَّهٗ فُسُوْقٌۢ بِكُمْ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗ وَيُعَلِّمُكُمُ اللّٰهُ ۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā tadāyantum bidainin ilā ajalim musamman faktubūh(u), walyaktub bainakum kātibum bil-‘adl(i), wa lā ya'ba kātibun ay yaktuba kamā ‘allamahullāhu falyaktub, walyumlilil-lażī ‘alaihil-ḥaqqu walyattaqillāha rabbahū wa lā yabkhas minhu syai'ā(n), fa'in kānal-lażī ‘alaihil-ḥaqqu safīhan au ḍa‘īfan au lā yastaṭī‘u ay yumilla huwa falyumlil waliyyuhū bil-‘adl(i), wastasyhidū syahīdaini mir rijāliūkum, fa'illam yakūnā rajulaini farajuluw wamra'atāni mimman tarḍauna minasy-syuhadā'i an taḍilla iḥdāhumā fatużakkira iḥdāhumal-ukhrā, wa lā ya'basy-syuhadā'u iżā mā du‘ū, wa lā tas'amū an taktubūhu ṣagīran au kabīran ilā ajalih(ī), żālikum aqsaṭu ‘indallāhi wa aqwamu lisy-syahādati wa adnā allā tartābū illā an takūna tijāratan ḥāḍiratan tudīrūnahā bainakum falaisa ‘alaikum junāḥun allā taktubūhā, wa asyhidū iżā tabāya‘tum, wa lā yuḍārra kātibuw wa lā syahīd(un), wa in taf‘alū fa'innahū fusūqum bikum, wattaqullāh(a), wa yu‘allimukumullāh(u), wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! که تاسو پورونه او پورونه د یوې ټاکلې مودې لپاره لرئ، نو هغه باید ولیکئ. او ستاسو څخه یو لیکونکی باید دا په سمه توګه ولیکي. لیکونکی باید د دې لیکلو څخه انکار ونکړي لکه څنګه چې الله ورته ښوولی دی، نو هغه باید یې ولیکي. او هغه څوک چې پوروړی دی باید دا لیک ولیکي، او هغه باید د خپل رب الله څخه وویریږي، او هغه باید له دې څخه هیڅ شی کم نه کړي. که پور اخیستونکی هغه څوک وي چې عقل نلري یا کمزوری وي (په خپل حالت کې)، یا د ځان لیکلو توان نلري، نو د هغه سرپرست باید دا په سمه توګه ولیکي. او ستاسو په منځ کې د دوو نارینه شاهدانو سره شاهدي ورکړي. که دوه نارینه (شاهدان) نه وي، نو (کیدای شي) یو سړی او دوه ښځې وي چې تاسو یې د هغو کسانو څخه خوښوئ چې د (موجوده) شاهدانو څخه دي، ترڅو که یو یې هیر کړي، نو بله یې ورته یادونه وکړي. او شاهدان باید د بلنې په وخت کې انکار ونه کړي. او د لیکلو څخه ستړي مه شئ، د نیټې لپاره، که (پور) کوچنی وي یا لوی. دا د الله په نزد ډېر عادلانه دی، د شهادت د پیاوړتیا لپاره ډېر وړ دی، او شک ته نږدې دی، پرته له دې چې دا ستاسو ترمنځ د نغدو پیسو معامله وي، نو که تاسو یې ونه لیکئ نو ستاسو لپاره هیڅ ګناه نشته. او کله چې تاسو پیرود او پلور کوئ نو شاهدان ونیسئ، او د لیکوال یا شاهدانو لپاره شیان مه سختوئ. که تاسو (دا کار کوئ)، نو په حقیقت کې، دا ستاسو له خوا د ظلم عمل دی. او له الله څخه وویریږئ، الله تاسو ته درس درکوي، او الله په هرڅه پوه دی.
وَالّٰتِيْ يَأْتِيْنَ الْفَاحِشَةَ مِنْ نِّسَاۤىِٕكُمْ فَاسْتَشْهِدُوْا عَلَيْهِنَّ اَرْبَعَةً مِّنْكُمْ ۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَاَمْسِكُوْهُنَّ فِى الْبُيُوْتِ حَتّٰى يَتَوَفّٰىهُنَّ الْمَوْتُ اَوْ يَجْعَلَ اللّٰهُ لَهُنَّ سَبِيْلًا
wal-lātī ya'tīnal-fāḥisyata min nisā'ikum fastasyhidū ‘alaihinna arba‘atam minkum, fa in syahidū fa amsikūhunna fil-buyūti ḥattā yatawaffāhunnal-mautu au yaj‘alallāhu lahunna sabīlā(n).
او ستاسو له ښځو څخه چې کومې ناوړه کارونه کوي، نو په تاسو کې دې څلور شاهدان ولري (چې شاهدي ورکړي). که هغوی شاهدي ورکړي وي، نو هغه (ښځې) په کور کې بندې کړئ تر هغه چې مړه شي، یا تر هغه چې الله (ج) د هغوی لپاره (بله لاره) جوړه کړي.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِيْنَ الْوَصِيَّةِ اثْنٰنِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنْكُمْ اَوْ اٰخَرٰنِ مِنْ غَيْرِكُمْ اِنْ اَنْتُمْ ضَرَبْتُمْ فِى الْاَرْضِ فَاَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةُ الْمَوْتِۗ تَحْبِسُوْنَهُمَا مِنْۢ بَعْدِ الصَّلٰوةِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ اِنِ ارْتَبْتُمْ لَا نَشْتَرِيْ بِهٖ ثَمَنًا وَّلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۙ وَلَا نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللّٰهِ اِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الْاٰثِمِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū syahādatu bainikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu ḥīnal-waṣiyyatiṡnāni żawā ‘adlim minkum au ākharāni min gairikum in antum ḍarabtum fil-arḍi fa aṣābatkum muṣībatul-maut(i), taḥbisūnahumā mim ba‘diṣ-ṣalāti fa yuqsimāni billāhi inirtabtum lā nasytarī bihī ṡamanaw wa lau kāna żā qurbā, wa lā naktumu syahādatallāhi innā iżal laminal-āṡimīn(a).
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! که چېرې له تاسو څخه یو کس د مرګ سره مخ شي او هغه وصیت وکړي، نو باید دوه کسان چې ستاسو له ډلې څخه عادل وي، یا دوه کسان چې ستاسو له دین څخه مختلف وي، شاهدان شي. که تاسو په ځمکه کې سفر کوئ او تاسو د مرګ له خطر سره مخ یاست، نو تاسو باید د لمانځه وروسته دوه شاهدان ونیسئ، ترڅو دواړه د الله په نوم قسم وخوري که تاسو شک لرئ، "په الله قسم موږ به له دې قسم څخه ګټه پورته نه کړو، که څه هم هغه نږدې خپلوان وي، او موږ د الله شاهدي نه پټوو، که داسې وي نو موږ به خامخا د ګناهګارانو څخه یو."
وَالَّذِيْنَ يَرْمُوْنَ الْمُحْصَنٰتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُوْا بِاَرْبَعَةِ شُهَدَاۤءَ فَاجْلِدُوْهُمْ ثَمٰنِيْنَ جَلْدَةً وَّلَا تَقْبَلُوْا لَهُمْ شَهَادَةً اَبَدًاۚ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ ۙ
wal-lażīna yarmūnal-muḥṣanāti ṡumma lam ya'tū bi'arba‘ati syuhadā'a fajlidūhum ṡamānīna jaldataw wa lā taqbalū lahum syahādatan abadā(n), wa ulā'ika humul-fāsiqūn(a).
او هغه کسان چې په پاک لمنو ښځو باندې د زنا تور لګوي او څلور شاهدان نه راولي، هغوی اتيا ځله ووهئ او هيڅکله يې شاهدي مه منئ، همدغه کسان فاسقان دي.
لَوْلَا جَاۤءُوْ عَلَيْهِ بِاَرْبَعَةِ شُهَدَاۤءَۚ فَاِذْ لَمْ يَأْتُوْا بِالشُّهَدَاۤءِ فَاُولٰۤىِٕكَ عِنْدَ اللّٰهِ هُمُ الْكٰذِبُوْنَ
lau lā jā'ū ‘alaihi bi'arba‘ati syuhadā'(a), fa iż lam ya'tū bisy-syuhadā'i fa ulā'ika ‘indallāhi humul-kāżibūn(a).
ولې هغوی (چې تور یې پرې لګولی و) څلور شاهدان را نه کړل؟ ځکه چې هغوی شاهدان نه دي راوړي، نو د الله په نزد دروغجن دي.
فَاِذَا بَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَاَمْسِكُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ فَارِقُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ وَّاَشْهِدُوْا ذَوَيْ عَدْلٍ مِّنْكُمْ وَاَقِيْمُوا الشَّهَادَةَ لِلّٰهِ ۗذٰلِكُمْ يُوْعَظُ بِهٖ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ەۗ وَمَنْ يَّتَّقِ اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّهٗ مَخْرَجًا ۙ
fa iżā balagna ajalahunna fa amsikūhunna bima‘rūfin au fāriqūhunna bima‘rūfiw wa asyhidū żawai ‘adlim minkum wa aqīmusy-syahādata lillāh(i), żālikum yū‘aẓu bihī man kāna yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), wa may yattaqillāha yaj‘al lahū makhrajā(n).
نو کله چې دوی د خپل لمانځه پای ته نږدې شي، نو په ښه توګه ورسره پخلا کړئ (یا یې په ښه توګه پریږدئ) او په خپلو کې دوه عادل شاهدان سره شاهدي ورکړئ او ستاسو شهادت د الله لپاره ثابت شي. دا هغه تعلیم دی چې هغو کسانو ته ورکول کیږي چې په الله او آخرت ایمان لري. څوک چې له الله څخه ووېرېږي، خامخا به د هغه لپاره د خلاصون لاره پرانیزي.