زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوٰتِ مِنَ النِّسَاۤءِ وَالْبَنِيْنَ وَالْقَنَاطِيْرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْاَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ۗ ذٰلِكَ مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الْمَاٰبِ

zuyyina lin-nāsi ḥubbusy-syahawāti minan-nisā'i wal-banīna wal-qanāṭīril-muqanṭarati minaż-żahabi wal-fiḍḍati wal-khailil-musawwamati wal-an‘āmi wal-ḥarṡ(i), żālika matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wallāhu ‘indahū ḥusnul-ma'āb(i).

Теләкле нәмәгә мөхәббәт ирҙәр алдында матурлана: ҡатын-ҡыҙҙар, балалар, алтын-көмөш өйөмдәре, һайланма аттар, мал-тыуар, эшкәртелгән баҫыуҙар. Донъя тормошонан ләззәт табыу ҙа шул, ҡайтыу өсөн яҡшы урын Аллаһ хозурында.

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا لِيُطَاعَ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ اِذْ ظَّلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ جَاۤءُوْكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُوْلُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا

wa mā arsalnā mir rasūlin illā liyuṭā‘a bi'iżnillāh(i), wa lau annahum iẓ ẓalamū anfusahum jā'ūka fastagfarullāha wastagfara lahumur-rasūlu lawajadullāha tawwābar raḥīmā(n).

Беҙ пәйғәмбәрҙе Аллаһ рөхсәте менән буйһонор өсөн генә ебәрмәнек. Һәм, ысынлап та, әгәр улар, үҙҙәренә золом ҡылғандан һуң, һиңә (Мөхәммәткә) килеп, Аллаһтан ярлыҡау һораһалар, ә Рәсүл дә улар өсөн ярлыҡау һораһа, һис шикһеҙ, улар тәүбәләрҙе ҡабул итеүсе, рәхимле Аллаһты табыр ине.

وَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَآ اَمْوَالُكُمْ وَاَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ ۙوَّاَنَّ اللّٰهَ عِنْدَهٗٓ اَجْرٌ عَظِيْمٌ ࣖ

wa‘lamū annamā amwālukum wa aulādukum fitnah(tun), wa annallāha ‘indahū ajrun ‘aẓīm(un).

Бел: һинең һәм балаларыңдың малдары бары тик һынау ғына һәм, ысынлап та, Аллаһ хозурында ҙур сауап бар.

قُلْ اِنْ كَانَ اٰبَاۤؤُكُمْ وَاَبْنَاۤؤُكُمْ وَاِخْوَانُكُمْ وَاَزْوَاجُكُمْ وَعَشِيْرَتُكُمْ وَاَمْوَالُ ِۨاقْتَرَفْتُمُوْهَا وَتِجَارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسَادَهَا وَمَسٰكِنُ تَرْضَوْنَهَآ اَحَبَّ اِلَيْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَجِهَادٍ فِيْ سَبِيْلِهٖ فَتَرَبَّصُوْا حَتّٰى يَأْتِيَ اللّٰهُ بِاَمْرِهٖۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ

qul in kāna ābā'ukum wa abnā'ukum wa ikhwānukum wa azwājukum wa ‘asyīratukum wa amwāluniqtaraftumūhā wa tijāratun takhsyauna kasādahā wa masākinu tarḍaunahā aḥabba ilaikum minallāhi wa rasūlihī wa jihādin fī sabīlihī fa tarabbaṣū ḥattā ya'tiyallāhu bi'amrih(ī), wallāhu lā yahdil-qaumal-fāsiqīn(a).

Әйт: «Әгәр атайҙарығыҙ, балаларығыҙ, ағай-ҡәрҙәштәрегеҙ, ҡатындарығыҙ, ғаиләгеҙ, эшләгән байлыҡтарығыҙ, юғалтыуҙан ҡурҡҡан сауҙаларығыҙ һәм йәшәргә яратҡан йорттарығыҙ Аллаһтан һәм Уның рәсүленән дә нығыраҡ яратһағыҙ һәм Уның юлында джихадҡа ынтылһағыҙ, Аллаһ ҡарарын биргәнсе көтөгөҙ». Аллаһ яуыздарҙы тура юлға күндермәй.

فَلَا تُعْجِبْكَ اَمْوَالُهُمْ وَلَآ اَوْلَادُهُمْ ۗاِنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيُعَذِّبَهُمْ بِهَا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَتَزْهَقَ اَنْفُسُهُمْ وَهُمْ كٰفِرُوْنَ

falā tu‘jibka amwāluhum wa lā aulāduhum, innamā yurīdullāhu liyu‘ażżibahum bihā fil-ḥayātid-dun-yā wa tazhaqa anfusuhum wa hum kāfirūn(a).

Шуға уларҙың байлығы, балалары һеҙҙе хайран ҡалдырмаһын. Ысынында, Аллаһтың ниәте шуның менән уларҙы донъяуи тормошта йәберләү һәм һуңынан улар иманһыҙ булып үлер.

وَلَا تُعْجِبْكَ اَمْوَالُهُمْ وَاَوْلَادُهُمْۗ اِنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّعَذِّبَهُمْ بِهَا فِى الدُّنْيَا وَتَزْهَقَ اَنْفُسُهُمْ وَهُمْ كٰفِرُوْنَ

wa lā tu‘jibka amwāluhum wa lā aulāduhum, innamā yurīdullāhu ay yu‘ażżibahum bihā fid-dun-yā wa tazhaqa anfusuhum wa hum kāfirūn(a).

Һин (Мөхәммәт) уларҙың байлыҡтарына һәм балаларына аптырап ҡалма! Ысынлап та, Аллаһ шуның менән уларҙы был донъяла һәм йәндәре юғалһын өсөн ғазапларға теләй, ә улар көфөр хәлендә була.

اَلْمَالُ وَالْبَنُوْنَ زِيْنَةُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَالْبٰقِيٰتُ الصّٰلِحٰتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَّخَيْرٌ اَمَلًا

al-mālu wal-banūna zīnatul-ḥayātid-dun-yā, wal-bāqiyātuṣ-ṣāliḥātu khairun ‘inda rabbika ṡawābaw wa khairun amalā(n).

Байлыҡ һәм балалар – донъя тормошоноң биҙәге, ә өҙлөкһөҙ изге ғәмәлдәр – Раббың алдында яҡшыраҡ сауап һәм яҡшыраҡ өмөт.

اَيَحْسَبُوْنَ اَنَّمَا نُمِدُّهُمْ بِهٖ مِنْ مَّالٍ وَّبَنِيْنَ ۙ

ayaḥsabūna annamā numidduhum bihī mim māliw wabanīn(a).

Үҙҙәренә байлыҡ һәм балалар биреп, Беҙ уларға изгелек бирергә ашығырбыҙ, тип уйлайҙармы улар? (Юҡ), әммә улар һиҙмәй.

نُسَارِعُ لَهُمْ فِى الْخَيْرٰتِۗ بَلْ لَّا يَشْعُرُوْنَ

nusāri‘u lahum fil-khairāt(i), bal lā yasy‘urūn(a).

Ысынлап та, Раббыһынан ҡурҡып, һаҡсыл булғандар!

يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَّلَا بَنُوْنَ ۙ

yauma lā yanfa‘u māluw wa lā banūn(a).

(атап әйткәндә) байлыҡ һәм балалар файҙаһыҙ булған көндө,

۞ اِنَّ قَارُوْنَ كَانَ مِنْ قَوْمِ مُوْسٰى فَبَغٰى عَلَيْهِمْ ۖوَاٰتَيْنٰهُ مِنَ الْكُنُوْزِ مَآ اِنَّ مَفَاتِحَهٗ لَتَنُوْۤاُ بِالْعُصْبَةِ اُولِى الْقُوَّةِ اِذْ قَالَ لَهٗ قَوْمُهٗ لَا تَفْرَحْ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْفَرِحِيْنَ

inna qārūna kāna min qaumi mūsā fabagā ‘alaihim, wa ātaināhu minal-kunūzi mā inna mafātiḥahū latanū'u bil-‘uṣbati ulil-quwwah(ti), iż qāla lahū qaumuhū lā tafraḥ, innallāha lā yuḥibbul-fariḥīn(a).

Ысынлап та, Ҡарун Муса ҡәүеме араһында булған, ләкин ул улар менән ғәҙелһеҙлек ҡылған, һәм Беҙ уға бер нисә көслө кешеләр күтәрерлек асҡыстары бик ауыр булған хазина бүләк иттек. (Хәтерләйһеңме) Халҡы уға: «Һин артыҡ тәкәбберләнмә, Аллаһ маҡтанған кешеләрҙе яратмай», — тигән.

وَابْتَغِ فِيْمَآ اٰتٰىكَ اللّٰهُ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ وَلَا تَنْسَ نَصِيْبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَاَحْسِنْ كَمَآ اَحْسَنَ اللّٰهُ اِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِى الْاَرْضِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ

wabtagi fīmā ātākallāhud-dāral-ākhirata wa lā tansa naṣībaka minad-dun-yā wa aḥsin kama aḥsanallāhu ilaika wa lā tabgil-fasāda fil-arḍ(i), innallāha lā yuḥibbul-mufsidīn(a).

Аллаһ һеҙгә биргән ниғмәттәр менән теге донъяға (сауап) эҙләгеҙ, әммә был донъяла үҙ өлөшөгөҙҙө онотмағыҙ һәм Аллаһ һеҙгә изгелек ҡылған кеүек (башҡаларға) изгелек ҡылығыҙ, Ер йөҙөндә зыян килтермәгеҙ. Ысынлап та, Аллаһ зыян килтергән кешеләрҙе яратмай.

فَخَرَجَ عَلٰى قَوْمِهٖ فِيْ زِيْنَتِهٖ ۗقَالَ الَّذِيْنَ يُرِيْدُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا يٰلَيْتَ لَنَا مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ قَارُوْنُۙ اِنَّهٗ لَذُوْ حَظٍّ عَظِيْمٍ

fa kharaja ‘alā qaumihī fī zīnatih(ī), qālal-lażīna yurīdūnal-ḥayātad-dun-yā yā laita lanā miṡla mā ūtiya qārūn(u), innahū lażū ḥaẓẓin ‘aẓīm(in).

Шулай итеп, ул (Ҡарун) үҙенең данлылығы менән халҡы янына сыҡты. Донъяуи тормошто теләүселәр: «Беҙҙә Карунға бирелгән байлыҡ кеүек байлыҡ барҙыр, ысынлап та, уға ҙур бәхет бар», — тиҙәр.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُلْهِكُمْ اَمْوَالُكُمْ وَلَآ اَوْلَادُكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللّٰهِ ۚوَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tulhikum amwālukum wa lā aulādukum ‘an żikrillāh(i), wa may yaf‘al żālika fa ulā'ika humul-khāsirūn(a).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Мөлкәтегеҙ һәм балаларығыҙ һеҙҙе Аллаһты иҫкә алыуҙан айырмаһын. Ә кем шулай эшләй, тимәк, шул кешеләр юғала.

اِنَّمَآ اَمْوَالُكُمْ وَاَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ ۗوَاللّٰهُ عِنْدَهٗٓ اَجْرٌ عَظِيْمٌ

innamā amwālukum wa aulādukum fitnah(tun), wallāhu ‘indahū ajrun ‘aẓīm(un).

Ысынлап та, һеҙҙең малығыҙ һәм балаларығыҙ (һеҙҙең өсөн) бары тик һынау ғына, ә Аллаһ хозурында ҙур сауап бар.

وَّتُحِبُّوْنَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّاۗ

wa tuḥibbūnal-māla ḥubban jammā(n).

ә һин байлыҡты артыҡ мөхәббәт менән яратаһың.

وَاِنَّهٗ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيْدٌ ۗ

wa innahū liḥubbil-khairi lasyadīd(un).

һәм ысынлап та, уның байлыҡҡа мөхәббәте ысынлап та артыҡ булған.

اَلْهٰىكُمُ التَّكَاثُرُۙ

alhākumut-takāṡur(u).

Маҡтаныу һине иғтибарһыҙ ҡалдырҙы,

ۨالَّذِيْ جَمَعَ مَالًا وَّعَدَّدَهٗۙ

allażī jama‘a mālaw wa ‘addadah(ū).

хазина йыйыусы һәм уны һанаусы,

يَحْسَبُ اَنَّ مَالَهٗٓ اَخْلَدَهٗۚ

yaḥsabu anna mālahū akhladah(ū).

ул (кеше) үҙенең байлығы үҙен йәшәй ала тип уйлай.