يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا تَدَايَنْتُمْ بِدَيْنٍ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى فَاكْتُبُوْهُۗ وَلْيَكْتُبْ بَّيْنَكُمْ كَاتِبٌۢ بِالْعَدْلِۖ وَلَا يَأْبَ كَاتِبٌ اَنْ يَّكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ اللّٰهُ فَلْيَكْتُبْۚ وَلْيُمْلِلِ الَّذِيْ عَلَيْهِ الْحَقُّ وَلْيَتَّقِ اللّٰهَ رَبَّهٗ وَلَا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْـًٔاۗ فَاِنْ كَانَ الَّذِيْ عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيْهًا اَوْ ضَعِيْفًا اَوْ لَا يَسْتَطِيْعُ اَنْ يُّمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهٗ بِالْعَدْلِۗ وَاسْتَشْهِدُوْا شَهِيْدَيْنِ مِنْ رِّجَالِكُمْۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُوْنَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَّامْرَاَتٰنِ مِمَّنْ تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَۤاءِ اَنْ تَضِلَّ اِحْدٰىهُمَا فَتُذَكِّرَ اِحْدٰىهُمَا الْاُخْرٰىۗ وَلَا يَأْبَ الشُّهَدَۤاءُ اِذَا مَا دُعُوْا ۗ وَلَا تَسْـَٔمُوْٓا اَنْ تَكْتُبُوْهُ صَغِيْرًا اَوْ كَبِيْرًا اِلٰٓى اَجَلِهٖۗ ذٰلِكُمْ اَقْسَطُ عِنْدَ اللّٰهِ وَاَقْوَمُ لِلشَّهَادَةِ وَاَدْنٰىٓ اَلَّا تَرْتَابُوْٓا اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيْرُوْنَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَلَّا تَكْتُبُوْهَاۗ وَاَشْهِدُوْٓا اِذَا تَبَايَعْتُمْ ۖ وَلَا يُضَاۤرَّ كَاتِبٌ وَّلَا شَهِيْدٌ ەۗ وَاِنْ تَفْعَلُوْا فَاِنَّهٗ فُسُوْقٌۢ بِكُمْ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗ وَيُعَلِّمُكُمُ اللّٰهُ ۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā tadāyantum bidainin ilā ajalim musamman faktubūh(u), walyaktub bainakum kātibum bil-‘adl(i), wa lā ya'ba kātibun ay yaktuba kamā ‘allamahullāhu falyaktub, walyumlilil-lażī ‘alaihil-ḥaqqu walyattaqillāha rabbahū wa lā yabkhas minhu syai'ā(n), fa'in kānal-lażī ‘alaihil-ḥaqqu safīhan au ḍa‘īfan au lā yastaṭī‘u ay yumilla huwa falyumlil waliyyuhū bil-‘adl(i), wastasyhidū syahīdaini mir rijāliūkum, fa'illam yakūnā rajulaini farajuluw wamra'atāni mimman tarḍauna minasy-syuhadā'i an taḍilla iḥdāhumā fatużakkira iḥdāhumal-ukhrā, wa lā ya'basy-syuhadā'u iżā mā du‘ū, wa lā tas'amū an taktubūhu ṣagīran au kabīran ilā ajalih(ī), żālikum aqsaṭu ‘indallāhi wa aqwamu lisy-syahādati wa adnā allā tartābū illā an takūna tijāratan ḥāḍiratan tudīrūnahā bainakum falaisa ‘alaikum junāḥun allā taktubūhā, wa asyhidū iżā tabāya‘tum, wa lā yuḍārra kātibuw wa lā syahīd(un), wa in taf‘alū fa'innahū fusūqum bikum, wattaqullāh(a), wa yu‘allimukumullāh(u), wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).
हे विश्वास करने आले! जेकर तुंदे कोल इक नियत समें लेई करजा ते प्राप्यता ऐ तां तुसेंगी उ’नेंगी लिखना चाहिदा। ते तुंदे च इक लेखक गी ठीक लिखने देयो। लिखने आला लिखने थमां इन्कार नेईं करै जि'यां अल्लाह ने उसी सिखाया ऐ, इस करी उसी लिखने देयो। ते जिस बंदा दा कर्जा है, ओ हुक्म दे, ते ओ अपने रब अल्लाह तों डर दे, ते उस विचों कुझ वी नहीं कट्टे। जेकर कर्जदार कोई ऐसा व्यक्ति ऐ जिस च बुद्धि दी कमी ऐ जां कमजोर ऐ (अपनी हालत च), जां अपने आप गी डिक्टेट करने च असमर्थ ऐ तां अपने संरक्षक गी सही तरीके कन्नै डिक्टेट करने देयो। ते तुंदे बीच दो पुरुष गवाहें कन्ने गवाही देओ। जेकर दो पुरुष (गवाह) नेईं होन तां (होई सकदे न) जेड़े लोकें च तुसें गी पसंद ऐ (मौजूद) गवाहें च इक पुरुष ते दो जनानियां, तां जे जेकर इक भुल्ली जंदा ऐ तां दूआ उसी याद दिलांदा ऐ। ते गवाहें गी बुलाने पर इन्कार नेईं करने देओ। ते इसगी लिखने थमां ऊब नेईं जाओ, डेडलाइन आस्तै, चाहे (कर्ज) छोटा होऐ जां बड्डा। जो कि अल्लाह दी नजर विच ज्यादा न्यायसंगत, गवाही कूं मजबूत करण विच ज्यादा सक्षम, अते शक दे नजदीक, जब तक कि तुआडे विच कैश व्यापार कैनी, तां तुआडे वास्ते कुई पाप कैनी अगर तुस्सां ओ न लिखो। ते खरीदने ते बेचने पर गवाह लैओ, ते लेखक ते गवाहें आस्तै गल्लां मुश्कल नेईं करो। जेकर तुस (ऐ) करदे ओ, तां सचमुच, ए तुंदी बक्खी दा बुराई दा कर्म ऐ। ते अल्लाह तों डरो, अल्लाह तुहानूं सिखांदा है, ते अल्लाह सब कुछ जानकार है।
وَالّٰتِيْ يَأْتِيْنَ الْفَاحِشَةَ مِنْ نِّسَاۤىِٕكُمْ فَاسْتَشْهِدُوْا عَلَيْهِنَّ اَرْبَعَةً مِّنْكُمْ ۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَاَمْسِكُوْهُنَّ فِى الْبُيُوْتِ حَتّٰى يَتَوَفّٰىهُنَّ الْمَوْتُ اَوْ يَجْعَلَ اللّٰهُ لَهُنَّ سَبِيْلًا
wal-lātī ya'tīnal-fāḥisyata min nisā'ikum fastasyhidū ‘alaihinna arba‘atam minkum, fa in syahidū fa amsikūhunna fil-buyūti ḥattā yatawaffāhunnal-mautu au yaj‘alallāhu lahunna sabīlā(n).
ते जेड़ी जनानियां तुंदी जनानियें च घृणित कम्म करदियां न, उंदे च तुंदे च चार गवाह होन। जेकर उनेंगी गवाही दित्ती ऐ तां उनेंगी (स्त्रियें गी) घरै च बंद करी ओड़ो, जदूं तकर ओह मरने तकर नेईं, जां जदूं तकर अल्लाह उंदे आस्तै (दूआ) रस्ता नेईं बनांदा।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِيْنَ الْوَصِيَّةِ اثْنٰنِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنْكُمْ اَوْ اٰخَرٰنِ مِنْ غَيْرِكُمْ اِنْ اَنْتُمْ ضَرَبْتُمْ فِى الْاَرْضِ فَاَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةُ الْمَوْتِۗ تَحْبِسُوْنَهُمَا مِنْۢ بَعْدِ الصَّلٰوةِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ اِنِ ارْتَبْتُمْ لَا نَشْتَرِيْ بِهٖ ثَمَنًا وَّلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۙ وَلَا نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللّٰهِ اِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الْاٰثِمِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū syahādatu bainikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu ḥīnal-waṣiyyatiṡnāni żawā ‘adlim minkum au ākharāni min gairikum in antum ḍarabtum fil-arḍi fa aṣābatkum muṣībatul-maut(i), taḥbisūnahumā mim ba‘diṣ-ṣalāti fa yuqsimāni billāhi inirtabtum lā nasytarī bihī ṡamanaw wa lau kāna żā qurbā, wa lā naktumu syahādatallāhi innā iżal laminal-āṡimīn(a).
हे विश्वास करने आले! जेकर तुंदे च इक (में) गी मौत दा सामना करना पौंदा ऐ, जिसलै ओह वसीयत करने आला ऐ, तां (वसीयत) दा गवाह दो लोक होन जेह्ड़े सिर्फ तुंदे च गै न, जां दो लोक जेह्ड़े तुंदे कोला बक्खरे (धर्म) दे न। जेकर तुस धरती उप्पर सफर करा दे ओ ते तुसेंगी मौत दा खतरा ऐ तां तुसेंगी नमाज दे बाद दो गवाहें गी रोकना चाहिदा, तां जे जेकर तुसेंगी शक ऐ तां ओह् दवैं अल्लाह दे नां दी कसम खान, "अल्लाह दी कसम अस इस कसम दा फायदा नेईं लैगे, भलेआं ओह् इक नजदीकी रिश्तेदार होन, ते अस अल्लाह दी गवाही गी नेईं छुपांदे, सचमुच जेकर इ'यां ऐ तां अस जरूर पापीएं च शामल होगे।"
وَالَّذِيْنَ يَرْمُوْنَ الْمُحْصَنٰتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُوْا بِاَرْبَعَةِ شُهَدَاۤءَ فَاجْلِدُوْهُمْ ثَمٰنِيْنَ جَلْدَةً وَّلَا تَقْبَلُوْا لَهُمْ شَهَادَةً اَبَدًاۚ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ ۙ
wal-lażīna yarmūnal-muḥṣanāti ṡumma lam ya'tū bi'arba‘ati syuhadā'a fajlidūhum ṡamānīna jaldataw wa lā taqbalū lahum syahādatan abadā(n), wa ulā'ika humul-fāsiqūn(a).
ते जेके पतिव्रता जनानियें गी (व्यभिचार) दा इल्जाम लांदे न ते चार गवाहें गी पेश नेईं करदे, उनेंगी अस्सी बारी लांदे न, ते उंदी गवाही कदें बी नेई मनदे। उन ही दुष्ट हैं।
لَوْلَا جَاۤءُوْ عَلَيْهِ بِاَرْبَعَةِ شُهَدَاۤءَۚ فَاِذْ لَمْ يَأْتُوْا بِالشُّهَدَاۤءِ فَاُولٰۤىِٕكَ عِنْدَ اللّٰهِ هُمُ الْكٰذِبُوْنَ
lau lā jā'ū ‘alaihi bi'arba‘ati syuhadā'(a), fa iż lam ya'tū bisy-syuhadā'i fa ulā'ika ‘indallāhi humul-kāżibūn(a).
उनेंगी (जिनेंगी उंदे उप्पर इल्जाम लाया हा) चार गवाहें गी कीं नेई लेई आए? क्मोंकक उन्शोंने गवाह नशीॊ लामा, अल्लाह की ननगाश भें झूठे शैं।
فَاِذَا بَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَاَمْسِكُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ فَارِقُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ وَّاَشْهِدُوْا ذَوَيْ عَدْلٍ مِّنْكُمْ وَاَقِيْمُوا الشَّهَادَةَ لِلّٰهِ ۗذٰلِكُمْ يُوْعَظُ بِهٖ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ەۗ وَمَنْ يَّتَّقِ اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّهٗ مَخْرَجًا ۙ
fa iżā balagna ajalahunna fa amsikūhunna bima‘rūfin au fāriqūhunna bima‘rūfiw wa asyhidū żawai ‘adlim minkum wa aqīmusy-syahādata lillāh(i), żālikum yū‘aẓu bihī man kāna yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), wa may yattaqillāha yaj‘al lahū makhrajā(n).
इस करिए जदूं ओह अपनी नमाज दे अंत दे कोल होनगे तां उंदे कन्ने खरी चाल्ली मेल मिलाप (वापस) करो या उनेंगी ठीक चलने देयो ते तुंदे च दो निष्पक्ष गवाहें कन्ने गवाही देओ ते तुंदी गवाही अल्लाह दी खातिर स्थापित होनी चाहिदी। अल्लाह ते आखरी च विश्वास करने आलें गी दित्ती गेदी शिक्षा ऐ। जेड़ा अल्लाह तों डरदा है, ओस वास्ते ज़रूर रास्ता खोल देगा,